7460 resultaten.
Krachtplaats
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
518 Verder, in een uitgeholde terra-nis,
daar ruist een 'rio', spuit een waterval.
Schemer, een waas, met zweempjes pastel.
Een kikker springt op
uit een verstilde aqua-krul.
Mimet hier iets? In deze holte
huist een goddelijke grond
die dóórdringt in je hart, zo intiem
en zichzelf daar ontmoet; als kiem.…
de taal die we zochten
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
630 is er nog een zin, een samengesteld woord,
dat groter is dan de schaduw
van een verloren liefde
waarin kraaien zichzelf kwijt willen
rondom hun eigen gekrijs vallen, altijd maar verder
wanneer de bangste dromen beginnen
is er nog iets, evenveel als een vroeger vertrouwen,
dat in ons hart past, nooit hoeft achter te blijven
met een vermomming…
ewige bloei
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
590 vir Ingrid
die uiterlik
nog altyd jonk
maar die jare
waarin jy nie geleef het nie
het jou oë geteken
jou siel
jy is nu lankal dood
dan jy geleef het
maar jou woorde
spreek vir ewig
van liefde en eenvoud
vir jou wêreld baie delikaat
jy is een ongerep blommetjie
tot barstens toe vol
om tot nou te bloei
en verder meer mooi…
Horizon in oker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
676 Met een horizon in oker
boort de zon een gat omlaag
tot diep in de einder
't Skelet van bomen tekent de
hemel meer dan magnifiek
Met een vlies bovenop 't water
keldert temperatuur traag
Diep onder de spiegel
daar gaat het leven volop door
weliswaar gestáág verder
terwijl de ondergaande zon
contouren voor het plaatje
fotogeniek aanreikt…
Een duidelijk gezicht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
745 heb slechts de kleuren
wit zwart gebruikt
wilde de verf
verdunnen met tijd
op groot paneel
schilderde ik het toneel
van mijn dagelijks leven
kon de scene geen diepte geven
werkte met
schaduw en licht
maar aan de personen
ontbrak een duidelijk gezicht
profileerde emoties
met scherpe contrasten
mijn grootste kwasten
kwamen niet verder…
Dwalen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
749 Buiten de hoge heggen gaat de wereld verder.
Ik wil alleen horen hoe jij naar me riep:
volg de vogels, volg de vogels.
Dolend in mijn dwaaltuin verlang ik naar zijn stem het meest.
Hoe spin ik, gekneed en gevormd, met mijn hart een draad
om over de weg van vroeger te kunnen lopen?…
Winterzon
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
791 Warme kleuren reizen verder
dan de witte eenzaamheid van deze dag.
Een bevroren rivier in schaduwen
ademt met een lach.
Het ijs wil de vorm van de eeuwigheid
wel kennen en de trage schaduw
van de dood houdt nog vast
wat gezien wil zijn en gehoord.…
Je bent mij kwijt
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.088 dit gaat verder dan ik je mis.
