Alle inzendingen over je ziet van alles

34441 resultaten.

Sorteren op:

Ruimte tussen de regels

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 236
Wat jij ziet, ontstaat pas wanneer je binnenstapt. Ik laat het licht opzettelijk breken, zodat jij de schaduwen kunt lezen. Want een onderwerp moet men niet uitputten, het ademt pas als jij het verder denkt.…

Soms

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 194
Soms kan ik haast niet wachten, vult mijn ongenoegen heel de lucht en ziet niet meer wat echt belangrijk is: de tederheid bij 't zien van pijn, het heel geduldig groeien van de eerste lentebloemen, de lach van 't kind. Vergeef me heel die drukte, 't onbezonnen draven en het drukke bezig zijn. Schenk me opnieuw een hart dat vindt.…
Adeleyd29 april 2026Lees meer >

Moeder

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 194
In jouw gezicht ziet zij iets terug dat zij verloren waande. De zachte lente van haar beste jaren, toen tijd nog langzaam was. Waar niemand dacht aan verdwijnen. In jouw ogen leeft nog de helderheid die ooit de hare was. Alsof schoonheid zich even verzet tegen verval. Maar zelfs jij bent slechts een doorgang.…

Jongere oudere

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 99
Je ziet jezelf weggedrukt worden naar de marge waar het verleden zich ophoopt en over de rand wordt geduwd Tastbare, ruikbare benzine wordt verborgen stroom en ook het nieuws stroomt niet meer in vaste kanalen De tijden veranderen meer dan jijzelf, je doet niet meer aan alles mee en gaat twijfelen over oorzaken en gevolgen Wie de dupe…
Zywa16 augustus 2026Lees meer >

Ongelijkheid

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 133
Liefde en haat, vreugde en verdriet, Tederheid en wreedheid, Altruïsme en afgunst, is wat je Wereldwijd overal ziet. Maar het is niet gelijk verdeeld, Je kan het nergens kopen, Het kost allemaal niets, en toch Sommigen zijn gelukkig, En anderen helemaal niet.…
Joris Olivier18 augustus 2026Lees meer >

Ave Viator!

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 238
Wij laten haar nog even persisteren in dubio van wankel evenwicht positioneel is zij nu uit het zicht verdwenen, doch de limes zal ons leren of en zo ja wanneer de kansen keren dat zij meer ziet op gele kleitabletten dan weer zo'n roomse keizer in portretten en dit weer transformeren tot gedicht waar humus, door de oude Rijn belicht fungeert…

121

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 99
opeens loopt er iemand voorbij die je even langer aankijkt niet omdat je hem kent maar iets in zijn gezicht blijft hangen een lijn langs zijn ogen hoe hij zijn hoofd houdt je zet er geen naam op en toch neem je hem mee naar huis ooit staat een jongen voor de spiegel ziet een gezicht dat hij kent maar niet van wie zulke gezichten liggen…
Cor Koene28 augustus 2026Lees meer >

Couple

netgedicht
2.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 148
vanaf de kust ziet zij in stilgezette beweging het metershoge paar haar eigen gevoelloze handen strijken niet langer door zijn haren zijn vertelsels hoort zij niet hij zal haar nooit meer loslaten hoe zingt zij een lied voor iemand die niet meer thuiskomt?…
J.Bakx28 september 2026Lees meer >

Portret

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 69
domme oopoor Dat is je dikke buik natuurlijk Het spreekt vanzelf, ik ben dat niet Ik ben het, zoals zij me ziet…
Wout Joling10 oktober 2026Lees meer >

In de stiltes van mijn geheugen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 491
De mooiste beelden van je herinneringen, dat je je pasgeboren kind voor het eerst ziet, wat je klein en nederig maakte, maar later twijfelt, heb ik hier wel goed aan gedaan? Dan komt een nieuwe bladzijde in je leven, een kleinkind met gouden lokken, stralende blauwe ogen, waarmee hij zegt, de wereld is niet verloren.…
J van Dijck14 augustus 2022Lees meer >

Liefde en duurzaamheid

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 645
Laat dit dijkhuis zich onttrekken aan het verval en nooit de bakens meer verzetten. Het kan niet zonder een steuntje in de rug, maar houdt blinde architecten weg. Dan zal het sterk en beschut het toonbeeld vormen: dat wat eens begon niet hoeft te lijden. Zie hoe het blaakt in de zon.…

De overgang

netgedicht
4.5 met 50 stemmen aantal keer bekeken 2.382
Laat hem maar lekker kijken, al 'ziet' hij het dan fout. Mijn ogen blijven stralen, ik maak me langzaam vrij. Ik heb wat hij niet zien wil; ik heb het kind in mij!…
joke schilling15 september 2005Lees meer >

De leegte in haar

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 341
Jij denkt nooit meer een gemis, totdat je in de spiegel zoekt en ziet wat echte liefde is.…
Chiara28 november 2025Lees meer >

De leegte in haar

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 347
Jij denkt nooit meer een gemis, totdat je in de spiegel zoekt en ziet wat echte liefde is.…
Caprice1 december 2025Lees meer >

het weer (2)

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 538
om het weer kun je niet heen het komt zoals het komt de wind heeft geen wil de regen geen eigen regie het weer doet gewoon wat het doet het is hooguit de oude die het voelt in zijn pijnlijke knie…

Beste wensen?

