Alle inzendingen over rood

5861 resultaten.

Sorteren op:

Eilanden

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 653
Soms vervloek ik God soms de mensen maar het helpt niet zoveel eenzame nachten dwalen we langs het zwarte water met onze gedachten aan een verdwenen liefde nog zie ik je gaan in een droevige boot aarzelend met je roeispaan net zo verdrietig als ik kijkend naar de rode vlag die langzaamaan gerafeld wegwaait in een duistere wind hoe moet…

Kerst is nu gaan leven

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.701
zij passeerden boom voor boom de takken kalend maar ieder had in kleur een eigen droom ze waren opgetuigd met stemmingen van toen het groen met zilver rood met goud alleen de piek doorstond het jaarlijks onderhoud steeds kleiner het formaat ballen schitteren herinnering het kalend groen heeft plaats gemaakt voor kunst de lampjes hangen…
wil melker12 december 2009Lees meer >

Marsmuziek

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 734
Gouden koepels, rode pleinen, dikke hoofden, lange rijen, voedselbonnen op de straat. Mensen verlangen naar eenheidsworst en zij krijgen marsmuziek.…

Draaikolk

netgedicht
4.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 695
Nu ons nummer is gevallen buiten de kolk van de roulette drink ik water uit de mallen van een overvloedige recette Jouw verlies in mij verdwenen en tot rijkdom uitgegroeid Onze ziel wacht in de genen tot ons hart ten volle bloeit Over stad en platteland ruist de wind tussen twee bomen hier is ons balletje gestrand op het rood…

Winter(2)

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 519
nevel graast en rijmt op de verlaten velden omheiningen worden er ijzig uitgelijnd het gras schijnt als verzilverd takken en struiken lijken van kristal stil de witte huizen in de blauwe vrieskou de wind bijt rode neuzen overvalt de zuchtend adem behalve de kraaien die zichzelf weerspiegeld zien in de bevroren sloot lijkt het hier zo stil…
Nadine9 januari 2010Lees meer >

Liefdesles

netgedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.416
O winden vier, o vruchtbaar wicht Mijn lijst van liefdes is zo lang Ik bleef te vaak als enigst kind In dromen achter het behang Doch sinds een jaar of zes Heb ik een appel, pret Als zij uit liefde zegt Gij vleit der minne slecht Ik ren dan snel naar een sonnet De geest der schoonheid is mijn vreugd Een schoot die rood mijn hoofd opzet…

Heiligschennis

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 653
je mooie fonkelende ogen zijn het niet alleen, je prachtig glanzende blonde haar ook niet, dat prachtig opgestoken verfrissend richting de hemel schiet, je stijfrode lippen die lachen al zijn ze gesloten, je wipneusje die je iets grappigs geeft, je rode wangen die stralen als door zonbeschenen appels en verder al je fenomenale golvingen…
c. paris24 maart 2010Lees meer >

Alibi ?

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 571
Zolang de natuur buiten haar oevers treedt, zolang er mensen zijn, ontstaat bij allen die leven op het rand van hun bestaan een ondenkbaar leed, daar zijn we mee begaan, nippend aan de rode wijn en voor de buis zijn we voor het avondeten - soms vertraagd -, altijd thuis.…
pama31 augustus 2010Lees meer >

moeder en ik

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 757
mijn moeder en ik zitten bij het raam praten over van alles, geven dingen een naam over wat is geweest en zonder sentiment blijft mijn moeder moeder en ik haar grote vent wij lachen en zwijgen over niets de aanbieding van de buurtsuper gehaald op een nieuwe fiets later die middag drinken wij glaasjes rode wijn moeder wrijft door mijn haar…
perry meer27 oktober 2010Lees meer >

Duiveltjes

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.735
Ongeveer zoals bij de Rode Duivels, stel ik me voor. Maar met veel meer doelpunten.…

