6208 resultaten.
Anonieme onschuld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 misdadigheid
Van nu alleen maar erger is
Geworden blijkt wel als de
Daders die een onschuldig kind
De dood hebben ingepest
Nu zelf lijstjes maken van vermeende
Daders die Anass hebben gepest,
Die plaatsen op het net zodat de
Hetze die ontstaat zich wederom
Op onschuldigen richt,
En is de les die is geleerd
Uit het zelf gekozen einde…
Digitaal doodgaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 Nadat ik mijn leven
Langzamerhand overgenomen
Zag worden door onzichtbare
Digitale bestanden waarvan
Het nooit meer zeker was
Of ze ooit nog mijn eigen
Ik zouden kunnen vasthouden
Of dat ze zeer waarschijnlijk
Mijn identiteit zouden verkopen aan de
Hoogstbiedende digitale fraudeur -
Kom ik aan het eind van mijn
Levenstijd toe aan…
Stille getuige
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
728 Hoe waarheid draait in menselijk verkeer
de ziel die merkt het telkens weer
een vreemd verhaal over moraal
een man begrijpt zijn geest niet meer
maar toekomst werpt een rechte lijn
de winterkou vindt niemand fijn
klimaat hangt aan een zijden draad
en smeltend ijs ten einde raad
zorgt voor extremen in het weer
de mens die krijgt geen lente…
ik wil je laten weten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
907 mijn lief
kom gauw
maak een eind
aan dit zijn
zonder
jou.…
Sterke wil
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
988 Nu je moeder op sterven
Ligt bel ik je met de
Moed der wanhoop op
Jij sterke man die
Zo stoer ooit je moeder
Verlaten had om nooit meer
Bij haar weer te keren
Als ik vertel dat 't einde
Nadert van haar die jou
Het leven gegeven heeft
En dat ze in haar doodsstrijd
Jouw naam noemde en naar
Jou gevraagd heeft zeg jij
Rustig in…
kleinkind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.203 zoiets kon
Nu het nog niet tastbaar is
En straks weet wat ik mis
Een kind met ook mijn genen
Een kind waarom ik nu al kan wenen
Vreugdetranen om dit grote geschenk
Zo puur zo mooi zo wonder wat ik bedenk
Lieverd je bent meer dan welkom bij mij
Kom in mijn armen en ik knuffel en vrij
Ik heb je zoveel liefde te geven
Vanaf nu tot aan het eind…
Ze nam en zwolg hem in
poëzie
4.7 met 3 stemmen
2.768 Eind'lijk viel haar hoofd terzij,
En op zijn schouder brak ze in geschrei.
------------------------------
Fragment uit de Mei (1889)…
UIT ZELFBEHOUD
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
587 er zijn soms van die innige stiltes
die op dwalen lijken
het aftasten van wegen
waar geen einde aan komt
T-splitsingen die twijfel wekken
welke kant je moet inslaan
hier is de wil geen wet
en is het weer stilstaan bij het begin
het is niet door te drukken
een keuze te maken in gokken
hoewel de uitdaging om beslissing roept
maar als er…
Een nieuw begin
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
670 Jouw leven waarin je aan het einde van een pad
een nieuwe zal betreden.
