6019 resultaten.
Jouw afwezigheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
483 ik raakte
langzaam
aan aarde
nadat ik
op wolken
gelopen had
een eerste touché
kwam hard aan
op de bevroren
bodem van een
witte nog niet
belopen wereld
recht op
neus in de lucht
met langzaam
meerderend zicht
dat nieuw voor mij
paste in beginnen
horen en voelen
hoe hard leegte mij
zijn alleen zijn
toeschreeuwt en
hoe verloren…
Boek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
517 'k Keek zomaar even in de kringloop
bij de kinderboeken
Vond daar mooi Duits boek:
Hoe de koning zijn vijand verloor
Bijna gekocht
voor vriend met kleinkinderen
Paste niet in rugzak
Vertelde er toch over,
hield me bezig
Vriendin snapte meteen,
dat is de vijand in jezelf
Zocht het boek op internet
en vond
door algoritme
een…
Holland schilderachtig.. op zijn mooist
netgedicht
3.7 met 46 stemmen
2.871 Omsloten door waterrijke natuur
leidt het oude pad naar een hoeve,
een lofzang dreigt verloren te gaan
veranderingen ongewild meedogenloos
kaatsen weerbarstige wolken in ‘t water,
evenwel omfloersen ze de lucht
mede tot bedaren
al eeuwen met penseel gevangen
staat de tijd onwerkelijk lang stil,
toch zowel sierlijk als onbewogen
schilderen…
Het gezongen zwijgen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
427 Jouw mooie stemgeluid is muziek
waarmee je de dood weegt
in aardse wonderklanken
wat je zegt is waar
binnen de context
van het beoogde doel
transparant is de ballast
die je hebt weggedaan
om verder te groeien
maar niet iedereen
heeft eenzelfde richting
dus zweeft waarheid
ergens tussen stilte
van wat is gebleven
en wat verloren…
Tarzan
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
467 Op het witte doek zo groot
in jouw groene droom verloren
lachte jij het oerwoud bloot
voor de film en mij geboren
tussen slangen op het pad
waar de krokodillen wachtten
zocht je wat geen uitgang had
zat ik met mijn kindgedachten
Tarzan was jouw stoere naam
apen lachten om ons leven
kijkend door het filmraam
werd de angst ons snel vergeven…
Zomernevel
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
153 Kom laat me nu
in subtiele nieuwe verten dwalen
reizen totdat de zinderende zon
in mijn gedachten explodeert
een nieuwe horizon blijft vaag
in de warmte van een oude dromendans
zodra je toestemt in mijn avonturen
zullen we lustig vrijen in de avonduren
terwijl je fluistert naar mijn trouwe oren
gaat er weer een nieuw gedicht verloren…
Mijn eigenwaarde
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
875 grotesk gemeden
bij tijd en wijle word ik aanbeden
door mijn hond
ook van korte stelten voorzien
met een te lange rug en een babyface
is hij gelijk zijn baasje
houdt van kantklare brokken
zoals ik me van een magnetron bedien
ik hoor wat minder goed
schreeuwen opa's in mijn oor
ja, zeg ik, dat is gekomen
toen ik mijn eigenwaarde verloor…
Stress
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
1.543 Gevuld met stress een eenzaam en verloren individu.
Alleen en verloren dwaal ik rond op deze aarde.
Heeft mijn leven zin en wat is de waarde ?
Ademhaling voor ademhaling voel ik mezelf dwalen.
Dwaling van mijn ziel.
Ziet niemand dat ik kapot ben en kniel.
Mijn hoofd staat op springen.
Ik hou mij staande en moet mijzelf dwingen.…
verleden,heden....
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
814 Zijn eeuwige glimlach en zijn stem horen
alles inhalen wat wij hadden verloren.
Ik wilde hem vertellen wat de toekomst mij
had gebracht.
Of hij het zelf had verwacht?
Maar ik kon er niet bij
de tijd stond ertussen en liet me niet vrij.
Ik wilde de bus naar hem nemen,
maar de eindhalte was verdwenen.…
Litteken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
652 De eerste winst, was 't ontwaken
vrijwel gelijk daarop de trance van
een strijd, ongelijk, verloren het lied
dat bij aanvang zijn refrein al inzette
'k Verloor de tijd in een leven
niet veraf, dichtbij dood gelegen
Een uur.…
Verleden, heden en....
