Alle inzendingen over bloemen

5695 resultaten.

Sorteren op:

Hoezee het is weer dodenherdenking

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 575
wankelt vol eeuwenoud zeer en koudt zich kouder naar gelang de tijd stijgt het zuiden donkert en flankeert messcherp richting het oosten, de brijachtige substantie vloeit de wereld rond en verlegt de evenaar die wij dragen in onze hand het westen gedraagt zich als een wesp die te vaak gestoken en slachtoffert zichzelf in stilte waar bloemen…
elze4 mei 2011Lees meer >

Indigo

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 503
Ik zou je graag leven willen geven vol levensechte dromen waarin we mooie dingen beleven genieten waar we aan toekomen eindeloos wandelen over de hei vliegen naar tropische oorden plukken we gezamenlijk bloemen in mei bezegelen ons zijn met de mooiste woorden versmelten we in een nacht vol indigoblauw liefdevol kleurt het zand op je gezicht…

Zomer van warme vergeving

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 542
Als de zomerzon de wereld weer verwarmt alsof U het bent die met Uw liefde ons omarmt het veld met tal van bloemen weer kleurt de weide door de veelheid van kruiden geurt wekt U weer in ons het paradijselijk verlangen onze stem te paren met schone vogelzangen vrij en zorgeloos Uw vreugdefeest te vieren ons met bloemenslingers blij te versieren…

Het is niet te bewijzen

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 647
Er is geen bewijs dat God zou bestaan Maar als men kijkt naar de prachtige natuur De bomen, de bloemen, zo mooi en puur Daar kan alleen een Schepper achter staan. Wij mogen in God als Schepper geloven Dat Hij de hemel en aarde gemaakt heeft En zich nog bekommert om alles wat leeft Zijn schepping gaat ons verstand te boven.…
Fedde Nicolai28 december 2011Lees meer >

luister naar het geluid

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 767
ik weet nog mijn liefje de dagen van zonlicht de sterren op je schouders en het antwoord dat ik schreef over de bloemen en jouw glimlach over 't loflied van de zee op vleugels van een vogel die ik bewaren zou voor eeuwig ik weet nog mijn liefje de reis naar de dood het anker dat losliet tussen de stenen op het strand jij wilde ze…

Voor de hersenloze jury’tjes.

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 718
Voor de hersenlozen, en voor de gevoelsarmen Voor de ingestudeerde fantasieloosheid, en de opgelegd pandoer ridders Voor hen, die alles binnen HUN kaders willen vangen altijd alles willen sturen -lees: moeten- daarbij elke, maar dan ook elke vorm van artisticiteit vermoordend Zaden plettend, bloemen in de knop verkrachtend…
Peterdw.19 april 2012Lees meer >

Op het linnen

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 602
heb mijn doeken gevuld met alle tinten groen maar de lente wilde niet ontwaken in sierlijke lijnen bloemen gestalte gegeven hoe ik probeerde zij wilden niet leven krulde in blauw grijs schuimende golven tegen het strand het water liep dood in het zand pas toen de zon ging schijnen lieten schaduw en licht op het linnen de zielen weer…

Seizoenen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 796
Onbewoonde klokken in lentetijd tikten tot een nieuw seizoen zich vol goede moed had aangemeld waarin elk uur verstreek Bevroren bloemen in zomertijd verwaaien deden ze graag in het hart van jouw aanwezigheid die me altijd raken kon Verzonnen boeken in herfsttijd waar bleef het ware verhaal wat een ieder lezen zou de dag versneld voorbij…

Bij spiegellichten

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 530
te blijven dromen onder bloeiende kastanjebomen bij spiegellichten dichten op het bankje, op het plein waar morgen kinderen spelen dansend als de zomer zelf in passen vluchtig als de wind rond een welriekende bloem te kunnen dromen bij het groen, het ligusterblad waar een merelpaartje een goddelijk nestje had fonteinen sproeien vloeien…

