7969 resultaten.
Magie van het vreemde
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
524 jij haalde als
zovelen bedachtzaam
je smalle vingers door
het lang blonde haar
een schijnbaar
achteloos gebaar
de afleider als ogen
op zoek gaan naar meer
klaar zijn
met uiterlijk vertoon
want schoonheid wordt
saai in een droom zonder ziel
juist het unieke
straalt onderscheid
niet zoals bij anderen
maar met jouw kwaliteit…
stilleven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
450 mag het een onsje meer zijn
een glas water bij het avondmaal
een dorpsplein in nog ruwe stilstand
pasgeboren, evenredig aan toekomst
lukraak, lik op stuk, zoals verzilveren
van late middaguren, niet te vergeten
een gedicht, zodat flarden ziel
zich laten nalezen, een vrachtwagen
met panne, op de meest ondenkbare
plek, verre reizen die…
Eine Kleine Nachtmusik
gedicht
5.0 met 2 stemmen
5.213 .
------------------------------
uit: Eiland der Ziel (1939)…
bedropen ramen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
620 doen alsof ze stokstijf zijn
ongeboren wezens schuilen
onder de bedropen wimpers
de oogkassen gevoegd in verband
de pupillen geëtst met kinderen
zij ontwaren elkaar
moederloos
aan de overkant van de straat
de blikken schuins en steels
het erkennen van de andere trekt
een schoorvoetende luifel
tot de overkant
de spanwijdte van hun zielen…
Oude liefde
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
608 Wat zijn we nog meer
dan twee oude mannen
twee oude zielen
met een kilogram oud zeer
twee oude knijpers
die elkaar langzaam het leven uitzuigen
alles wat we pogen te behouden
valt in duigen
twee oude mannen
die elkaar het licht in de ogen niet gunnen
en dan toch iedere avond de laatste woorden
waar heb jij nog zin in
zonder jou nergens…
valentijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
708 wat in een mensenleven
is er mooier dan de liefde
die onzichtbaar voor het oog
als één ziel onweerstaanbaar
in twee lichamen huist
die onuitgesproken dat zegt
wat zich niet spreken laat
omdat er geen woorden zijn
die in stilte de ander aangeraakt
hem of er-dicht voor Valentijnsdag | 14 februari 2019
weet te intenderen
ik heb je nodig…
Noem het geheimen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 De wereld is verdeeld
maar ik leerde de stukjes
samen te binden
tot patronen, en toch
zag ik steeds meer verschillen
dus zocht ik naar verbinding
in godsdienst en de Ene
ziel van de mensen
waarin je geloven moet
omdat ze niet te zien is
in de verdeelde wereld
waarin ik overlevend leef en
de ander een vreemde…
Wat draagt ons?
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
686 Is er wel iets dat heimwee kan genezen
wanneer de ziel haar oorsprong niet meer ziet?
Is waarheid ooit wel deugdelijk en echt bewezen
of is er wetenschap die antwoord biedt?
Soms denk dat alleen nog schoonheid ons doet leven,
al is ons kinderhart niet altijd trouw gebleven.…
De kleur van morgen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
421 had
een stevige bries
uit onnaspeurlijke
richting gelukkig niet
met alle winden mee
in het schijnbaar
zinloos golven van
het dundoek vermoed ik
de basis van onze taal
de nieuwe communicatie
van het zijn waarin geluk
de belangrijkste letters van
ons bestaan zullen worden
de nog onbekende
kleur van morgen
opent eindelijk de ziel…
Moeder
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
635 Wat is een moeder meer dan
de vrouw die heeft gebaard
wat zijn haar harde handen
voor een kwetsbaar klein kind waard
wanneer komt het ware woord
dat een bange ziel verklaart
wat is liefde van een kind
voor een missende moeder waard
een vrouw die heeft gedragen
en met haar lichaamsvocht gevoed
zou er zacht voor moeten zorgen
om…
Verlaten gevoel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
492 Mijn ziel geklemd, verminkt,
in eenzaamheid, pijn
Die als duister en nacht
verenigd zijn
Mijn ogen-meren
door tranen overspoeld,
omringd door
eenzaam land.