Aan mijn zijde

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 777
Over haar droom ik dan, op een bed rode rozen. Ze is bij me in de kille winternacht. Haar huid zo soepel, warm, glad en zacht. Ik streel haar over haar been, dat overheerlijke been. Ze is zo lieflijk, zo sereen. Bij haar ben ik mij, mij als ik nooit eerder was en geweest kon zijn. Zij geeft liefde een nieuwe naam, verrijkt en fijn.…

Winterlied

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 613
M'n lief, de avondlucht kleurt gloeiend rood. Ons wacht een stralende en zwoele nacht. De ochtendzon zal warm en teder zijn. Dus leef, m'n lief, naar dat wat je verwacht. Aan alles komt een eind: ook wij gaan dood. Maar als na herfst en winter lente lacht, dan zit er toch een kring in 's levens lijn.…
Steven17 januari 2011Lees meer >

Wc Versiersel

netgedicht
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 643
Geurdraad in `t plafond Links Als laatste onderdanig geregen Een dikke roze vlinder En Als eerste een schelp Een lange Dan weer een zeepje Gewoon een vorm Rood Vervolgens een waaierschelp Zeepje schelpje zeepje schelpje Zeepje schelpje vlinder Roze vlinder Die dikke Sloom hangend Noodgedwongen toeverlaat Draadje aan een haakje Er prijken…

stilte in de trein

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 760
uitgerust de dag intrekt de stilte blust links van mij een dorp een wei een tent een fiets dan even niets de zon een plaag een knul een blaag boert cola bubbels hoog en laag de trein passeert een klein station erboven drijft een luchtballon nog een kwartier en ik ben thuis een laatste melding kras en ruis afbeelding: rode…

De mysterieuze vrouw

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 553
Vooral haar blik intrigeert onder dat rode hoedje, het mysterieuze dat er achter schuilt. Zal hij zijn schuilplaats stilletjes verlaten, haar rechtuit vragen, verlegen als hij is durft hij het niet en kan slechts naar haar hersenspinsels raden.…

De mysterieuze vrouw

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 663
Vooral haar blik intrigeert onder dat rode hoedje, het mysterieuze dat er achter schuilt. Zal hij zijn schuilplaats stilletjes verlaten, haar rechtuit vragen, verlegen als hij is durft hij het niet en kan slechts naar haar hersenspinsels raden.…

de vijfde

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 692
het land verlaten vreemde ogen staren in de eeuwigheid die wij langzaam aan verliezen het gevecht om de geest is laveloos tempeliers bewaken de rots vol trots bedwelmende roes glas rood bloed het weet je te vangen zonder handen te klappen zelfs geen één geluid gaat boven bidden uit zoekt duisternis in lak zakt altijd richting zwaartekracht…

De kraanvogel, de schilder

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 796
wanneer zie ik de kraanvogel weer die mij bezocht destijds mijn dromen leken waarheid toen hij landde in mijn handen nu schuift mijn schilder voorzichtig tussen ’t groen de alpino schuin over ’t oor een rode sjaal, kwast in z’n mond het witte haar, pluizig als een paardenbloem, penseelt hij de natuur, die uitwaaiert voorbij mijn grenzen…
Hanny14 mei 2011Lees meer >

Illusie

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 583
Haar vulpen schrijft de blues waar verleden laag bij de grond ligt danst zij wild op jong groen gras en vertrapt meedogenloos nieuw leven ademloos kijk zij niet meer achterom geeft hartstochtelijk gisteren een schop en klein als zij is, schreeuwt aandacht om wie zij ooit was voor de vernedering die als een rode draad haar leven beheerste…
metha27 augustus 2011Lees meer >

Blauwe bloes.

netgedicht
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.876
ontknopen om mijn vuur op te stoken je speelt met mijn zinnen die willen beminnen zet hormonen in bedrijf in mijn onvervulde lijf uitpuilende blauwe bloes mijn wellust zoekt een smoes mijn twijfel zoekt te lang maakt mijn geweten bang ik loop snel het steegje door vergeet mijn opgezwollen boor en laat mij niet beschamen achter jouw rood…
J.J.v.Verre9 december 2011Lees meer >

kortademig

netgedicht
3.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 739
in hun dood hoe gemakkelijk zal het gaan omdat ik het lieven nooit leefde het leven niet liefde liefhebben nooit leerde het kind dat iedere dag bewoog op lege bladzijden nooit dichter bij een aai of een plekje in de zon gewoon vanzelf - sprekend - slechter uit woorden - vloeide naar het donker je mag mijn gezicht mensenschuw rood…

