5695 resultaten.
Hoezee het is weer dodenherdenking
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
575 wankelt vol eeuwenoud zeer en koudt
zich kouder naar gelang de tijd stijgt
het zuiden donkert en flankeert messcherp
richting het oosten, de brijachtige substantie
vloeit de wereld rond en verlegt de evenaar
die wij dragen in onze hand
het westen gedraagt zich als een wesp
die te vaak gestoken en slachtoffert
zichzelf in stilte waar bloemen…
Indigo
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
503 Ik zou je graag leven willen geven
vol levensechte dromen
waarin we mooie dingen beleven
genieten waar we aan toekomen
eindeloos wandelen over de hei
vliegen naar tropische oorden
plukken we gezamenlijk bloemen in mei
bezegelen ons zijn met de mooiste woorden
versmelten we in een nacht vol indigoblauw
liefdevol kleurt het zand op je gezicht…
Zomer van warme vergeving
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
542 Als de zomerzon de wereld weer verwarmt
alsof U het bent die met Uw liefde ons omarmt
het veld met tal van bloemen weer kleurt
de weide door de veelheid van kruiden geurt
wekt U weer in ons het paradijselijk verlangen
onze stem te paren met schone vogelzangen
vrij en zorgeloos Uw vreugdefeest te vieren
ons met bloemenslingers blij te versieren…
Het is niet te bewijzen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
647 Er is geen bewijs dat God zou bestaan
Maar als men kijkt naar de prachtige natuur
De bomen, de bloemen, zo mooi en puur
Daar kan alleen een Schepper achter staan.
Wij mogen in God als Schepper geloven
Dat Hij de hemel en aarde gemaakt heeft
En zich nog bekommert om alles wat leeft
Zijn schepping gaat ons verstand te boven.…
luister naar het geluid
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
767 ik weet nog mijn liefje
de dagen van zonlicht
de sterren op je schouders
en het antwoord dat ik schreef
over de bloemen en jouw glimlach
over 't loflied van de zee
op vleugels van een vogel
die ik bewaren zou voor eeuwig
ik weet nog mijn liefje
de reis naar de dood
het anker dat losliet
tussen de stenen op het strand
jij wilde ze…
Voor de hersenloze jury’tjes.
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
718 Voor de hersenlozen,
en voor de gevoelsarmen
Voor de ingestudeerde fantasieloosheid,
en de opgelegd pandoer ridders
Voor hen,
die alles binnen HUN
kaders willen vangen
altijd alles willen sturen
-lees: moeten-
daarbij elke,
maar dan ook elke vorm van artisticiteit
vermoordend
Zaden plettend,
bloemen in de knop verkrachtend…
Op het linnen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
602 heb mijn doeken
gevuld met alle tinten groen
maar de lente wilde niet ontwaken
in sierlijke lijnen
bloemen gestalte gegeven
hoe ik probeerde zij wilden niet leven
krulde in blauw grijs
schuimende golven tegen het strand
het water liep dood in het zand
pas toen de zon ging schijnen
lieten schaduw en licht
op het linnen de zielen weer…
Seizoenen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
796 Onbewoonde klokken in lentetijd
tikten tot een nieuw seizoen
zich vol goede moed had aangemeld
waarin elk uur verstreek
Bevroren bloemen in zomertijd
verwaaien deden ze graag
in het hart van jouw aanwezigheid
die me altijd raken kon
Verzonnen boeken in herfsttijd
waar bleef het ware verhaal
wat een ieder lezen zou
de dag versneld voorbij…
Bij spiegellichten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
530 te blijven dromen
onder bloeiende kastanjebomen
bij spiegellichten dichten
op het bankje, op het plein
waar morgen kinderen spelen
dansend als de zomer zelf
in passen vluchtig als de wind
rond een welriekende bloem
te kunnen dromen
bij het groen, het ligusterblad
waar een merelpaartje
een goddelijk nestje had
fonteinen sproeien
vloeien…
Petra
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
671 In haar tas zaten mooie ingrediënten: vlinders, bloemen
en gedichten.
Ze had plezier, ze lachte en zong
want zij was vrij in haar eigen vrijheid.
Haar ogen straalden, de haren los,
een glimlach op de lippen.