Tussen zwarte muren,
huist mijn bloeddoorlopen hart.
Gedoofd van alle vuur,
ten prooi aan pijn en smart.…
mijn onaantastbare
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
485 ik zie in jouw
getekend aangezicht
de warmte die sprak
aldoor de jaren heen
en verspreid naar ieder
die naar je keek
en op je ziel was gericht
doorheen een lach
of stil geween
je lijf oogde week
maar sterk was het licht
dat kleurde als vanzelf
je was ook een deerne
een liefelijk wicht
dat de aarde betastte
op zoek naar je eigen kern…
Herinnerde vriend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
515 gelijk
bij de welkomstdeur
van het schaduwrijke gebied
om bloemen te kussen
zijn gedachten gaan liggen
in een eindeloos bed
zonder illusies of dromen
ziet hij stilte
bewegen zonder emotie
een schaduw danst
ritmisch in leegte
hij telt zijn woorden
als hij alleen is
in de duisternis
vol liefde en vriendschap
hij betrekt zijn ziel…
De raaf kijkt mij aan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 De raaf in de vlier
houdt het langer vol dan ik
om elkaars ziel te ervaren
zonder te knipperen
Wat is het nieuws
dat ze bij mij komt halen
wat is het dat ze mij brengt?…
Geen pose
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
440 van het moment
altijd waren
haar ogen aan
beweging en
voortgang gewend
souplesse en
charme gaven
haar zwier met
een lach van plezier
haar dynamiek
piekte velen tot
zaken die zij anders
gewoon zouden laten
zij ging hen voor
zonder drempelvrees
door de poort van een
ongekunstelde wereld
waar materialen hun
onbezoedelde ziel…
Zoete vruchten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
468 o, oeverloze dagen
zonder warme harteklop
getart zonder erbarmen
een levenloze pop
spotvogels hinken
om beurten twee keer
op het linker en het
rechterbeen
opgetild uit het stof der aarde
rondom witte wolken
het blauw van zangvogels
een grenzenloos
erbarmen: de open deur
waar kinderen in en uit lopen
de ziel wordt getroost…
Waar gaat dit heen …
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
626 Hoe eenzaam kan je samen zijn
Twee levens naast elkaar
Twee golven uit fase
Hoe leeg kan samen zijn
Hoe kan je praten met elkaar
Zonder ook te luisteren
Zonder begrip of inleving
Hoe kom je tot elkaar
Opeens kan je vervreemden
Twee handen op twee buiken
Twee zielen twee gedachten
Opeens ben je twee vreemden
Een samenspel twee keer…
Ik kwam op een plaats...
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
798 ik zag er een meisje vol van verdriet en
de wind dirigeerde een droef afscheidslied,
daar op een plaats
waar de ziel, haar
"Vaders lichaam"... verliet!…
Het zoute leven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
494 Ons lichaam leert dat de ziel
op het water blijft drijven
door het vuur en het zout
dat aan de water oppervlakte
balanceert.
Vuur en zout.
Een vlam die op het water
waakzaam brandt.
Bestand tegen de spanning
van het zoute leven.
Het zout van de aarde
waarop wij wandelen
voor heel even…
Van binnen uit
netgedicht
5.0 met 183 stemmen
485 zoemend draaide
3d je lach in
alle dimensies
maar vergat
waar jouw ziel
haar zetel had
mooi om te
zien in de roze
rode kleuren
maar het stralend
tonen bleef het
gewone proberen
om van binnen uit
in huid emoties
gevoelvol te etaleren
als extra steun
werd geluid
synchroon bijgevoegd
maar beeld en audio
vielen zo net buiten…
Vervlakking
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 Nergens klinkt geluid zo iel
als waar geen bomen
bergen of muren zijn
in eindeloze ruimte van een ziel
waaraan elke hoop is ontnomen
enkel ontluisterd in pijn.
