Moeder

Jij bent de spiegel van je moeder.
In jouw gezicht
ziet zij iets terug
dat zij verloren waande.

De zachte lente
van haar beste jaren,
toen tijd nog langzaam was.
Waar niemand dacht
aan verdwijnen.

In jouw ogen leeft nog
de helderheid
die ooit de hare was.
Alsof schoonheid
zich even verzet
tegen verval.

Maar zelfs jij
bent slechts een doorgang.
Een kort uitstel
van wat uiteindelijk
alles bereikt.

Want ook jouw gezicht
zal ooit herinnering worden
in de blik
van iemand anders.

resonantie determinisme projectie

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 4