De duiven gingen met haar mee, en zij met de duiven.…
bladbeginsels
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
493 onze lente begint goed
ze verstopt zich tussen tak en blad
kleinhoofdig knikt ze, in een tere bloem
de rokjes stijfgesteven nog
maar toch
zelfs een bij heeft het gewaagd
haar stugge slippen op te lichten
het doet goed zoals het gaat, voorzichtig nog
maar toch
wijdt een glimlach zich aan nieuwe tijd
ze danst subtiel door licht verleid…
zonnegroet
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
521 (ik zag kraaien witte vlinders vangen)
de zon brak uit de dag
omhooggeheven langs haar eigen licht
scheen ze groter toen de middag kwam
en kleine bloemen in het veld kusten mijn ogen
ik liet mijn blik voor wat ze was
teruggetrokken tot een stil moment
alles wat je bent -zei ik-
ligt weerloos aan je voeten
toen viel de zon terug
ze…
DODEN ZWIJGEN NIET!
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.509 Ik leg wel mooie bloemen op je graf
en kom ook regelmatig bij je zitten
Ik kom niet om je te begraven:
"Wat een vrienden heb jij zeg, nu je dood bent
wat een verdriet, geween, nu je dood bent
wat een gedoe, geduw, getrek, nu je dood bent"
Daar hielden wij niet van
wij hielden van elkaar
maatjes van elkaar
naasten van elkaar
Ik kom…
Het is gewoon wat het is
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
769 Zieken die zuchten en mensen met
veel verdriet om een afscheid, bloemen
die verwelkt zijn door de grote hitte en
gevangenen en vluchtelingen zonder moed.
Toch is het leven meer: de roos is mooier
dan de roos die wij nu zien. Het licht
vlamt over de heide en zet ze haast in vuur.…
Priapus hopseflopst
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
550 De ochtend begint koel aan de benen
de tuindeuren opengezet en ieder
behalve ik mag binnenkomen en jij
gaat zo foto's maken met dit licht
Van de bloemen en van jezelf
zo vat jij de dingen samen
elk beeld geconcentreerd verhaal
ik mis je stem en klankvolle vocaal
Jij noemt de dingen bij hun naam
kijk, ze gaan bewegen, dansen zelfs
als smurfen…
Waarover zal ik zingen
gedicht
4.2 met 8 stemmen
13.265 over regenjassen over het lover van geboomte
of zal ik van de liefde zingen
Waarover zal ik zingen over vliegmachines
blinkend aluminium in de zon en blauwe lucht
of zal ik zingen over de liefde
Over auto's over steden en historie
of zal ik zingen over de liefde
Over vele vreemde dingen
over de gewone
of zal ik zingen over de liefde
Over bloemen…
Ze is zo groot
gedicht
3.0 met 3 stemmen
8.439 Ze haalt haar wijsheid uit een land
waar vuilnisbakken zijn beverfd met bloemen;
's zomers zeilt zij op haar houten ledikant.
Haar lach vliegt zeer omslachtig
als een fazant bijvoorbeeld door het lokaal,
zo kleurig ook; zij houdt van allemaal
en niemand is alleen gelaten.
Ze kan niet haten.…
nieuwe wildernis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
488 het gekke is
dat we een dier zijn
tegelijkertijd zijn we
alle dieren in hoe we doen
we liggen doodstil
op de bodem en wachten
of we vermoorden
en verscheuren kinderen
we fladderen even snel
als de kolibrie bij een bloem
we eten dode vissen
gestrand door laag water
we geven een schop tegen
het kind dat door moet gaan
dat…
Liefde
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.220 En buitentredend, dromensmoe,
Vond ik het volk getooid,
Werpend elkander bloemen toe,
Doch ik heb niet gestrooid.
Wanneer zal op mijn morgensprei
het bloeien wit en rood,
en schud ik, springende in de rei,
De rozen uit mijn schoot?…
Kom schemer met mij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
506 ik wist je
te wonen
in je glazen huis
lente bracht
haar eerste bloemen
op de wind bij je thuis
je decoreerde en schikte
de kleuren van zon die
in jouw vazen zijn voorjaar vond
op het wiegen
van de eerste madelieven
danste je het prille groen
rustte de middag
in een spiegelende tuin
op het zwart van de aarde
waar het leven dit…
Verliezen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
714 alles sterft
ja, ik weet het wel
de vogel, een bloem
het hart, een mens
mag ik missen…
mag ik huilen…
als kraaien in
zwarte verenjassen
een herfstschreeuw brengen
steeds, steeds dichterbij
mag ik missen…
mag ik huilen…
om toen, toen
die warme dag
dat de koude wind
een huid kwam schuren
en het verliezen
rond het stille sprei…
Toe maar...
