5775 resultaten.
HIJ
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
854 hier vandaan
Zijn stem hoor ik fluisteren
Ik *moet* wel naar Hem luisteren
Maar we raken elkaar net niet aan
Hij is te ver hier vandaan
Zijn gedachten zijn ook die van mij
Voel me door Hem gebonden en vrij
Maar we raken elkaar net niet aan
Hij is te ver hier vandaan
We weten allebei wat we graag willen
Maar ons verlangen is niet te stillen…
De iris van hoop
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
1.906 Duister klinkt het geluid
in de roep naar het licht
van de stille ochtend waar
zij haar kracht niet verliest
in wazig vochtige nevel
ademloos wachtend op
elke volgende, reeds
gebaande weg in de
aderen van ons bestaan
niet elke druppel raakt
gedachten, wel kleurt
iedere druppel rood
in hoop en verwachten
samenvloeiend tot één
geheel…
die ene arm
hartenkreet
3.2 met 18 stemmen
9.181 zegt
het is gewoon die arm
die zoveel warmte geeft
de kou uit mij verdrijft
dat alles in mij weer leeft
het is gewoon die arm
die mijn vertrouwen herstelt
mij de bloemen laat zien
die bloeien in het veld
het is gewoon die arm
die ik zo vaak mis
als de nachten eenzaam zijn
en de liefde over is
dank je wel voor die arm
voor het stille…
Achteruitkijkspiegel
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
922 de mens is
als zijn auto
kijkt hij alleen
in z'n vooruit
de wagen
gaat full speed
zonder bochten
nooit achterwaarts
rivier nooit gezien
plomp verzopen
spieg’lende mens
ziet gewonden op
de weg verscheurd
zet hij zijn
auto weg
hij gaat zitten
bij stille mijm’ring
z’n miroir los geschroefd
ziet hij aan het water
hoe achter hem…
mijn nachtland
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
962 woorden
waarin u even mag zijn
luister naar mij
ik spreek over weinig
slechts letters
met klanken
daartussen het lied
van zingende
elfenbanken
zij staan,
zomaar gewoon
dicht bij de grond
hebben geen weet
van mensendromen
zij kijken niet rond
zij zijn, gaan
en komen
sluit uw ogen
verlaat het denken
nu bent u beland
in de stille…
Echte gedachten?
netgedicht
2.7 met 17 stemmen
1.228 De beelden schrompelden ineen,
stille gaten werden gevuld
met jammerklachten steen en been.
Waar bleef nu de schimmenjager
met zijn zekere pijl en boog,
die trots de vangst toonde, mager,
maar niet over de opbrengst loog?
Was hij de heer der heerscharen
of ben ik nog steeds de half-gare?
(dank aan Harm Bos)…
Gedenken
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.223 Lopend
langs het stille zonovergoten
strand, mijmerend
langs de vloedlijn van ons leven.
Ik kom tot besef
dat niets
zonder reden
is gebeurd.
Jij bent niet dood
maar leeft
en ik
gedenk je bevrijding.
De hemel lijkt
zo blauw
blauwer dan blauw
gekleurd door
mijn gevoel
van vrede en
de zon schijnt
in mijn hart.…
Een meisje
poëzie
3.1 met 7 stemmen
5.801 's Avonds lacht ze in een stille
kamer, zonder 't zelf te willen
wordt ze weer dromerig en lacht
minder en minder - zegt goênacht.…
Zweem
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
750 Het licht ijlt verblind
gedachten stillen zich stom
stemmen doven toonladders
leven strompelt zich dood.
De geur walmt verdampt
smaken zinken vallen flauw
zinnen smelten schitterend
tot een verpletterd niets.
Het gevoel slijt ebt weg
de tijd wist momenten uit
de ruimte dijt uit in knallen
het heelal zweeft dol rond.…
Foto aan de muur
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
2.520 Een foto aan de muur is alles wat ons rest
Een stille moment opname van je veel te korte leven.
Dapper heb je gestreden maar toch op het einde verloren.
Maar voor altijd dragen we je mee .
Diep in ons gebroken hart.
We zullen je nooit vergeten.
