7971 resultaten.
Echo
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
772 een nimf zong
bekleed met dromen
over het dal van Hebron
tot aan Athene
weerklonk haar stem
oogvijvers verzonken
in het smalle waterlint
ook dat bezat een brede bron
van geesten
fluisterend tussen
de rotsoevers door
maar geen blik
op haar porseleinen gelaat
voor altijd sluipt ze
nog achter ons aan
----------------------------…
zinkochtend
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
796 de spaken aluminiumwolken krassen
met plexiglas steentjes de bussen gokken
haalt - niet- één rennende scholier
aan de oevers van de zinkrivier
zuchtende; spugende; jammerende wagens
naar de oppervlakte gesleurd
achter de ramen- satellietoren, satellietogen
van hun baasjes schouders volgend, spinnend
verwonderd- waarom is iedereen
nog voor…
Verlaten..
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.507 Altijd vol van dromen
glanzend nieuwe hoop,
het eerste liefdevolle licht in je ogen
Gauw zou het doven
ik wist niet dat je zou vluchten
ik bleef achter,alleen,helemaal alleen
De dingen waar ik bang voor was
de dingen die je zei, branden nog steeds, nog steeds in
mijn gedachten
Beroofd, beroofd van alles wat we hadden
Mijn ziel, zo jong…
Terug naar het begin.
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
882 Ik heb je stem gehoord
ik heb je gezicht gezien,
voelde het verdriet achter je lach
jij was de wind,
die mijn tranen deed drogen
toonde jij me plots je regenbogen
Liefde onuitsprekelijk, maar toch,
onvoorzichtig brekelijk
de tijd, die komen gaat, niet te bedaren dan
hou ik je hand vast, ga ik
terug in jaren
ga ik terug naar het…
ploegdrijverke
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
690 op ’t platte land
kunt ge ze aanschouwen
een zwart – wit pakske
mee nen lange staart
sierlijke stapkes
op de hoge voren
efkes ben ik ze kwijt
gaan ze schuil achter
den trekker, vrolijk
gelijk grote libellen
de zon warmt het land
koren wuift langs wegen
ze kuisen de hemel bloot
beeldig, ’t is een zegen…
Impasse
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.178 en ik ging als gekwelde geest de stad in
én dacht- hoe kon ik het vergeten
dat een liefde die in dromen geankerd is
niets anders behoeft dan nachten
nachten die de sterren tegemoet bloeien
of daar achter, de eeuwigheid, of
niets, vervloekt zoek ik
waar is het?
waar is het plein van de liefde?…
Meeuwige rust
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.841 en liefst dan binnen, achter glas
honden ravotten langs de branding
en apporteren stok of bal
een baggerboot bevecht verzanding
een peuter kotert in een kwal
tegen het mistig zeedecor
schuiven traag zeilen van canvas
en wappert fier hun tricolor
naar de pimpelaars op ‘t dijkterras…
in dubio
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
952 Ik sta op de drempel
achter mij de trap omhoog
omlaag naar de kelder
buiten is het gras weer groener
groeizame regen en goede temperatuur
de zon verborgen in gesluierd licht
binnen voelt zo benauwd, elke uitweg
afgesneden, de lucht zwaar als water
in een dikke, volgelopen deken
aarzel weg te gaan of te blijven
liefst alle twee kunnen…
Fantasie in werkelijkheid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.720 hoe die zon langs me heen gaat
nu jij op dit pad bent gaan lopen
en jouw schaduw mij door dag één
ook in het avondlicht doet fascineren
hoe wolken troostend voortbewegen
voor mij wanneer ik al je vingers
bescheiden heb aangeraakt
