7174 resultaten.
Een flits
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
2.027 gemaakt uit de zwarte olie
van je 'passieve' gedachten?
oxymoronisch als een 'heppie' rouwstoet
kom tot mij!
en passeer met een schalkse glimlach
zoals alleen de dood
dat doet
dat doet
dat doet…
ik ben je slaaf
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.320 ik voel me vluchten
in muziek van Enya
ze grijpt mijn zuchten
jaagt mijn zinnen na
in het stelen van
haar maagdelijk wit
rest niets dan zwart
waarin de tijd verhardt
in die ijle stem
verdwijn ik naar een
werkelijkheid die ik niet ken
waarin ik niets meer ben
behalve dan je slaaf
jouw tonen hebben mij
betoverd, je akkoorden zijn…
Koude kille honger
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.117 Kartonnen dozen,
Gestapeld tegen mijn muur
Één vlammetje voldoende voor
een hemelreikend vuur
Geelblauwe vlammen
kropen stil omhoog
Glimlachend keek ik naar
hoe het staal verboog
Zwart rode resten,
vallend om mij heen
Mijn glimlach is verdwenen
omdat ik zachtjes ween
Het skelet slechts bleef overeind,
mijn wereld is verlaten
Waar…
Herfstboeket
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
832 Een najaarsstorm trekt door de stad
en blijft de hele dag door de straten razen
Overal zie je lelijke groene vazen
gevuld met lompe stengels zonder blad
Zielige zwarte stokken en treurige grijze
hulpeloos bij elkaar gedoken
Dikke kale stokken die onafgebroken
de schuldige blijven aanwijzen
Een najaarsstorm trekt door de stad
en eist…
Vrede
hartenkreet
4.3 met 30 stemmen
1.921 Kunnen wij nog leven
in een wereld die steeds meer benauwt
Waar men alleen aan zichzelf denkt
zich voorziet in eigen levensonderhoud
Kijk maar eens goed om je heen
rijken klagen hun nood
Terwijl de armen
sterven aan de hongerdood
We zeggen de wereld is van iedereen
voor blank en voor zwart
We belijden dit met onze mond
maar is dit ook…
De dood kwam even .....
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
760 De dood kwam even
om het hoekje kijken
en beroerde mij
sloop duister langszij
Zij lachte mij toe
lonkte met haar ogen
diepe gedachten
ontkrachten haar kracht
Verward doch vechtend
zoog de zwarte blik
leven uit mijn lijf
de kracht uit mijn geest
Ik zette mij schrap
negeerde de lokroep
gesloten ogen
grendelen het licht
De dood…
Insluiting
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
857 Ik verwar het zelf met geluk
al ken ik niet de vreugde
door een zwarte blik.
Vastgehouden door gevoel
weggebleven, vastgehouden
ik weet niet waar te staan.
Ingenomen trek ik verder
op het lange levenspad
ik ben niet depri, maar verward.…
Ongedwongen leesvoer
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
975 Ik zie gedachten in jouw hoofd
ze komen er niet uit
onvoorspelbaar, het gedrag van mij,
tekenend trek ik de lijn door
zwart op wit, ongekleurd
gemerkt met mijn naam
de beelden die het oproept
zijn van jou en voor jouw rekening.…
Back-up
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
961 Het leek zo’n veilig opgeslagen
verhaal, dat nooit meer kon verdwijnen;
een kunststofschijfje zwart en vierkant
keurig gelabeld in een doosje.