Rust nu zacht vrij van de pijn.…
Onder het zonnezeil
poëzie
2.9 met 10 stemmen
3.077 Ik heb genoeg aan de natuur,
Altijd grootmoedig,
En aan de stille of stormende oceaan,
Eindloos voorspoedig.
Een vluchtig avontuur
Houdt me even opgetogen:
Meeuw, door een golf bewogen,
Veilig bevleugeld, toebehorend aan
’t Onmeetlijk, onuitputtelijk azuur.…
VERLANGEN
poëzie
3.7 met 17 stemmen
4.484 De avond ruist door de akkerlanden
En draagt met ene zoete zucht
Uit mijne warme stille handen
De geuren naar de verre lucht,
Naar – naar ik weet niet wat.
De avondwind begint te waaien,
Ik voel hem aan mijn lijf, mijn haar,
De fluisterende bomen zwaaien
En buigen al maar samen naar –
Naar ik – ik weet niet wat.…
Palatijn
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
735 Zacht geel zonlicht
in de ochtendmist,
kleurt de klimopstruiken
van de dromende,
stille Palatijn.
Slakkensporen glinsteren
langs verbrokkeld puin,
vertragen het verleden.
Heel ver in de verte,
hoor ik hoe Cicero,
fel en overtuigend
Catalina vernedert.…
Reiger
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
763 Hij houdt zo van die stille waters
Hun diepe gronden en wat er leeft
Onder het oppervlak, de praters
Daarboven negeert hij beleefd.
Zintuigen gericht op ’t kleinste teken
reageert hij als het water zich plooit.
Waar wordt wat stil is zo bekeken?…
Welkom aan de nacht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
776 Ik rust mijn handen op mijn buik
centrum van voel in leven
vingers dansen op stille hartslag
onbeweeglijk sierlijk stil
Ogen sluiten aards bestaan buiten
een wimperkussend welkom aan de nacht
sterren fonkelen mijn afscheid
geruisloos vaarwel - ik wacht
en was zwart ooit zwaar
waar kleuren hun licht schenen
nu is het hoop in donkere dagen…
Beeld van een vrouw
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.337 Die stille vrouw van blauwe steen
ik loop wat zwalkend om haar heen
zacht roept zij: "Kom, beadem mij
dan ben ik eindelijk weer vrij."…
ongeluk of wat
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
1.255 het is zo vol rust en harmonie
hier op ons stille hof
dat men elkaar
verwijtend aanblikt
bij een morsdode spreeuw
zonder aanwijsbare reden
zo maar om de hoek
midden op de stoep
mevrouw de leeuw-van schie
zei bij ons in de bocht
wordt altijd zacht gereden
het is ook te ver gezocht
een hardrijder die zijn auto verlaat
voor midden op de…
Bodemloze Vrijdag
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.197 Doch na die stille donkere tijden
waarin U echt niet meer bestaat
voel ik toch Uw hand weer glijden
weet ik zeker dat U ons niet verlaat.
maar verdwenen is de heldere gloed
O God, geef ons dagelijks nieuwe moed.…
GEHEIMEN VAN DE ZEE.
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.175 De golven van de zee
spreken vele stille talen,
die ik niet kan verstaan
ook al spreekt het duizend malen.
Een lied weerklinkt door de nacht
als schuimkoppen op de golven staan,
het bruisend lied van de zee
zal menigeen stil doen staan.