Je bent me simpelweg kwijt,
voor het leven.…
de liefde voorbij
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
543 ontmoetten
sprak verbazing boekdelen
immers, herkenning
roept geen vragen op,
maar wel, waar was jij
al die tijd die plots
niet meer verloren leek
een litanie aan woorden voorbij
een oogwenk voldoet nu
een glimlach oogt bekend
en een enkel woord
schenkt vertrouwen
wij sloegen een fase over
berustend in wat niet kan zijn
wij zijn verder…
slechts toegankelijk
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
716 door het zilt dat oogleden van liefde sluit
hoe zou het afscheid zijn
als een stap in een zuilengang van echo
waar boete beelden maakt en de reis aankondigt
met het hoofd tegen de muur
zou het dan mijn stem zijn
die de weg tot stof verstuift, als vriend
en dan weer als vijand
maar dan denk ik
dat hoort niet bij mij
dus denk ik verder…
Dat je hemel droomt
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
478 zijde
zonder het aardse lijden
vaak onverwacht
weer bij ons bent
met woord of beeld
in samen weten
de vingerwijzing
met een lach
in wederzijds herkennen
geeft ons jouw kracht
gisteren mocht ik weer
de witte vlinder koesteren
na maandenlang afwezig zijn
was het ineens haar tijd
jij tikte aan de klok
die juist vandaag
niet verder…
Het oude kerkhof
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
947 Jaren vluchtig aan het leven
staan hier vast gebeiteld,
alle seizoenen komt hij zich warmen
warmen aan de late middagzon,
met gesloten ogen
een wereld van verschil
bij een gedenksteen even stil,
ruimte en tijd doen er alleen toe
te vergezellen verder van hier..…
de eerste woorden
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
533 ik vraag me vaak af
waar de taal begon ergens
in een diepe verte waar taal
waarschijnlijk nog net geen taal was
maar ergens ook wel, die overgang
denk ik vaak over: van geen betekenis
naar betekenis, die kleine stap
zien we al bij andere dieren, maar
die stap verder naar taal, alleen bij ons,
evengoed verlang ik naar het gekwetter…
Zwerver?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
486 Mij met beide vlerken beet, in
eigen ziel zijn thuisland meed,
toen ik zijn gouden kooi open deed,
het is de vogel vrij van naam,
ik duid dat ik hem heb verstaan,
met verder ons eigen pad te gaan.
Illustratie: Claudia Dacosta…
Winters hart
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
546 Wel, winters hart
Dat goeddeels door
De seizoenen heen
Bevroren blijft,
Winterweer dat van
Geen wijken weet -
Vertoont vandaag tekenen
Van inzettende dooi -
Mid-januari en Hijmersma
Maait het gras alsof
Het juli is vandaag,
Fiets met open jas
En verder alleen
Een bloes door het
Dorp waar ik
Mijn leven leef,
Hoor de…
MEER DAN SMERIG (1)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 En Mao poetste nooit zijn tanden
Zijn tanden waren groen als grassen
Zijn onderlijf werd nooit gewassen
En zij die in zijn bed belandden
Nam hij wellustig onder handen
Waarna ze weer konden verkassen
Hij verder ging met inkt verbrassen
In zijn monumentale panden
De man was goed ziek in zijn hoofd
Zijn laatste vrouw was klein en wreed
Er…
Thuis
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
542 ik ben onder aan de berg
thuisgekomen na jaren van
omzwerven in belichte duis
ternis, helder zie ik de blauwe
lucht, nog verder dan tranen
die verdampen aan wimpers;
de rietvelden van de ziel in
het gevoel vastgeprikt als
spelden die glinsteren in het
aangezicht van mijn volle maan
nog eenmaal demp ik het vocht
en tel in mijn hart de som…
Blowtjes en wat pep
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
484 ik ben door
wolken wiet gelopen
onzichtbaar voor de jongelui
een roze zon
spon met liefde en een bui
talloze regenbogen
maar hun ogen waren
van het feest verdwenen
doelloos zwervend zonder benen
ik las de trips
van hun gezicht
toen de angsten kwamen
onbegrepen in bestaan
niet wetend hoe nu verder
met de toekomst om te gaan…
Verkennen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
454 stegen
De gaten en kieren
in een vervallen huis
Loop maar langzaam
door de miezerregen,
ook al was het daar
voor jou niet pluis
Kleine stappen
Voel ze maar
Het rafelig gordijn
en de oude barsten
in de vochtige ramen
'n verweerd kapot kozijn
En ben je verdwaald
of angstig
Balancerend op een rand
Dan gaan we morgen
samen verder…
Getuige
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
481 Baby´s wilden mijn ogen verblinden
En toch bleef ik kijken,
Het is mijn werk,
De waarheid hoe erg ook
Moet ik onder ogen zien
-
's Avonds, op mijn kamer,
Schrijf ik op wat ik gezien heb,
En merk ik dat het schrijven
Mij lucht geeft, woorden die
Opwellen uit mijn verdoofde
Hersengebied, die mij lucht
Geven om te ademen,
Om verder…
In nostalgie te overleven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
636 de mussen zijn verdwenen
er zijn tal van bonte rovers verschenen
die het knusse hebben uitgemoord
alleen nog op het platteland
waar rust en stilte hangt zijn zij
gebleven om in nostalgie te overleven
ook mensen volgen deze lijn
wensen dat hun eigen musjes
hoogvliegers als adelaar of condor zijn
verder kunnen zweven dan de rest
die vegeterend…
Een druppel ben ik
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
657 Samen zoeken we verder.
We kabbelen. We stromen.