Maar als na jaren de diskette
het verlangde document
tracht op te roepen, helaas,
dan meldt het beeldscherm tartend: error.…
Zij wil zijn sprookjesbos
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
741 zijn paard kwam
dampend zwart
te groot zo heftig warm
de blik verwildert rust
hels van pure kracht
en schoppend naar opzij
dichtbij steeds dichterbij
geen plaats meer om te staan
zijn ruimte is versluierd
is naar haar prins gegaan
en hij is afgestegen
het paard verdampt in rust
haar lichaam nog slechts ogen
met blik die onrust sust…
je slankevingerhand
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
589 je komt met handen wit
kleurt in overwegen
hebt zoveel gegeven in een
tijd die je niet eigen was
gewoon op voorhand
van goed leven ging
jij voor alles in gezin
en met de kinderen beleven
jouw belang was
even zwart op het behang
en spreekt met wit in
een langdurig niet begrijpen
blijven was steeds meer vergrijzen
je slankevingerhand…
verliefd infinito
netgedicht
4.3 met 44 stemmen
2.133 Weet je nog naast de kerk
Onder de berkebomen
Was ik verliefd op jou
En jij niet minder
Met je zacht fluwelen jurkje
Rood met zwarte vlekjes
en streepjes wit en zacht
wij zoenden en het mos
achter de heg smolt
tot een zacht bed
helaas in de schaduw
verkoeling en het rechte pad
doofden hartstocht
maar liefde bleef
tot je Kees riep
toen…
Snelwegen
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.806 Het moment van jezelf vrijwillig laten vallen
Denkend aan duizend kussen
Die hun waarde verliezen in gewone getallen
...De grens tussen donkerzwart en zwart
Er is geen weg terug naar morgen
Alleen het einde van alle zorgen
En een plaats vrij voor een ander hart…
over licht en donker
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.348 mijn lach herbergt
de diepte van het zwart
verbloemt als het ware
de levenszijde van smart
mijn stem spreekt niet
van verloren eigenwaarde
immers hoe zijn de
verdorde wortels
van mijn bestaan
te begrijpen
wie is immers in staat
het eigen sterven te verstaan
of machteloos nieuw leven
te laten rijpen
ik grijp nog wel…
Anne
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
1.210 Niemand wou het weten
welke kant het op zou gaan
in al die bange dagen
dat jij stil daar hebt gezeten
Ze gingen langs de straten
met hun zwarte hemden aan
en schopten tegen deuren
met een goddeloos geweten
Ach - kon je nog een keertje maar
een zomer openslaan
en hinken op die stoep
waar jij je schoenen hebt versleten
Je keek nog naar…
Wormgat
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
983 astrale glitterworm
dreef ik grensloos in de ruimte
om er dansend voort te gaan
geen vaste grond noch hard bestaan
en ook geen vleugels nodig
voor een gang door mijn heelal
nooit zou ik ter aarde vallen
zo oneindig licht
werd enkel waargenomen
als een felle schicht
in wolkenloze nachten
zonder zware gedachten
koos ik voor dit zwarte…
Prismatig
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
521 Ik herken de blauwe zaden
van een pril begin, te proeven
van vergeelde zeden in huid
en haar, daar nog wat tussenin,
woekering van onbekende goden
uit een terracotta oerinstinct,
zich voorspelbaar laat verraden
getooid in de lange lijn der doden
met kroontjespen en zwarte inkt, het
avondrood zich in de horizon verminkt
waarachter de as…
Word glimworm
gedicht
3.4 met 11 stemmen
11.163 Maar neem daarvoor de handschoen
van zwart zeem. Loop ermee zes
jaren terug naar het noorden.
Steek de Dubro over en verzoen
me met het land. Ga naar Coïmbra,
word glimworm tussen oude boeken.