De golven worden opgeworpen
een muur van spattend water.…
bleef hangen voor een ogenblik
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
2.268 de pijler was gedoopt
met bloed dat stolde
tegen grijs beton
bruinde in de zon
voordat hij drager werd
bloemen aan zijn voet
de knuffels en de beren
heren met hun kroost
en vrouw, stille auto's
in het ademloos passeren
hij droeg de weg pas
later over andere wegen
verbond gescheiden zijn
ontbond het leven uit
het lijf in ziel…
Witte waterlelie
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
2.211 Zij wil niet anders dan
rusten aan ‘t oppervlak
van het uitgestrekte meer
om dobberend te drijven
dus legt zij zich tevreden
als tere bloesem neer
Met open ogen staart ze
tot de ondergaande zon
lokkend op haar wacht
ze vouwt devoot haar
blad’ren toe
"het daglicht maakte
mij zo moe"
klinkt ijl nog in de nacht
Aan de stille waterkant…
paddentrek
hartenkreet
4.7 met 20 stemmen
831 'een lekker vrouwdier van plezier'
dacht het mannetje en fier
nam hij haar in snelle wip
da's pas padden'trek' met stip
dreigend stond een stille reiger
aan de oever van de plas
schudde 't hoofd bij zoveel ijver
vond de hartstocht niet van pas
hij had ook wel trek in pad
bedacht grimmig: 'weet je wat
ook al is het dan niet fair…
een dagdroom
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.195 nog zo heiig vroeg
droom nog verder
van mijn nachtelijke ark
met ontluisterende pracht
en zachte gitaarmuziek
waar ieder mij toelacht
rust mijn woord verzacht
slenterend hoor ik vogels
roepen mij als het ware toe:
zie ook hier het voorjaar
hoor onze klanken
de lotus opent zich voor jou
ik voel, het is waar
ik ervaar mij als stille…
Een dag als deze
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
888 plein met overvolle kraampjes
de straat bezaaid in volle glorie
badend in zonlicht en opgejaagd
ik zie vrouwen met holle ogen
de begeerte is hen voorbij geraasd
mannen met vergadergezichten
witte hemden en grijze sokken
op het bankje aan de Roer glinstert
een dag als deze in het water
daar is het gezicht dat er altijd is
je lach brengt stille…
Bruut geweld...
hartenkreet
3.8 met 22 stemmen
2.905 Zij zwalkt door de verlaten straten
Al het menselijks is uit haar leeggeroofd
Wild rukten handen de kleren van haar lijf
Haar leven in een seconde van tijd uitgedoofd
Haar schoen is zij verloren in het gevecht
De tranen zijn stille getuigen in haar bevlekt gezicht
Een schamel kledingstuk hult haar blote lijf
Totaal verward doolt zij eenzaam…
Moeder en kind
poëzie
3.1 met 29 stemmen
5.113 \Ik doe mijn armen open
en sluit ze er in bijeen,
en vreugdetranen lopen
mij langs de wangen heen…
Ach, wist gij, spreek ik stille,
hoezeer gij wordt bemind,
gij, kind, om moeders wille,
gij, moeder, om uw kind!…
"er bestaat geen medicijn
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
1.034 "er bestaat geen medicijn
tegen oud en eenzaam zijn"( H v Veen)
ze zaten daar getweeën
zo langzaamaan
een beetje dood te gaan
in het stille huis
als't goed ging
hand in hand
als 't slecht ging
achter de krant
samen haast
twee eeuwen oud
geërgerd om het falen
van hun geest en organen
wijl in het hoofd
herinneringen malen
houden…
Toch zonneklaar
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
597 Een mooi gedicht groeit niet aan bomen,
het komt je zomaar aangewaaid;
misschien dat 't nestelt in je dromen
en dat het je daar even aait,
maar 't vraagt geduld en soms hard werken,
het laat je ziel dan ook niet los
en doet zoveel tot je gaat merken
de stille krokus tussen 't mos.…
Gespannen snaren
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
520 evenaren, als de zwarte
tovenaars preken, ontlokken
onhoorbare klanken uit de
windgitaren, om daarna te
zwijgen, dan is het werkelijk
doodstil, alleen het hijgen
van het verschroeide gras
op dichters graven verstoort
de stilte van de dode raven,
die de eindigheid op de
marmeren zerken zullen
krassen, die dorst is
nooit te stillen…
Blootsvoets één
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.423 de zonnemond
kust het avondrood minnestrelend
op zachte appelwangen
van bevriendheid
stroomt warmte dorstig
aan de oever van jouw voeten
als je stille paden loopt
waarop dromen verdelen
tussen duizenden zandkorrels
rijs jij op als Afrodite
blootsvoets één met de golven
die je lichaam strelen
vriendschap bindt ons samen
beroert het…