14497 resultaten.
narcis in geel mijn rode hart
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
700 wij zullen ongekend
weer zomeren alleen jouw winter
heeft mijn lente even niet verwend…
mama's verjaardag
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
2.748 wij gaan bloemen kopen, bloemen voor op je graf,
geen fonteintjes, lampen of kaarsen,
geen kleren of mooie laarzen.
maar bloemen, heel veel bloemen.
cadeautjes, kan, mag, hoeft niet meer,
wij gaan bloemen kopen, en die zetten we op je graf neer.…
Een mosterdzaad
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.214 Een kind begrijpt dit alles wel,
maar ik en wij, die zo verstandig
zo heel berekend leven hier
wij zien dit niet, we lopen voort,
verstaan vaak niet dit simpel woord:
het kleinste zaad groeit ongehoord.…
Een plaag
netgedicht
4.1 met 31 stemmen
2.303 De luis in jouw pels
heeft zich ingevreten
Waarom nu juist bij jou
zullen wij wel nooit weten
Maar het vermoeden is bekend
en wel omdat je nu eenmaal
de betere dichter bent
Er zijn luizen die akelig blijven plakken
En die zelfs met een tang niet zijn aan te pakken
Dus zullen wij hen met minachting bezien
En gaan zijn vieren-delen te…
De gulden middenweg
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
723 ook daarvoor gedokt
gelukkig lust
mijn varken geen papier
vol grote woorden en
veel zorgen want zij
doet haar belegging hier
zo modderen wij naar morgen…
De mens als boek
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
650 op
bladert de geest als de wind
door herinneringen
bestoken ‘t bewuste er mee
kunnen onszelf niet ontlopen
wij zijn onze herinneringen…
geheimpje
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
576 als een roos
verborgen in het kruis
als de lente spreekt in ruis
de zomer komt
o heilig geheim
draagt liefde en pijn
draagt duister en licht
alleen feller dan dit
hier
nu
en altijd
paarden rijden alvast vooruit
natuurlijk ben ik bang
aan het het eind van de gang
maar laat het maar komen
poorten zagen wij opengaan
nooit zijn wij overwonnen…
ok computerrrrrr!!
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
671 En wij aan de eenzaamheid
gevangen tussen de betonnen wanden
de tafel kreeg mijn benen
de armstoel heeft mijn armen
de radio kreeg mijn
zenuwen en de darmen
volgen de waterlijn
ik ben onteigend
en ik lig uitelkaar
ik heb niets meer te zeggen
ik wordt geregeld
met een schakelaar.
- Jon-jon -…
binnen pad
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
435 en verderweg in de ruimte
vinden wij niets meer
dan een pad dat uitgestippeld voor je ligt
waarin wij verdwijnen in een simpel bestaan
drijf maar mee dan
op die rivier vol gevaar
maar draag je moed wel met je mee
want ik draag je
tot aan de zee…
Hoop
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
490 opdat wij de vrees van liefde afdichten
en wisten wat we deden in alles wat we doen
als de wijzers van gemis een tikje in tijd terugslaan…
Boek
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
538 stemgeluid
zo lief wij beiden
dit boek gaat nooit uit…
de leugen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
939 maar, lief
geloven in alles
en nog verder als dit
is pit
nog verder als een woordenboek
dit is geen koek
maar poèzie
zoals wij ooit keken
vanaf de toren van goud
naar het zilveren heelal
geen verklaring is waarheid
geen streep zet grenzen
in ons kleine bestaan
luister naar de wind
die koud lijkt
wij zijn geboren
uit de oudheid…
Op hoge hindelopenbenen
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
503 jij loopt niet
maar je gaat
in harmonieus bewegen
op hoge hindelopenbenen
droomt nooit weg
maar je ogen trekken
met magie de blikken
van een ander naar je toe
lacht wolken
weg tot blauwe hemel
en laat jouw zon
de mensen warmen
verstaat wat
wij steeds camoufleren
knipt lint en frutsels af
als wij dat willen etaleren
waar je…
Ridders van de vuren tafel
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.017 wij wanen ons ridders van de vuren tafel
grieven en wormstekeligheid
griffen wij in hout
doorzichtig blad valt van de mond
wanneer we drinken van de wijn
die brandt en de glazen heffen
alsof de steen die op de lever ligt
de zwaarte niet weegt
van bliksemsnelle scheuten
en zijdelingse blikken
gevuld met gistende woorden
naast het…
Regendans
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
601 Pluvius, oh Pluvius
voed toch ons gewas
daal zachtkens neder
in druppels van glas
wij dansen en zingen
slaan de trom en mediteren
tooien ons met turkooizen veren
Pluvius, oh Pluvius
bescherm ons gewas
daal zachtkens neder
in druppels van glas
wij dansten en zongen
sloegen de trom en mediteerden
tooiden ons met turkooizen veren…
Ik ben vannacht jouw toevluchtsoord
netgedicht
4.9 met 42 stemmen
1.072 het leven, dat eventjes vertraagt
maar daarna koud weer verdergaat
want straks zijn wij elkaar vergeten,
ik heb niet eens jouw naam gevraagd.…
Het vuur valt niet zo vlug te doven
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
621 Zijn gloed zal velen dan verblijden
als antwoord waarop werd gewacht,
want wij - geboren ooit met vragen,
met onrust die ons steeds verteert -
wij moeten levenslang verdragen
en krijgen nauwelijks geleerd
hoe we ooit leven zonder klagen.
