8933 resultaten.
ER GAAT NIETS BOVEN GRONINGEN, OF TOCH!
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
469 ER GAAT NIETS BOVEN GRONINGEN
ja, ja in figuurlijk zin
maar letterlijk natuurlijk niet
De Groningse Waddeneilanden
onbewoond en puur natuurlijk
Rottummerplaat en Rottummeroog
mooi oog en een plaat van een eiland
daar ben ik vriend van
daar zet ik ooit voet aan grond
dan kniel ik, kus de bodem, in alle stilte
ga ik op in onze meest Noorderlijkste…
De profeet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
215 Bij de omgevallen boom,
In een hut onder de grond.
Niemand kent mij,
Maar ik heb weet van al
En iedereen.
Ik zie met mijn derde oog
Knarsend de wereld aan.
En zeg de mensheid:
Keer nu om!
Het is nog niet te laat.
Maar niemand luistert
naar een zonderling
Met een vergiet op zijn hoofd
En tanden als botte messen.…
Verlangen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
230 ik voelde
vlammen
zonder vuur
een vonk
verstopt
in veen
de wind
wilde woorden
die ik nog niet kende
maar al wel
verlangde
ik liep
langs lijnen
van licht
die leken
te leiden
maar lazen
mij niet
mijn huid
hing
aan herinnering
mijn hart
hunkerde
naar houvast
ik was
een echo
op eigen grond
een roep…
PuimPuin
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
319 Een vulkaan zijn
met een dikke huid
van verse vruchtbare grond
Mezelf daaraan verspillen
met goedbedoeld gepruts
en mislukkende plannen
Let maar niet op de rommel
Het valt wel mee
Smoezen zijn onnodig
Morgen is weer een dag
voor het heilige moeten
en nieuwe averbeteringen
Er staat genoeg in bloei
om van te leven
tussen alle stolsels…
Hocus Pocus in Hoboken
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
441 Hij sprak, maar zijn woorden vielen
tegen, op de grond
als hopeloze scherven.
Hij is er niet meer, niet
in jouw wereld, niet
in die van ons.
Hij is verdwenen, uitgewist,
vergeten
voordat hij schreeuwen kon.
Hij is weg,
alsof hij nooit
iets voor jou betekend heeft.
Alsof jouw handen
nooit de zijne
hebben vastgehouden.…
eerst
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
249 leeg komen wij aan
geen pad onder onze voeten
alleen zachte grond
met handen vol twijfel
bouwen wij richting uit niets
een naam voor ons gaan
tussen licht en verlies
geven wij zelf betekenis
aan wat ons raakt
geen stem uit de hemel
die zegt waarom wij bestaan
wij fluisteren zelf
en in dat fluisteren
groeit langzaam een reden om…
alles gaat zo langzaam
netgedicht
2.5 met 26 stemmen
5.268 over een koud spoor kruipt de metro
van Kraaiennest naar Ganzenhoef
binnen luide stemmen, telefoons
en gouden tanden
buiten drijft een meeuw
een grote vlok in de sneeuw
mijn beste vriend zo lang niet gezien
donderdag stond ik op het vliegveld
terwijl hij vrijdags aankwam
nog drie haltes naar de tram
die nooit op tijd komt…
Het wolkje
netgedicht
1.7 met 10 stemmen
797 Het is een dissident, die hoog in de lucht
protesteert tegen de gang van zaken:
de kaalslag van de helderheid, de koude
van de blauwe leegte, de hoge eenzaamheid
van niets. Langzaam drijft het verder.
Zo ver het oog reikt, is het te zien.…
Serpent
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
879 Koud in hart en kil van ziel
ik zie je stuk gaan van verdriet.
Haar blik maakt je blind,
haar stem dooft een ander zijn woord.
Liefde van jou verdient ze niet
met een enkel beet je hart doorboord.…
Gevoelens
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.548 Koude haren van binnen.
Veel denkende leegte.
Van binnen uit te openen maar niet wetend hoe.
Het komt er niet in, het wil er niet uit.
