7766 resultaten.
hand in hand
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.464 Hand in hand
Met een ondergaande zon
Lopen we op het strand
Geen mensen om ons heen
Behalve het zachte zand en de zee
Zijn we niet helemaal alleen.
Ik loop in de zee
Jij blijft staan
Je gaat niet mee
Ik duik naar beneden en lach
Dat ging wel over
Toen ik je niet meer zag
Ik zat vast met mijn voet en kwam niet meer boven.…
Mensen Zijn Geen Zalmen
hartenkreet
4.8 met 10 stemmen
844 In de verte wacht de zee
op een jonge zalm
die zich ongeduldig
met de stroom zal laten glijden
Hij zal staren over de gonzende diepte
Waar hij langzaam ingetrokken wordt
Maar voor het zout in hem kan kruipen
Zullen zijn holle ogen sluiten
De zalmen zullen elkaar vinden
Samen wachten ze tot de tijd komt
Om hun verleden terug te zoeken…
bid je laatste beden
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.164 wil diepte zien, de kilte van beneden
warmte is verleden vandaag is al voorbij
jaag de orkaan maar aan, bid je laatste beden
je hebt een zwarte schaduw neergelegd naast mij
jouw liefdevolle wind vlaagt toekomst naar het heden
we streden maar jouw zee maakte me watervrij…
Ik zal je missen
hartenkreet
2.7 met 15 stemmen
1.950 Ze zo ver laten drijven tot over zee,
zwevend over duizend golven recht naar jou.
Ik zou ze je zoveel laten vertellen,
over gewone dingen van deze dagen,
dingen die ik straks misschien al vergeten ben,
maar nu toch zo belangrijk lijken.…
Depressief II
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.347 Loop naar buiten en zeg me wat je voelt
De rest is aan jou
Het is een aanzet door jouw zee van dierbaren
Die het met jou goed hebben bedoeld…
voeten in het zand
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.355 Tot ons spoor aan de zee en het zout
Verloren zal gaan.
Later. Want zo ver is de zee nog niet.
En elke schelp is een juweel.
Je verzamelt ze voor in een glazen potje thuis.…
In het zelfde schuitje.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
910 Als een schuitje recht door zee vaart, dan moeten andere schuitjes hun koers daarop afstemmen.
Sommige schuitjes gaan linksom en andere gaan rechtsom hun koers varen.
De vraag is welk schuitje recht door zee vaart en welk schuitje zijn koers daarop af wil/moet stemmen?…
Najaar II
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.135 De zee is eenzaam, slechts een vage schim
Van zeilend schip staat tegen lichte kim,
En gaat, nauw-merkbaar glijdend, zacht vooruit.…
Zó mooi
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
976 Ik rende naar “bené” op ’t strand en was al dichtbij zee beland
om deze schoonheid zonder ’n mens vlak vóór mijn lens te vangen.
Het is gelukt en dankbaar voor dit oogverblindend beeld
dat op mijn netvlies is gebrand, besef ik dat het nooit verveelt;
de zon, de zee, mijn strand.…
Psychopathia sexuales sado masochisme
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
590 Zij zoekt het land, de stad, de zee, de kracht van
Zoete aarde, het milde ochtendlicht dat beschijnt
De marmeren gedenkstenen met regels uit gedichten
Weerspiegelt in grafmonumenten; innige bloemen
Treden mijn verdriet binnen, spreken geheimenissen
Diep bewogen herken ik de taal dat het geheugen
Doet herleven door een zee van schaduwen reiken…
Een Burgerjongen.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.166 De zee is rijk, de zee is groot,
Zout water geeft het zoetste brood!
Wil hij te land graag blijven;
Waarom niet vroeg
Met spa en ploeg
Kloek Akkerwerk te drijven?
Een kèrel groeit er zeker van:
Een Boer is anderhalve man!…
Als kapitein op een schip
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.086 Als kapitein op een schip, zo vaar jij mee
het roer in handen, volle vaart vooruit
geen plekje blijft ongezien op volle zee
soms overdenkend, bij menig besluit!
Het valt niet altijd mee, dat zijn de gevaren
je krijgt het allemaal in je leven gratis mee
niets zal het leven hem besparen
dat merk je als je alleen vaart op de wilde zee.…
Verlangen.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.077 Doch al rijze ook mijn zwellend verlangen,
Als de wellende golven der zee,
En al stapele ik zangen op zangen,
Ik bestijg er mijn hemel niet mee!…
Opspattend water
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
446 Onweerachtig en benauwd,
de lucht is somber,
de zee dreigend.
Het water is geen spiegel meer.
Het wordt uitgedaagd door de wind.
De regen doet er nog druppels bij
waardoor het tij met veel gedonder
zijn weg vindt in de grote plas.…
Aquarius
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
465 Zo waagden zij de overtocht,
een odyssee vol trauma's,
hoog boven de diepte
van de Middellandse Zee…
Een rietstengel die wacht in de wind.
