4314 resultaten.
Wilhelminalaan
netgedicht
5.0 met 13 stemmen
572 Verlaten door het licht.
De oude stad, mijn huis
alles lijkt zo ver weg
vanaf de Wilhelminalaan.
Hoe vaak ben ik hier geweest
in deze nieuwe tijd?
Waarom die melancholie?
Welke herinnering kleeft
er aan deze uit steen getrokken straat?
Ik zie een blonde jongen,
vijf jaar oud naast een oude vrouw.…
Met tedere handen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
510 Met tedere handen zonder angst
als een reis door een fotoalbum
de weg terug ziet er verlaten uit
zij verzorgt haar eigen imperium.…
Een vogeltje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
719 Even neerstrijken om met jou te praten
rust, iets waar ik naar op zoek ben
voordat jij me straks toch moet verlaten
geen mailtjes of iets geschreven met de pen.…
De Hond En Zijn Baas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
523 Als de baas door God en de mensen
is verlaten; en het verdriet het hart
Verzinkt tot moedeloosheid, dan zal de
Hond zich bij hem neervlijen op de enige
Juiste tijd; en zijn kop neerleggen in
Een paar handen; en in een trouwe blik
Opzien die doet waterlanden.…
Stilte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 In stilte mogen we denken aan Gods trouw
Dat Hij ons nooit begeven of verlaten zal
God, onze Heer, de Schepper van ’t heelal
Hij houdt Zijn beloften, Hij blijft getrouw.…
Jaren later
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.500 ter wille van één rilling en wat dringende driften,
om wat ik niet vermocht, vermogenloze danser,
maar om verdwenen zwier die óns bewonen bleef
zoals een nachtelijke balzaal, al verlaten,
geheel vervuld nog van de trieste walsen,
om alles wat niet blijft, blijf jij mij over,
want alles gaat voorbij, maar niets gaat over.
-----------------…
Wanneer ik je weer zie
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
649 Alleen daar, in de kou
Dat het maar een vaag begrip blijft
Dat ik van je hou
Uitgevlogen als een vogel
Die de vrijheid heeft gezien
Een heel klein beetje mededogen
Doorschijnend in je vage gelaten
Want is dit nou echt wat ik verdien
Om je, alleen en verlaten
Zo ontzettend gelukkig te zien…
V U I S T R E C H T
poëzie
3.5 met 2 stemmen
2.069 Ellendig al me' leven,
zonder oost
of troost:
van iedereen verlaten
en verraân,
voortaan,
waar wil ik me gaan lopen,
om de liên
te ontvliên,
die, zegezingend, zoeken
mij die hals
onvals
te kerven, die de leugen
hun, te leed,
verweet?…
Ik is een vlag
gedicht
2.0 met 6 stemmen
2.718 Zolang we lopen doen we met elke stap
een stap in het ongewisse en kunnen we ons
in de geel kermende bermen in de lome namiddag
en in voorbeeldige wrakken langs de afkoelende
rivier als verlaten huizen in elkaar vergissen.
-------------------------------
uit: 'Jaja de oerknal', 2013.…
kringloop
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
523 de bladeren vallen
in ontelbare kleuren
vormen en getallen
van bomen naar benee
zij dwarrelen gedwee,
nemen de zomer mee
kleuren met hun kleed
de grijze aarden wallen
de tak, het blad, de steel, de nerf
wurmen zich weemoedig in de aarde
ondergaan het ondergronds bederf
om verder nog dan ver te gaan in waarde
vergaan, verlaten…
DE WILDE WIND
poëzie
4.5 met 8 stemmen
2.954 Door ‘t haaghout raamt
de wilde wind,
verblind,
zijn reuzensprongen:
en al dat ooit
hem tegenstaat
verlaat
hij, losgewrongen.
Gebogen hier,
gebroken daar,
malkaar
de bomen schenden;
die, scheurende uit
de gronde, huis
en thuis
de gruw inzenden.…
Stilte
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
580 Natuurlijk, ik had niet voor mijzelf mogen praten
waarbij ik jou reden gaf om mij te verlaten.
Ik besef ook, ik voel mij bevrijd,
jij weet niet hoe het voelde, die eenzaamheid
in die tijd
toen je mij nog vertelde, ik wil je nooit meer kwijt.…
transformatie
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
503 binnenkort vertraag ik de tijd
en daal neer ver ten zuiden van hier,
in afzondering, zogezeid
daar spreekt men een andere taal
en dirigeert de koebel nog met enige zwier
het lied van verlichte stilte en donkere nacht
alwaar ik opzoek ga naar mijn verhaal
immers in de schreeuwende verlatenheid
ontmoet de mens zichzelf
ontdoet zich van gelatenheid…
herfst
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
650 dit seizoen
gisteren sprak de wind nog zacht, breekbaar
teder, tot de nacht brutaal zijn kussens
ging verleggen, nu snurkt de wind met vlagen
storm tegen de reinheid van deze dag
grijze nissen die zich verschuilen tegen zichzelf
blijken te geloven dat de dood voorhanden is
wanneer ik het tuinieren staak en mijn gekooide ren
levenloos verlaat…
Witte bloemen.
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.488 De plek is zonloos, waar wijlen zullen
De jonge leden van ziel verlaten.
Wil warm en zacht ze in uw schijnsel hullen
Langs dodestad's straten.
Licht blank en zacht
Voor wie zo vreugdig droegen
Zijn rijk zielenlicht, en nu zo vroege
't Derven voor lichtloze nacht.
