4462 resultaten.
Gij zijt het midden maar van dit gedicht
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.692 Gij zijt het midden maar van dit gedicht:
Een zelfvolmaakt, goddelijk gaaf fragment,
Maar in de tijd zonder begin of end
Met al wat al-schoon door dit donker licht:
Diep uit verledens sproke vreemd-bekend,
Rijmend naar U, rijst mens- na mensgezicht;
Vanwaar der toekomst meer luideloos ligt,
Deint Uw echo met ver-eeuwig accent.…
Altijd weer Francesca
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
589 Je hand pakken en die strelen
tot je blos van kruin naar beneden gaat
weer zichtbaar wordt bij de naakte voeten
Bloot het verhaal van de aarde vertellen
de verre toekomst voorspellen
uit het ritselen van de bladeren in de eiken.…
Naakte aarde
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
513 Een mens is enkel het bezit van zichzelf,
een schaduw heeft een licht met een gelaat
treedt in de toekomst na elke geboorte,
alles lost zich op in tegenstrijdigheid als ik
mij opricht als de oostenwind liggen gaat.…
DRACHTENS FLUISTERING
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Moedig knipogende gevels vertrouwen
elkaar hun geest toe, zetten nieuwe schreden,
vereend om schone toekomst op te bouwen.…
Er klinkt een wijsje,
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
696 tekent verdriet en de schoonheid
op de tippen van haar tonen
van een droevig melodietje
op trage vleugelslagen en het fundament
waarop zij haar kasteel openvouwde
het lijf verliest zich in
milde zaagselsporen om een
te worden met de grond en tijd
zij heeft de zonnestralen begroet
maar mij de moed verzinkt in de
gesloten toekomst…
De Nieuwste Geschiedenis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
569 Dikke oorlogswolken
bevolken de aarde
ontvolken de vrede
ontvonken het heden
het kind in zijn wiegje
rust nog onbewust
over zijn toekomst,
die in niemands ogen
er blijkbaar nog toe doet.
Zal hij nog voeten
vinden om te vluchten?…
D W A R S D O O R A L L E B E T O N
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
534 Als ik kniel ter aarde
voel ik haar waarde
in mij stromen
dwars door alle beton tot mij komen
de miljoenen dromen en idealen
door bergen dalen
wegen dwalen
tastend voelen
gevouwen de handen
geborgen weten
te bedoelen
verleden
heden en toekomst
aan elkaar
gebeden
dankbaar elke dag
in uren
voortgaan en duren.…
Waar narcissen van dromen.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
541 Een nieuwe horizon raakt
de haartjes in je hals,
daarachter leggen duizend
schaduwen een eigen
groene toekomst uit.
Het doel, mijn ongeduld zo
van de dromenwagen getild.
Gedeeld door beide lippen,
vanaf een tere huid, op handen
gedragen naar het gereserveerde
plekje in een voldragen landschap.…
MIJN AFKOMST
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.188 Je afkomst kies je niet, je toekomst wel.
Mijn ouders benaderden de perfectie; ik werd nooit rot verwend.
Strenge scholen bezocht, basis werd gekend.
Opgegroeid in een warm nest, dat haalt heden een krantenkop
Papa en mama gingen ook nooit echt dood; blijven in hart en kop.…
Kerstmis 2014
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
854 Een Kind kwam om ons leed te dragen
al is het klein en weerloos nog,
het doet een nieuwe toekomst dagen
en doet ons zingen in de nacht.
De herders kwamen naar de kribbe
want zij hebben het lied gehoord
en weten van de grote vreugde
die iedereen is toegezegd.
De vrede wil geboren worden,
al duurt het ook nog eeuwen lang.…
Fundament?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
610 buigen sterren en de maan
naar dat kleine stukje grond
om de wereld even aan te raken,
het juiste woord te vinden in het
malse gras waaronder je ligt,
waaruit jij korrels vrolijkheid
blaast uit de toekomst in beide
monden, zorgen, zoet en bitterheid,
gepareld op de lippen die we blindelings vonden.…
Bootvluchteling.
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
642 Hoe wanhopig moet een mens wel niet zijn
Om voor een ongewis Europees bestaan
Voor duizenden dollars je geschiedenis te vergeten
En voor een vage toekomst het schip op te gaan?
Hoe hard moet het hen niet vallen,
Die deze weg gaan met duizendtallen,
Ver van huis en overzee, een roep om hulp
Neer te leggen voor een onvermijdelijk nee?…
Toch weer ...een sonnet.
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
489 Misschien vertel je over ’t meisje op de fiets
of over iets dat je niet langer wil bewaren,
maar ’t kan ook gaan over een verre toekomst ooit
of over heldendaden die je wil vertonen,
maar denk dan maar: zoiets dat haalt de kranten nooit
en mogelijk wil je ook wel in vrede wonen,
want veel geschreeuw en weinig wol, dat is geweten,
dat zet…
Ode aan een dichteres
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.552 (Ik respecteer ten volle de door haar verkozen rust
en het gewenste toekomstig afgeschermde privéleven)…
het bed met twijfels
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
536 stem in mijn gesprek
jouw voeten schoven naar de mijne in een klein
gebaar van nood
zelfs kleine repen licht tilden jouw trots
van het kussen waarvan in de afdruk jouw gedeukt
verleden stond te lezen, was ik blind dan was
mijn vlot gestrand op de riemen van je hebzucht
op de herfststenen muur zag ik gebaren voorbij drijven
die mijn toekomst…
perpetuum mobile
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
674 Nostradamus
de toekomst kristalhelder voor zich zag
kan zijn vanwege 't vast herhaalgedrag
van 't sprekend kuddedier: de Ignoramus
De mens die door 't verleden wordt bezeten
en steeds weer in dezelfde vallen trapt
en dan met val en al weer verder stapt
die hangt hij om zijn nek als een ereketen
Wellicht is het niet moeilijk te voorspellen…
Draaikolk
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
668 Sonnet; in kwatrijnen en terzinen
Inmiddels alweer acht jaar geleden
werd ik benaderd vanaf de overkant
't Was schitterend weer, ingesmeerd, niet verbrand
een gedeeld verleden, toekomst, heden
Het eerste contact werd gelegd digitaal
de liefde, zo leek, spatt' er meteen vanaf
't leek of wij sprintten, 't was een sukkeldraf
toch enigszins…
Kleine Mensjes
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
702 Met hun hand op hun hart lijken
Zij ons de toekomst te beloven.
