5597 resultaten.
Laura
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
948 Zij doet haar dansschoentjes aan
gaat op haar sterke handen staan
de kuiten hangen als haar jurk
ontspannen traag naar beneden.
Haar onderbroek moet in de was
straks samen het bad in gaan
het warme water stroomt luid-
ruchtig uit de chromen kraan.
Op het kleine raam tikt de regen
met een doek condens weggewreven
geen ark van…
VALENTIJN...mijn allerliefste liefjes-keuze!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.385 Mijn allerliefste valentijn
mijn dochter, mijn zijn
als ik in je ogen kijk
voel ik mij zo steenrijk
want liefde kost geen geld
het is het gevoel dat telt
mijn allerliefste liefje
jij mijn Giulia, ik kies je
tot mijn meisje, fijn samenzijn
jij mijn eeuwigdurende valentijn!…
ZORGEND MOEDERSCHAP en de vader.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.048 Vrouwen zijn er voor gemaakt
het krijgen van kinderen
het zwanger zijn het meest
het bevallen het minst
maar dan hebben vrouwen
een baby,'n meisje,'n jongen
en die worden bemoederd
dat bevalt haar het meest!
En als de kinderen het nest
vrijwillig uit zijn gevlogen
dan gaat moeder de vrouw
haar eigen man bemoederen
en noemt hem 't liefst…
Mijn zoon
gedicht
4.3 met 3 stemmen
6.469 Mijn zoon, er zijn in de wereld gogen en logen te over,
larielijders allerlei, killers en kaalslagers.
Er zijn zovele moegemaakten, klemgeraakten;
uitgereisde roer-me-niets, murw, nurks en stuk op hun stek.
Er zijn patsers en paljassen plenty, vele lepe strebers,
regelneefjes en meters van Nut.
Alles hier rept en roert zich, maar in het gedaver…
soms
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
500 soms kucht ie nog
en ruik ik weer van nelle
de weduwe
diepgaand spraken we nooit
nu spreekt hij onverstaanbaar…
De hand
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.303 De kamer en de kast zijn
vreemd en leeg. Een vetvlek op
de bank zegt waar je jaren zat.
Toch geef ik jou de hand.
Ik voel het grove van de grond.
Jouw kas met druiven,
het hoekje met de pruimenbomen,
die onder stenen zijn verdwenen.
Ik voel de tuindersknoken,
die nog ergens moeten zijn.
Jij zegt met moeie longen:
‘Zo, ben je…
Doortocht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
556 Slaapdronken geuren
gebakken kaas en uien
de trap op.
Beneden betaal ik pas tol
als de overkant van
je stemming bereikt is.
In de hemel verdien ik
gratis boodschappen
voor op je graf.
Een bloemenzee
voor aan het stuur
van je nieuwe scootmobiel.
Wat je ervan bakte
reist voor altijd
met me mee.…
Het breekt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
552 Het kraakt.
Het knarst.
Het trippelt dichterbij.
Een geest
slaapt in zijn stoel.
Zijn kennis geeuwt
benauwdheid.
Angst
stilt zijn adem.
Stoerheid schuifelt af
als ik hem aanraak,
breek.…
VAN HARTE
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.566 Jarig zonder feest
Je moet er maar mee leven
Dat is een vast gegeven
Als je er eenmaal bent geweest
Van harte pa
Van harte
75 jaar alweer vandaag
En ook al ben je dood
Door velen soms vergeten
Ik laat je hierbij weten
Dat ik er echt naar streef
Zolang als dat ik leef
Hondstrouw voor jou te schrijven
Zodat jij hier kan blijven
In elk gemaakt…
Pappa's kleine meid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.032 27 jaar geleden begon voor mij een grote reis.
Jij pakte voor het eerst mijn hand.
Hopend dat jij mij veel kon geven, een paradijs.
“Ik ben jouw pappa!” zei jij heel charmant.
Jij die mij zag groeien als kool.
De eerste stapjes snel gezet.
Al snel ging ik naar school.
En kon zonder hulp naar het toilet.