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
737 Zijn eeuwige glimlach en zijn stem horen
alles inhalen wat wij hadden verloren.
Ik wilde hem vertellen wat de toekomst mij
had gebracht.
Of hij het zelf had verwacht?
Maar ik kon er niet bij
de tijd stond ertussen en liet me niet vrij.
Ik wilde de bus naar hem nemen,
maar de eindhalte was verdwenen.…
Sparta, kansloze maar eeuwige liefde
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
627 na de zoveelste pijnlijke nederlaag geleden
Maar je proeft in Spangen de nostalgische sfeer
Het Kasteel in melancholie geklonken
Het is onweerstaanbaar
en eeuwig aan Sparta geschonken
De traditie onverslaanbaar
Ik wil het altijd horen
dat lied
Rood-wit gaat nooit verloren…
Zandloper?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
450 tijd, dat
niets is verloren in elk tijdsgewricht?…
Over een plein klinkt een schreeuw
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
455 Het hinkelen haast hen wel,
omdat er geen tijd mag worden verloren.
Voeten verspringen bij iedere tel,
maar vergeten hoe snel het voorbij is met hun spel.
Voor eeuwig jong
tussen de ouderen van morgen.
Voor eeuwig jong
geeft het leven aan tijd een gezicht,
Voor eeuwig jong;
perkament houdt zich verborgen.…
het mysterie van DNA
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
135 Verloren Ouders en Kinderen
Een kind dat zoekt, een ouder die mist,
met DNA als gids, wordt de waarheid belicht.
Verbindingen hersteld, verloren tijd ingehaald,
een familie weer compleet, een liefde die straalt.
De Wereld Veranderend
Van oude geheimen naar nieuwe hoop,
DNA opent deuren, een eindeloos geloop.…
Vangnet .....
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.237 Dans duister dans,
waar lichte voeten net
de grond niet raken
en ijle lucht kou opvangt,
schenk ik jou mijn lach
pluk ooit verloren zinnen
uit verdwaalde lucht,
zucht uren naar morgen,
blaas wolkjes naar onze tijd
samen klimmen we hoger,
tot onder de regenboog,
daar waar gekleurde letters
liefde dichten, schrijven
veren hemelsblauw…
onvoltrokken daden
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
987 het prestigieuze 3e uur
Een hand verbonden en verstrengeld
Strakker en strakker aangetrokken
Het koord rondom mijn hals
3 maal na de bekoorde slagen galmend vanuit de verte
daar naar waar ik heen tracht te gaan
en waar ze dan voor mij luiden
In weerspiegelde reflectie
Als door pijn vertrokken mijn gezicht
Zo inzichtloos, hulpeloos verloren…
Druppels.......
hartenkreet
3.9 met 41 stemmen
1.941 Ik gooi al mijn verdriet in een vergiet
Maar zachtjes wegstromen, doet het niet
De gaatjes verstopt met liefde en verlangen
Zorgen dat mijn gevoelens blijven hangen
Wat ik ook doe en wat ik ook onderneem
Ik blijf je missen en voel me zo intens alleen
Pijn laat het vergiet telkens weer overstromen
Met druppels vol emoties en verloren dromen…
verdronken leven
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.617 het grote niets reikt zich aan
als een goudgele gloed
met een kraag van vals besef
gezicht verloren
in onecht gezichtsverlies
ondergedompeld door die ander
die jou is, en toch weer niet
zelfs geen notie meer
van je wens tot vergetelheid
onder het gouden vocht
ligt de onzichtbare sleutel
die alleen gevonden kan worden
door jou zelf…
Eiland
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.157 Ik zie gevlochten takjes groeien
tot mand gevuld met verenpluis
de architecten zijn twee kauwen
die bezield een wiegje bouwen
in d’oude Linde voor mijn huis
Het tweetal is gezwind verloren
en treedt zich in het lieve lusten
tot de plicht die aan hun beidjes
gesteld wordt als er broze eitjes
in ’t warme liefdesnestje rusten…
proeft bloed van heldendaden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
821 je ziet geschiedenis
proeft bloed
van heldendaden
raakt aan verraden
voelt zacht geluk
je dag kan niet
meer stuk als je
de stenen leest die
alles weten van
leven en begraven
hoe generaties hier de
jaren hielden binnenshuis
een thuis voor mannen
die vielen en verloren
gingen in de ruis van eeuwen
tijden staan niet stil
in een…
tijdloos moment
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
901 tegenlicht
van engelengeduld
gebundeld,
wel duizendmaal
het voelt voor mij
als wezenlijk
bovennatuurlijk
het draagt in mij
onschatbare gebaren
ik ervaar datgene
dat ik als mens wil
vasthouden, bewaren
nu telt, zegt morgen
tegen mij
wees niet bevreesd
voor het nog
ongeschapene
onderga onbaatzuchtig
en zeker niet bedeesd
jouw verloren…
vast wel!