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
553 Hoe teer uw sneeuwklokje beweegt
bij het trager zuchten van de wind
zwak zonlicht haar kracht hervindt
waar het lentezicht erachter leeft
plots dagen krokkussende kleuren
narcissen ontpoppen wit en geel
bij de bosjes treurt geen gekrakeel
zoiets zal hier vast niet gebeuren
tussen bloemen heerst altijd blijheid
staat in natuurwetten beschreven…
Leve de lente!
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
747 Vandaag kies ik bij zwart/wit zacht oranje,
een sjaaltje losjes in een knotjesspeld,
het schuimkoralen snoer van tante Anje
en in mijn haar heb ik een bloem gespeld.
Zinderend danst de lente door de lucht,
er luiden voorjaarsboden in de zon,
de kat miauwt zijn maartse lokgerucht,
dekbedden kleuren fleurig een balkon.…
niet te vergeten dat
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
467 de wilgen met hun kaalgekapte koppen
staan er, in een strak gelid
de weg scheert langs de waterkant en
lichtgebogen
staat het riet de laatste wind te keren
boven, in het lichtbewolkte scheren voorts
de eerste vogels in hun lentekoorts
op tijd te willen zijn
fijn dat elders bloemen bloeien
fijn
dat in het gras de eerste meizoen
wist…
Ogen vrolijken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
568 kleur aan
gezicht en lijf gegeven
ogen vrolijken
ontspanning en rust
ik heb je te lang niet gekust
mijn omarming voelt
de branding van een warme zee
in fraaie overslaande golven
je lach deint langzaam mee
als ik vertel van kou en regen hier
jij uitbundiger over jouw vertier
zo heerlijk dat jij hebt genoten
eindelijk bloeien de bloemen…
roze
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
620 haar naam danst als een veld vol bloemen…
ze steelt mijn hart voor
altijd uit mijn blije ogen, ik leg het graag
blind voor haar neer
stil ontroerd vindt heel mijn wereld
slechts verwondering en zacht
zing ik van poppedeintjes,
van een maannacht vol geluk
groot en rond verraadt haar zachte schijn
dat licht heel toverachtig pril kan zijn…
Een brood en spelenbeest
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
440 heb in de wei gespeeld
duizenden bloemen bekeken
ze met elkaar vergeleken
in vorm en bijzondere kleur
voor ieder was licht
vruchtbare aarde
een plaats in de zon
waar hun leven begon
wij met alle talenten
worden gestuurd en geduwd
gemanipuleerd en uitgeprobeerd
voor een plek in de maatschappij
opgevoed en geleid
om te leven op een…
3 jarige wijsheid
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
491 Zijn pappa zegt: maar daarom liggen er bloemen.
Vraagt de hummel, kunnen die ons beschermen?
Nee dat niet en de kaarsjes dan?
Die zijn er om aan de slachtoffers te blijven denken.
Het kind zegt: we moeten verhuizen,
pappa zegt: boze mensen zijn overal.
En zo is het en niet anders.…
Grond gebonden
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
661 Ach hongerige herfstvlinder
op zoek naar restjes nectar
in de allerlaatste bloemen
Mijn laatste zomergast
ik volg je al een tijdje
terwijl de winterkou
zich reeds aankondigt
Je kijkt me nog even aan
voor je op je reis gaat
vol heimwee kijk ik je na
tot je uit het zicht verdwijnt
Kon ik maar met je mee
of anders met de vogels
ik zou…
Jouw podium
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
564 in lach en ogen het
grote wereldfeest
vaak sta ik stil
deel decors in het
halfduister als de spot
jouw act opluistert
veel tekst is mij
niet toebedeeld
ik reik aan waarmee
jij aan de slag kan gaan
toch komt ook
mijn moment als
de gordijnen vallen en
het applaus verflauwt
dan sta ik in het licht
roep jou terug en
geef de bloemen…