3651 resultaten.
als Apollo voor ’t dicht
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
335 dat ’n heiligverklaring
van ’t één of ’t andere
an sich iets verandert
of toevoegt aan de kern
van wat ’t vermag te zijn
al rollend van de Helikon
verzonnen muzen of niet
verbond ’t woord liefdes
tot ’n stroom van beelden
’n zin gekregen hebben
in dit regelloos regelspel
van hoor- en wederkeer
weer meer geleden pijn
of slechts de schoonheid…
denkend aan grasland
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
371 zie ik een deel van de oplossing
voorwaar als ‘t loffelijk streven
van dichters’ punt van aanvang
als de opdracht in eigen gezang
meer dan de privéproblematiek
met machtswoorden de wereld
buiten betreden in het schemer
dezer nadagen der schoonheden
van uitbesteden van elk denken
wat ieder mysterie van het zijn
zal vervagen in veelvuldigheid…
Harmonie
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
226 Waarom maakt muziek je droevig
als schoonheid zichzelf zou moeten troosten?
Daarom doet harmonie je zo pijn,
ze bewijst dat verbondenheid mogelijk is
terwijl jij blijft leven
als losse delen
die elkaar nauwelijks herkennen.
Waar elke zuivere klank
je herinnert
aan wat in jou
nooit volledig samenvalt.…
De Wedergeboorte
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
183 Ik haatte plots de stilte en de nacht,
Die alle schoonheid traag had omgebracht.
Toen brak het zwerk. De bliksem sloeg misnoegd
De harde korst van angst en ijs aaneen.
Niet langer werd de ziel in rouw gevoegd,
Geen weemoed meer die weent om kille steen.…
ER IS ZOVEEL MEER
netgedicht
4.9 met 72 stemmen
672 onder de loep is het strand een heelal
van spiegeltjes en kralen
is bij het morgenlicht je haar
een kanten spiraal van goud
is bij avond je gelaat verlicht
als de bijbellezer van Rembrandt,
krioelt een druppel van leven
in het koekoeksei van je DNA
en onder het plaveisel: het vermoeden van strand
onder de tijd: het vermoeden van het grote…
Mijn geest reist naar jou....
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.703 Ik aanschouw je stilletjes, weer door
jouw hemelse schoonheid verrast.
Langzaam daal ik neder,
en pak ik je heel teder vast.
Ik kijk je aan terwijl je sluimert,
en kus je gezicht heel zacht.
Je draait je langzaam om,
en droomt verder in deze zwoele zomernacht.…
Aan u, die 'k heb bemind om 't water van uw ogen
poëzie
3.6 met 9 stemmen
3.581 wepel liet;-
Aan u, die 'k heb bemind om de urne van uw lenden
te zuchtend vol, helaas, of al te huilend ijl;
om uwe leden die 't leeg bedrog der reize kenden;
om uwe borst die leed de pijn van voedend heil;
Aan u, aan u vooràl, die buiten zelf-misleiden,
uw star vermogen mat aan de eigen onroerbaarheid:
schoonste, dewijl ge zelfs om schoonheid…
Het graf
poëzie
4.0 met 31 stemmen
10.571 Zijn adem blaast opnieuw - de schoonheid is verdwenen,
Een nare afschuuwlijkheid zweeft om de schoonsten henen.
--------------------------------------------------------------------
uit: Het graf (1793), het begin van de ‘Vierde Zang’.…
Ik ben mens
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.182 jaloezie en afgunst
De waardering voor de letter in de kunst
Ik ken de woede gevolgd door verdriet
De angst dat ik teveel geniet
Waardering voor kleine dingen
Liefde voor elkaar die we massaal bezingen
Ik ken geweld dat beter kan worden geschuwd
De steun die je in de goede richting duwt
Ik zie de wreedheid in onze natuur
Tevens de schoonheid…
Oog om oog tand om tand
hartenkreet
3.3 met 22 stemmen
3.411 Als leider opererend in een motorbende
zweef ik langzaam door de bergen
schoonheid op schoot langs vulkanen glijdend
de nacht te gemoet
een kampong vol ellende
Geschreeuw angstkreten en gillen
doen ons motoren heimelijk stillen
twee politieauto's zien wij staan
het is weer zo ver
om toe te slaan
Onder schot door een medeagent
verkrachten…
Treurige verandering
poëzie
2.8 met 8 stemmen
3.869 Weggezonken in gedachten
Pluk ik dikwijls blaadjes kort;
Onbedachtzaam slaat mijn stokje,
Plantjes van hun wortels af;
‘k Zie daarna, met spijt, de brokken
Der vernielde schoonheid aan;
‘k Schaam mij even, ‘k zucht en zink weer
In mijn diepe stille smart.
