7023 resultaten.
Eén grote leugen
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.092 het goede van de mens
dat doe ik dus absoluut niet meer
mijn gevoel bereikt nu een grens
omhoog gaat mijn muur van afweer
Als je iemand in vertrouwen hebt genomen
die zegt om je te geven om wie je bent
dan voelt dat als een veilig onderkomen
zeker als je het nooit écht hebt gekend
Hartverscheurend is dan de diepe pijn
van verdriet, afscheid…
Het is oké...
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
3.736 Vandaag kust mijn leven de dood wakker
De tijd van afscheid komt dichterbij
Het vergankelijke sterft in dit uur
In deze roes zweef ik mijn leven voorbij
Beloof me maar niets
ik zou het onmogelijke van je vragen
Beloof me maar niets
het is anders zó moeilijk te dragen
Het is oké laat me nu maar los
en dolend mijn zoektocht ingaan
Het is…
Prille dood.
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.832 In prille jaren voor het afscheid gewonnen.
In je jeugd vergleden aan de einder.
Geen zin gaf nog zin aan het leven,
noch de zin van de mensen om je heen.
De last woog je te zwaar,
geen band belette je te ontbinden.
Sterk verbonden met de dood,
waar het leven je beknelde.
Geen warmte kon jou behouden.
Niemand die jouw pijn verdroeg.…
mijn geliefde
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.313 de voorlaatste bladzij,
papier met gebruinde vlekken
kleeft ook nu
aan mijn hand
ik las het duizendmaal
op een rij
noch mijn gemoed
noch mijn vinger
willen verder trekken
ik bezweer het einde
ontken een mogelijk afscheid
berust liever in het
onvolledig zijnde
wil mijn verbeelde geliefde
bewaren
eer zij mogelijk
naar de stilte…
Contrast in schaduwwoorden
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.676 naar uitgestrekte armen
je doet me denken
aan het stille geluid
van platte steentjes
die dromen keilen
door eenzame nevels
tussen smalle sloten
van herinneringen
rakelings langs
het wateroppervlak
je doet me denken
aan die ene trage dag
toen we zilverbellen bliezen
en gestorven vlinders legden
in witte wolken bomen
waar we afscheid…
de laatste reis?
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.186 ik kijk mijn vrouw verslagen aan
de woorden stokken in mijn keel
het afscheid wordt me haast te veel
ik zoek haar hand, bedwing een traan
het spijt me schat, ik moet nu gaan
de treurnis valt ook haar ten deel
terwijl ik traag haar lokken streel
omhelst ze mij, geheel ontdaan
de hond –niet bij me weg te slaan-
reikt mij een poot, emotioneel…
Anna Nicole Smith
hartenkreet
4.0 met 23 stemmen
4.463 ontvlucht opgejaagd aardse dwaasheid
Je staat voor wat mannelijkheid beweegt
de sensuele ultieme schoonheid
die helaas geen ruimte in haar geest heeft
voor herstel door schuilen in eigenheid
De man zoekt, ná jou, vooral een maat
die, zonder jouw uiterlijke kwaliteit
momenten van stilte ervaart als weldaad
In mijn droomland nemen we geen afscheid…
Pruimsteen
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
767 Ik breek de gebreken
tot het afscheid.
Dit alles doe ik bewust.
Daar sta je dan, oud wijf zijnde.
Ik pleit voor de liefde,
maar laak de zekerheid.
Ik maak me hard voor de lust.…
Hartslag
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.046 Voordat het hart zich overgaf
Door oorlog en haat verslagen
Zong zij een lied van hoopvolle dagen
Een vlindertje danste, bij elke slag
Het kind dat bezorgd in haar armen lag
Volgde de vlinder, en telde de slagen
Om altijd met zich mee te dragen
Wat zij haar kind bij haar afscheid gaf
Ging er ooit een slag verloren
Door geliefden gegeven…
Droom mijn droom .....
