14102 resultaten.
de vrouw en de zee
netgedicht
2.1 met 11 stemmen
896 wat zij zegt:
ik heb hem niet weggestuurd
onze liefde zond hem heen
liefde... waar geen ruimte was
misschien in een ander leven
maar vind ik hem dan ?…
kilometers vol liefde
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.310 blussen
Onze passie
kent geen grenzen
Jij bent de engel
van mijn wensen
Ik hou van je…
Ontbinding.
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
2.502 Onze liefde leek voor altijd,
kon echt niets tussen komen.
Onze levens waren versmolten.
Maar ineens had jij spijt.
Op die bewuste morgen
kuste jij me wakker.
Maar toen ik in je ogen keek.
Zag ik alleen je zorgen.
Je besloot het gewoon te zeggen.
Zonder pardon, recht uit je hart.…
proberen
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
811 laten we proberen
er samen voor te gaan
van onze fouten iets te leren
maar nooit stil te blijven staan
en rotsvast te blijven geloven
onze dromen worden waar
vertrouwend op de toekomst
op onszelf en op elkaar
laten we proberen
om altijd dag na dag
ons niet te laten storen
door elke tegenslag
maar laten we genieten
van wat het leven…
kleurenpracht
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.231 Voor als ook onze tijd daar is gekomen
En we dus gaan leven zonder spijt.
En al zien we af en toe het bos niet meer door de bomen..
Onze angst voor de dood zijn we daardoor dan waarschijnlijk al kwijt.…
Kloof
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.184 is voor onze zinnen
ontmoeting is er in het paradijs
zonder angst voor oud geworden naaktheid
maar voorlopig zien we nog stuksgewijs…
Beeld aan zee
gedicht
3.1 met 149 stemmen
38.318 zand
nog is het een zomer aan zee
alsof hij nu pas brak
zo levend waren nog onze herinneringen
aan hem - aan elkaar.
--------------------------------------------------------------
uit: 'Over het verlangen naar een sigaret' (2001)…
We hebben dubbele missie
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
632 extra beelden van
we lijken wel ook in oorlog
met onze Vredesmissie
ginds in Afghanistan…
Vrienden voor het leven?
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
2.519 "
Dat beloofden wij elkaar
Plechtig en op onze Liefde
Een kus als heilig gebaar..
Vrienden voor het leven
Mijn hart bloedend in jouw hand
Nooit verwacht, toch gekomen,
De breuk van onze band..
Vrienden voor het leven
"Wij" hielden op met te bestaan
Met de komst van nieuwe liefdes
was het met "Ons" gedaan..…
wandeling
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
836 elkaar aan en wachtten
we spraken niet, dan met
onze eenzame handen…
Gebroken
hartenkreet
3.1 met 19 stemmen
1.902 aanvoelen als satijn
En mocht een van onze vleugels eens gebroken raken
dan zullen we dat samen doormaken!…
Witte vleugels
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.914 hoe voelbaar stil
zijn onze woorden
wanneer het licht
over hemel en aarde
huilt in vele nachten
en het verdriet
in de armen sluit,
borst en buik
verzwakt door
het moeizame geschuifel
van onze tranen
hoe onzichtbaar
vertraagt het handschrift
van witgedrukte letters
ver van elkaar
in een avond zonder ochtend
en morgen…
Zoektocht
netgedicht
4.5 met 39 stemmen
819 Nooit hebben wij onze geest in kloven van
`t sneeuw geworpen
kennen dus ook de verrukking van zijn koude niet
daarvoor willen wij niet heet genoeg als
te lauw ontworpen
wij kennen van de geest slechts vonken
zien niet het aambeeld dat hij werkelijk is
zwijgende blijft onze echte geest in de
wreedaardigheid van zijn hamervonken
liefde wordt…
hoe je zacht ruist
netgedicht
4.7 met 16 stemmen
874 hoe jouw adem me verbindt
met het zuchten der bomen
onbestemd bewegend
met de boswind in
mijn haar
ik laat me langzaam leiden
zolang de dag bestaat
in ‘t licht op onze mond
en zo lome tederheid
je hebt mijn ogen gesloten
in de lenden van de nacht
waar je ’t hart van onze woorden
in eeuwigheid hebt vertaald
over jou gebogen
heb ik…
Denken contra gevoel
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.025 Jan staat in het savannegras
ontwaart vaag een gele smoel
met aanzwellend angstgevoel
dissonant in zandgeel gewas
Hij denkt misschien 'n leeuw
de leeuw grijnst 'een denker'
haakt hem met zijn linker
als Jan vlucht in 'n schreeuw
Genen die onze ervaring beheren
waarschuwen voor gevaar
door onze gevoelens die ageren
Moraal van dit verhaal…
De menselijkheid voorbij
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
699 erfschuld
een steen om onze nek
verteert door de tijd in
de komende duizend jaar…
vergeten kamer
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
655 kom, lief, kom in mijn zolderkamer
daar waar de geur
van onze liefde hangt
het zorgeloze zonlicht
door de schuine ramen
sprakeloos de kroongetuige was
waar stil de stoel wacht op jouw kleren
het bed op onze nacht
en ik bij jou gerust kon dromen
kom, vlei je hoofd tussen mijn handen
je dij tegen mijn vochtig haar
zoek met je mond mijn…
tussen mij en de zee
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
665 binnen ging
het vrouwzijn ontdekte
bij het ongedeerde licht
vrij, zei je zacht
en beschrijf onze wereld…
Drempelloos is de entree
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
622 later hebben we het huis gewijd
bekleed met onze kleuren tot
een thuis voor ieders eigenheid…
kerst 2009
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.529 denk dan ook heel even
aan onze medemens
die niets te kiezen hebben
en het niet zo goed hebben als wij
Steek daarom een kaarsje aan
voor hen die alleen en eenzaam zijn
dat geeft wat warmte en licht
want dan wordt deze kerst
een feest zonder valse schijn
is dit niet onze wens
en geef met een blij gezicht…
Een luisterend oor
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
796 Gelukkig wil God altijd naar ons luisteren
Hij heeft steeds voor ons een open oor
Bij Hem gaan onze woorden niet teloor.
