7932 resultaten.
Tuinpad
gedicht
3.5 met 4 stemmen
2.104 Welja, dat ene pad
dat heel de tuin bestrijkt: het rondje
binnendoor. Diagonale bielzen
hogen hier en daar wat op. En dat is dat.
Wat heb je met me voor dat wij hier gaan?
Een achtertuin van zes bij acht, een spoor
van slakken, minder dan een blokje om.…
Dichtbij veraf
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
573 op hun ronde appelwangen
hun ogen staan op ver, zij kijken
als een rijtje pimpelmezen
naar links en rechts, op en neer
Als hun ogen elkaar treffen
plooit een automatische glimlach
mondhoeken omhoog, zij dromen
zich rond en het is niet uit te maken
wanneer de reis ooit begonnen is
Zij trippelen op hoge hakken in
en uit hun bestaan, de ene…
Onbeantwoorde vraag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 Want is het doel niet; verder te leven
in de gedachte van het leven dat ontsproten is
uit het zaad van die ene
en gekoesterd door de warmte en beschutting
van de andere, die uitgroeit tot diegene
die alles herhaalt?…
Met een hoofdletter K.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 Vier mooie Vrouwen van Algiers*
vastgelegd door Eugène Delacroix
lenzen van zijn ogen op scherp
Zonlicht spiekt spontaan door een raampje hogerop
Terwijl de ene vrouw zeer spontaan lijkt te poseren
schijnen er twee in serieus gesprek
de vierde lijkt te vertrekken
hoewel zij een opmerking maakt
Tapijten bezet, maar niet bezaaid
de wereld…
depressie
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
584 Het is dat ene gevoel dat je iets mist
Je compleet bent, maar je niet compleet voelt
je niet weet wat er ontbreekt
Als je dat nu eens wist...
De stemmingswisselingen van zware somberheid
Tot de euforische momenten
Dat je precies weet wat je wil
Hoe je het gaat aanpakken
En vervolgens ben je het motiverende gevoel weer kwijt. ..…
het nieuwe jaar
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
571 De ene vertrouwt de andere niet meer,
zelfs in eigen familie kan het verkeerd gaan,
waar zijn we mee bezig, waar is onze eer?
Laten we voorgoed iedereen gerust.
Maar het is een druppel op een hete plaat,
die voor velen vergaat in haat.…
Machteloos Kind
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
477 Ben ik het dan niet die boven je woedend gehuil
het zachte gesnik hoor om mensen die stikken
in hun zelfgemaakte oorlogskuil
En als ik, woedend om zoveel wanbegrip mijn tranen laat lopen
en dingen verniel
Ben jij het dan niet die mij tot kalmeren dwingt
met dat ene zinnetje: Je bent toch mijn kind?…
Vaak sta ik deze datum op en denk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Weet er zijn van die dagen dat tijd folteringen bedenkt
vragen opwerpt waarvan jij de teksten niet kunt vatten,
in elke strofe een zangvogel het hoogste lied vertolkt,
je hersenen kraken van het gedenken je steeds dat ene
zorgenkindje, weilanden vol paardenbloemen schenken.…
De juiste twist?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
385 Je lachte om mijn verwondering,
ik moest wachten tot die ene dans
van lelies tot die opengingen en de tijd
ui te stellen tot die zou vergaan, je
bleef om daaraan een naam te dopen
een herinnering die je niet mist een
huivering toen ik je bedoeling las.…
Geen verlies van tijd?