Liefde! gij die ’t hart vertedert,
Maakt gij ’t tevens koel en nors?
Liefde!…
Smaragd (III)
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.412 Nakende dageraad met jou in mijn armen
'n Behaaglijk, lekker en aangenaam gevoel
Mijn mond, mijn handen, mijn alles wil jou hebben
Momenteel laat jouw wereld fysiek niets toe
Daar jouw land schoonheid kent, maar ook ellende
Beslommeringen, verdriet, maar ook grote vreugde
Jij slaapt jouw verdriet weg en droomt van de passie
Die het naakte…
Oogverblindend schoon
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
959 De strenge rechter zei heel raak:
'Uw schoonheid maakt u oogverblindend.'…
Lof der zotheid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
743 Dat schoonheid,
begint met kijken,
zonder te denken aan pijnlijk verleden,
zonder dat punt aan die verre horizon,
zonder rechtlijnigheden,
geen oude opgestelde archaische wetten,
geen geschreven bloemrijke dichtregels,
geen verspilde gestilde leeftijden,
geen bazar van onzekerheden,
geen duidelijk links,
geen duidelijk rechts...…
Ah Lorca!
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
505 ( voor Federico Garcia Lorca )
Ik volg de Spaanse parfums rondom de vrouwen en ik kruip
in het derde oog van Lorca en ik geniet van de innerlijke
schoonheid in tijden van vernietiging en rampspoed. Het
is altijd de man of vrouw in uniform, die onheil brengt,
de gevoelloze wreedheid van kleingeestige superego's.…
De koningin maakt haar entree
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
823 Dit maak ik niet zo vaak mee
De koningin maakt haar entree
Vvv
Vooral vliegend vandaag
Had een ballon netjes opgelaten
Over 125 jarige schoonheid te praten
Blazend met de harmonie
De koningin liep over drie
Ze maakte deze dag vaart
Als een windvlaag
En ook ik vloog
Met houtskool over het papier
Maje...…
Over zus en zo en dit en dat
hartenkreet
1.7 met 6 stemmen
823 De vrouw vond de man lelijk maar daar
kon hij niets aan doen..bij haar schoonheid
verbleekte hij.
Dat was natuurlijk alleen maar logisch.
Ga met me mee smeekte de kunstenaar op
een avond…de vrouw die heus wel had gezien
dat hij haar wilde ( wie niet ten slotte ) zag dat
hij te jong was om een man te zijn.…
R.I.P.
poëzie
4.3 met 16 stemmen
7.249 die, wandlend, zijt van hier
voorwaards- en voorbijgetreden,
onder Christi kruisbanier;
die naar 't land zijt, het verdoken,
waar de koninklijke staf
ligt bij 't naamloos stof gebroken,
van 't onedel werkmansgraf;
waar geleerdheid niets kan baten,
weet men Christi lessen niet,
waar men geld en goed moet laten,
waar geen schoonheid…
Ik ben een vrouw
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.690 ‘'k Zie de schoonheid van mijn leden...
waarom wilt ge, dat mijn leven
niet zal stralen in zijn streven,
waar mijn lichte voet zal treden?’
