4130 resultaten.
JOUW EIGEN LEVEN
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.117 Het zijn de gouden muren van jouw hart
het zijn de spelonken in jouw denken,
waaraan ik géén aandacht meer wil schenken
de creatie van jouw eigen leven
heeft je vrijheid en verwachting gegeven
van jongs af aan wist je je eigen weg te gaan
wij dachten en wisten laat haar maar begaan
toch is er een keerpunt gekomen
waarvan wij nooit konden…
Gelijk een bloem, zo teder is ons leven
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.268 Uw leven zij een bloem, die lieflijk bloeit,
En spade eerst van haar stengel wordt gereten;
Een stroom, die spieglend door de dalen vloeit,
En aan wiens boord men gaarne is neergezeten;
Een zoete droom, die ’t hart bekoort en streelt,
Wiens beelden in het goud des ochtends gloren,
En in wiens toverdreven ’t woudkoor kweelt!…
Toekomst?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 De gloeiend gouden bol beweegt zich langs de hemelboog,
gehoorzaam aan haar eigen tijd en gang kruipt zij omhoog
en treitert de gewassen op het ingeklonken land,
terwijl ze als een zengend oog vanuit het Zenit brandt.…
- De dag, hij draagt nevelsluiers -
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
735 ogenblikken,
die nauwelijks verstaanbaar zijn
vooral plaatselijk met veel betekenis
de lange reisdagen in het leven,
dag, omdat niemand hem herkennen mag
Ontwaken in verbijstering
schittert vriendelijk van de gouden
Shwedagon pagode
de hoge statige eeuwenoude stad
heeft mij doorheen leed en tijd geraakt
mystiek en fascinerend,…
de gedachte
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.138 Geen die goud in uwe diept bevroedt,
noch weet op uw gelaat het uur der vreugd te wijzen...
Geen dageraad zal blijde uw blinde ruit berijzen;
geen zonne die, van vrede-wijdende' avond-gloed,
de moede wingerd om uw drempel blij door-bloedt;
en zelfs geen vriend staakt aan uw open deur zijn reize...…
Avondstemming.
poëzie
2.5 met 2 stemmen
1.116 Uit weide en wegen steeg vochtige damp
Ver over velden blonk licht van een lamp
Goud-gele schijn door de nevelen heen
Uit land'lijk huisje daar vredig en kleen,
'k Voelde de rust van de velden in mij,
D' avond, dat lichtje, zij maakten mij blij,
'k Wist dat mij wachtte in het vriendelijk huis
Ene die 'k minde bij 't lindengeruis.…
De bladeren
poëzie
4.2 met 4 stemmen
2.096 Maar nauw gevoelt het bladervolk,
het slappe, natbetraande,
Verloren volk de warmte van
de gouden zonnegroet,
Of knisperend en knetterend
begint het doodgewaande
Te leven en te krullen in
den koesterende gloed.…
Desperado
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
651 Merci beaucoup, Glenn, voor al je werk,
waaraan ook ik zoveel te danken heb,
je songs maakten me blij en sterk,
ik dump de aarde met een gouden schep.…
liefde voor later
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.109 lenteregens
een lange zomer kondigde
waarin verfrissende zomerbuien
noch geselende stormen
het plukken van de bloemen belemmerde
met de rijke oogst van die genegenheid
ontloken aan het geluk in elkaar
op de dorsvloer van jullie verbond
stengelt zich de wortel van affectie
tot nieuwe bodes van lente
die als welluidend klokkenspel
een gouden…
Regenboog
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
530 'k Gun elk mistroostig wezen
De helste felste gouden... regenboog.…
Ben ik een dwaas...
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
656 zwammen
in een heksenkring
wortelvoetjes zuigen zich vast
klimmen op een bast
elfjes zitten op een bankje
een stem zegt dat ik plaats mag nemen
een magische voorstelling
voltrekt zich in de openlucht
de kikker ontwaakt in de poel
kwaakt vol passie en gevoel
zichzelf tot koning
hier voel ik mij even
een roze schoentjesprinses
met een gouden…
lief lieven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
936 laat als opmaat naar het robijn
kleurrijk als het leven
dun en bijna doorzichtig
in crêpe nu zich sieren
met elkaar beleven wij
doorheen die jaren
het goede en het kwade
dat droog, zonnig en zomers
dan wel nat, guur en winters
ons het leven brengt
in het eigen familiebos
als kroon op de boom
hangt daarvan het fortuin
parelend als gouden…
Woordvlinders
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
593 Als een woordvlinder kon tonen hoe we ons nu voelen
dan zag je al zijn vleugelkleuren goud en zilver, blauw en geel,
fel stralend rood, soms donker somber grijsgroen,
onze gedachten fladderend rondom jou, zigzag, kriskras, heen en weer.…
Muze van Büch
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
511 Als een spons
inhaleerde hij jouw emoties en kwetsbaarheid,
maakte er goud van, dacht hij, gaf je de bons
omwille van zijn zogenaamd literaire gekkigheid.