hartenkreet
3.9 met 23 stemmen
3.975 je lichaam zachtjes neer
sluit je ogen voor het duister
toe, bemin mij nog een keer
Voel mijn warmte met jouw handen
raak mij vurig, woest en wild
samen smelten in verlangen
tot de honger wordt gestild
Kus gedachten naar de ochtend
houdt de mooie beelden vast
proef de eerste zonnestralen
wanneer mijn hitte jou verrast
Neem geen afscheid…
Doodskleed
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
2.440 Ik wil je dragen tot het einde daar is
Je mag nu rusten in mijn armen
Deze weg zal moeilijk zijn in het gemis
Je mag je nog een laatste keer verwarmen
Ik wil van je genieten nu het nog kan
Het afscheid komt steeds dichterbij
Je mag je woorden laten strelen dan
Drink ik ze in tot het einde nabij is
Ik wil je dragen tot het einde daar is…
je zinnen smeulden vuur
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.725 ik zag je zwaaien
je hoofd omdraaien
voor een laatste groet
tijd vergoedt geen afscheid
lucht ging vonken in
een spel van ademloze woorden
je bracht me bloemen die al
zomerend nog bij de lente hoorden
ze kleurden ogen
met de warmte van je lach
in hun glans zou de uitgestelde
hemel ook op aarde mogen
je hebt het paradijs
maar afgebeld…
De nieuwe morgen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
546 Bij het wakker worden
kust de nieuwe morgen
haar nog slaapdronken ogen
buiten is het voelbare afscheid
van de zon en de maan,
de eeuwenoude geliefden
ze schenken elkaar
de glimlach van het vertrouwen
in en op elkaar
ze wachten en verwachten
zij stapt uit bed
haar voeten raken de grond
haar handen
vinden de glans
van het ontwaken
buiten…
Danste zonder schoenen
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
639 zag je in het park staan
je voerde eendjes in de vijver
keek je heel verlegen aan
je blik werd alsmaar grijzer
ik groette je
je ogen lichtten op
zag een glimlach op je lippen
je tracteerde me op drop
een ontmoeting als zovelen
met dit verschil het afscheid
deed me pijn ik miste je meteen
de wereld kon me niets meer schelen…
Mild ( voor buurman Gerard )
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.115 kleuren zon en maan
naar gelang ze ver of dichter bij
ons staan, belichaming van troost,
stuwt levensap van wortels naar
een mensenkroon, omkranst een
zacht gezicht van verwondering over
de trek van vogels in een laatste
vlucht, dat is meer dan stof alleen,
dat moment even in tijd verstilt,
uitgezwaaid in een omhelste
zucht, maakt afscheid…
Kerst
hartenkreet
3.3 met 18 stemmen
2.449 En ’s avonds als wij, vermoeid maar voldaan,
afscheid nemen, zij huiswaarts gaan,
wij opgewekt in de keuken staan,
straalt ons blijmoedig een enorme afwas aan.
Een aanrecht kreunend onder zijn last,
lege flessen in de kelderkast.…
Voorbij de huid
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
646 ik legde je in het afscheid
en in het begin
vouwde je lijf samen
dicht tegen mij aan
de warmte deed mij
nachten en dagen overslaan
nimmer zou ik jou
in mijn dromen laten gaan
ik geloofde dat de zon
mij wakker kraaide
en mijn liefde voor jou
zacht spinde
in mijn heide stille huis
werd ik het meisje van zestien
en al het innerlijke…
Kakofonie
gedicht
2.2 met 22 stemmen
6.307 En ondertussen alweer bezig met
afscheid te nemen op weg naar een ander
lichaam, een riool, een boomblad, een rivier.
Vertel mij hoe het kan dat zich in deze chaos
een kern, een zwaartepunt bevindt waarrond
alles wentelt, wemelt als een sterrenstelsel.