Het pad van jouw bestaan,
de weg naar jouw geluk.…
Eervolle zachte
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
746 kopje schuin en wijs,
haar feestzaal, de straat
Steeds dansend op reis,
in veel vergeten ornaat
Ze spreekt om te vragen,
haren krijgen de wind
Straal je weer met vlagen,
de gedachte blijft bemind
Je kon je leven niet kleuren,
dus dans je telkens onrijp
En de reis zal blijven zeuren,
tot ik oud en wijs begrijp
Een traan hoopt op einde…
Stroomgebied
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
801 fladdert een verwaaide wens
nog eenmaal buitendijks te gaan
haar verkalkte aderen
vertrekken geen spier
verzanden in kribbige oevers
waar dammen naderen
en overlaten in lot berusten
weeën van waterstand
kabbelen tegen het plankier
schuren in hun verval
door tamelijk laagland
van getemd gemoed
zonder opzichtig kabaal
voelt zij haar einde…
Flagrant
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
522 Deze zonsondergang is van de
vileine hand van de Meester
'Zonsondergang bij Montmajour' is
in tijd van woede gecreëerd
Net als dagelijks de zon aan
het eind van de dag
Gelijk in alle oceanen
leven gaat, maar niet de zeester
wordt dus Van Goghs werk gewaardeerd
Kleine, verwrongen eiken op een
rotsachtige heidevlakte
Met op de achtergrond…
Apocalyps
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
535 Terwijl de wereld
In vlot tempo
Haar eigen apocalyps
Tegemoet draait,
Een eind maakt aan
Nutteloze zorgen en zuchten,
Zie ik in het verste
Hemelrijk een gouden
Zwaan die met haar
Schitterende vlerken
Een donker zwerk doorklieft
En sneller dan de aarde
Ooit aan zichzelf
Ten onder kan gaan
Slaat ze haar verblindend
Mooie…
Het zat ooit weer morgen worden.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 Van eind'loos hoopvol wachten,
van wie weet vergeefs en voor niets.
Refrein:
Komt het licht weer tevoorschijn,
zo is 't altijd geweest.
Dus zal 't morgen,
morgen ook zo zijn.…
Het laatste uur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
552 er hangt een zwaard
van damocles
boven de open haard
hij smeedde scherpte
en polijstte tot het voldeed
aan zijn subtiele eisen
terwijl jij mijmerde
over de vlammen van het vuur
sloeg zacht het laatste uur
in balanceren op de snede
heb jij vaak gebeden
om een spoedig eind
en niet dat jouw kop
zou gaan rollen
door zijn bizarre…
Afscheid voorgoed
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
641 Opgeblazen sater
Die duivels te
Lachen staat
Om mijn onmacht
Om jou weerstand
Te bieden -
Buik klotsend
Van vele liters
Bier die zo goed
Moesten smaken dat
Er maar geen
Einde aan leek
Te komen -
Brak van dronkenschap
Brak van de kater
Die gegarandeerd
Volgt, later -
Drie jaar geleden
Nam ik voorgoed
Afscheid van…
Hersenwerk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 zijn,
Zoiets ergs als
Dementie misschien -
De professor schraapt
Zijn keel en zegt
Dan met rustige stem
Waarin de ervaring van
Decennia doorklinkt -
Ze hebben alles met
Elkaar te maken,
De overlap is immens,
Want elke vorm van
Dementie wordt steevast
Voorafgegaan door een
Langdurige, chronische
Depressie waar geen
Einde…
Tweestromenland
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
486 In liefde gedenken wij
Hennie Jongbloed-Weggemans
*15 maart 1937 - +19 april 2013
Oorsprong, bron,
Oerbegin ben jij
Van dit leven
Dat zo ondoorgrondelijk,
Zo vaak niet meer te
Volgen is - stromenland
Waarin mijn ziel
Zich onlosmakelijk
Vervlochten heeft,
Eind dat begin werd
En begin dat nooit
Meer ophield met
Leven, waar…
Schouwtoneel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
830 het
Weten, ieder
Speelt zijn rol
En krijgt zijn deel
Toch heb ik haar
Zo lang gemist,
Het toneel dat
Uit het zicht verdween
Toen werken nog
De enige remedie leek
Om dit bestaan vol
Te houden - na ruim
Dertig jaren waarin
Ik geploeterd heb
Om mijn hoofd boven
Water te houden ben
Ik terug op de plaats
Die ik aan het eind…
gelukkig
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