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 465
Buiten wordt het oudejaar weer uitgeluid, met uitbundig veel geknal en vrolijkheid. Ik bekijk een film over Afrika. Honger zie ik, strijd en dood. Wat een tegenstrijdigheid. Wij drijven hier de boze geesten uit, Daar verschijnen ze alom, in alle hevigheid. Waar is het menselijk hart gebleven? Hoeveel waarde heeft nog een leven?…
Antje1 januari 2022Lees meer >

Mijn oude fauteuil

netgedicht
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 905
In jou vliegen mijn vogels naar verre de traan ziet het licht de nacht raakt de sterren. Dan verlies ik immer mijn maagdelijk wapen dat rusteloze denken als ik in jou ga slapen.…
fidelray2 februari 2005Lees meer >

Heerlijk de lente...

hartenkreet
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 991
lente gaan geuren Weldra zal de zon de aarde verwarmen De lente ontwaakt in alle rust Krokus en narcis laten de aarde bloeien Langzaam is het de lente die de aarde wakker kust De eerste voorjaarsregen laat de bloemen groeien De lente ontwaakt in een voorjaarslied Een heerlijke melodie van een nieuw leven Het is een wonder voor elk die dit ziet…

(Klein)kind

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.228
Hij ziet dat ik de waarheid spreek. "Zeker getekend met de computer en toen uitgedraaid"!!! beslist hij. Gelukkig vliegen we een half uurtje later (vertrouwd) met een raket naar de maan. Ieder aan één kant van het bed. Geluiddempers op. Hij de gele; ik de rode.…
Rina van Dijk13 februari 2005Lees meer >

Spijt

netgedicht
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.717
(Zoals de schilder almaar zoekt, die éne toets niet vindt) Hier deint ze DE DANS Ik ben de enige die haar nu ziet.…
Rina van Dijk24 februari 2005Lees meer >

Een aquarel van tranen

hartenkreet
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.404
beelden Geven ware gevoelens weer Een tentoonstelling in het heden Gevoed door druppels oud zeer Een galerie vol trieste kunst Trekt bezoekers bij de vleet Mensen als een levende aquarel Tonen openheid van diep leed Unieke bewegingen stromen Van levend en intens verdriet Met een verborgen geschiedenis Welke alleen de ware kenner ziet…
car2 maart 2005Lees meer >

Beginnersgeluk

hartenkreet
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.138
Op weg naar huis is hij alleen; hij ziet dat leuke meisje met die sproeten rond haar neus. Zijn idee is lumineus; hij wil haar wel trakteren op een ijsje maar wat blijkt? Ze hoeft er geen… Deze kans gaat hij toch niet vergooien en vraagt: “Wil je dan wat met me drinken?”…

Schemering

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 958
lijn en zwart-wit wint terrein buiten is vrijer nu dan binnen de schemering vervaagt in blauw en lokt de schimmen in de val tot alles ingesloten is Water en brood zet men hier voor te vinden is het op de tast, omstoten leidt tot wisse dood en morgen is geen andere dag Ik roep hem, maar hij hoort me niet omdat hij niet mijn lippen ziet…

Mijn eigen stille verdriet

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.490
Ik zit hier tussen jullie maar niemand die het ziet, het vreet aan mij van binnen, mijn eigen stille verdriet. Ik kan er niet aan wennen, klinkt als een liefdeslied, het gevoel bij mij van binnen, mijn eigen stille verdriet.…

Kortzichtig in lente

hartenkreet
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.028
eenvoud verward indien het zo moet zijn ontpopt mij nieuwe start Maar de keuze beperkt wordt wreed bedwongen ontzien haar angsten niet ontvouwen opgedrongen Gespreid ondergaat zij sidderend nat verwarmt ervaart haar broze vleugels verheft zich door zon omarmt Uit hemels blauw zij neder kijkt geeft leven aan geurende bloem ziet…

Middelbaar onderwijs

gedicht
4.1 met 117 stemmen aantal keer bekeken 46.498
De meester, achter brillenglas, ziet toe, ontroerd, en denkt: 'Wat zou d'r gebeuren als zij tien jaar ouder en ik eens tien jaar jonger was?' Ach, hij vergeet hoe hij verdorde en hoe haar leven net begint. In stilte wordt door hem bemind de schone vrouw, die zij zal worden.…

Windkracht 12 (en een half)

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.913
Met zwaar weer in ’t vooruitzicht; hel op aarde, je weet niet wat je ziet - handen in de zij, uit haar ogen schiet een bliksem en ik zie het licht (en heel veel sterren) voordat een pan mijn arme hersens klutst haar even aanstaar heel onthutst en me erbij neerleg (een uurtje of zes) - dan bid ik nog even tot mijn lieve heer: bewaar me,…

Verliefd

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.273
Verliefd zijn is een wonder Twéé zielen, één gedachte, heel bijzonder Wanneer je dit van dichtbij meemaakt Is dat iets wat je heel diep raakt Je kijkt om je heen, je ziet een blik Dan is er die zeldzame klik Je kijkt om je heen en toch elkaar weer aan Dan ineens zie je geen ander meer staan Zoekend in elkaars ogen Wordt er gewikt en gewogen…
metha24 juni 2003Lees meer >

Het venster,

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 829
Hij ziet de goudenregen, De warme kleur bruin, Fluwelen violier en, Verder de mooie narcis. Hij vraagt zich af of hij, Wie het gegund is hier te wonen, Niet, Voor een enkel dag, Gerust, Tevreden is en de jonge vrouw, Ginds bij die anemonen, Vanacht geen minnaar in haar armen drukt.…

hun ogen laten je nooit gaan

netgedicht
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.402
bomen dwalen in het bos stammen worden opgeslokt verdwijnen in het groen ze dragen zon en duizend kleuren uit de tijd van toen stenen breken los markeren vage wegen de rotsen zijn nog jong en niet gebarsten van het ijs of gladgeslepen door de regen je wilt voorbij het bos en met de bergen heersen je ziet de bodem komen hebt pijn…