“Jij bent pappa's kleine meid.”…
Ode aan mijn papa
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
835 Dromen komen soms tot leven
Hier en daar dralen ze om ons heen
Ze lijken te glinsteren en vervullen harten met hoop
Hier ben jij geland
Gehuld in liefde en warmte leef je om ons heen
Je oude hart klopt gestadig
Je woorden zijn sterk, je gedachten jong
Verlaat nu niet dit pad dat hoop ons gaf
Waak ons niet uit deze droom…
Je bent
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
574 Je bent niet meer de foto, waarop je
zo lief naar mij kijkt, je bent het wel,
maar je bent het ook niet meer.
Je lieve lichaam ligt begraven in een bos,
niet ver van het Nije Hemelryk, de zwemplas,
waar je mij en mijn broers vaak vandaan
haalde na een bloedhete dag. Je bent je
lichaam niet meer. Je ademt niet meer. De
donkere duisternis…
Dat kerkhof vol met namen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
584 Op je tafel rusten nog briefjes met domme klusjes
terwijl buiten onweer flitsen vurig knallen
sluiten wij deze dag af
jouw rekeningen zeg jij zijn betaald.
Een grote stapel vergeelde kranten en tijdschriften
met een kartelschaar op de keukentafel
roept ons
schaatsers prijken op de bovenste voorpagina.
Ik lees je voor uit die krant
jij…
In de nachten klinkt gezang
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
577 Mijn gedachten zijn als muzieknoten
toonladders die een lied componeren,
is het om een hele groep te laten zingen,
dat scandeer je in de nacht steeds weer.
Hoe zou het zijn om te heten
zoals jij heet, drager te zijn
van jouw voor en achternaam
je mooie naam , die ik maar niet
kan vergeten laat staan doorstrepen
en al helemaal niet kan uitgummen…
LAIS CCXXIX
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
408 Het danst omdat er leven is maar nee
de dood heeft hem nu gans omkranst, verniet
en in het duister sterft het zachtjes mee.
Het hoort de stilte toeslaan op zijn lied
met leed dat het verweesd toen achterliet.
’t Wordt ook omstandigheid van zijn bestaan.
Het ziet zijn schaduw in de volle maan:
leegte loopt leeg in wat al leegte was.
Zij had voor…
DE DAHLIA'S
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
608 Het klopt toch
dat ze zich hier overdadig ontvouwden
onder jouw zorgzame handen
vanaf hun eerste knop jij
hun rijping volgde met
waren het liefdevolle ogen?
en ik menigmaal
op dat pad aan de zijkant ...
nog voor mijn lippen
woorden konden vormen
'niet hier spelen' riep jij alleen maar
als een getalenteerde bloemist
gaf je voedsel en…
Ik mis je steeds meer!
hartenkreet
4.9 met 11 stemmen
742 Het leven is mooi,
liefde is fijn.
Want als je het verliest,
doet het ongelooflijk veel pijn.
De dagen zijn dan donker,
alles is somber en grauw.
Dan moet ik huilen,
als ik denk aan de momenten
Dat we tegen elkaar zeiden;
"Ik hou van jou!"
Soms zijn er ook momenten dat ik moet lachen,
als ik mezelf betrap dat ik onwijs veel lijk op…
een overbodig mens
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
610 onder de bleke hemel
een overbodig mens
slaapwandelt door lege straten
een verkleumd talmend hart
leeg omhulsel in de onbewoonbare
wereld een niemandsland
niet bestemd om te leven
de tijd met ballast beladen
achter ramen zonder uitzicht
een overbodig mens
te laat voor spijt
te laat om weg te sluipen
nu weet zij
dat hij het kind…
Gebroken liefde
hartenkreet
4.8 met 20 stemmen
1.163 Tien jaar geleden bracht de Heer ons samen
en wij beloofden Hem en ook elkander trouw,
Hij gaf ons kinderen met zulke mooie namen
en als vader voor die kind'ren koos Hij jou.