‘Om het lusteloos gebaar,
dat U bleef van alle lusten,
om Uw hart, dat niet kan rusten,
wijl Uw wanhoop is te zwaar.’…
Het land van geheimen.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
936 om mij heen zijn haar bergen
Ze fluisteren onbekende woorden
In de bus door het land van geheimen
Voel ik een vrijheid die ik nooit heb gekend
Haar stenen vertellen mij verhalen
Haar bergen geven mij schatten
Haar glimlach verbergt mijn verdriet
Ik ben verbonden met Pacha Mama
Dankjewel voor al jouw kracht
Dankjewel voor al jouw schoonheid…
Sonnet - Wanneer door 's werelds licht de blindgeboren jongen
poëzie
5.0 met 1 stemmen
7.467 .
-----------------------------------
uit: Liederen en gedichten
-----------------------------------
's werelds Licht - Christus
bedeesd - verbijsterd
schier ten hemel hoog gesprongen - bijna tot de hemel reikend
onderwind-al-geest - het alles ondernemende verstand
ontdekt uw ziels sieraden vijndt - de schoonheid van uw ziel vindt blootliggen…
De ontevreden roos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
610 De ontevreden roos
Een vlinder fladderde rond een roos
die gans verlaten in een hoek te treuren stond
omdat ze vond
dat men haar schoonheid niet verkoos.
Waarom, zo sprak ze tot de vlinder,
sta ik hier gans alleen
en staan mijn zusjes in de tuin
gezellig in de zon bijeen?…
We hebben toen bemind.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
583 Wij hadden de liefde ontmoet,
kwetsbaar in haar schoonheid
haar OER-stilte begroet
dragers van haar naam
hebben we haar oeverloos bemind
ontglipt als zand tussen onze vingers
hebben we haar laten gaan.
Tussen hemel en aarde
hadden we samen de liefde ontmoet!…
Even rusten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
472 Jij ondersteboven van haar schoonheid grinnikt
wij ons bloed apart voelen ruisen elk in ons hart.
En wij kijken om ons heen of niemand ons ziet
spelen lantaarnpaal waarvan het licht aanspringt
bank om geliefden al zoenend op te laten zetelen
gewoon aan dit water onze mooie Binnenmaas.…
Liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 voel ik me veilig
Gevaar komt niet bij jou
En dat is ook de rede
Daarom ben ik je trouw
Bij jou is altijd vrede
Nooit een bittere strijd
En daarom blijf ik bij je
Bij je voor altijd
Jouw stralende lach
Laat oorlogen verdwijnen
En in jouw mooie ogen
Blijft het licht altijd schijnen
In mijn ogen ben jij perfect
Het toppunt van schoonheid…
Zo is er maar één
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
442 Dat je glooiende landschap met gevarieerde karak-
ter in persoonlijke eigenschappen en kwaliteit mijn ogen aanraakt
Bovendien is het de ideale plek waar ik heerlijk een moment lang kan leunen
op jouw uitzonderlijke mooiheid en de schoonheid van de seizoenen in mijn handen houd.…
Aubade
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
528 Op hetzelfde moment maakt ieder van ons mooiheid
en schoonheid van de seizoenen mee waarbij vogels in diverse
pluimage enige bezoeker of toevallige voorbijganger trakteren op serenade
Gekleed of niet, flora en fauna bewegen heen en weer op de golven van een frisse wind.…
Recht uit mijn hart
hartenkreet
2.5 met 13 stemmen
877 Wanneer de dageraad zich overgeeft aan het firmament
ontwaakt de zon die samensmelt met een gekleurde lucht waar
je de jaargetijden met al hun kenmerkende schoonheden langzaam ziet
voorbijkomen of als slingers nog even mogen blijven hangen en voor sfeer zorgen.…
Voor jou
netgedicht
2.7 met 19 stemmen
457 Dat jouw stem elke keer weer melodieus klinkt van
waaruit heldere, luide en gevarieerde klanken mij in beroering
of vervoering brengen tegelijkertijd laat ik me meestromen in de deinende
golven waarin ik me verbreed en verdiep in hun aangeboden mooiheid en schoonheid.…
Herfstreflecties
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
431 Wanneer herfst overvloed aan kleuren en
texturen aanbrengt in het glooiend landschap waar een
rood, oranje, geel, goud tot roest de zintuigen beroeren en ontroeren
Verder krijgen hun bijzondere creativiteit en uitzonderlijke schoonheid mij in beweging.…