4766 resultaten.
zittend naakt
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
825 doen
hun weg zoekend langs het behaarde
zouden ze schitteren als glas
mijn huid bekleden
maar dan ben ik weer
die ik voor de buitenwereld was
voor een ruit van Hunkemöller
poseerde ik een wijle
ben ik dat, zei ik in mijzelf
een goddelijk lijf toch,
zag echter niemand kwijlen
ik zette me neer in het plantsoen
voor even het beeld…
Lamento
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
1.273 Hij heeft oneindig liefgehad om al
die kleine dingen en vond geluk zo
heel gewoon maar nooit of nimmer
stond hij stil bij dit intens gevoel
van heel alleen en droefenis
wat moet hij nu beginnen
De dag ebt weg, de schemer glijdt
hij ziet de schimmen dolen
de beelden spinnen in zijn hoofd
haar geur sprankelt in zijn dromen
hij hoort, hij…
Eén tijd, één plaats
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
965 Geen foto draagt jouw beeld
en geen steen zal jouw naam torsen,
door tijd noch plaats te vangen
ben jij ijler dan een gas.
Gebeiteld in verleden tijd
draag ik mijn hele leven
op buigende schouders
mijn zerk tegemoet.
Ik vrees wat jij bevrijding noemt:
een naam die waait in de wind.…
Een koffer verhalen
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
916 zijn pijp, hij
puft tevreden voor zich uit
terwijl oma een wrong draait
in heur wolkenwitte haar
de kleine ramen in het huis
van golvend groen glas
met sanseveria en begonia
op de smalle vensterbank
tekenen verschoven bomen
op het dressoir met kanten kleed
laat de pendule haar uren gaan
plots schrik ik van de telefoon en
laat de beelden…
Venster op de wereld.
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.364 Wij kijken
naar beelden,
zien de onterende,
ontaarde mens,
zonder vredeswens.
Avond aan avond,
u, ik, wij allemaal.
Wie niet?
wij raken de
rede kwijt.
En ja, wij zien
dit alles
in HD kwaliteit.…
De stilte
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.659 over het kermen
van de zwaargewonden
gestapeld in een vuile truck
over het bevel, hem toegebeten
Spiel lauter Mensch
verdammt noch mal
wir wollen das Geschrei nicht horen
en hoe huilend zijn viool toen smeekte
Heer, blijf mij nabij
wanneer het avond is
het licht vergaat
hij zweeg
over zijn wachten
dag en nacht
tot eindelijk de beelden…
Afscheid van oude Oma (11.08.2008)
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
2.184 Lief en leed met haar familie gedeeld;
gelouterd door de strijd van alledag
eens zelf kind boordevol mooie dromen
ligt nu stiller dan een stenen beeld.
Beheerste treurnis bij sterven op hoge
gezegende leeftijd; de verwerking is
gespreid, de dood is doodgewoon doch
onmenselijk als de stervende lijdt.…
man poetst zijn vogeltje
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.021 geloof het niet
man bijt hond
was gisteravond
man poetst kanariepiet
rood hoofdharig manspersoon
poetst de kanaries schoon
met zijn tandenborstel
drukt de vleugels aan
om ze nat te drogen
in scheurvel voor de wc
op de radiator van de cv
want straks is de grote show
van de kleurkanarie club
de vogeltjes lagen
er verpieterd bij
in beeld…
Voorouderherinnering
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.129 zijn
herken je dat intens gevoel
de beleving van een déjà vue
alsof je in het verleden stapt
maar toch weet ‘dit is nu’
overvalt je 't gevoel van thuiskomen
op plaatsen die je niet kent
weet je dat je dan in de wereld
van voorouderherinneringen bent
ze sleten de paden die jij nu gaat
zagen de horizonten die jij ziet
etsten de beelden…
de Eeuwigheid treedt in
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.140 duiven hangen vluchtig buiten de til
gelden fladd'ren uit gleuven na de pin
kunstschaatsters blijven in hun spagaat
pestvogels worden van dwaalgast vaste gast
Van Gaal houdt R.Koeman gejaagd op de kast
naaisters klitten aan naald en draad
horen en zien zullen compleet vergaan
stonden radio tv aan ze gaan niet uit