--------------------
uit: 'Golf', 2003.…
Ontwaken
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.028 bruine gezicht
je kijkt…. je mist iets, je mist je licht
ik probeer je zachtjes aan te raken
wil je strelen over je natte wangen…
De angst van je droom speelt met je…
Je bent nog weg… je bent bang en…
kruipt bij me vandaan, weg, onder het laken
hulpeloos draai ik me weer op mijn rug
ik wil je troosten en zeggen dat nachtmerries
niet altijd zwarte…
Zee
hartenkreet
3.9 met 22 stemmen
1.912 Ik spring het zwarte water in.…
Litanieën
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
801 ik wil je niet
schreeuwt
de eeuwige luidspreker
aldoor repeterend
naar de doofgeraakte
ziel van het kind
je bent niets of
gelijk aan gesloten ogen
je zal in een leeg
zwart huis zijn
dat traag groeit
vol honger
naar links en rechts
maar zonder licht
en rozen in het haar
ademen voor jou
is luisteren naar litanieën
van vals…
op zijn vaders vertelde waarheid
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.696 kind gluurt voortdurend de post open
zusje komt zo via mama’s buik
langs het geboortekaartje
afgeleverd in het moederhuis
de vakantie is nu zelf op reis
naar het spelen met het zusje
met leuke poppenkleren
en het verlegen wiegen
is het zoet samensmelten
door de brievenbus glipt misschien
nog een broertje tot in de ligstoel
als zwarte…
het juk van verdriet
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
624 ruw trek ik mijn stinkende huid uit
schraap de gaten waarin een oneindige ruimte
de kruisen bevochtigt
van doden die hun buiken aanschouwen;
glasachtig in het spreken
ik doorsnijd de woorden, geef vorm
met dezelfde beweging waarmee mijn hart
werd doorboord
en trek het ongedierte
uit de zwarte vlekken, opgezwollen tot afkeer
van…
Pandora
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
519 Ergo,
Zolang er sprake is van ego
Klinkt er een echo
De ruwe stem
Het duveltje uit de oude doos
Gruwel van de ziel
Asiel van emoties
Boos en broos
Ben nu stil
Hou je mond
Paranoïde ruis
Wil niet nog meer
Zwart gefluister
Verward
Als duisternis
En luister
Verlos me van het kruis
Breng me thuis
Naar die mens die’k zie
In een dimensie…
Daarheen.
netgedicht
4.8 met 14 stemmen
1.010 Waar de lucht en het water
elkaar ontmoeten,
daar is het,
waar ons geluk werd geboren
Waar wolken met hun schaduwspel
onze namen schrijven
op akkers met zwarte aarde,
doorklieft met diepe voren
Daarheen moeten wij wel gaan,
-zullen wij steeds getrokken worden-
het licht en de luchten
wijzen ons de weg
Ik klem je hand vast…
korte weg naar de lichte tunnel
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
998 Het was zo dichtbij
En toch zo ver weg
Het licht werd feller
De tijden van donker
Waren verdwenen
Als sneeuw voor de zon
Het diepe dal in het leven
Was gevuld met hoop
Waardoor het gat verdween
Zwarte punten werden licht
Hoge treden veranderden in lage treden
De maan verdween voor de zon
De zware storm verzwakte
Waardoor jouw…
Zondaar
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
455 Oh, je zult
moeten lijden, voelen
dit gebrek, afwezigheid
tekort aan het licht
de aanwezigheid van
dit gecreëerde zwart gat.
Mistig spijt
verdampt zo snel
dit keer, niet meer
zo permanent.
Rood, broedend gevoel
vormt de hemel wolken
van jouw woede, infecteert
de wereld, al het gebroed.…
Ze krijt
netgedicht
4.7 met 13 stemmen
1.257 wit stof dwarrelt van het zwarte bord
wist de cirkels en de lijnen
waarin de kleine meid
haar hart heeft uitgestort
ze krijt omdat haar zielsverdriet
onopgemerkt is weggevaagd
de tekening niet is begrepen
het leken enkel strepen
die ze zomaar had gezet
zonder veel benul
terwijl zij als een tovenaar
de vloek wilde bezweren
harde…
Een milde herfstdag
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
815 De bladeren worden almaar schaarser
aan takken die getekend staan
als zwarte strepen soms heel dik
maar scherp in 't daglicht nu of schriel.
Plots bloeit het heimwee dan weer open
en vult mijn denken en mijn ziel.…
ARTIKEL 147
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
581 Het staat nu zwart op wit
Geschrapt wordt het verbod
Op lastering van God
Wie delft het onderspit
Zou ’t goddelijke Licht
Even hebben geweend
Of even zijn versteend
Schreef het soms een gedicht
Van Goliath op klompen
In ’t Alziend Oog een muisje?…