Wij mogen steeds maar weer tot Hem gaan
En aan Hem onze dagelijkse zorgen voorleggen
Het past ons, om Hem daarvoor dank te zeggen.…
Die ene windmolen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
929 Als ik de windmolens zie,
dan weet ik dat ik bijna thuis ben,
het klinkt misschien een beetje gek,
maar als ze draaien,
dan weet ik dat je aan me denkt;
ik wou dat je hier was,
dicht bij mij,
samen onder die ene windmolen,
de wind door onze haren,
nu ja, jouw haren;
ik hou van je lach,
je gekke uitspraken,
onze grappige momenten samen…
Een zondagavond na een dag vol mist en nevel
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
553 En wij in onze warme huizen, druk
beredenerend hoe onze kansen zijn,
hoe nog wel meer verdienen; hoe
morgen vast vakanties worden gepland.
Wat is dan leven: duisternis en dood
of ooit tenvolle verbonden zijn met allen,
ja, juist met hen die kansloos zijn
en niet geteld, behalve in de
armoe-statistieken?
Kyrie eleison.…
Verstening
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
522 De zon was verdwenen
met een maan als schil
Onz' kus verlichtte de
hemel. Groots in gloed
Onze kus voor altijd
een massage met
een dimensie van en
voor eeuwig.…
Kom mijn liefste dans met mij
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.316 Kom mijn liefste volg mij naar ons geheime land
volgt mij naar dat dromenland
waar wij zullen dansen mijn liefste
daar op het maanverlichte strand
waar de zee onze liefde deelt
de branding onze voeten streelt
Omarmt en overlaadt mij met kussen
houdt mij vast mijn liefste
verwarmt mijn hart voor het gaat rusten
droogt die liefdevolle traan…
CAMALITEITEN & OORLOG
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
698 Als op de eerste maandag
van elke nieuwe maand
de sirenes loeien
weet iedereen
dat die nog werken
Nu de rest nog:
de politie
de brandweer
de ambulance
en natuurlijk:
ons leger, onze defensie, onze krijgsmacht
ter land, ter zee en in de lucht:
de landmacht, de marine en de luchtmacht
bij echte calamiteiten of oorlog!…
SCHELPEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 onze stemmen
In tonen klaar en rein op, uit de gepaarde
Schelpen van Beets dit keer…
Eeuwige droom
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
723 Wie kent onze naam
woont in het huis
achter onze ogen ?
In welke wereld
bestaan wij ?
Zijn wij dan iets
behalve verlangen ?
behalve schoonheid ?
De schoonheid van een droom ?
Vliegen op vleugels
van sneeuwlicht
naar een ongezien land
diep in het hart...…
lied van de liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
627 het moest mogelijk zijn
laat de woorden die onze lippen
bereiken, doorstromen naar
ons hart. laat uit onze kelen een
lied van liefde klinken
hopend dat U het wilt aanvaarden
ook vanuit dit land…
Jouw zondvloed
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
473 de diepte van jouw zondvloed
is voor mij onpeilbaar, de stroom
te sterk en het moment triggert de tijd
ver voorbij onze afstand
we liepen in lege ruimtes
ontvreemdden de zwaartekracht
vermenigvuldigden onze
handen en kaatsten
de dagen erna terug in
het boeket dat verloren in het veld
vormloos van de dood werd verlost
god was eentonig…