met continue hetzelfde beeld…
"Er zijn nog geen woorden voor "
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
588 Gepijnigd door stilte
en ongeduld, op jacht
naar klare zinnen,
de gedachten en het glas
rijkelijk gevuld, voelt hij
de leegte van binnen, elke
streek bevat een woord
zwijgend bouwt hij voort,
sleurt uit de droes
van de hem gegeven tijd
z'n dagelijks brood
in een plichtmatige roes
gaan beelden teloor
in het licht van ziel en
dag die op…
Met sleuven en inkepingen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
658 In welk een oorverdovend tempo
de wereld verandert bij alle bla bla
komt in beeld in oude buurten
gericht op zee uit Amsterdam-West
Zo ligt het Stenen Hoofd
thans kaal geslagen half afgehakt
met getrokken klinkers
voor ontmoetingen groen in het IJ
Ik liep door de Nova Zembla
die is dusdanig aangepakt
dat je op je klompen aanvoelt
hier…
Jouw gezicht
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
1.566 In ons dorp
Daar woont een heel lief meisje
Mooi en warm
Een blijde lach
Daarom klinkt bij ons
Zo vaak dit wijsje
Wij zijn verliefd
Elke dag een lentedag
Jouw gezicht en blonde haren
Zijn voor altijd
Een fraai gedicht
Blijf dat beeld nog lang bewaren
Als wij jou zien
Straalt er een licht
Heel ons hart
Dat klopt alleen voor jou
Door…
"Gebroken spiegelbeeld"
hartenkreet
3.7 met 27 stemmen
1.767 Het mooiste beeld in m'n gebroken spiegel
zie ik met mijn ogen dicht.
Daar schitteren ogen,
daar gloeien wangen.
Daar bonzen harten,
vol van verlangen...
Ik staar naar mezelf maar ik kijk
in andere ogen dan ik had gewild
ze zijn "gebroken"
net als dit verdomde spiegelbeeld!…
Gisteren
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.207 Zoals jij gisteren beelden verzon
van een minneduet, zo wild van zinnen
dat jij er geen tweede van kon verzinnen,
zo zou jij weer schenken jouw minnebron,
en de hemelen openden zich. 'k Zou best
nog zo'n nacht willen delen met jou, voorheen
werd zo de liefdesdorst nimmer gelest.…
Poëzie postnataal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 uit de storm
van al mijn talmen, natrillend in de juiste snit
Met ritme langs jouw ranke klanken
glijdt mijn oog over het gevulde veld
jij staat verhoogd, ik weer op nul gesteld
en weet je, onbeholpen, nu nog niet te danken
Ik keer je langzaam in het licht
er spiegelen letters op jouw huid
woorden weerkaatsen zonder geluid
een rijzend beeld…
Uitgespeeld
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
2.210 De wind speelt met een lichtblauw lint
streelt glooiende plooien in zijige glans
dat lieflijk deint als ‘t getij in haar dans
waarmee ze golvend de zeeën bemint
Zo lijkt het de jonge moeder althans
die amper bewust waar zij zich bevindt
haar starende blik aan ‘t beeld verbindt
als houvast voor haar wank’le balans
Schijnbaar stoïcijns…
Opnieuw
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.209 Jij vertaalde jouw zwijgzame zonneschijn
met jouw lokkende blik en jouw gouden lach,
tot een beeld bekend ik in jouw ogen zag,
ach, mocht ik nimmermeer daarmee zonder zijn.
Wij vleiden ons neer, onze harten geraakt,
in een bed, van de mooiste bloemen gemaakt,
dat kleurde en geurde als nooit tevoren.…
Ideaal gedicht
gedicht
3.5 met 42 stemmen
14.118 Het beeld van de man met de
Hamer die alles heel wil maken om het nieuwe
Af te breken door van klassieke akkoorden
Gebruik te maken. Het is gezien. Platgetreden
Is het pad nog niet, zet het af tegen de tijd
Het is goed zo, maar waarom verveel ik
Me er dan toch helemaal, hartstikke
Dood mee?…
een lach lichtte op in je groet
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
758 ik zag je lopen
in het donker verdwijnen
een lach lichtte op in je groet
je wilde geen kus
maar je ogen maakten muziek
van een honger die niet was te stillen
ze zongen akkoorden
die niemand ooit hoorde
van je blikken begon ik te rillen
ik trachtte met flarden geluid
jouw beeld terug te roepen
maar stilte klonk er hard bovenuit…
In Gedachten.
