5765 resultaten.
Staalde het skelet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
393 ik zag de blokken
in je handen veranderen
jij speelde met hout
wist van bomen
zag het groen komen
in warme affiniteit
jij timmerde geen muren
of staalde het skelet
maar bloeide puur natuur
los van vorm
en structuur deelde
iedere jaarring zijn eigen vuur
jouw bloemen
zongen in het bouwen
hun veelkleurige melodie
kwamen in jouw…
Waar een lichtje dooft
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
860 Als het licht het leven dooft
van het eens zo artistieke hart;
dat van woorden vlinders vormde;
vervlochten bloemen rond het eens
zo groene blad.
Als het licht het leven dooft
van het ooit zo waarachtig hopen
op dat sprankje eeuwig licht, dat de
duisternis voor geluk moest kopen.…
Vredig
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
488 geliefden
de dood in namen uitgehouwen
verweerde muren omsluiten
liefdevol hun dierbaren
stille najaarswolken
hangen zwaar van regen
over aangeharkte paden
zelfs de stille wijsheid
van de oude bomen
traag bewegend in najaarswind
laat troostende woorden los
het zijn woorden zonder stem
zo regent de dag voorbij
maar eerst nog leg ik bloemen…
Nocturne
gedicht
3.0 met 2 stemmen
7.002 Grote ogen in de nacht:
een meisje zwiert haar rok tot bloemen
op een dansfeest aan de gracht.
Een jongen wankelt door de stad.
Zijn benen slepen uit de maat.
De stoep ligt slordig langs de straat.
Hij heeft zijn flessen leeggedacht.…
eigen dressuur
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
566 wandelen en zwerven
in bossen en parken
gewoontes gaan sterven
gezond voor dit varken
mijn zinnen verzetten
in de pure natuur
jij zult niet beletten
mijn eigen dressuur
het gif moet verdwijnen
uit botten en vlees
de zon moet weer schijnen
voor Jan Zonder Vrees
ik zoek bloemen en kruiden
vermengd met wat water
het goud van deze tuinen…
kersenpitten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
551 voorgoed ..keitjes noch broodkorsten,
bloemen noch kransen dacht ik terwijl ik
kersenpitten spuwde en me uitstrekte
onder de warme varens....…
Bloemenregen boven Brussel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
588 op de steile weg omhoog
is alles te vinden wat
vastgelegd moet worden:
bloemen tussen grijze
rotsen van graniet
hoge kliffen diepe kloven
in de sporen van de tijd jouw
berichten van liefde en rouw
uit Brussel verlaten stad waar
alles te vinden is wat jij
zwijgend schrijft waar je alles
ziet in de breking van het licht op
de steile…
Einde van het pad
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
435 Starend naar wolken en blauwe lucht
Naar zon en schaduw
En zien het verschil tussen leven en dood
Waar verdriet zich verschanst
Achter kransen van kleurrijke bloemen
Tussen velden vol witte kruisen.…
Bemoediging
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
716 Wees blij met wat er op je padje komt
wees blij met de bloemen op je balkon
wees blij met een fluitje van een cent
wees-ondanks alles- blij met wie je bent.
Maak je geen zorgen, hoop doet leven
maak je geen zorgen, zink niet naar beneden
wat komt zal verdwijnen... en eens
zal de zon op je achterdeur verschijnen.…
Finishing touch
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
433 zij heeft
de doorregen
bloemen gevaasd
die ik haar
heb geschonken
er een schitterend
kunstwerk van gemaakt
waar genen
met nieuwe
kleurdeeltjes
verschenen
balanste harmonie
in bloeiwijze de
schepping volmaakt
het naturel
groen van jouw
vingers deden de
finishing touch
aan het sprankelend
ontstaan van een
nieuw gat in de markt…
Dan vlindert soms de vlinder door een korte nacht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
459 Als het licht het leven dooft
van het eens zo artistieke hart,
dat van woorden vlinders vormden;
vervlochten bloemen rond het eens
zo groene blad.
