3973 resultaten.
Van beseffen naar geloven (II)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
583 Hij zegt: 'Bij zo'n soort boerderijtje
kwam ons Kerstkind eens ter wereld.'
'Volwassen zag Hij ons gesputter.
Wat Hij heeft laten zien, dat dien je
doorlopend in je oren te knopen:
voortaan leef Jij van harte oprecht!…
Het Kersthuis
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
761 koop
de opbrengst is voor mensen die arm zijn en kansloos
zo vormen mensen in gemeenschap één groot licht
als de kerstster die hoop geeft; toekomst gericht
ieder jaar in december moeten de deuren wijd open
de advent brengt mensen tot verlangen en hopen
vinden vrienden en buren elkaar in bezieling weer
en dit alles het Goddelijk Kerstkindje ter…
over dichters
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
491 de medeklinkers schuren hun wangen open
aan het stortbeton waarop zij ter onderscheid
neerstorten bij het naakte talen van de mens.
zwart licht zomert kortstondig
in de reeds halfvergane hoofden.
vredig verwaait de laurier
zijn blaadjes daarrond.…
Hunebed Highway
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
565 Dan neem ik alvast de wijk
De kortste route naar
de bron der A
Ter hoogte van de Drentse Hunzerug
Op goed geluk - ik moet immers nog terug
Van 't lustrumfeest der Light Poëtica
We zijn er bijna, de l'Europe Allée
Puur grootspraak!…
De appel-app
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
679 Er was in die tijd een slim papiertje van een arts
die liet weten dat je ter wereld gekomen was
ouders gingen naar het toenmalige stadhuis
gaven het kind aan en klaar was de klus!…
Het leven kan jouw speeltuin zijn
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
725 Nog voordat ik ter aarde kwam
werd mij dit haarfijn uitgelegd.
‘Kijk’, zei men voordat ik vertrok,
om naar hartenlust te leven.
‘Je hebt zelf de keuze, iedere dag,
om naar geluk te streven.’
Kijk wel goed uit voor al die genen
die je van je wip willen trekken.
Je herkent ze aan een rare loop
en ze trekken gekke bekken.…
VERBODEN LIEFDE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 waar aardse kwellingen
vergeten zullen worden
brullende storm
teistert het wijde water
in 't grimmige nachtdonker
speelt de zanger moedig
een reuze bliksem schittert
de verlangde vrouw verschijnt
op de ziedende schuimbergen
hartstochtelijk werpt hij zich
in het woedende gebulder
dobbert wild op en neer
Minja 's armen omvatten
met tere…
Portret van een vlinder
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
540 De kunst van het verbergen en toch te zien in een
andere gedaante maar o zo teer en kwetsbaar als porselein
Dat het spinsel met tederheid en zorg wordt gekoesterd in vrije, open
onbevangen sfeer waarin ruisende en glimmende klanken in het leven ontvouwen.…
Ode aan de poëzie
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
710 Onder strookjes hemelsblauw en groen vroeg in
de morgen strooi ik als een tuinvrouw zaadjes creativiteit
en inspiratie op een stukje vruchtbaar papier, wanneer ik verse inkt
aan een korreltje toevoeg, ontspruit er een of ander teken o zo klein en teer.…
De Onderwijs bv
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
577 Mogelijk door bezuinigingen inmiddels ter ziele...
Tussen haakjes, die crazy producttermen heb ik niet zelf bedacht, alleen bij elkaar geveegd. Anyway...
__________________________________
GRATIS!
Extra speciaal voor
Een gemotiveerde
Moedertaalsprekende
Afgestudeerde (!)…
Zomer van een zevenjarige
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
500 huid, maar weet van hoe je Vader voor De Gordel van Smaragd Vocht
Heb je niet
Zorgeloos stoei je met omslaande Golven, gulzig drink je Limonadegazeuse, eet je wit brood
Met boterhamworst
Zand knerst tussen je tanden, rots in De branding je vader, maae weet van Dwangarbeid
Heb je niet
Aandachtig verzamel je schelpen in Een rode emmer ter…
De herten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
518 Plots staan ze stil, de kop geheven,
oren gespitst, snuiven hoorbaar,
de gevoelige neusvleugels beven
als tere blaadjes in een lichte bries,
er hangt schuwheid om hen heen.