Petra

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 671
In haar tas zaten mooie ingrediënten: vlinders, bloemen en gedichten. Ze had plezier, ze lachte en zong want zij was vrij in haar eigen vrijheid. Haar ogen straalden, de haren los, een glimlach op de lippen. De duiven gingen met haar mee, en zij met de duiven.…
Petra Hermans10 februari 2013Lees meer >

bladbeginsels

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 493
onze lente begint goed ze verstopt zich tussen tak en blad kleinhoofdig knikt ze, in een tere bloem de rokjes stijfgesteven nog maar toch zelfs een bij heeft het gewaagd haar stugge slippen op te lichten het doet goed zoals het gaat, voorzichtig nog maar toch wijdt een glimlach zich aan nieuwe tijd ze danst subtiel door licht verleid…

zonnegroet

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 521
(ik zag kraaien witte vlinders vangen) de zon brak uit de dag omhooggeheven langs haar eigen licht scheen ze groter toen de middag kwam en kleine bloemen in het veld kusten mijn ogen ik liet mijn blik voor wat ze was teruggetrokken tot een stil moment alles wat je bent -zei ik- ligt weerloos aan je voeten toen viel de zon terug ze…

DODEN ZWIJGEN NIET!

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.509
Ik leg wel mooie bloemen op je graf en kom ook regelmatig bij je zitten Ik kom niet om je te begraven: "Wat een vrienden heb jij zeg, nu je dood bent wat een verdriet, geween, nu je dood bent wat een gedoe, geduw, getrek, nu je dood bent" Daar hielden wij niet van wij hielden van elkaar maatjes van elkaar naasten van elkaar Ik kom…

Het is gewoon wat het is

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 769
Zieken die zuchten en mensen met veel verdriet om een afscheid, bloemen die verwelkt zijn door de grote hitte en gevangenen en vluchtelingen zonder moed. Toch is het leven meer: de roos is mooier dan de roos die wij nu zien. Het licht vlamt over de heide en zet ze haast in vuur.…
Adeleyd10 augustus 2013Lees meer >

Priapus hopseflopst

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 550
De ochtend begint koel aan de benen de tuindeuren opengezet en ieder behalve ik mag binnenkomen en jij gaat zo foto's maken met dit licht Van de bloemen en van jezelf zo vat jij de dingen samen elk beeld geconcentreerd verhaal ik mis je stem en klankvolle vocaal Jij noemt de dingen bij hun naam kijk, ze gaan bewegen, dansen zelfs als smurfen…

Waarover zal ik zingen

gedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 13.265
over regenjassen over het lover van geboomte of zal ik van de liefde zingen Waarover zal ik zingen over vliegmachines blinkend aluminium in de zon en blauwe lucht of zal ik zingen over de liefde Over auto's over steden en historie of zal ik zingen over de liefde Over vele vreemde dingen over de gewone of zal ik zingen over de liefde Over bloemen…
Jan Hanlo7 september 2013Lees meer >

Ze is zo groot

gedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 8.439
Ze haalt haar wijsheid uit een land waar vuilnisbakken zijn beverfd met bloemen; 's zomers zeilt zij op haar houten ledikant. Haar lach vliegt zeer omslachtig als een fazant bijvoorbeeld door het lokaal, zo kleurig ook; zij houdt van allemaal en niemand is alleen gelaten. Ze kan niet haten.…
Ed Leeflang25 september 2023Lees meer >

nieuwe wildernis

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 488
het gekke is dat we een dier zijn tegelijkertijd zijn we alle dieren in hoe we doen we liggen doodstil op de bodem en wachten of we vermoorden en verscheuren kinderen we fladderen even snel als de kolibrie bij een bloem we eten dode vissen gestrand door laag water we geven een schop tegen het kind dat door moet gaan dat…

Liefde

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.220
En buitentredend, dromensmoe, Vond ik het volk getooid, Werpend elkander bloemen toe, Doch ik heb niet gestrooid. Wanneer zal op mijn morgensprei het bloeien wit en rood, en schud ik, springende in de rei, De rozen uit mijn schoot?…

Kom schemer met mij

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 506
ik wist je te wonen in je glazen huis lente bracht haar eerste bloemen op de wind bij je thuis je decoreerde en schikte de kleuren van zon die in jouw vazen zijn voorjaar vond op het wiegen van de eerste madelieven danste je het prille groen rustte de middag in een spiegelende tuin op het zwart van de aarde waar het leven dit…

Verliezen

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 714
alles sterft ja, ik weet het wel de vogel, een bloem het hart, een mens mag ik missen… mag ik huilen… als kraaien in zwarte verenjassen een herfstschreeuw brengen steeds, steeds dichterbij mag ik missen… mag ik huilen… om toen, toen die warme dag dat de koude wind een huid kwam schuren en het verliezen rond het stille sprei…
Hilly Nicolay8 september 2014Lees meer >

Toe maar...

