35704 resultaten.
Paradijs van een zonderling
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
729 Afgezonderd
vormen bloemen
en een rantsoen aan woorden mijn wereld
Waar jij als vreemdeling in wandelt
alsof je nooit in het papegaaienmeer
hebt gezwommen
jaag je dondervogels
door veren wolken
Over het strand
waar de kinderen van de zon
dansen onder de klapperbomen
staar jij droomloos en kilt de kalmte
Een mens verloren
zonder…
alle stappen
netgedicht
3.5 met 35 stemmen
960 opzoeken, vasthouden
in onze gedachten
zoals een oude stad, uitgeput door tijd
maar niet meer van ons
ook al staan huizen dichter dan ooit
in de dag, in de nacht
lopen uren in elkaar over
naar liefde en de glinstering
van dit mysterie
dan nog, antwoord jij
weet ik jou omringd
zacht en teder
teruggevouwen in mezelf en ieder vers…
jij, je bent er wel maar...
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
1.014 Geestelijk weg, ver weg van mij.
De nacht is daar,
met vele sterren en de maan,
ik...ik lig dan zomaar
wakker te wezen,
te mediteren, te denken...
Wat moet ik anders dan even
praten met de maan,
kijken naar al dat sterrenmoois
De maan, die hoort me wel,
denkelijk...…
Voor de overlevenden
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.092 Hier waart weer de dood
die met onredelijk gemak
levens wegblaast uit de bloei
als omgeknakte bomen
waar splinterrafels pijnlijk
snijden in de natte huid
van de overlevenden
die verweesd treuren
op een onbekende plaats
schijnt windstil de zon
elders, ver uit deze buurt
wijl het hier blijft stormen
ooit zal zij weer opkomen
om leegte…
Valentijn 2.0
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.082 Valentijn oh Valentijn
wat zou het eeuwig heerlijk zijn
als ik met jou oh Valentijn
een vers idee lanceren kon
Geen harten, bloemen, kersbonbon
geen wolken, sterren, maan of zon
maar met de voetjes op de grond
weg van troep en commercie
Terug naar zo het eens begon
een simpel schrijven – anoniem
niet goed, niet mooi maar puur en rein…
Relletje
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
786 Brummetje en Belletje
Maken een relletje
Belletje rent over de bank
Brummetje plast tegen de plank
Ze gebruiken de stoel als schommeltje
Och, wat maken die hondjes toch een rommeltje
Ze versnipperen de krant
Ze nemen het kussen mee naar de mand
Veren zweven rond het huisje
Vlak voor me vliegt een pluisje
Daar valt een potje met snoep
Och…
Onverhoeds
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
766 gravend naar pijnen uit een ver verleden
struikel ik onvoorzien over mijn eigen graf
dat me even stil doet staan, stamp 't
nogmaals aan daar deze gevoelens
zorgvuldig leken weggeborgen
en nu veel te dichtbij willen komen
grijpt het mij onverhoeds naar de keel
waardoor mijn schreeuw wordt gesmoord
evenals al die anderen die schreeuwen…
Buitenplaats
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 In verloren oorden,
ver voorbij een demarcatielijn
van uitgesproken woorden,
zoekt men veilig samenzijn.
Doden zijn er levend
en levenden gaan er dood,
gewoon.
Voor hen die vrezen
in angstige dromen
te worden gekwetst
en verlaten.
Immers,
de doden kwetsen niet
de doden verlaten niet
de doden sterven niet.…
Onuitgesproken ontstaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
535 Geen verwachting meer
van woorden
oneindig
onuitgesproken
ligt de fragiele grens
ver weg aan de horizon
waar eens mijn leven begon
in pijn van eeuwige leugens
daar vermengde bloed
groep met groep
in onzeker onzichtbaar bestaan
hoe kan ik verder gaan
als wind niet meer ademt
in balans tussen dag en nacht
regen het zilte zout niet meer…
Beschrijf me
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
604 Voor mij is eender welke zin
die door uw pen werd neergevlijd
een vers dat ik in se bemin.
En durft ge hier uw roerselen kwijt,
geen ander die ze hoeft te lezen.