Als het licht het leven dooft
van het ooit zo waarachtig hopen
op dat sprankje eeuwig licht, dat de
duisternis voor geluk moest kopen.…
goudsbloem
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
449 trompetmuziek schalt
hartverscheurende corridas
over de begraafplaats
de hemelpoorten gaan open
de geesten van de gestorven
angelitos komen thuis
vanuit zijn tuinstoeltje
gebaart een oude man: méér
leg er méér goudsbloemen op
flor de muerto bloem van de dood
je lijkt op de zon je kleur en
geur wijzen de doden de weg
de weg…
De sfeer van weleer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
666 zij zomerde
met wilde bloemen in
een paradijselijke wei
waar vrijheid kleur
en vormen bloeiden
werd ieder hemels blij
ook zij wist van
de volle oogsten
de rijkdom zo dichtbij
later nog het land
met kale stronken
als verlate herfstpartij
in helder schemeren
deden vorst en gladheid
al even van zich spreken
het…
Zegeningen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
685 komt
als de zon gaat stralen:
weet dat in de lommerte
ook warmte neer kan dalen
Vrees niet... dat het onkruid wordt
als het zaad gaat groeien:
weet dat op de armste grond
de rijkste bloemen…
Strak geschilderd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
470 tussen je
warm bloeiende
bloemen vond
ik soms de prijs
die wij betalen
voor doorzichtigheid
waar leven
sprankelt in
balans is kou
de andere kant
van het altijd
groen tropische land
er bestaan geen
ruikers ijsbloemen
geplukt uit permafrost
soms schildert
strenge vorst buiten
ze strak op onze ruiten
samengaan
belemmert groei…
AANDACHT
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
542 alles in en om ons smacht
naar onverdeelde aandacht
ook wij
ik naar die van jou
en jij naar die van mij
ach die bloem smacht
ook naar die van ons en
die van een vlinder of bij
de boom hij wacht
met wijd open takken
op die vele brutale kraaien
die naar plaatsje in hem snakken
en hij lacht
en mijn hond komt
bij me bedelen
hoopt…
Mijn Valentijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 Jaarlijks kreeg ik op
Valentijnsdag een mooie
bos bloemen van je.
De liefde
die wij hadden
was heel mooi.
De mooie momenten en
herinneringen koester ik
voor de rest van mijn
leven.
Lieverd, mijn geweldige
lieve Valentijn, rust
zacht.
Liefs,
Je vrouw…
Eén moment
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
560 van het zonlicht
op jouw haar
zie ik dat kleine meisje
stappend met vader
door het hoge gras
madeliefjes stralen
samen rennend langs
de vloedlijn, waar
luchtkastelen ontwaren
in aangelengde zon
Mama ging jou al voor
zij zal geduldig wachten
toch wil ik jou niet kwijt
blijf nog een ogenblik
om het dageraad mee te vieren
bloemen…
WEER ZO'N ZOMERGEDICHT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
435 altijd in ieder zomergedicht
zijn het de vlinders die
met de eer gaan strijken
inderdaad ze zijn zo geduldig
vredelievend kleurrijk en mooi
en leren ons kijken naar de bloemen
maar ik hoop dat u ook inziet allicht
dat die andere groep niet weet van wijken
het zijn de vogels zo onschuldig
immers hun bonte kleurige verentooi
moet ik ook benoemen…
plaats vergaan
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
455 ik liep in de fuik van laat avondlicht en
hield je hand vast
ontleedde een bloem, zag om naar
waar we net nog liepen
met zo weinig geluid, alsof niemand
wist wie wij waren
zonder wetenschap van uitdrukkelijk
achterblijven
zowel bomen, bladeren als vuilnisbak
bestonden rond dezelfde tijd
een vogel floot nog even als teder besluit…
Wandeling
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
696 Praten over hout
en de stenen in het bos