Moe, maar geen rust.…
Zilver maandag
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
6.642 het maan zilver
schittert voor mij
waar donker diep
de vijver troont
schuift de zilveren maan voorbij
de koude nacht
die sterren toont
en rust het water rimpel broos
in stilte van het ogenblik
en deinen zacht
de eenden kroos
tot troost voor mijn
bezwaarde ik
schuift de zilveren maan voorbij
en sprankelt
nog gevoel van mij…
Ariadne (illusies)
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
1.346 Een wirwar kluwen
draden spuwen
uit spinnenrag
wiegt en hangt
aan grauwe daken
de uitgedroogde
hulzen die jij
nog wil bewaken
zijn grijs gekleed
in 't fijnste
zilverstof
dat jij ooit weefde
jij hebt hun ziel
in slaap gewiegd
om nooit meer
te ontwaken
je hebt jezelf
ook ingepakt
als troost
voor koude dagen…
neem met mij die dans
hartenkreet
2.8 met 18 stemmen
1.778 Kom, laten we gaan dansen
Ik neem je vast in mijn armen
Het is koud vannacht liefste
Daarom ben ik er om je te verwarmen
De stilte van nu, is het muziek
We hebben niks nodig, alleen elkaar dan
Want de wereld is onze dans
Die je niet ontspringen kan
Morgen is verleden tijd
Gisteren moet nog komen
Ik neem je mee in mijn wereld
De dans van…
De kroeg
netgedicht
4.1 met 41 stemmen
2.279 Ik zie ze al weer zitten
de koppen naar omlaag
vervreemd van lief en aanverwanten
met roos rondom hun kraag
Ze drinken snel hun bieren
alsof de tijd hen dat gebiedt
en lachen met hun tandeloze monden
en niemand die het ziet
En als ze dan de kroeg uitlopen
de koude nacht weer tegemoet
zou ik ze graag mijn jas meegeven
maar niemand die…
Voor jou wil ik zijn
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
2.447 T
O
R
E
N
S
van ivoor nog wel
zijn zo hoog,
koud en kil.
Hoe kan ik zo
jou nader
komen
Of….
is dat juist
wat je niet wil?
Zo
stilgezwegen,
buitengesloten,
afgestoten,
als er
niet toedoende
uitgekauwd en
doorgespoeld,
voel ik me
weggesnoeid,
stukgesneden en
afgestorven.…
Het (versterkte) Gevoel (IV)
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.184 Samenleven met handicaps
Moet mogelijk zijn
Elkaars handicap plaatsen
In 't geheel
We deden een poging
Helaas mislukt
'k Voel me niet goed hieronder
'k Hoop op een Weergaloos Wonder
'k Zat even fout
Maar 'k hou van Jou
'k Handelde verkeerd
't Laat mij niet koud…
HOME SWEET HOME
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
1.391 Met koude spieren meppen doet flink zeer.
Nee thuis, met pils erbij, daar sla je haar
Toch veel geriefelijker in elkaar?
...huiselijk geweld in vier jaar verdubbeld;
geweld op straat daarentegen neemt af...…
Kerstmis
netgedicht
2.0 met 9 stemmen
3.451 De winter draagt wit, oud en koud,
een nasleep van een uitgebloeid seizoen
dat donker uitschaatst over witte vaarten.