Hij verzon levenslang de vader van jouw zoon
te zijn, als een volhardende fantast en een
gillende keukenmeid.…
De Vredesnacht
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.335 In decemberstraten groeien
groene dennenbomen
langs grauwe huizengevels
blakend in 't gouden licht
' Stille Nacht' galmt
vanuit de klokkentoren
een kerstengel brengt
een heuglijk bericht
een Goddelijk Kindje
wordt geboren
herders haasten zich
op 't besneeuwde pad
verkondigen aan allen
die 't willen horen
wonderbaarlijk
wordt de Vredesnacht…
Decembermaand
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
608 Donker december
duister en zwart
ook goud van een kruis op de mijter
goed en heilig
buiten bootjes waarop spanje
kinderen serieus
voor de gek
krijgen als
ze hun best, dan geeft Sint
en zij vragen nadien
serieus aan elkaar of de ander
gelooft nog
Instorting van dat teder geloof
en wij die ons schuldig
hoe voor de gek
wij een…
vadaag wil ik dicht bij jou zijn.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
948 er was een tijd dat ik niet meer kon,
maar jij prikte zo door mijn problemen heen,
nee vraag mij nu niet waarom,
door jou mijn schat voel ik mij niet meer alleen,
jij liet mijn hersens kraken,
zette mijn gevoel weer op het goede spoor,
jij wist mij precies daar te raken,
daarom kan ik nu weer met mijn leven door,
voor mij ben jij echt goud…
Berusten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
609 We hebben geen angst dat alles vergaat
ook de zomer straks niet in haar volle glorie
opstaat en graan als goud zo fraai verhult,
we betrachten geduld met dat wat vervult.
Ik voel me goed bij elk liefdevol woord
wat niets verstoort, alles is als een vrucht
die aan bomen prijkt en gestaag groeiend
rijpt.…
Hoe het raakt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Vaak zomers en soms in beijzelde dagen als goud
alsof niets vergrijst en soms de nacht de tijd ophijst,
aangaande het wel en wee uit huize toch weltevree.
Sommige houd ik echt vervolgens geheim met rede
bewaar ik ze opgetekend ook in schriften weltevreden
zoals ik zeg al met mijn rede al deel ik die niet mede.…
Fontein
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
641 van de vloer
Generatie donker der drank blinkt image naar mat,
in de corridor erdoorheen helder wit in parelmoer
De generatie van iemand blijft jong in de nacht,
pijn praat boos en donker valt niet te verbergen
Zelfs als ik het mis heb houdt het vast in al zijn kracht,
en je laatste stap van de corridor zie je mij verdriet erkennen
De gouden…
HET VERKEERSLICHT
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
698 Toen ze nog een lief tienermeisje was
van zo rond vijftien a zestien jaar oud
Leek ze het minst schone van de klas
van die bloem was de knop van goud
Op zekere dag ontmoette ze een man
haar man dat wist ze eventjes nog niet
Hij vond haar aantrekkelijk o, dat kan
voor haar was er al wat veel geschied
Getuige was ‘t spiegeltje aan de wand…
De kracht van de zon
hartenkreet
4.7 met 14 stemmen
1.030 zwaarste gordijnen
ieder schaduwhoekje die ze met licht overwint
en ons hart, ziel en lichaam ware heling vindt
ook de natuur laat ze openbarsten in volle pracht
daarvoor werkt zij met sterke stralen en kracht
ze brengt vogels in de lente blij aan het zingen
laat mensen moedig een nieuwe start beginnen
wij spiegelen ons graag in haar gouden…
Kauwbaar massief
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
496 en herken jij de geheime deuren
in jouw vroegere droomgebouw en speur je als vanouds in de diepste
krochten van de menselijke ziel en nog steeds als zwaaiende heremiet
maar op jouw herrezen schouders ontbreekt de loden last zoals je die
hebt verruild voor de vreugde in bustehouders ook al blijven de wolven
in donkere wouden huilen om de gouden…
Diva van zijn dromen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
622 Wie oordeelt over een ander
moet eerst eens naar zichzelf kijken
zegt ze met een glimlach om haar mond
woord je wurgt me
ik krijg je niet meer
door mijn strot
te zwaar beladen
aangetast door rot
hij kijkt haar aan, ziet hoe mooi zij is
en noemt haar diva, diva van zijn dromen
haar glimlach is goud waard
haar lichaam om van te snoepen…
London Bridge is down
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
460 .
______________________________
LONDON BRIDGE IS DOWN
Dieu et mon droit, The Bridge has fallen down
De gouden draad die leiders samenbond
Een tijdperk dat slechts uit haar náám bestond
The Queen is dead, Great Britain lost its Crown
Geliefd door wie haar humor heeft gekend
Ook buiten 't Commonwealth
een monument…
De vonk van inspiratie
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
486 Vonk in het duister
een fluistering leidt mijn pen
woorden vinden vuur
Soms is het een fluistering in stilte
van de ochtend, een gedachte die zweeft als stof
in een gouden lichtstraal, een woord dat zich vastklampt aan
de rand van het bewustzijn, wachtend om geboren te worden in inkt en adem.…
Achter de einder
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
551 schoorvoetend verschuift mijn overzicht naar de horizon
om te zien of daarachter nieuw leven is te ontdekken
natuurlijk blijft het verleden met liefde aan mij trekken of opwekken
om goud te bewaren, niet af te stoten
.…
Elegantie op het water
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
658 Wanneer de dunne gouden
draden van het laatste licht het water raken,
wordt haar beweging traag. Haar hoofd verdwijnt in veren
terwijl de nacht haar omsluit en een zachte rust haar aanwezigheid bewaart.…
Avondblauw
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
409 Stadsvogels verstommen,
één voor één, boven daken die nog gloeien
van het gouden fluweellicht, de omliggende straat ademt in
zachte schemering, maar witte sporen vervagen het blauw in vluchtige beweging.…
Herfstkleuren
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
279 Het goud van het blad beweegt
door mijn borstkas, en ik adem trager, voel de wereld in mij verschuiven.
In de ochtend ademt het
licht haar eerste toets over dor blad, over
tak, over de adem van mist. Alles lijkt even gewichtloos,
alsof de aarde zelf een pauze neemt om te voelen wat verdwijnen betekent.…