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 553
Hoe teer uw sneeuwklokje beweegt bij het trager zuchten van de wind zwak zonlicht haar kracht hervindt waar het lentezicht erachter leeft plots dagen krokkussende kleuren narcissen ontpoppen wit en geel bij de bosjes treurt geen gekrakeel zoiets zal hier vast niet gebeuren tussen bloemen heerst altijd blijheid staat in natuurwetten beschreven…

Leve de lente!

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 747
Vandaag kies ik bij zwart/wit zacht oranje, een sjaaltje losjes in een knotjesspeld, het schuimkoralen snoer van tante Anje en in mijn haar heb ik een bloem gespeld. Zinderend danst de lente door de lucht, er luiden voorjaarsboden in de zon, de kat miauwt zijn maartse lokgerucht, dekbedden kleuren fleurig een balkon.…

niet te vergeten dat

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 467
de wilgen met hun kaalgekapte koppen staan er, in een strak gelid de weg scheert langs de waterkant en lichtgebogen staat het riet de laatste wind te keren boven, in het lichtbewolkte scheren voorts de eerste vogels in hun lentekoorts op tijd te willen zijn fijn dat elders bloemen bloeien fijn dat in het gras de eerste meizoen wist…

Ogen vrolijken

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 568
kleur aan gezicht en lijf gegeven ogen vrolijken ontspanning en rust ik heb je te lang niet gekust mijn omarming voelt de branding van een warme zee in fraaie overslaande golven je lach deint langzaam mee als ik vertel van kou en regen hier jij uitbundiger over jouw vertier zo heerlijk dat jij hebt genoten eindelijk bloeien de bloemen…

roze

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 620
haar naam danst als een veld vol bloemen… ze steelt mijn hart voor altijd uit mijn blije ogen, ik leg het graag blind voor haar neer stil ontroerd vindt heel mijn wereld slechts verwondering en zacht zing ik van poppedeintjes, van een maannacht vol geluk groot en rond verraadt haar zachte schijn dat licht heel toverachtig pril kan zijn…
switi lobi6 oktober 2015Lees meer >

Een brood en spelenbeest

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 440
heb in de wei gespeeld duizenden bloemen bekeken ze met elkaar vergeleken in vorm en bijzondere kleur voor ieder was licht vruchtbare aarde een plaats in de zon waar hun leven begon wij met alle talenten worden gestuurd en geduwd gemanipuleerd en uitgeprobeerd voor een plek in de maatschappij opgevoed en geleid om te leven op een…
wil melker13 november 2015Lees meer >

3 jarige wijsheid

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 491
Zijn pappa zegt: maar daarom liggen er bloemen. Vraagt de hummel, kunnen die ons beschermen? Nee dat niet en de kaarsjes dan? Die zijn er om aan de slachtoffers te blijven denken. Het kind zegt: we moeten verhuizen, pappa zegt: boze mensen zijn overal. En zo is het en niet anders.…
An Terlouw17 november 2015Lees meer >

Grond gebonden

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 661
Ach hongerige herfstvlinder op zoek naar restjes nectar in de allerlaatste bloemen Mijn laatste zomergast ik volg je al een tijdje terwijl de winterkou zich reeds aankondigt Je kijkt me nog even aan voor je op je reis gaat vol heimwee kijk ik je na tot je uit het zicht verdwijnt Kon ik maar met je mee of anders met de vogels ik zou…
geeraardt21 november 2015Lees meer >

Jouw podium

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 564
in lach en ogen het grote wereldfeest vaak sta ik stil deel decors in het halfduister als de spot jouw act opluistert veel tekst is mij niet toebedeeld ik reik aan waarmee jij aan de slag kan gaan toch komt ook mijn moment als de gordijnen vallen en het applaus verflauwt dan sta ik in het licht roep jou terug en geef de bloemen…
wil melker24 februari 2016Lees meer >