Wellicht is er gezaaid intussen,
- want tussen jaargetijden trekt
geen god een streep - en wordt
er al verwacht: een warmer kind,
een moederbuik, zoals vanouds.…
winterprins
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.032 stekeblind zoek ik mijn weg
door de koude geluiden
van een nieuwe morgen
in mijn keel houden vogels de kop
diep in mijn krop verborgen
- de winter duurt mij lang -
mijn benenspel kan nog niet bekoren
zwarte prins, met je hart
als een bittere olijf,
ik zie je trots en schrijf
gespannen, wijdbeens.…
zich wiegen in de wind
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.271 ik zocht je
in het bloemenveld
je blauwde tussen groen
zo teer mijn kleine held
je zag de anderen
zich wiegen in de wind
hun kleur en harten
vol met voorjaarsgeur
je bloeide
op een koude plek
de hemel bleek een grauwe
vlek toen jij ontplooide
maar zon ontdooide
wat bevroren was
gaf jouw bloem het blauw
dat ik altijd in de verte…
Hart houd
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.012 Handen vagen
ongevraagd koude
vingers langs
winterse dagen
bevroren maanden
smelten, opgepookt
door laaiend vuur
dat hard hout eist
gooi nog een laatste
houtblok en geef
de laatste warme
steen haar specie
ooit zal het voorjaar
omringd door sneeuw
klokjes namen schrijven
in het wakkere groen…
Terugtrekking in de ziel
hartenkreet
2.9 met 21 stemmen
2.657 Er rilt een koude wind over mijn rug
ik hoor vage stemmen uit de verte,
echt horen wil ik ze niet
een dichte mist verspert mijn zicht
alleen mijn eigen ziel wil ik zien
lopend door dorre velden
sleep ik zware lasten mee
nee, ik kan niet meer terug
wanneer de stemmen luider worden
vliegen ze langs mijn oren;
ik wil ze niet meer horen…
Troost
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.110 ik zou mezelf wel willen troosten
maar ik heb vooral warmte nodig
en mijn handen zijn zo koud
stralend weer buiten
maar ik zit binnen
voel me lusteloos
alle waarschijnlijkheden
leg ik op een hoop
wat een berg onzin
plots stollen woorden
worden weggespoeld
in een vloed van regen
kom ik mezelf tegemoet
of heeft er egens iemand
een…
waar zon het licht vergeet
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
2.680 ik hoorde de sopranen
als nachtegalen zingen
in het dennengroen van kerst
het orgel speelde weer
op koperen bazuinen en liet
de boodschap blijde luiden
het kind is daar
waar zon het licht vergeet
en winter weer van wanten weet
dus tijd voor vrede in de
donkere koude nacht hier vindt
het religieuze jaar een nieuwe start…
Ver gaan...
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.647 Koude sloeg me om het hart,
emoties liet ik achterwege.
Ik liet je gaan, ietwat verward,
ik kon je niet vergeven.
Nu wacht ik triest de dagen af,
de morgen, middag en de nacht.
Je waakt over me, vanuit het graf,
waar je eenzaam op me wacht.…
Met warme gretigheid
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
635 je mistte vandaag
ook morgen ben
je zwaarbewolkt
jouw lagedrukgebied
kent nog geen zon
en lente heeft respijt
ik voel je handen koud
op zoek naar licht maar
in de somberte nog ongericht
op zoek naar zekerheid
slank je de vingers
lang met warme gretigheid
ik zal wolken breken
je alle mist laten vergeten
alleen de zon is onze zekerheid…
Hoe je probeert erbij te komen
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
667 Het onaantastbare
aan te raken en te ervaren hoe je vingertoppen
wegvloeien in lauwe hemelbanen
van kloppingen en ruizelingen
in en uit, in en uit
zo los je jezelf op: smelt je in een plas
en drenk het omringende
met levenslessen van vrieskou en wolken
verzadiging van minpunten
vlei de aarde
open wijd je openingen en wacht hoe de koude…
De liefde geurt naar evenveel
gedicht
2.2 met 150 stemmen
37.685 De harpen hangen
als koude koorden
in al te naakte bomen
en schuifelend aan mijn
oor het schuchter snarenspel
van bloemen op de akker
de krokus wordt geboren
de wind hangt zeilen uit.…
Wat als...
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.221 Waar ooit eens liefde je hart verwarmde
er nu alleen nog koude leegte is.
De gedachte knaagt aan haar met een ander,
terwijl je weet dat het je eigen schuld is.
Als de maanden niet meer tellen
en geen ander meer verschijnt.
Wat doe je dan?
Ik zeg alleen dat het me spijt.
Leef voorspoedig en in geluk.
Dat heb je verdiend,
mijn ukkepukkie.…
Een uit de hand gelopen haiku
gedicht
2.4 met 14 stemmen
10.594 Maansikkel, koud schoudertje
tegen haast donkerblauw
van zonnige wintermorgen.
Te klein om er mijn hoofd
moe tegenaan te vlijen.
Eerder geschikt om er een hand
zorgzaam omheen te leggen.
Gesteld dan dat ik groter was
tot kosmische proporties uit kon dijen.…