3808 resultaten.
Staaltjes van IJdelheid
poëzie
3.8 met 10 stemmen
2.921 Zo laat een boer zijn nagels groeien,
En smeert zijn wenkbrauw met een kurk,
En steekt zich in een wijde jurk,
En draagt een staart, gelijk zijn koeien,
En kapt zich als een burgerwees,
En laat zich in zijn schaatsen schoeien,
En huurt, voor draak, een Leidse Kees,
Om naar 't Museum heen te roeien,
Waar hij zich aandient als Chinees…
Honing en Zwavel.
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.088 Hier zal niets meer groeien,
Het groene lover platgedrukt is giftig doods,
Zijn zaad salpeterzuur.
Alleen het onrecht kan hier gedijen en de bitterheid.
Hier ligt in haar de toekomst verdronken.
Zij verbrandt de kleren waar hij in ligt en geurt,
Ze kweekt nu woede in haar buik,
Geen kinderen, maar soldaten,
Geen moeder en geen vrouw.…
ziek
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
2.230 Ik ken de Kunst van het Genieten
en daarbij heb ik erg veel baat:
Genieten van de zon, van groei en bloei.
De wonderen der natuur.
Van oprechtheid, warmte, vertrouwen, hoop.
Van een lach, zuiver en puur.…
- Wat zo belangrijk is -
hartenkreet
4.1 met 36 stemmen
1.075 Wij geven niet om jammerlijke groei,
de ruzie die ons innerlijk verteert.…
- Afstand in je hart -
hartenkreet
4.7 met 36 stemmen
1.608 Geloof met jouw hart
dit leven heeft een doel,
er is een wonderbaarlijke
fijne stille groei,
haast ongezien,
die mensen dichter,
nader brengt,
die vrolijkheid
in onze alleengelaten
harten zingt,
rijk genoeg om
afstand te verkleinen,
want afstand in je hart,
die is er niet.…
Lichaam van lood
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.733 Ik ken de Kunst van het Genieten
en daarbij heb ik erg veel baat:
Genieten van de zon, van groei en bloei.
De wonderen der natuur .
Van oprechtheid ,warmte, vertrouwen, hoop.
Van een lach, zuiver en puur.…
Voor altijd wachten op later
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
803 Ik groei met elke vraag die je me stelt.
Jij groeit met de golven mee en raakt niet uitverteld.
Daar liggen we dan in ons boothuis.
Jij en ik en het water, jouw adem en het watergeruis.
Ik kan eigenlijk niet wachten tot later, ik kijk uit naar de antwoorden die ik je nog ga proberen te geven.…
ROTTERDAM, NOOIT OP DE VLAKTE
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
829 oplevert:
ROTTERDAM, NOOIT OP DE VLAKTE
Het is half zes, de dag verheft zich
en ik zie uw ongelovelijke potentie
uitkijkend over de Maas en de Zwaan
rivier en brug van mijn Rotterdam
port en city van groot Rotterdam
dat geeft mij positieve energie
dat streelt mijn uitdagende geest
door vandaag weer bij te dragen
laat Rotterdam mij groeien…
HARTENKLOP
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
845 Een song voor jou mijn schat
alleen maar liefde voor jouw oor
dat kan schoonheid beeldend brengen
met de geur van heel veel bloemen,
die groeien in het natte groene gras
te mooi om hierin te verdwalen
te blijven naast jou in de zonnewei
ik weet dat ik moet gaan
moet me melden, de plicht roept
we wisten beiden dat dit ging gebeuren
zo vlug…
Geef terug mijn hart!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
865 Hoe kon ik toen weten dat die liefde beantwoord
ook letterlijk in me groeien zou.
Op deze dag,
op dit moment voel ik voor het eerst bewegingen in me,
van een liefde die je me ooit gaf,
en eeuwig blijven zal.
Geef terug mijn hart, geef hier. Het is niet langer van jou alleen ..…
Bloesems
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
636 Buiten bloesemt het nu mee
en het geurt er en het kleurt er,
in de straten, in de tuinen,
in de bossen, in de duinen,
het wil groeien, het wil bloeien,
het wil geven, zelfs na ’t snoeien.