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.065 na regen
na ieder dal toch weer een top
en zit het eens een keertje tegen
lossen we dat samen wel weer op
ik geloof soms tegen wil en dank
na één stap terug: twee vooruit
is er van hoop een laatste sprank
komen we er samen wel weer uit
in: we slaan ons er wel door
of: gaat vast beter volgende keer
en de moed die ik vandaag verloor…
Innerlijke dwaling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.016 Ik bedwaal de gangen van mijn gedachten
op zoek naar degene die ik werkelijk ben
maar verloor tijdens een reis door het leven
In beslagen wanden van getemperde krachten
kerf ik namen die ik als mijn koestering erken
voordat ik van de mijmering wordt verdreven
Tastend in de weke delen van duisternis
die met vochtige vingers de lucht omsluiten…
Altijd en overal
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
8.804 Mijn ziel voelt aan als nooit tevoren
herkent nu eindelijk compleet te zijn
gered door verstrengeling zonder pijn
of angst voor `t levenslang bekoren
In dit was ik al snel verloren
je liefde zwervend door dingen klein
die veelvuldig herkenbaar als rechte lijn
zijn getrokken tussen mijn slingersporen
tot zelfs het kaf zich van mijn koren…
Alles
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.280 Terwijl de wind de wolken telt
Schreeuwen schapen om verloren momenten
Rollende donder
Een hijgende horizon wacht even
Maar rent toch verder door de regenboog
God leeft
Het hart klopt sneller dan rijen regendruppels
Niet luisterend naar lege verre vergetelheid
Liefde
Kogels ketsen af tegen verre oorden
Maar het zuivere zien geeft ze…
Uit de netten
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.058 al vanaf zijn kinderjaren
kon hij troebel kijken
als door wazig glas
om niet te laten blijken
dat hij verloren was
te groot voor hemzelf
zoals de wereld leek
zonder kleur of iets
vlogen de dagen bleek
om en verder niets
een machtige oceaan
met hem als vis erin
opgesloten in zijn vangst
enkel verlangen naar begin
verdronk z’n grootste…
Troost
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.161 Het doet me pijn als jij je sluit
Ik doe mijn best en meer
Zoveel meer, onzichtbaar veel
Het gaat verloren in hectiek
Maar draag met liefde graag mijn deel
Toch zal het stoppen
Ooit verdwijnen
Neem ik mij steeds vaker voor
Na weer een huilbui
Zachte troost
Ondanks dat draait alles door…
De horizon verlicht !
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.200 zoekend naar houvast
dolend in de kelders van
mijn onbegrensde geest
speur ik naar ankers
voor inzicht en begrip
om het drijfzand
te kunnen trotseren
wat mijn leven beheerst
voorzichtig tastend en afwegend
bepaal ik de nieuwe koers
mijn vertroebelde vergezicht
zal zich weer kunnen vormen
tot die ontluikende lente
die ik eerder verloren…
'k Heb jouw liefde bewaard
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.068 Ik ben het niet waard
Jouw lippen fluisteren mijn verloren naam
Jouw handen dragen mijn magere liefde
Jouw armen omhelzen mijn drinkende huid
Jouw stem verjaagt mijn geknede argwaan
Ik ben jou niet waard
Ik verbrijzel aarzelend jouw aanraking
Ik verdruk wenend jouw vriendschap
Ik stamel wantrouwende woorden
Ik breek jouw vertwijfelde…