Goede wijn behoeft geen krans

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 568
Ik haat die taal van wijze vinologen: Die wijn smaakt naar noot, truffel, rode bes … Dan denk ik: God, wat zit er in zo’n fles En voel ik me bij voorbaat al bedrogen . Hebt u soms in deze winkel, magazijn Een lekkere fles die smaakt naar pure wijn?…

Pril in pas ontwaken

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 513
nog is het geel en rood het bloemenbed waarin wij ooit de zomer vierden in lentegroen kreeg jij jouw eerste zoen heel pril in pas ontwaken je rankte hoog naar voorjaarsblauw ontliep de felle ochtendkou ontknopte in de zwoele zomerwind als vrouw die openbloeide uit het kind in warme nachten bracht liefde ons de vrucht waar wij…
wil melker18 oktober 2012Lees meer >

Aangeschoten

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.222
Het tafellinnen gestreken Geordend is het bestek elkaar proostend aangekeken warm is deze stek Rijkelijk vloeit de wijn Gesprekken zijn gaande dit moet voor eeuwig zijn Ik houd me nog staande Oh…groene olijf met rode piment ‘k word een aangeschoten wijf die de weg niet meer kent Kaarsen in de luchter brandden gestaag door ik wil…

Hel en Hemel.

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.189
neem, als een vrucht, die levend Rijp-rood voor u is gegroeid Mijn mond, waarin, zich gevend, Mijn hartstochtleven vervloeit! En, kwam al God daartussen En wees op zíjn Hemel, zíjn Hel, Ik zou u kussen en blussen Mijn gloed aan die Liefde-wel.…

KNUFFELEN

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 859
Kousenflarden om haar benen; tenen staken uit haar schoenen Kusten bij elke stap ’t steen en niettemin was zij om te zoenen Lorren rondom haar schouders; grote vlekken op haar vale rok Met haar wat moeilijke, ouders had ze het dikwijls aan de stok Rode haren in wilde wind en; ze wuifden al van ver naar mij Oh ze was een heerlijk kind en…

De Witte Nete

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
Of heb ik alleen maar oog voor het schitterende blauw en oranje-rood, -exotisch mooi- terwijl hij wegsnort laag over het snelstromende water van de Witte Nete, voorgoed?…

Oceaan

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 500
Avond rood. De eindeloze horizon in vuur en vlam. Dat uniek gevoel bewaakt mijn fundamentele dam. De smaak van kokos. Herinnerd aan het gezang van de nachtegaal. Wanneer de dag maalt hebben we elkaar altijd nog digitaal. Oceaan blauw. Al zwevend tussen kale planeten in het heelal. Voel ik bevrijd in een hangmat als de zoete inval.…

Koorts

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 801
Toen moeizaam de ochtend kwam verkilde gestoomd nachtelijk zweet huiverend, rillend ijskleed, dat het gloeien overnam het glazen geluk beademd waarachter het bleke doodslicht wacht op ratels van een klaaggedicht denken in rood geremd opnieuw ontbrandt het vuur getooid in duistere waas tollend hoofd naarmate het late uur blauwe diva’…

Ik heb de herfst gevangen ( en in 'n potje gestopt)

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 489
prachtig geweven web met bewoner de eeuwige laatbloeier vlinders die nog vlinderen wilden regenboog met aan 't eind de pot vol goud prikkelbare kastanjes eikels die me om de oren vlogen paddenstoelen in alle soorten en maten rode bladeren zij fluisterden over de wind die toenemen zou zwaluwen die voor even hun heil zochten in de schoonheid…
LadyLove13 oktober 2013Lees meer >