Maar ik zag vandaag al een tapijt
van witte bloesemblaadjes liggen
tot mijn spijt.…
eerste verjaardag
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.400 Vol bewondering volg ik je ontwikkeling
naast het vele slapen, eten en het spelen
op ontdekkingsreis gaan
en groeien zo apart, maar net als zovelen
Je krijgt al een eigen willetje
je laat duidelijk zien dat je er bent
zo klein, zo dapper
je wordt door iedereen verwent
Het eerste jaar zit er bijna op
dit jaar laat de grootste verschillen…
Teerbemind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
597 Zij groeit en zij groeit, mijn vrouwen groeien uit tot een pompoen
tot ons foetje als een ballerina, niet met gekrijt, maar dartel met
de klikjes van een dolfijn, haar haven inglijdt, zo snel en licht, zo vrij
van pijn en draken dat de goden een zucht van verlichting slaken.…
Hoe het hoort
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
571 naar de kerk
Vooraan de eerste banken
Hij nette broek, zij stijve rok
Geen vlekje of wanklanken
Het huis was altijd spik en span
Daar at men van de vloeren
Er kwam ook alleen chic bezoek
Nee, niks geen ouwe hoeren
De tuin werd netjes bijgewerkt
Geen onkruid zou er bloeien
En de oprijlaan: God verbied'
Dat daar zoiets zou groeien…
Arcanum XIII De Dood
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
688 begin
ik vrees hem niet
hij brengt verlossing en een nieuwe kans
het begin bijt het einde in de staart
en ook de dood is niet het einde
maar een nieuw begin
de feniks zal verrijzen
uit de as
bevrijd van de ballast
van het verleden
sterven is loslaten,
onthechten,
zoals de slang vervelt
de kreeft haar pantser achterlaat
om door te groeien…
Sterven. III.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.187 Levenbelaân;
Zoals de bloemenkindren komen,
Bloeien en gaan,
De schoot van heur moeder, de aarde, ontnomen
Levenbelaân;
Zoals de starren gaan en komen,
Schittren en gaan,
De schoot van heur moeder, 't heelal, ontnomen
Levenbelaân;
Zo zal de zielenvonk, ontnomen
Levenbelaân,
Aan de W e r e l d z i e l, het Godslicht, komen,
Groeien…
Melkweg
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
682 Groeien wilde verhalen
tot het grootste avontuur.
Alles lijkt te zweven in een
oneindige nacht. Lichtjaren
verwijderd heeft zwaartekracht
geen macht.
Een gevoelige ziel tussen het
ruimtegruis. Een kleurenspectrum
ver weg van het blauwe huis. De
aarde schept verwarring in zijn
nietig spel. Ruimte voldoende
tussen hemel en hel.…
landbouwhaven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
607 achter boerderijen weggedoken
slingert de afgedankte buitendijk
als groene sliert plots onderbroken
door een vreemde kale plek
waar zweet en vloek
getijden deden springen
waar groei van graan en biet
de boeren deden zingen
waar hun vruchten zwaar
door handen van de knecht
van wal in schip gedragen
afgevoerd naar silo en fabriek…
Blomme
poëzie
5.0 met 4 stemmen
1.123 My blomme sal groei oor die kranse van rou,
Ek gee weer terug wat gegee is aan My:
waar blomme gesaai is, sal blomme gedy.'…
vreugdevol - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
871 vreugdevol vieren wij
vandaag jouw jaren
de dynamische kristallisatie
van wat jou beweegt
vreugdevol dansen wij
vol verwondering
de groei in jaren
van jouw ontwikkeling
vreugdevol beseffen wij
het ritme van jouw leven
waarin oncomfortabel verdriet
huist naast hoogtepunten
vreugdevol genieten wij
wat jij ons voelen doet
door te zijn…
het jaar verlaten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
498 heeft gebracht
waarop ik nu voor de herinnering kniel
het doek schuift meer toe
lijf en geest zijn vaker moe
maar de schepper in mijzelf
dwingt mij te ruiken, te kijken,
te luisteren en te proeven
het visionaire kind in mij
weet nog niet van wijken, doch
zonder zucht naar enig overtroeven
wel is mijn weg terug naar huis
om mij heen groeien…
moeders zijn helden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
719 van klein tot groot
jonger nog of ouder al
groeien moeders ons
van wees voorzichtig
tot welkom thuis
kussen moeders ons
waar groot geluk
ons lachen laat
omhelzen moeder ons
bij wat ons huilen doet
het klein en groot verdriet
troosten moeders ons
bij het doen of laten
met standjes en lieve woordjes
corrigeren moeders ons
hoe…
Laat ons samen Kerstmis vieren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
750 Dat liefde moge bloeien
zelfs in de koudste nacht,
dat moed en vreugde groeien
die Gij, Heer, hebt gebracht.