Maak schemer van licht.....…
De moralist
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
639 geweten
Vaart terug
Op hoe het ooit begonnen was
Kent de waarde der dingen
Hij heeft echte herinneringen
Bouwde een wereld
Daar waar hij zichzelf moest bevrijden van oude waarden
Hij ziet nu hoe
waar de wereld
Zonder dat
In kan ontaarden
mijmerend aan zijn verleden
Op oude leeftijd
De pijn
Loslatend
De utopie
Van een betere wereld verlatend…
Voor een onbekende
gedicht
4.3 met 3 stemmen
4.549 Hoe bang, hoe hopeloos is dit gebaar:
Zij vreest zichzelf verlaten en vervloekt.
Maar gij gaat verder, god weet wat ge zoekt.
Zó zwijgend scheiden vreemden van elkaar.
Dit was het bitter einde van een waan.
Ik heb u nooit gezien, ik ken u niet;
En toch voor u dit vaagbedroefde lied
Nu gij alléén uw weg moet gaan.…
Pasen - Het laatste
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
489 De lust is weg, net als water dat het
strand verlaat zonder nog terug te keren.
De ziel verschroeit, als verloren in de hel.
Hoop is er niet meer, totaal uitgedroogd
omdat het lichaam en de geest niet meer
met elkaar kunnen opschieten.
Zo is het Hem vergaan, de mens, het dier…..
Zo vergaat het nu de wereld………
Hoe lief mij Holland is
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
730 Waterland
De houten huizen lijken van fondant
Hun zachte kleuren als pastel seringen
Een fraai bewerkte deurkalf doet mij zingen
Van ’t schippersdorpje Broek in Waterland
Ooit schreed Napoleon hier zeer parmant
Het theehuis binnen aan het Havenrak
Alwaar het hem aan waarlijk niets ontbrak
In ’t schippersdorpje Broek in Waterland
Verlaat…
Gelukkig gedicht
gedicht
3.3 met 9 stemmen
4.986 Ik zal je niet zal je
nooit verlaten. Bofkont die ik was. Nam haar
mee naar mijn huis bij de zee met water en brood,
steekmuggen, leerde haar koken,
schoonmaken, zingen.…
Dichter tot elkaar verbonden?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
492 die we delen
Het kompas geeft de geschatte afstand
in gestippelde lijnen, het zijn herhaalde
memoires die allen over de horizon gedijen
De zon richt zijn pijlen op de roos van de
ons toegestane tijd, zijn oog ziet het vertrek
tot aankomst waarin hopen alles weer te helen
We staan met beide armen hoog en benen gespreid
in de verlaten…
De heetste lava?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
484 door de blindheid van
het wikken en het wegen, uit de
illusies van dromen, moest bijna
alles worden heroverwogen,
gedachten leken voorbeeld van geluk
mild en duurzaam, zichzelf moesten
terugverdienen, maar ondanks wegvloeit
in de wispelturigheid in een klimaat
wat omslaat, treft je als een bliksem-
inslag als een geliefde je verlaat…
Vannacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
512 Wanneer we ons aardse paradijs verlaten.
Wanneer we overlijden.
Wanneer bedoeling weer toevallig wordt.
Wanneer energie weer loslaat van de stof.
Hebben we de liefde wel liefgehad, bemind,
voor al wat leeft en niet toevallig was?
Hebben we wel bedankt gezegd, herdacht,
hetgeen de liefde ons heeft geschonken?…
Trouw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Geliefden zullen ons ooit verlaten.
Het leven zelf blijft ons trouw,
tot voorbij de dood.
Trouw aan hen die voor ons kwamen.
Trouw aan al wat leeft.
Trouw aan hen die na ons komen.…
De Liefdesexpert
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 ....liefde van binnen, schat
.....Iedere vrouw die hier komt
.....zou willen dat zij die had
.....Nu is de tijd rijp
.....omdat jij het bent
.....dus pluk vandaag de dag
.....voor een happy end
.....Zie af van kleine wensen
.....berusting en geduld
.....dan pas is er ruimte voor
.....Het Grote om te worden vervuld
Verward verlaat…
Slapen wil ik.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
429 Ik verlaat mijn bed en schrijf
wat moet worden opgeschreven.
Moeten? Van wie? Ik moet niks.
Ik wil slapen.…
Vallen en opstaan?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
461 Wat
mensen scheidt, verleidt door
angst door dezelfde sociale deur
te gaan, het verroeste harnas van
willekeur te ruilen om de eenkennige
kleur te verlaten, de moed te vinden
ons te verhullen in de mantel van
diversiteit in een tijdloze loyaliteit, de
opmaat naar een duurzame zekerheid
het lijkt heel ver van ons vandaan, blijft
de…
gebroken geluk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 alleen op zijn kamer zittend
waar hij zo graag samen was
met de liefde van zijn leven
staart hij wat buiten passeert
de tijd met denken dodend
aan wat tussen hen gebeurde
tot zij op een dag vertelde
dat zij hem verlaten moest
na een avond vol van drank
zei zij alleen te willen zijn
nu haar hart gebroken was
door zijn dronken bekentenis…
Bellingwolde aan Zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 al die huizen, straten
onder water
en verlaten
aardappels, koren
gaan verloren
zilt wordt de grond
de Ruiten Aa mondt
bij Wedde uit in zee
een raar idee
van een dwaze dichter ?
nee
ik ben geen oplichter
het wordt
een keer realiteit
werkelijkheid
iets wat je krijgt
als de zeespiegel stijgt
Bellingwolde aan Zee…
Anne 'Vechter'
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 had gehad
ze woont in het huis
naast dat van wijlen mijn ouders
met een dak met een zonnetje
wat ik haar zo graag weer gun
daar stond ze dan
in mijn Amsterdamse Parool
neen t’ is geen lolletje
een gebroken hart
ze werd de dichteres
van het Koninkrijk der Nederlanden
sloeg menig 'goalletje'
en spatte van het scherm af
ze is verlaten…