Ik ben het blad waar inkt gedijt,
mijn wit vormt met uw schrift één wezen.
gezongen versie te beluisteren op http://veradebrauwer.punt.nl/…
Levenslang
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
620 hij zonder vragen
in haar wereld binnen
wat zij zou verdragen
daar de zwijgplicht
vanzelfsprekend was
Als een vlieg
in 't web gevangen
liet zij hem gevoelloos toe
Liet zich strelen
zonder schreeuwen
hield zich stil
en krijste niet
In zijn macht
die liefde leek bevangen
overschreed hij grenzen
zonder paspoort
was haar tijd te ver…
En de toekomst positief
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
698 De aarde slechts
Een kraamkamer
Voor de mens
Als boegbeeld
Van het grotere
Plan - positieve
Mensen die zichzelf
Ooit als pluisjes van
Een paardenbloem in
Ruimteschepen door het
Heelal zullen blazen,
Om ver weg, op prachtige
Bewoonbare plaatsen,
De mensheid pas echt
Tot bloei te laten komen
Inspiratie: column Daniel…
Sporen in de sneeuw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
746 zwerf ik
Doelloos over platgetreden paden
Niet wetend welke richting ik
Moet gaan - de richting die ik
Zoek lijkt zinloos en onzichtbaar
Begraven in het landschap dat wereld
Schijnt te heten, door haar was ik verslonden,
En toen kwam vandaag zo maar de ommekeer,
Heeft het voor 't eerst sinds lange tijd gesneeuwd
En is het in de verse…
sneeuw !
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
561 De Goden schudden hun bedden op
Vlokjes van onschuld dansen met
pluisjes van dons
Zuiverder wit kan niet bestaan
als van een maagd die zich
behoedzaam neervleit in de straat
Die zichzelf niet meer herkent
Stemmen niet ver van stilte
Voetstappen die alles verraden
Lijdzaam dragen takken hun nieuwe
last en buigen diep voor de
passanten…
Schandaal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
545 Is het van het paard of van een rund
er wordt met heel veel vlees gestunt
wat zit er allemaal in het gehakt
op het laatst weet je niet meer wat je bakt
zullen wij het nog wel eten
of moeten wij het vlees gewoon maar vergeten
we worden met steeds meer bacteriën besmet
en zeg nu niet dit is ver van mijn bed
dit gaat allemaal via je mond
en is…
Griet Manshande
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
568 Vandaag op zo’n zondag
onder de lijn van zonnige dijk
voelde ik mij even destijds
Als schrijver Jan Mens
tussen ‘Griet Manshande’
Heb er niet eens ver voor
hoeven slenteren
omdat ik aan een dijk woon
Overgelukkig genoot ik van
herinneringslezen
Bijna irreëel bedwelmd door
temperatuur en de zon
liep ik vanuit mijn ligstoel mee…
Wat ik je wil zeggen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.051 zee zo oneindig
de kuststrook lijkt verdwenen
als opgegaan in een nevel
het twistend bootje
in een eenzame cirkel
vaart zo ver van een thuis
meeuwen schreeuwen
vechten zich een plaats
in het bestaan
jij roept naar een haven
het vuurtorenlicht
je zoekt een baken, een zicht
waar zijn toch de liedjes
de golvende woorden
van je…
De blik zag wereldwijd
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
432 ik ooit had gekend
de lucht
droeg geen woorden
maar ik kon de resonans
diep van binnen horen
de blik
zag wereldwijd
en toch gericht op mij
in het leggen van contact
voelde een hand
aarde wilde mij niet dragen
ik was verlicht
met zoveel vragen
een lach spleet
onverwacht de hemel open
ik viel kwam neer
in mijn hand een witte veer…
Eenmansfanfare
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
708 Trommelaar,
door zijn fanfare
rechts ingehaald,
drukt zijn vers aangegroeide aambeien
op de koude stoeprand
terwijl hij,
begeleid door tromgeroffel zucht en steunt,
kreunt ook,
over een nodeloze leegte,
een tranentrekkende echo van eenzaamheid
die zijn trommel niet compenseren kan.