netgedicht
4.9 met 65 stemmen
472 In een wisseling los
van enig verwijt en gewin, word jij dan
in die ene nacht de vlieg en ik de spin,
die het web kort kunnen delen zonder
onbehagen en onwaarschijnlijkheden
opgeslagen in de tranen van genegenheid,
voordat die drogen, is geen verlies van tijd.…
Personificatie?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
616 vervreemden, windstilte waaruit
ik de kracht van je moest lenen,
niet uitlegbaar dat zaken ook onbegrijpelijk
kan zijn, de vrijheid te ontlenen niet alles
te begrijpen, hoe het komt dat ik jouw vertrek
onverdraaglijk kan dragen zonder pijn
het creëert de link tussen zon en maan
koppelt de liefde aan onsterfelijkheid
los van barrières maar dat ene…
HOKJESGEEST
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 nog steeds
een vrij primitief beest
als man of vrouw ingedeeld
op grond van z’n hokjesgeest
lekker makkelijk te onderscheiden
mocht je echter behoren tot de
gemeenschap van LHBT
dan heb je daar onder te lijden
die mensen zoeken vaak hun hele leven
hebben ook maar een wens
hun is geen pasklaar hokje gegeven
maar ze behoren wel tot die ene…
Je zult maar zo heten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
465 alsmaar dom rechtdoor
en zij die lijden gewoon ontwijken
je zult maar zo heten zonder
het te beseffen zonder te weten
je zult maar bijna levenloos
aan de beademing liggen
mensen horen feesten die het
niets kan schelen hoe ze heten
je zult maar een dichter zijn
die een wereld aan boeken las
die dit alles slechts kan verwoorden
in dat ene…
Er wordt zoveel gezegd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
676 Al loop ik soms met molentjes,
‘k zie dat de ene hand de andere wast.
Ik boor niet graag wat door de neus,
maar wrijf het er soms wel onder.
Ze nemen mij niet bij de poot,
maar eerlijk is eerlijk, en dat is bijzonder.
Spreken is soms zilver,
maar zwijgen is nog altijd goud.
Ik veeg heel graag mijn eigen straatje.…
Samen rijgen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
502 samen met mijn moeder rijg ik een ketting
ik aan de ene kant, zij aan de andere
nimmer komen wij dichter daar zij eindeloos verdwaalt
in zinnen zonder einde, rondingen die maar niet
vierkant willen worden, in herhaling vallend
zoekt zij keer op keer opnieuw naar het oog
waar het draad, zijdezacht, zijn weg door zou moeten
vinden, steevast weigert…
Overweging over wegen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
638 En weer reden we over wegen, bruggen
Liet je de nieuwe snelweg zien
die nu naar Leiden leidde,
vroeg je waarom ik in 't verleden
van 't ene werk en plaats
naar d' andere verhuisd was
'k Probeerde logisch te achterhalen
hoe mijn wegen leidden
Luisterend naar wirwar van banen
en plaatsen vergiste jij je even
bij de warboel van banen…
Vluchten kan nu weer...
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
454 .
________________________________
...CEYLON
Na Trump en covid nu de Oekraïne
Maar aan die ene vlucht
denkt men niet meer
Want vluchten, inderdaad,
dat kan toch weer
Met Poetins olie en z'n
kerosine?
Nee, 't is geen fright-flight,
onze vrijheidsdrang
Wij vluchten op de vleugels
van gezang…
Een Waardevol Kadootje
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
499 toch dat kadootje
die geïnteresseerde blik
steek een hart onder iemands riem
geef dat bemoedigende schouderklopje
die verzachtende vrolijke knipoog
schenk die ander hiermee een fijne dag
omdat ook hij dat verdient
krik op dat neerhangende kopje
als een soort van push up misschien
gun dat toch aan een ander
en echt het kost je geen ene…
Rouw
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
879 Er is zoveel rouw in mij
Waar moet ik beginnen
De rauwe rouw
Vermengd met uitgestelde rouw
Waarvan ik dacht
Het is wel klaar
Maar niets is minder waar
Het gemis is deze dagen groot
Vooral die ene dag
De dag die nooit zonder een van jullie is geweest
Zolang jullie in mijn leven waren
Waren jullie die dag bij mij
Nu wordt…
Een man
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
500 conditie verkerende tweedehands softback:
Een man
Geen tittel of jota ontbreekt
hooguit een storend ezelsoor
een versleten rug,
maar een kniesoor
die daarop let
Te onzent is Oriana Fallaci
bij het grote lezerspubliek bekend van meer dan alleen
Een man
Vragenderwijs, zelf ook
eigenlijk wijs,
benieuwd naar de man
achter die ene…
Dag van de Elfstedentocht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
542 De uitzonderlijk strenge winter veranderde de tocht der tochten al gauw in een waar slagveld, waarbij de ene na de andere deelnemer uitviel.…
Licht door de tranen
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
620 Ik zoek die ene druppel
licht uit de hemel, om de zwaarte van de wereld zacht te maken.