Naar de Clerf en de Our.
Naar de Moezel en de Rijn.
De Noordzee geeft druppels,
aan de Atlantische Oceaan.
Eindelijk ga ik naar huis.
Daar zal ik herboren worden.
Eeuwig verdampen.
Eeuwig stijgen.
Eeuwig vallen.
Eeuwig stromen.
Eeuwig leven.…
herfstvrouw
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
619 ik wandel door de herfst
alsof hij van mij is
een pad bezaaid met
verloren zielen van de zomer
een lage zon tekent
lichtkegels in het bos
ze wijzen een weg naar verder
naar de vrouw
die ik zou kunnen zijn
een wintervrouw misschien
die sneeuwkristallen knipt
ijsparels rijgt
in koele meren zwemt
als alles anders had geweest…
Stoffig en oneffen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
546 vinden
voor mijn eigen dingen
vol verbazing over de tijd
die gestadig langs
mijn schrale vingers glijdt
zonder dat er iets gedijt
waar op ik terug kan kijken
stoffig en oneffen
zijn de paden die ik ga
wat vroeger breed was
heeft nu de smalte van 1 spa
ben vertrokken maar
mijn thuis is zoek
ik wacht wel even
weet niet hoe het verder…
Geef nooit het hele hart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
793 Ook al lijkt het zeker na enkele weken,
iedere kus zal haar hartstocht verder doen verbleken.
Liefde is voor haar slechts een vergankelijk lot;
een kort en dromerig genot.
En ook al beweren zoete lippen het tegendeel,
ach, prille, zotte minnaar, weet jij veel.…
Wij sprokkelen samen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
538 we zijn gaan lopen
ver van flitsen en knallen
in de rust van het bos
hebben gesproken
over alles wat in het oude jaar
is gebroken en laten dat los
we sprokkelen samen
tussen takken en mos
structuren om verder te gaan
de hemel is boven
in vele geloven maar
wij willen die nu al op aard
niet na ons leven
maar met nemen en geven…
Adagio
gedicht
3.2 met 5 stemmen
4.952 Zij hadden mij voor deze taak gekozen
omdat ik verder durfde overhellen
dan zij die als de dood de diepte vrezen.
Soms wist ik niet meer waar ik was gebleven,
begon mijn arbeid, met geduld bemeten,
opnieuw te midden van de glinsteringen.
Ik ben alleen. Ik lijd een dubbel leven.…
Dingen hebben hun geheim
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
622 Tussen de morgen en de avond
dwingt het rietland mij naar vurige oorden
daar geraak ik op bospleinen
waar op binnenplaatsen van dakloze vertrekken
kleurig bluswater zich schuilhoudt
daar wacht ik op de oordelen
die vonnissen met zich meeslepen
en als bliksemschichten inslaan
daarbij de vlammenzee verder mijn land opsturend
ik wenk het vocht…
uitgeschakeld
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
573 open
muizen hebben hun nest
verlaten
het geknaag blijft achter de wand
van een verstarde
glimlach
uitgeblust en tentoongesteld
in achterstallige vragen
de man zegt
jouw woorden brengen geen enkel verhaal
zij groeit vast in de regen
die door het dak sijpelt
ik ben geen prater, niet zoals jij het wilt
daarna zwemt zij verder…
azuurblauw
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
578 je zuurstokroze mooiste jurkje
je kleine arm steekt uit
naar verdronken dromen
onder het water je hoofdje
je ogen bron van verstilde tranen
ze zien het licht niet
in deze duisternis
in deze lange nacht
sleurde de heldere zee
jouw onschuld
naar het kille einde
ik zie je
met gesloten ogen
verder leven?…