‘Een eenmansfanfare
is geen fanfare.…
de pluk van vrijheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
495 mijn boeket doorstond
de eeuwige vlucht, niets daargelaten
maar toch ontheemd zal de
kroon het hoofd verlaten al splijt
het leven zich in twee
halsstarrigheid is geen trots maar is
de pluk van vrijheid, gedreven is jouw hand
maar beneveld sta ik ver en bezie mijn ziel
als de rots die mij bevrijdt
het aardse draagt zo zwaar, het…
voor Michaela
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
534 ze trotseert
stoffige woestijnwinden
hagelstenen hameren op
het kleine weerloze lijf
zo vaak verwond
maar niet verslagen
droomt ze van
de dansende fee
trappelend slaat ze
haar krachtige veren uit
moeizaam en vastberaden
ontstijgt ze de zwaartekracht
in de vlucht strijkt
de wind langs
haar vleugels
en doet hen zingen
zwevende…
Dal van de manen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
642 In de alles verhullende uren
tussen twee zonnen
spelen onder schuilnaam
manen op het water
onder de nachtbedekking
is de beweging van de wind
gestreken en gesteven
het kristal is klaargelegd
voor een verse morgen
de eerste menselijke karkassen
doemen uit de ruimte op
langzaam zwelt het natuurleger aan
iedereen spreekt gladjes en…
bruiloft in Valkoog
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
668 botervet en vers gesneden
zo liggen de graslanden in mijn herinnering
ik zie hoe hij zijn hoed afneemt
haar kust
naar mij omkijkt
en glimlacht
kinderen dansen muziek aan de touwen
van de klokkentoren
hij loopt weg uit mijn schaduw
licht vloeit
tranen spatten tegen de hemel
ik aarzel nog
twijfel wortelt diep onder de zerken…
Wij ademen eeuwigheid
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
533 Het verleden heb ik slechts in
fragmenten, vervormd, vertekend
en soms geladen met een grijs
gevoel; wat ooit als verse sneeuw
gevallen is, het blinkt niet meer,
het zingt met valse tonen van
verval, van ontoegankelijkheid.
Het roept nog enkel om berusten.
Wat heb ik wel?…
Een zomers liedje
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
640 blote voeten bruine benen
jurken rokjes korte broek
bonte hoedjes hoge hakken
slippers en een omslagdoek
jonge eendjes witte zwanen
bomen vol met vers groen blad
weilanden met boterbloemen
blauwe lucht wie doet je wat
fluiten zingen zomerliedjes
koffie op een groot terras
zonnebril en mensen kijken
ik wou dat het nog zomer was…
Joost Zwagerman
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
823 Dan maar de stap naar de koude nacht,
bedorven hoop, een koud vel, een pot
orchideen op een vers gedolven boek.…
kluitje in het riet
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
442 Iemand zei tegen hem
hier is een kluitje
een mooi stukje aarde
vers van mijn schep
breng dat nu naar
de overkant van het water
vaar met je bootje
naar het wuivende riet
leg het kluitje daar neer
en alles zal goedkomen
dus dat deed hij
hij voer naar het riet
legde het kluitje neer
aan de natte voeten van het riet
het kluitje…
DE WEDSTRIJD.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.104 Één voorbeeld doet uw trouw ver onder de onze dalen,
Haalde Orfeus niet zijn vrouwtje uit de hel;
Wat vrouw dorst ooit haar man daar halen?…
Vervloekt
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
573 Ik vervloek mezelf
om niet gezette stappen
om mijn angst grip te verliezen
om ondoordachte grappen
om uitstel zonder echte reden
om zwijgen als ik vragen wilde
om zoeken in te ver verleden
om denken dat ik wachten moet
om stoer alleen zijn in mijn schulp
om doofheid voor een goed advies
om afweer tegen elke hulp
om passie die ik binnenhoud…
Het heen en weer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
639 Nooit
krijgt hij
het heen en weer
de baas van 't veer
Hij kent
zijn pont,zijn schip
kortste route van
zijn vaart:
Van wal naar oever
van oever
naar wal, de oversteek
telkenmale weer
Hij kent
de mensen
onderweg
naar werk, huis
de ruis
van het water
van boeg
van 't schuimspoor
Hij gaat door
-het varen nimmer moe-
krijgt…