643 (vluchten kan niet meer)
hier aan het einde van de tijd
klamp ik me vast aan wat mooi is, ik kwijt
jouw hand die zacht de mijne draagt
de zon daagt in het oosten
hier op deze koude plek
waar de aarde zich in warmte kleedt;
geen lekke vaten maar een volle vaas
rond het decreet
van zoete liefdesrozen
laten we verpozen
naast de laatste…
Stilaan bij me weggegaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
376 Verteerd door verdriet,
Door tranen die maar niet
Wilden komen -
De emotie-gang was tot
Stilstand gekomen,
Van mijn geestelijk huis
Niet meer over dan een
Kaal geraamte dat klaar
Was om te sterven,
Kon zelf het einde van
De tunnel niet meer zien,
Geen lichtstraal nog
Die binnenkwam -
Daarom heb ik mezelf
Groot gevoeg gevonden…
Klein meisje GROOT verdriet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
678 Een ongeluk, wie overkomt het niet
Maar nu een meiske van net maar twaalf
Het hoe en waarom vermeld de historie niet
Per fiets vanaf de weg geraakt
Nu ligt ze op intensive care
Te vechten voor haar leven
Familie is ten einde raad
En terwijl wij Pinksteren vieren
Wachten we af, hoe het haar vergaat
En IK wens familie en vrienden alle sterkte…
Besef
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
658 Wie kent niet dat storm opsteekt of stak
soms niet eens zo'n sterke
die glans en kracht als rietjes brak
en het seizoen zo onverwacht
al tot einde heeft doen komen.…
een zakje drop
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
798 hij had het haar beloofd
toen ze in bed lag
het kind dat kleiner was
haar vleugels kwijt
ze glimlachte, hij vergat zijn eigen honger
loop maar een eindje om, zei hij tegen zijn dochtertje
op het eind van de Elisengarten
zijn hand aaide nog even
haar donkere haren
nietsvermoedend verdween ze verderop
in het licht dat met de rijen…
Liefde
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
759 liefde is als zonneschijn
Het kan je laten stralen in het leven
Het kan je heel veel warmte geven
Liefde is als de wolken
Je voelt je lichtjes zweven
Je bent door een roze wolk omgeven
Liefde is als regen
Het kan je heel veel tranen geven
Tranen lopen uit je ogen, die over je wangen stromen,
als het einde van de liefde is aangekomen…
Dodenmars
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
559 Een nieuwe moeheid maakt zich meester
van mijn leeggevochten hart
het eind van mijn latijn
heb ik dan toch gevonden
Gebarsten maar niet gebroken
leg ik mijn hoofd neer
kijk naar binnen met berusting
naar buiten zonder te zien
Achter gesloten luiken
marcheren overledenen de dodenmars
koude voeten laten zompige afdrukken
achter op mijn…
Druppel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
851 En aan het einde van de tunnel;
water, grond, een hand?
Ogen wijd open, gespitste oren,
lippen aan elkaar geplakt.
Mompel, glimlach, schreeuw
en een halve traan.…
Uitgerust met veren
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
522 Met indrukken groot in aantallen
bleven ze uit de lucht vallen,
daar kwam naar het zicht geen einde aan
het begin van een rustgevende avond..
het naakt van hun lichamen
in ruige veren gestoken,
met pluimen hoog en warm
langs rietstengels omsloten..…
Eenzame reis.
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.151 zijn ziel vloog reeds weg
uit zijn verkrampte lijf
waarvan slechts stof en
botten zullen overblijven
waar zijn honden bij liggen
te waken en af en toe als
wolven huilen gedreven door
intens verdriet
het einde kwam onverwacht
de wereld verdween uit
zijn gedachten
dof staren zijn ogen
men zal hem niet echt missen
alleen zijn beesten…
Eindejaarsgetijden
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
501 Terwijl ’s nachts
de klok traag tikt
als ogen te lang staren
in gedachtenduister
vliegen vlug de dagen heen
als de bekende schaduwen
tja we worden al meer
ouder grijzer kaler
kouder wijzer valer
zou soms weer het einde
van het jaar naderen
of kom ik echt elke dag
al die uren tekort
ik weet het niet...…