Nauwelijks ademend probeer ik een
te worden met de omringende bomen,
sta als bevroren, alles lijkt alleen
nog binnen in mij te gebeuren.…
Hobnob begonia
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
478 kleurenovervloed
in al mijn bewondering en curiositeit slaat mijn verwondering op tilt
ik baad en geniet met volle teugen, als was ik Narcissus zelf, van de rijke natuur
alleen of niet, solistisch monogaam stort ik mij in een avontuur, erotomaan
mij verliezend in haar verbaal
hot knot begonia tureluur
dwalend tot vlak onder het kruis
ter…
VEEL MINDER MAAKT MEER!
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
728 en wezenlijk verbannen (was 5 stuks, na 18 uur)
het praten gaat nog slecht maar mijn vingers bewegen
het toetsenbord tot de eerste informatieve schrijverij
Ik voel een nieuwe toekomst gaat zich openbaren
voor mijzelve, mijn man, mijn kind en haar moeder
Met vooral minder, minder, minder omdat
minder zoveel meer kan en mag opleveren
Ter…
De ontwaking van de natuur
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
422 Lentegroen sluimert stil onder een dunne
laag glinsterende rijp, maar op verborgen plekken breken
al tere kwetsbare scheuten door aarde. Kleine tekenen van nieuw begin
vol verwachting, een zachte aankondiging van groei die het stille grijs zal verdrijven.
Natuur rekt zich uit, ontwaakt langzaam uit
haar diepe winterslaap.…
Het schermsyndroom
netgedicht
4.9 met 20 stemmen
422 ze zijn
onvast
ter been
door gebrek
aan coordinatie
in evenwichtige
krachtverdeling
hologig kijken
zij met lege blik
in een gestoorde
balans proberen
zij te dealen
met hun vrijwel
geblokkeerde ik
door een te kleine
woordenschat die
te weinig sociale
vaardigheden omvat
om communicatief
goed om te gaan met
leeftijdsgenoten…
Bellefleurenbomen
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
632 als silver lining aan het front verschijnt
hult zij zich in een mum in een laurier
en zoekt haar tederheid in hemelwolken
met copy paste plakt zij dezelfde woorden
in moerstaal jaar na jaar in eendre tinten
als genmutatie van natuurakkoorden
nooit wordt hij rood, die blauwe pimpernel
nooit eens iets tropisch, weer dat ijle aura
van tere…
Contramine
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
491 nooit eens ja maar altijd
die negatie
van homo ludens in de contramine
da capo in mineur tot aan al fine
hij had als buurman niks óp met dat stel
die schoenmaker, met zoon voor galg en rad
avonturier, maar met een gouden hart
als bendeleider van de hand in 't zwart
van Sjaarloos-Rotjeknor tot Moddergat
een mix, bedenk ik mij opeens ter…
Sterven In Termijnen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
704 her en der zijn er al stukjes
van deze dichter
achteloos ter aarde besteld
stukjes uit mijn neus, achteloos gesmeerd onder schooltafels
pluisjes borsthaar, in bedden geplant
van korte hormonale dansen
schoen met gaten, gaten in alles
zoals foto's van rotte
kiezen en tanden,
zijn al met pensioen en met de huidige
technologie niet meer te…
Somnium
netgedicht
2.3 met 27 stemmen
429 Voorlopig echter denk ik dat ik duidelijk genoeg ben geweest
(tussen de regels door)
ook voor de ongelukkige
die de godganselijke nacht op twee oren ligt te dromen - op oneven uren ter linkerzij en op even uren rechts - tot de maan als een drone uit het hemelgewelf losschiet...…
‘în imperiul’
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
391 ’t waren niet haar wenkbrauwen
of ‘t prachtige profiel in de zon
waar voor mij de bad trip begon
maar wachtend voor ’n slurf
om weggezogen te worden
uit de dagelijkse sleur
door ’n open deur
ten faveure van enig herstel
en om ’t gemoed bij te kleuren
uit mijzelf zouden de vleugels nooit groeien
wel vloeiende woorden ter bevestiging…
Heilig voornemen
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
448 wij u aanstonds uit de doeken
zullen onthullen en wijd en zijd
urbi et orbi aan den volke
zullen tonen om het aanstonds vanaf nu binnen afzienbare tijd
handen en voeten te geven
als ware het een overgang
een transitie van ongekende
energie en broederschap
naar 'n onomkeerbaar multivocaal
babylonisch taalproject
dat hier ter…
Alleen in mezelf wonen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
428 schuilend in mijn binnen
omhelzend teer mijn eigen schouders,
rond en koel in liefkozing.