Dat door anderen wordt herkend.…
VERVROEGD UITTREDEN
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
620 Sinds hij uit de levensoptocht stapte
Waarin ze naar het eeuwige optrokken
Hij zich afzijdig hield van slaande klokken
Werd hij een riethalm, stom en stil, verslapte
Zijn aandacht, tot het laatste lichtpunt knapte
Naakt op te gaan in zon en wind kan lokken
Dus nam hij afscheid, moe van struikelblokken
Waardoor zij, in de stroom nog, zich verstapte…
Volmaakte stilte
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
720 te lang
in angst geleefd
maar toch ben je altijd
voelbaar roepend en vragend aanwezig,
maar er is iets, iets ongrijpbaars
met vergezichten - zo ver
dat dwars door het heden
breekt, daarom probeer
ik te ontsnappen aan de
werkelijkheid die als een steen
telkens mijn gemoed doorkruist
ik sta voor de keuze
doorgaan of afscheid…
Waanzinnige liefde
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.119 Over de waanzinnige liefde
is al zo vaak geschreven
In vervoering of de pijn
bij het verdrinken of zweven
Diepste verlangens dromen
of gekwetst zijn in de ziel
Harten die zijn verbonden
ontluikende liefde fragiel
Het afscheid en de tranen
mooie vlinders in alle staten
Een hart kerven in een boom
jaloers zijn en dat weer haten
Steeds…
Adieu mijn vriend
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
945 Dit afscheid valt mij zwaar,
jij hebt dit niet verdient.
De mens gaf niets om jou, geen moer.
Je praatjes en je lach,
die ik zo van je mag;
ik blijf er van verstoken.
Maar er werd zo mooi gesproken.
Ach, als jij jou vrienden nu eens zag.
Je stoel, je glas;
’t blijft onberoerd zo staan.…
waar de dood schreeuwt
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
722 het spoor
waarlangs zij liepen
gekleed in flarden van wanhoop
die bleven haken aan elkaars hand
en het schrale, nog bestaande licht
ik veeg gaten in de sneeuw
wil met naakte voeten stemmen vinden
achter de tralies van de aarde
nacht na nacht met hen praten
in een zo dichtbij verleden
ik ga weg, kijk nog een keer om
en neem het afscheid…
de laatste kleuren
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.153 mijn opa's heb ik nooit gekend
en het doodsgezicht van mijn oma in de grauwe bedstee
is nooit heengegaan
wanneer lopen we langs het afscheid;
de slaap die blijft als een roos
op een steen gebeiteld
het noodlot al in kinderhanden
die nog geen zwaarte kennen, zoals het morgenlicht
dat in alle eenvoud een schaduw tekent
de dood wordt een…
Open eind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.096 En ons afscheid, jij ging toch veel te vlug!
Wat van jou rest, ik keer het straks de rug,
laat het achter, maar niet wie jij ooit was,
het volle beeld, jij, jouw lach en jouw bas,
neem met mij mee, heel zoete gedachten
aan onze jeugd, de vreugde die ik las
bij het weerzien na veel te lang wachten.…
Winterwee
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
511 Nog voor ik afscheid heb
kunnen nemen voel ik
al het gemis
van een winter die
niet komen wou.…
Een glimlach naar de kleuren van de herfst
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
616 Een glimlach naar de oude vrouw die
met haar tas vol kostbaar fruit mijn
weg daareven kruiste, licht gebogen naar
de grond die alles deed ontluiken en begraaft;
Novemberluchten vol vertedering, vol tranen
van zovelen die nu treuren om wie ging en
nooit meer komt; die zuchten onder eenzaamheid
en afscheid, die geen licht meer zien maar
toch…
Een mythe?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
481 het sterven herkent
zich in de kleine dood
van afscheid, elk moment
van minnekozen hecht
zich aan de schaduw van de tijd.…
Opvaren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
560 Afscheid bleek niet het laatste woord,
slechts een bitter middel.
Stel dat een punt een tunnel wordt
naar een uitgesproken land voor dromers -
uw verbeelding zou gaan blozen
terwijl uw grenzen tekeergaan!
Alleen gebeden kunnen verder komen.
Verder dan uw eeuwige twijfel.
Voorbij uw zure onverschilligheid.…
Onbestendig voorjaarsfruit
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
524 Wat je met jouw hart
niet wist te bekoren
geilheid van jouw libido
benauwend in mijn denken
nostalgie van droomvlinders
op stoffige oude meubels
geur van verwelkte bloemen
naast onbestendig voorjaarsfruit
in de schaal van de markt in Portugal
toen we afscheid namen van de winter
en dat je mij geen gedag zei
in de nacht, was een vederdroom…