en niet alleen dat
dat een kaars zo kan branden
terwijl de wind vaak heeft tegengewerkt
zelfs achter mijn…
verliefd infinito
netgedicht
4.3 met 44 stemmen
2.133 Weet je nog naast de kerk
Onder de berkebomen
Was ik verliefd op jou
En jij niet minder
Met je zacht fluwelen jurkje
Rood met zwarte vlekjes
en streepjes wit en zacht
wij zoenden en het mos
achter de heg smolt
tot een zacht bed
helaas in de schaduw
verkoeling en het rechte pad
doofden hartstocht
maar liefde bleef
tot je Kees riep
toen…
Onbekende wateren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
628 Ik klamp mij vast aan rotsen
Golven volgen elkaar op
Zij zuigen en zij botsen
Overspoelen met getob
Ik kan voelen het gevaar
Achter mij en om mij heen
De angst dat ik beland, daar
In het kolkende geween
Het verdwijnt onder water
Mijn zicht, mijn vingers voelen
Nog steeds de stenen sater
Ik begin te verkoelen
Glad het enige houvast…
Hyves
hartenkreet
2.2 met 24 stemmen
2.633 Achter mijn beeldscherm, alleen
Verlang naar gezelschap, virtueel
kom bij me, kom en deel,
help me door de avond heen
Het beeldscherm knippert, 0 online
Je vrienden doen het aangename
Tastbaar, hebben lief, tesamen
Geen ander kan zo eenzaam zijn
Nog steeds niemand
Ik schaam me, het wordt pathetisch
Help me! o, is daar iemand?…
Luisteren
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.141 Gewoon een rijtje woorden achter elkaar,
Komt er een conclusie of een maar.
Je vertelt gewoon je gevoel of een verhaal,
En weet je waar ik dan echt van baal?
Je kan schreeuwen of gaan fluisteren,
Maar de wereld vergeet te luisteren.…
Lotje
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
967 In de versgeslagen regen
kwam hij haar nog weleens tegen
en dan vroeg hij haar of zij
met hem wou lopen langs de maan
waarna ze even nog bleef staan
om er zijn vraag te overwegen
en verlegen dan besloot
om op een loopje weg te gaan
Hij rende blij achter haar aan
en dacht weer terug aan het verleden
toen hij haar hier leerde lopen
ook al…
impasse
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
745 achter beslagen ruiten zijn wij slechts schimmen
in het ruwe spel dat geen winnaars kent
in de waan van het kille berusten
gaat haast zonder oponthoud naar gindse einder…
Die muur zo onyxlang
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
665 weet je
ik ben bang
bang voor het
plotselinge einde
ja ik zie
heb ze allemaal gezien
mij overkomt dit niet
dat einde ik ben bang
kies mijn woorden
nu secuur
als ik geplaatst word
op die muur zo onyxlang
ik wil niet
eindigen achter behang
ja ik ben bang
dat weet je
nog leef ik hier
jij daar en weet je
kleine schat ik heb…
Als golvend graan
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
616 droombeeld
geven het een hart zo
onstuimig als de branding
van de zee
ogen als sterren
een warme lach
als een gouden horizon
een haarkleur als golvend graan
in het zomerse zonlicht
mocht ze hopen
ooit in deze droom te lopen
dan zou ze onwankelbaar gaan
in de vallei van de liefde
heel zacht fluistert de wind
een stille wens
er achter…
Eiland tussen de bomen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
505 Veilig achter het glas,
men hoort mij niet.
Alleen versteend verdriet
en stille angst.
De stolp gaat weg en
maakt plaats voor levend
verdriet en herkenbare angst.
Er is geen keuze meer.…
Mijn "mooi weer tandarts"
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
892 Zo, dat hebben we weer
mooi achter de rug.