Dromen kunnen niet mooier zijn
Om op een wereld wakker te worden,
Die morgen de hunne zal zijn.…
Oktober
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
583 De voorbije vitaliteit
is nu aan het sterven, maar ik weet
er gloort een groene toekomst hierna.
Oktober stemt mij niet verdrietig
om een afscheid. Met haar verder
te moeten leven is mij niet de eer
te na. De oktobermaand zal de kiemen
erven en het leven bewaren voor erna.
In oktober is er ruimte voor een
laatste groet.…
Mag ik hier zijn wie ik ben
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
676 weggevlucht
het oorlogsgeweld
maar vooral de intollerantie
en haat jegens homoseksuelen
gisteren nog werd er
een mes getrokken tegen mij
jaren lang heb ik in
oorlogsgeweld gewoond
heb ik me als een kameleon moeten
gedragen om te overleven
ik ben het vechten moe
wil graag zijn wie ik ben
in vrede mijn studie afmaken
en bouwen aan mooie toekomst…
Aanzien
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
574 In de verre toekomst wacht ook mij de kroon,
maar eigen gezin beheerst dan mijn brein."…
weten wat liefde is
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.861 bij het samenzijn
elkaar verwonderen
door te kijken
met elkaars ogen
duurzaam zielsverwant
de wereld zien
waar de jaren samen
de belofte van trouw
tot robijnen slinger ringt
weet je wat liefde is
willen zijn
wat de ander voor jou is
gisteren, vandaag en morgen
elkaar vieren
in en met de passie
die in doorgegeven leven
haar toekomst…
Groeien
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
584 De oude aarde lijkt herschapen in een tuin van Eden
waar mensen argeloos opnieuw weer toekomst lezen.
De sluwe slang is nu nog niet verschenen, laat ze slapen
totdat we helder weten hoe leven leven baart steeds weer.…
Een overlevende
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
684 Een droom werd door de tijd aan hem
ontnomen; die zijn toekomst op wat
hem toekomt vertroebelt; die slechts
de geschiedenis aan hem heeft beleend.
Hij is er aan ontkomen.
De nachtmerrie van Auschwitz.…
cadeautjes van het leven
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.531 er is de zon
haar warmte
laat groeien en behagen
ze laat je altijd stralen
en wijst je de weg
in donkere dagen
er is ook de maan
haar mystiek
laat je zingen en dromen
van toekomst en gelukkig leven
ze is uniek in al haar vormen
en bestaat al duizend eeuwen
met de aarde onder ons voeten
hebben we steeds een steuntje…
Mijn droom
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
862 Het was een feest met alleen maar geluk
Voor ons kon de toekomst nooit meer stuk.
Het leek voor ons een hemel op aarde
Tot die dag dat ik het ontwaarde:
Jij verdween toen plotseling uit mijn leven,
Zodat ik mijn geluk voorgoed op moest geven.
Maar die keren dan, dat je weer terug bent gekomen?…
Alleen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
539 vandaag was ik alleen
neen, niet alleen,
maar met mijn gedachten
ik was op weg
naar beelden in het verwachten
dichtbij een einder
die ook best nog veraf kan zijn,
dat is aan de machten
ik volgde de hoop in haar facetten
zij voedt de aderen
kan de geest verdraaien
de toekomst achteruitzetten
met de wind meewaaien
de adem pletten
maar…
Allesomvattend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
551 op een naderende
storm uit de wetenschap
van het altijd ongewisse, in
iedere emotie verwoord
troostige verten, verstomde
schimmen, lui verstrengeld, niet
in beelden te onderscheiden
in mijn dualistische gedachten,
schuiven schaduwen ineen tot
gebeeldhouwde dichters
omvatten contouren gekleurd
in wereldse contracten, de toekomst…
Kleine gebaren
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
657 sereen was de stilte
die het blauw witte gaf
waar ik nog afgedekt
in drie zonnen mijn toekomst
aan enkele draadjes zag
alleen ogen bewogen
in kijkend lezen
handen spraken met
kleine gebaren woorden
die adequaat werden begrepen
dit protocol
was niet hol maar
hechtte het team in
ervaren om samen ook
deze klus goed te klaren
subtiel…
De bevrijders
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
452 de helden
Die strijdend d’ overwinning hebben verricht
Nu wappert de driekleur fier van de toren
In ied’re stad en dorp wordt het nu gevierd
Met spel of muziek en in blijde koren
En elke straat is rijk met vlaggen versierd
Zelfs klinkt de vreugde in toppen der bomen
De vogels delen luid in de stemming mee
We kunnen in vrijheid over toekomst…