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
891 Vraag me niets
Als regen wimpers zwaar bedauwt
En lede ogen in duisternis verzinken
Waar schrijnende beelden hen kastijden
Laat me mijn eigen stormen bestrijden
Maar behoed me voor het verdrinken
Door stil te zeggen dat je van me houdt.…
De gracht
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.325 Het watervlies vervormt
beelden van verleden tijd.
De school heeft men gesloopt
alsmede drie van mijn broers.
Ik schaatste over het ijs
waarin ik wou verdrinken
en ik verjoeg de sneeuw
naar een tropisch paradijs.
Nog voor ik klaar was
met het begrip van toen
voelde ik me uitheems,
verlost en ongebonden.…
BUITEN EN BINNEN
poëzie
3.4 met 9 stemmen
3.655 Leest gij zijn verzen zo eens even,
Zo tussen droom en waken in,
Dan speurt ge er in geen licht, geen leven,
Zelfs geen begrijpelijke zin.
’t Blijft alles flauw en scheemrig, donker; -
Doch kom eens binnen, rust een poos:
Gij ziet er beeld- en kleurgeflonker
En op zijn tafel geurt een roos!…
Zilverberken
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
855 ze fluisterden het valt niet mee
om dat zo even uit te leggen
na jaren stormen af te weren
groeiden onze takken krom
ze kraakten moe verloren moed
konden geen zomers meer trotseren
nu staan we glanzend maar vooral
met wankele grip te wachten
op de laatste winternacht
waarin de vorst ons vellen zal
mijn zwijgen weende zacht
om het beeld…
BRUSSEL
poëzie
2.5 met 4 stemmen
1.820 In de weerspiegelingen hunner ramen
Vloeien de beelden van 't verleden samen
En flonkeren als zonneschijn in dauw.…
Dijkbewaking
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
920 over elke doodgeboren lentemorgen
en vroege klanken stroomopwaarts
de eerste zon ontmoeten
Een rapsodie in tegenlicht
bewaakt de ijle dijken
in de laaghangende kilte
trek ik mijn rietkraag verder op
buitendijks wachten tijden
van toen op een doorbraak
naar de alles verzwelgende stroom
Met elke slag vervaagt de oever
terwijl het beeld…
nacht ontkleedt de dag
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
596 nacht ontkleedt de dag
schoont legt af voor
eeuwig donkerschap
valer schraler kom
ik duister in zijn macht
alleen wat licht
weerkaatst nog leven
stil of snel bewegend
knipoogt weg van mij
de bocht om en voorbij
donker laat gedachten stelen
vertaalt herinnering in beelden
flitsen pijn en zwart gekrijs
ogenwit stil schreeuwend
meer dan…
ontwapende soldaat
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.252 als het commando van zijn oversten
zonder overwegingen uitgesproken
hem in de armen van de vijand drijft
voorbij de uren vol glorie
het bespieden van de ander
het wachten op wat actie
en een blinkend streepje lint
na het schrijven van geschiedenis
mag hij eenzaam kwijnen
beurs van zijn attente bewakers
en weemoedig in het duister
het beeld…
Blind in de kast,
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
447 Had niet geschreven wat ik weten moest,
wat ik niet las, heb ik op de deur gekrast
ingebeelde braille op de tast, de met
zorg gekozen tekst werd vergeten, voor
waar ik ging, kwam ik net vandaan
de tijd verteert het werkelijk zien
de lamp verarmt zich in het minder,
kaarsvet druipt van beide handen,
geëtste beelden van een blinde, bestaan…
Hebben ze nog tijd ?
hartenkreet
3.7 met 18 stemmen
1.184 oorlogskinderen, zonder ouders
dwalen verlaten eenzaam rond
geen eten voor hun hongerige maagjes
hun lippen gesprongen,droge mond
geen water meer om te drinken
geen huis meer om in te leven
wat kan ik als nietig klein mens
deze kinderen eigelijk geven
't is moeilijk die beelden te zien
die me tot tranens toe bewegen
wat zijn wij dan toch…