Nergens klinkt geluid zo iel
als over verre vlakte
waar geen weerstand
of strijd overwinning ten offer viel
het leven tot de horizon vervlakte
elke roep om hulp verzand.…
Klein
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
590 de kunstenaar het landschap
met de onmacht van zijn onzekere potlood
helemaal van streek met een strelend gebaar
klein voelde hij zich nu
uit de aardkloot herrezen
een rups die vlinder wilde worden
een wees met heimwee naar een bestaan
en het landschap woekerde voort
als een droom in zijn gedachten
alleen onderweg met zijn twijfelende ziel…
wat je ervan maakt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
418 je schildert je ziel
in as- en aardetinten
een donker palet
bestrijdt de leegte
de grauwe werkelijkheid
de grijze tonen
je verdedigt je
tegen molens en reuzen
te vuur en te zwaard
bezielt de stenen
zandkorrels en de bomen
steekt de vuren aan
je veegt geesten weg
rijgt de witte kralen aan
zingt een liefdeslied
schopt de tijd…
in kaart gebracht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
426 in de zee van mogelijkheden
dobbert een verlaten boot
veilige aankomst vervlogen
in oceanen van overvloed
varen cruiseschepen
verveelde dromen na
op het eiland van verlatenen
waait een kille tegenwind dwars
door zielen en dekens heen
in havens van hebzucht
meren superjachten voor
gouden kansen aan
in baaien van bezinning
stromen…
Via Via
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
402 Via Via weet ik ongeveer wie ik ben
iemand onder al de mensen
die de stad levend houden
en me mijn ziel laten zien
We voeden elkaar, eten dus
elkaar als één lichaam
mensheid, hongerend om te leven
ongeveer wetend wie we zijn
temidden van elkaar en de rest
op onze lange weg
omhoog, omlaag
en in het rond
De doelen die ik…
Portret van de avond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 Ben jij degene die ik voor ogen heb
nu ik het droomportret schilder
van de avond met mijn eenzame kwast
Kom je in de nacht
om de ziel te bevrijden
ben jij een man
die een kleinood kan verhelpen
de bloemengeur van overdag
tussen de lakens laat verdwijnen
deze avond in mei
ben jij een klein beetje van mij.…
De gevallen engel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
440 De engel gevallen,
geen liefde meer
van haat bevallen,
pijn
keer op keer
De duivel uit haar cel,
mijn ziel
mijn hart,
gebroken door hel.…
LAIS CCCXXVII
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
379 het lost zich op in honderd handen en ‘ t
bevrijdt haar van de windsels van de nijd.
’t vertelt haar nu de ziel zich heeft herkent
met lompe tong die traag haar taal verkent,
‘ t verhaal dat hem tot haar heeft voorbestemd,
dat zij als water is waarin hij zwemt.…
Stinkende remix
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 lichaam geworden is
door de remix met pilletjes
die betere versies van mij
uitproberen
Met een mond vol latijn
laat de dokter iedereen even
in de gevarenzone
van mijn zweet en gassen
met ingehouden adem
sprakeloos kijken
in de koude bek
tussen mijn benen
Daar lig ik dan
te denken aan de wolk
van vrienden om mijn bed
waarin ik mijn ziel…
Zomaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
459 zomaar wat woorden
neergesmeten op het papier
zomaar wat kleuren
gegooid op het schildersdoek
zomaar wat emoties
neergesmeten op de grond
zomaar wat gevoelens
gegooid tegen de muur
gewacht op de opluchting
die verborgen bleef
verborgen in de ziel
van de mens
die niet kan zeggen
wat in hem leeft
niet op papier
niet op het doek…