bomen stevig in de schoenen
het verschil als je niet kijkt
een wandeling, een tijdje terug
het zandpad op de oude rug
fluisteren over houden van
en de bloemen in de wei
schoenen stevig in de wind
verandering met ogen dicht
een wandeling, niet lang geleden
zinnen die buiten paden treden
luisteren…
k versus k.3
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
635 waarachter gelijke kamers zich opmaken-
ontwaken vogels
die onverstoorbaar vliegen
door zelfbeklag heen
vloeistof
zoekt een weg, schept stromen en gedachten
en plant giftige vergeet-mij-nietjes
langs de vlinder rond mijn hals
het verschoonde beddengoed
wil de werkelijkheid naar huis brengen
om alweer de tijd te dragen
de dagen met kale bloemen…
uitzicht La Garde Adhémar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
661 de zon aait het aardewerk van
waaruit de bloemen gretig bloeien
de collines in gindse verte strelen
elkaar met tedere tinten
de lucht hemelsblauw zoals het moet
en het gestapelde muurtje op de
voorgrond maakt het plaatje bijna af…
Moordaanslag op Peter de Vries
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
417 Verwarring heerst alom
in de straat giert de angst voor
mensen
die de duisternis naar binnen zuigen
en drinken als melk
rondom de liefde voor jouw naam
temidden van bloemen
en gedichten de hoop
spanning en plotseling de dood
een verloren strijd
in een bloeddorstige aarde
maar liefdevol en krachtig
is de hand die het hart…
ALTIJD WAT
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
648 Koop je een bos bloemen voor je vrouw,
van pure verrassing valt ze flauw.
Een mooi glas oude wijn,
blijkt het azijn te zijn.
Naar de dokter voor een piepje,
is het zo'n gevaarlijk griepje.
Wat je ook doet,
het is nooit goed.…
november blues
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
446 voetstappen worden niet herkend
de nacht heeft de zinnen gewist
en voor het venster staan verdorde bloemen.
dan ontstaat het begin van beweging
iemand stapt uit een zee van onzekerheid
groet de vergeefse ochtend
en verdwijnt in een overtollg moment.…
Het Grote Verlangen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 de vlinder verheugt
zich op de eerste bloem
een meisje hoopt dat hij
haar hem nu eindelijk
gaat geven – zijn eerste zoen
alles komt weer tot leven
sneeuwklokjes klingelen
nog in de lauwe wind
kondigen aan dat
het voorjaar weer zo begint
vogels oefenen hun gezangen
en zie toch die koeien dolblij
rondspringen in de verse wei
de paardenbloem…
Mijn huis heeft grote bedden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Mijn huis heeft grote bedden
waarin naakte mensen kreunen
en meisjes verkracht worden
door andermans eenzaamheid
De gasten betalen voor
het wassen van de gordijnen
die ze na de nacht strelen
met hun zachte handen
Ze verwachten geen eelt
van de dag, ze herschikken
en ruiken, plukken de bloemen
niet zelf, leven binnen
waar ze zonder…
Handen
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
3.787 Ik liet mijn gedachten gaan
wat mijn handen hebben gedaan in het leven:
jurkjes genaaid en truitjes gebreid,
engeltjes gehaakt en beelden gekleid
landschappen en bloemen gepenseeld
korte verhalen en gedichten geschreven,
vier bundels uitgegeven, kon er emoties in kwijt
ze zijn nu krom gegroeid en moe door al dat gedoe
door reuma en…
Liefde...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
624 Misschien ook wel een beetje.
’t Is enkel maar een bloem.
Haar schoonheid verwelkt.
Dat geeft verdriet,
maar meer ook niet.
Liefde is zoveel meer.
Echte liefde, meestal maar
die ene keer.
Ze zal ook niet verwelken
als de schoonheid van de roos.
Dat is wat God bedoelde
toen hij het ons vertelde.…