Wanneer wordt alles omgekeerd?…
IK BEN ER WEER INGETRAPT
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
670 het niet wensen
wij zijn de dupe van dat gedrag
blij dat het in onze stad niet meer mag…
Haat
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.093 Weg moesten wij van deze plek, weg van huis…
Nergens anders vonden wij een thuis.
Een lange reis vol verlies en pijn…
Waarom zouden ze zo boos op ons zijn?
Ramen ingegooid en huizen vernield…
Ik weet niet wat die bruinhemden bezield.
Oproer en geweld…
Is de partij alles wat nog telt?…
MENSELIJK
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.236 Helaas; de zwakke mens in dit weemoedig leven,
Hij heeft een weinig vreugd zo noodig voor zijn hart:
Wij hijgen ras naar ’t eind van dorre lijdensdreven,
En spoedig al te lang valt ons de nacht der smart.
Ook, Heer, wij trachten wel te bidden dat Uw wille
Geschiede!…
4 mei
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
600 Laten wij vandaag gedenken
even stil staan een eerbetoon
aan hen die hun leven gaven
voor onze vrijheid.…
Tropenavond
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
461 wij spreken
alsof geluk opnieuw geboren wordt
terwijl de zon achter horizon is verzonken.…
het woord
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
1.066 ontwijde takkenlicht
op een stenen tafel hadden wij woorden geschreven:
tweevoud begint met elkaar in zacht gegons
onze lippen hoefden geen winters aan te kleden…
Pril in pas ontwaken
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
513 nog is het geel en rood
het bloemenbed waarin
wij ooit de zomer vierden
in lentegroen
kreeg jij jouw eerste zoen
heel pril in pas ontwaken
je rankte hoog
naar voorjaarsblauw
ontliep de felle ochtendkou
ontknopte in
de zwoele zomerwind als
vrouw die openbloeide uit het kind
in warme nachten
bracht liefde ons de vrucht
waar wij…
Nu hier
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
624 Even wij samen, ons hart hier wat warmen
aan een besef dat breekt met eenzaamheid.
Laat maar komen, loos toch de stroom van spijt
om wat niet was, de dingen, uitgebleven,
De ruwe greep van 't onzeker leven,
van tijd die holt en korte metten maakt.
Wij kunnen hier elkaar dit nu geven,
een diep gevoel dat na aan eeuwig raakt.…
Frits Philip(s)
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
569 Het drukken wilden ze niet uitbesteden,
Want Post NL drukt zelf ook keurig net:
“Wij controleren alles nauwgezet,
Wij zijn hier met ons drukwerk zeer tevreden.”
Uitstekend was het drukwerk dus gelukt,
De foute naam werd foutloos afgedrukt.…
Voor de verre prinses
poëzie
5.0 met 1 stemmen
5.215 Wij komen nooit meer saam:
De wereld drong zich tussenbeide.
Soms staan wij beiden 's nachts aan 't raam,
Maar andre sterren zien we in andre tijden.
Uw land is zo ver van mijn land verwijderd:
Van licht tot verste duisternis - dat ik
Op vleuglen van verlangen rustloos reizend,
U zou begroeten met mijn stervenssnik.…
Catherine
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
3.118 als je wankelt onderweg
of trilt als een jonge den
wij zijn als diep
gewortelde bomen
bij ons mag je leunen…
De anatomische les van dr. Nicolaes Tulp
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.959 licht van de geopende dode formeert gezichten
die aan hem voorbijzien naar het weefsel
van schemer waarmee wij bekleed zijn
die naar hem kijken door een voor
hen nauw waarneembare scheur daarin
voor ons om ons verdwijnpunt geschikte
verdwenenen wier blikken voor een vergelijk
nog blijven haken in de schemer
als wij in een flits naakt door…
RADIOBERICHT
gedicht
4.5 met 2 stemmen
8.455 'Wij geven de waterstand.'
O God, hoe kon het gebeuren -
gesloten het venster, de deuren,
gebannen uit liefde en huis.
- Grave beneden de sluis.
'Wij geven de waterstand.'
Grave, dat is groen land
en water, dat draagt mij thuis.…