Mijn gezicht klaart op
door je schijnsel, een baken in de
chaos die ik soms ben. Tussen de duizend prikkels
van de kosmos, ben je de enige ster die echt tot mij doordringt.…
WISPELTURIGE ZEE
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
350 Vechtend voor die ene lekkere garnaal.
Bij eb wandelen langs de branding.
Een fijn gevoel van verbinding, berusting...
Aangespoelde schelpjes, lachende snoetjes.
Afdrukken van hondenpootjes, paardenhoeven en kindervoetjes.
De zee geeft in de avond haar geheimen prijs.
De volgende ochtend vijftig tinten grijs.…
Vervangen van oude ruimtes
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
185 Vervangen lijkt eenvoudig
wat leeg is wordt gevuld
een batterij uit haar plaats
een nieuwe die haar volgt
Tussen oud en nieuw,
ligt iets wat niet verdwijnt,
de ruimte die zichtbaar wordt
zodra iets van plaats verandert
Ruimte is geen lege plek,
ze neemt voortdurend waar
Ze draagt de tekens van
een omgeving,
maakt het ene vanzelfsprekend…
Wat boven blijft drijven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
48 Het leven bespaart ons niets:
namen, van de ene op de andere dag, weg,
de verre grens waar mensen worden geteld,
het water dat een dijk vergeet
en tot in de kamers klimt.
Wij weten hoe zwaar een dag kan vallen
op een vermoeide schouder.
Toch, als het water zakt,
komt er iets boven dat niet verdronk.…
S.O.S.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
696 Eens kwam vol goede moed
Een gezin bij jeugdzorg met spoed
Zeg, helpt u ons
Van hier met dons
En weg gingen de kinderen in de avondgloed.…
1ste september
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
652 Dat hadden we nog nooit zo hard gevoeld.
Een herstart vol nervositeit,
gebalsemd in het plezier
van een nieuwe boekentas
en een driehoek die nog
in zijn plastieken tasje zat.
Het zou me niet verbazen dat
meer ouders dan gewoonlijk
een uurtje vrij namen.
Om ‘s ochtens mee te kunnen lopen
tot aan de poort,
of om ’s avonds aan de deur…
Koud
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
634 De zon schijnt vrolijk door de ruiten,
verwarmt mijn koude handen.
Koud door de koude pen, waarmee ik schrijf.
Het zijn nu koele woorden die ik opschrijf,
uit een hart vol droefenis,
door iemand die er niet meer is.
Een die ik nu zo node mis.
Iemand die mijn hart verwarmde,
mijn hart dat nu zo eenzaam is.
Zijn aanwezigheid was allesomvattend…
1 november
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
883 Wordt wakker mensen,
niet die ene dag kan je hen rust wensen.
Laat je hart toe, het verlies te verwerken,
gelijk hoe en wanneer,
aub doe het niet die ene keer!
Wij zijn de volgende in de rij en dat beseffen
wij nog niet.
Zou jij het leuk vinden, dat je in een heel
jaar niemand ziet?…
Zoek- 'n stil protest-
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
581 aan flarden geschoten dromen
dwarrelen, als resten van 't eens
zo gewone leven, langzaam naar benee
zo werd je eerst nog opgeschrikt
door geluiden van bommen, kogelregens
nu weet je dat bloed even rood kleurt
onverschilligheid kenschetst de overlevingsmodus
waarin angst niet meer bestaat
noch 't onbevangen kind…