Soms...
wil ik wel kussen
wat niet is te sussen.
Mijn hand zou aanraken
voorzichtig
bang dat ik mezelf zie blozen
of
woorden zuchtend uit mijn mond ontwaken.…
Hindert Nix
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
276 mij vleesetend maltraiteerde
vertoont geen nieuwe afwijkingen meer
god zij geloofd keert zij daar nimmer weer
Het schijnt, naar het zich aanzien laat, dat zij
de benen naar de exit heeft genomen
mijn rug wordt nu gekweld door woekergnomen
't is chronisch, maar een koelzalf helpt heel vlug
de jeuk naar de verdoemenis te helpen
basaal ter…
Wat ik tegenkwam 13
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
7 denk ik
Ik, die daar nooit zit
Witte besjes aan groene struik
Dan rode aan boom,
teer haar lichtrode blad
Voor voordeur de trouwe rozen,
bloeiends in potjes
Een dikke zachte hommel,
ergens verstopt in de lijst?
verschrikt zoemt hij op…
Voor Damica May Camacho
snelsonnet
2.4 met 8 stemmen
953 Het zal je maar symbolisch toebedeeld zijn
Je zult maar voor dat zevende miljard staan
Nou ja, die groei blijft toch wel oerend hard gaan
Waarschijnlijk zul je dus weer gauw uit beeld zijn
Die opgedrongen status duurt maar even
Het ga je goed straks, in het echte leven…
Nico Tromp
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
510 Zou huisarts Nico Tromp zijn blijven leven
Als men toen niet met veel vertoon van macht
Hem thuis had overvallen in die nacht?
Het antwoord denk ik wel te kunnen geven:
Het antwoord ligt besloten in de vraag,
Ik stuur dit rijm vandaag nog naar den Haag….…
Chartreu-ZEN-bos!
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
500 in takkenvorken -
de wandelbordjes van de
natuuroase…
Vervelling
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
495 Dyshidrosis sicca lamellosa
Een aandoening van niks, u kent dat wel
't Is een onschuldige exfoliatio
Een lamellaire en/of collerette
Verschilfering aan een of beide handen
Dermatologisch: manuum areata
Maar een keratolysis aan de vóeten
Is een infectie aan de hoornlaag Stratus corneum exfoliativum
Ziet er niet uit, het heet ook putjeszolen…
glimlach om mijn spoor
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
482 huil niet, mijn kind, om wat verdween
mijn ziel zweeft zacht in tijd en ruimte
niet de leegte, maar de herinnering
is waar mijn liefde eeuwig zingt
glimlach om de paden die we liepen
om slapeloze nachten vol verhalen
mijn stem, mijn lach, mijn warme blik
leeft voort in jou, dat is mijn geluk
ik ben de zon op jouw gezicht
een haven vol geborgen…