Dat vrede ooit mag komen
- de wolf huist bij het lam –
vervulling van de dromen
door Hem die tot ons kwam.…
Ongeschonden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
575 (voor Raúl Rivero)
In de stinkende sigarenrook van Castro's dolende geest
groeien sappige sinaasappelen met mondkapjes. De bruine
trilborsten van Cubaanse schoonheden vormen geen enkele
troost voor de harde koppen van een militair schrikbewind
talentvol ontmaskerd door de gevangen dichter.…
De aarde en zijn ravijn
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
529 Zonder te weten
groei je op
je doet je best
om later
als je groot bent
iets te kunnen neerzetten
waar jij
of anderen trots op mogen zijn
je denkt aan jezelf
aan de weg die je hebt te begaan
zittend in je eigen
ruimteschip
overwin je de moeilijkheden
in je bestaan
je denkt nauwelijks aan het grote geheel
je eigen stuk bewandelen…
Eenzame leegte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
827 ....jij bent bij haar
Leeg zijn nu de kamers
Er hangt een kilte in het huis
Net als mijn gevoel
Is alles leeg en koud geworden
het voelt niet meer als thuis
Ga maar.....ja, ga maar naar die ander
Vier met haar het feest
Helaas voor mij, ben ik van jou blijven houden
Ik moet nog groeien naar ‘ het is mooi geweest’
Voorlopig wil ik even
Alleen…
De bodem daalt?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
414 Nu het water stijgt, de bodem daalt,
komen de feiten van de vermolmde
koppen bloot, waarmee deels het imago
van erosie van de geschiedenis in
het land vertakt, de vroegere
euforie haarscheurtjes vertoont
door de status groei en financieel
belang, door uitstoot aangetaste arena,
waar de zitplaatsen naar rang en anciënniteit
afhankelijk…
thuismakers
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
461 kinderen van jezelf
daar groei je mee op
je herkent de karakters
hun sterktes en hun zwaktes
wat ze nodig hebben
dat ontdek je gaandeweg
andermans kroost opvoeden
vraagt om lef en vertrouwen
jouw veilige wereld te openen
om vallend en opstaand
samen ontdekken te kunnen
wat een fijn thuis kan zijn
wie zich zo wil laten raken
heeft de…
In het oog (1)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
421 Mijn weg naar de wereld vind ik
alleen
als ik uit de beweging stap
en in het middelpunt van de woestijn
een put sla
naar het grondwater in jouw stem,
mijn lief,
jij bestaat in de tijd
die mijn aarde beregent
en ik,
ik groei alleen
als ik jou ken,
maar de weg terug
na de storm
duurt soms lang...…
door de dauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 stil
nog Stiller verstilt in de
afwezigheid van rumoer
zwoegt het opkomend
gras zich door de poriën
van dauw om voor
het eerst het zonlicht
te beschaduwen door in de
luwte van het nog niet-weten
het herstel van na de winter
te zijn vergeten, kleine
stroompjes water voeden
de nerven die zekerderwijs
hun weg naar een voltallige
groei…