Als 'n klein hulpeloos wezentje
lagen ze eenmaal in jouw armen,
jouw liefde hadden ze nodig
om zich aan te warmen.…
In de zwarte nacht is een mens aangetreden
poëzie
4.2 met 22 stemmen
7.350 heeft ze heel stil gestaan,
de lang geleden geboren boom
heeft het toen geraân -
en de wind en de wolken hebben stil gestaan,
ze hadden het niet gedacht,
anders waren ze niet gegaan
en hadden haar niet hierheen gebracht,
en alle zijn ze blijven staan,
de wind en de bomenblaan
en het wolkevolk
en de zwarte golven in de kolk,
en de vaders…
Moarns betiid
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
793 -
naar dat heldere geluid, ’ s morgens vroeg:
het welbekende geluid van hun vader,
die op de rand van het hek
zijn vaste publiek toezingt, in onze tuin.…
IN DE BRUIDSDAGEN
poëzie
3.2 met 19 stemmen
4.758 Andermans veren;
Zilver en goud;
Brandende harten,
Kunstig maar koud,
Moedergeneugten;
Vaders bestel;
Uitzet-bezwaren;
Hemel en hel.…
Ik weet niet waar ik sterven zal
poëzie
4.2 met 28 stemmen
9.009 Ik heb de grote zee gezien aan de Zuidkust, toen ik daar was
met mijn vader om zout te maken.
Als ik sterf op de zee, en men werpt mijn lichaam in het diepe
water, zullen er haaien komen.
Ze zullen rondzwemmen om mijn lijk, en vragen: 'wie van
ons zal het lichaam verslinden, dat daar daalt in het water?'
Ik zal 't niet horen.…
KARREKIET
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
863 Maar thans tiert een gans gezin
In dit huis van droge blader,
Hoe voelt nu de man zich vader!
Twee paar jongen zijn er in.
Of hij 't ieder wil vertellen,
Zie ik thans zijn kropje zwellen,
En hij zet zijn keeltjen uit
Tot een wakkerder geluid.
Beestje! ik luister; - wees tevreden!
'k Deel uw kleine zaligheden.…
Mag ik vriend tegen je zeggen?
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
994 Allemaal dingen waar zo’n familie
geen weet van heeft
Familie, die niets weet van eenzaamheid
Familie, die niets weet van hoe hij eerst zijn vader
en later ook zijn moeder naar het graf heeft gebracht
Toen was die familie er niet, godverdomme!
Nu wél.…
EMILY DICKINSON 824
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
578 uit over de wegen
De karren snelden door de straten
De donder rolde en zwol aan
Bliksem toonde een gele muil
En toen op slag een scherpe klauw
Vogels dekten hun nesten af
Vee rook de stallen in de schuren
Er viel een druppel reuzenregen
Toen was het alsof alle handen
Tegen de dam de benen namen
Het water gutste uit de hemel
Zag vaders…
Op de roos
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.267 Als Venus uit de azuren golven steeg
Der zee, die voor haar oog zich stilde, en zweeg,
En scheen te slapen;
Wanneer Minerve uit 's Vaders edel hoofd,
Door 't diamant van Mulciber gekloofd,
Met speer en schild, wier glans de glans verdooft
Van Mavors wapen,
Te voorschijn kwam; toen is de nieuwe plant
Der Roos, gevormd door de alleswijze…
Soldatenstand.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.022 In vrede verwijderd,
In oorlog verwant;
Een veldheer tot vader,
Tot beul een sergeant.
Hier haat en vervloeking,
Dáár trouw tot de dood;
Nú laag en verworpen,
Dán edel en groot.
Deez' - zwetser in 't rustuur,
Die - held in 't gevecht;
Ginds speurhond eens dwinglands,
Hier strijder voor 't recht.…
Heimwee.
poëzie
4.4 met 5 stemmen
2.043 Dan trekt het mij zo sterk en zoet
Naar 't vroeg verlaten huis;
Dan zie ik, achter berg en bos,
Een dal voor storm beschut;
Daar tooit de lente in schoner dos
De vaderlijke hut.…
Wat verdriet van derden met mij kan doen!
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
495 maagpijnen, de maagscheuten laten mij buigen tot op mijn
knieën, biddend wacht ik met gebogen hoofd verbetering af
En als deze regelmatig uitblijft geeft de foetushouding
de opmaat van gedachten, dat het afgelopen mag zijn
Dat zij, mijn overleden moeder, die mij baarde weer op mij
mag rekenen mij te nestelen in haar veilige buik,
alhoewel mijn vader…