‘k fiets vervuld van vreugde
de lange afstand terug.…
lof der traagheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
551 rode raamluiken schemeren
door de nog kale bomen
een hond blaft achter de deur
door de hoge ramen valt het licht
op twee rode uien en wat roestige spijkers
geleefd stilleven
met een mesje krabt hij een dun laagje
van de aangebrachte verf weg
de poes tilt traag een ooglid op
hij struint wat door de tuin
kijkt naar de gevel, de lucht…
Droom rivier jou
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
683 Soms is stilte metgezel
van eenvoudig dieper leven
vaak ben je daar, even hier
dansen we samen, dromen we
weg van mijn eenzaamheid
naar andere werelden
echtere mensen
werkelijkheid betaalt
slechts wetteloze angst
deze droom rivier jou
duurt voor mij het langst
wanneer ik mensen
achter traanmaskers
zie breinen
en mijn nachtangst…
Schaduwrijk
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
478 Vol woord gekozen schoonheid
doch met hart en ziel in diepe pijn
begraaft zij het dagboek "zomerstilte"
achter een laatste dunne bomenrij
het treuren van kale wilgen
nabij boerderijen in winterstilte
leggen trage lange schaduwen
zich neer over grauwe weilanden
in schaduwrijk van het witte land
denkt zij huiverend terug aan toen
zij daar…
De voortekenen
poëzie
2.9 met 11 stemmen
3.898 langzaam boog zij zich dan af naar de wand
en zij verdween in onzichtbare verten; hij bleef alleen
achter, wachtende of zij wel keren zou uit dat land.…
Krakeling
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
433 Over de lucht die op kan klaren
waar de regen nooit verdwijnt
en achter de wolken
schijnt altijd weer die zon.
De maan schijnt in de nacht
en zo lijkt alles nog gewoon
maar niets zal zijn wat het lijkt
het refrein is het bewijs.…
MJ
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
651 Je liet ons achter met vragen,
waarop antwoorden het laten
afweten.
Intimiteit had voor jou een
andere betekenis, dan voor de
meesten onder ons. Schandalen
kwamen en gingen en leken jou
aan te trekken. Zelfs je kinderen,
lieten ze niet onberoerd.
Misschien onnodig over jou te
schrijven, want er zijn reeds
boeken vol.…
denkbaar
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
670 nog niet zo lang geleden
roeide ik langs vijvers en kapotgewaaide
zonnebloemen, onvertakt
en dacht: misschien ben ik
één van hen, blijft de werkelijkheid
voorgoed achter me
op te dunne stelen, ongewild
door het licht
zonder middaguur, zonder reizigers
zonder te weten waar de wereld
begint
of misschien ben ik gewoon
een ogenblik…
Klank- en lichtspel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
404 verkoeling brengende wolken
Donar bemoeide er zich zelf mee
sloeg met zijn hamer de bliksem
de regen spoelde alles schoon
bracht soelaas voor het gras
nam het stof mee van de straten
maakte schoonmaak in een vlaag
klank en lichtspel kwam wat vroeg
net na de middag het was nog dag
liever onweer als de avond valt
natuurlijk schouwspel van achter…
tastend
hartenkreet
2.2 met 20 stemmen
1.814 mezelf
verborgen
achter wat ik niet ben
niet wil zijn
ik weet niet
hoe het verder
gaat
moet
met mij,
en de persoon ik,
die ik niet ken
diep
verder dan iedereen kijken kan
behalve jij
sta ik
te wachten
tot de trein
van hartstocht
mij komt halen
de trein
waar na lang wachten
jij niet meer inzit
en we alsnog
gescheiden…
Dag dromen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 achter gesloten ogen
wimperen dromen
zo vol verlangen
liefde vurig
hartstocht blozend
rode wangen
sexy pareltjes schitteren
op naakte huid
doch ontwaken
is in koude beddensponde
de plaats naast haar
onbeslapen
nog slaapdronken ogen
wakkeren stomverbaasd
weer alleen
klinkt de fluister
van de wind
met beide handen
tegen haar oren…
Dag dromen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
626 achter gesloten ogen
wimperen dromen
zo vol verlangen
liefde vurig
hartstocht blozend
rode wangen
sexy pareltjes schitteren
op naakte huid
doch ontwaken
is in koude beddensponde
de plaats naast haar
onbeslapen
nog slaapdronken ogen
wakkeren stomverbaasd
weer alleen
klinkt de fluister
van de wind
met beide handen
tegen haar oren…