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
424 Want dat vooral is het mooie
van het riet in de waan, dat
met alle dromen de beelden
zich steeds weer oprichten
in de zee van het bestaan.…
Tijdelijk
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
723 Zee, op deze zomeravond zijn wij aan elkaar gelijk
het warme zand heb jij om wille van het tij
met rust gelaten, weldra komen er verliefden
samen, tot aan je grens die vloedlijn heet
wachtend op de zon die afscheid neemt, hopend
op het groots moment van zonnerond op horizon
sprekend avondrood, over afscheid en de wederkomst
sprakeloos zien…
Trots Katwijk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
541 Hun blik vaak gericht op de zee,
waar familie soms bleef.
Verhalen over voorvaderen
die de zee trotseerden
voor het avondmaal.
En als het water hoog staat
is er steun van handen.
Die niet alleen boeten
maar ook lasten
van schouders tillen.
Samen, als een rots in de branding,
onbreekbare familiebanden
in hun harten gekerfd.…
Ik worstel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
27 Branding schuumt
Waar het zwarte schuurt, eej
Ontaard, de klei ontvlucht, onbewoonbaar verklaard
Verlaten taal, stug genoemd provinciaal
vleugels uit de meeuwen na
strand
zoals toerist in eigen zee land
palen rijen getijden lijken eindeloos te wijken
lieve zee je golven lokken schuimend vlokken ontstuimig speels
klein kansloos mens…
Het monotone midden
snelsonnet
3.5 met 8 stemmen
876 Bij P & W zag ik zes kandidaten
van ’t CDA, het radicale midden
‘O Heer’ - ik hoorde elk van hen zacht bidden -
‘Laat alle and’ren ongemak’lijk praten
Verander ieder in een babbelaar’
..en het geschiedde.. is dat niet wonderbaar?…
Regalia Festíva
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
648 "Een alternatieve aubade"
In mergelland, de voerstreek en batouwe
Aan randen van de peel, ter zee van lauwe
Heerst over 't stroese zand en de valouwe
In lockdownland de vorst van strenge kouwe
In genen dele wordt in kroonjuwelen
Versmaad noch veronachtzaamd om verblijd,
Niettegenstaande quarantainetijd,
Hem een royaal signaal te gaan…
zomers fruit
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.018 de zee vangt haar tranen op
haar denken verzilt gevoel
de man naast haar biedt
ander gedachtengoed
als vreemdeling in een
groene zwembroek
als vuur zo rood zijn haar
hij wacht zonder vragen
een zachte lach bereikt
haar ogen, zoekt een weg
naar de naderende zomer
'wil je ook een perzik', vraagt zij…
Woestenij
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.178 zand woestijn een
bodem van een dode
zee met resten van
wat schelpenzand
het wit gebeente
en duinenlijnen
die verdwijnen
in de spiegeling
van mijn eigen
fata-morgana
trillende luchten
zuchten gelaten
maar mijn blik reikt
alsmaar verder dan
het weerkaatsen van
mijn droge stem
die geen echo
meer vinden kan…
Mijn lief
hartenkreet
4.0 met 26 stemmen
2.371 Op een schaduw
van verlangen
klom je naar mijn hart
in duister verleden
gevangen
maakte jij
je aarzelende start
jouw liefde
overweldigend
meesleurend
overwinnend
levensveranderend
op een zee
van verlangen
veroverde je mijn hart
dwalend door
zijn duistere gangen
maakte herstel
zijn aarzelende start…
Neptunus' kind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
793 Vlugge voetjes stuwen
als een vissenstaart
het kind nu in volle vaart
naar open zee.
Vaarwel mijn kind,
Neptunus neemt je mee.…
Opklaring
netgedicht
2.0 met 30 stemmen
8.023 Storm aan de horizon
laatste stralen door de wolken
het razend huilen, dat met vlagen begon
wakkert kabbel tot verraderlijke kolken
woeste golven slepen schepen mee
en nu de krakend lucht het schuim verlicht
zie ik, in dit patrijspoort, met die zee
de spiegeling van jouw gezicht…
Mentor
netgedicht
2.5 met 18 stemmen
2.167 Verpulver de bergen,
drijf ze in zee.…
zag het sikkeltje maan
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
913 ik was
aan het strand
zag het sikkeltje maan
om twaalf uur doven
de zee golfde traag
spoelde de eerste
seconden op zand want voor
eeuwig is er niets aan de hand
het land fonkelt en
brandt in de hoogte van vuren
zij feesten nieuwjaar dat
slechts twaalf maanden gaat duren…
dan is er nog de nacht
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
721 ik laat achter
slechts een stilte van tijd
heel even
zal de zee zich openen
en uren dragen in donkere handen
geen zoeken meer naar de dagen in mijn mond
of naar de vreemde die ik nu en dan ontmoet
het moment is kort
zo beiden
nooit meer geweest dan dit
ik voel wind tussen de rotsen
en dan niets meer
het maakt me niet bevreesd…
de bron
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
787 verborgen ergens hogerop
ligt de bron
water vult een greppel
't is niet meer
toch, een dam kan de stroom niet stoppen
stil stijgend
tot die overloopt
het gaat verder
greppel, sloot, beek, rivier
en weer even onzichtbaar als het begon,
eindigend in zee
of..
is dat de bron?…