3975 resultaten.
Verrukkelijk
hartenkreet
4.4 met 46 stemmen
3.151 heerlijke dans van vannacht
Ook al ben ik hier nu weer alleen
Ik weet dat jij vol verlangen wacht
Jouw sterke armen houden me vast
Mijn hoofd tegen je schouder gerust
Versmolten in het ritme van muziek
Draaiende heupen lippen zacht gekust
Jouw mooie bruine gespierde lichaam
Strakke jeans… je bent om te smullen
Handen glijden over mijn zachte huid…
Ook waanzinnige dichters worden ouder (een Odyssee)
netgedicht
4.7 met 34 stemmen
959 Ik voel de zon opeens veel kouder
op mijn rimpelige huid
en zie reflecties jaren ouder
dan de dromen in mijn oog.
Onder de spiegel van de zee
kruisen wanstaltige kwallen.
Kom! Steek een hand in mijn borst
en zoek naar mijn hart!
Bind me vast aan de
pijnhouten mast van dit schip,
want angst maakt de dood
tot een schuilplaats.…
Biologie voor de jeugd
gedicht
3.6 met 45 stemmen
25.236 Jij hebt knolletjes in je huid,
Taai en herfstachtig gras
komt daar geregeld uit.
En ieder knolletje is een knoest
van o wel duizend cellen.
Studeerde je histologie
dan moest je die allemaal tellen.…
Springvloed in tweevoud
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.098 Lieve schat
hoe zeer ik je wil
het brandt zo hard
maakt me haast bang
de zon raakt je gezicht
je ogen zijn gesloten
de grootte van het strandlaken
dwingt me tegen je aan
geen bezwaar
maar ik raak je lijf
en hoe zeer ik je wil
het brand zo hard
heter als de zon
hij laat je lippen fonkelen
je glanzende huid glimmen
glijdend langs de mijne…
Droom???
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.494 Jouw gouden huid zacht als zijde
flonkert door het maanlicht
En wij, wij genieten beide
van elkaars aangezicht.
Mijn lichaam toont zijn reacties
op jouw aanwezig zijn.
En alles wat je met me doet
voelt allemaal even fijn.
Het opperste gevoel van samenzijn
het gevoel van ultiem genot.…
Innerlijke strijd
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
668 De angst voor al wat komen ging
dreigde haar te verlammen
gisteren liet ze toe
dat haar voeten als het ware
vast werden gezogen
in drijfzand
haar hoofd bonkte
zweetpareltjes
op haar klamme huid
en voorhoofd
haar adem stokkend ……..…
Herdersuurtje (Moet gezongen worden)
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
628 Op de grote, stille heide
werd de liefde ingeluid,
toen de twee elkaar verblijdden
met hun onbedekte huid
en de zon bleef maar schijnen, hemelhoog.
't Was genegenheid die er niet om loog:
ze vrijden op de heide.
Ze vrijden op de heide,
de hei-eide.…
Een mistige dag uit het leven van..
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
530 Zoals vroeger voelt het,
toen op de dijk de vochtige wind haar huid aan flarden scheurde
en ganzen haar bij de punten van de rok
naar de einder voerden.
Nu staat zij in de dampende badkamer van haar flat
met aan de andere kant van de muur een buurman
die zijn stoppels scheert.…
EVA
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
642 jij wil
niet veel Eva
alles of niets zoals het leven zelf
zoals elke tuin de hof van Eden
jij wil
een hemelbed vol donkere aarde
een lichaam dat leeft met huid en haar
een taartje dat naar alles smaakt
een wijnglas waarin de ganse zomer zingt
jij wil
een lege schelp vol golvende baren
een broekzak waarin de wereld kan
een waakvlam die…
Het huis alleen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
950 gespannen glas
Op de overloop draait het stof
zijn rituele rondjes in het licht
vallend vanuit een bovenraam
Een deur smakt dicht en haast
gelijkertijd ruziemakende stemmen
de één hoog, de ander bassend laag
totdat de donder rommelt
de bliksem schichten slaat
Op de vloer in de kale keuken
droogt een vrijwel dode muis
Uit de gaten in de huid…
Scheiden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
562 opnieuw uitvinden
laat ons 'nu' gaan, voor je mijn hazenpeper mist
om elkaar dan toevallig te ontmoeten
in een cocktailbar ergens op een strand
jij met een pina colada aan je lippen
en een babe die in je baaien is gestrand
ik zou haar glitter uit je ooghoek vegen
mijn enterhaken in je lichaam slaan
met getande ogen de nukken van je huid…
Zonnestralen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.745 zonnestralen
die mij doen verwarmen
alles laten groeien
mensen dieren planten
zonnestralen
weerkaatsen de regen
In een pallet van kleuren
en vormen de regenboog
in mooi gezicht
een prachtig gegeven
zonnestralen
maar niet voor jou
Ze hielden je binnen
xp verbrandde jouw huid
wij moesten toezien hoe je werd verteerd...…
In een zee van ongenade
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
562 ‘ Gea plooit haar aarden huid en huilt ‘
De mensen staan er als grauwe distels
Zij klauwen in een plastic zee
Waar ieder iets vindt van zijn gading
men sleept vervolgens legio
Karkassen richting kustlijn
Er resten nog wat bodemvondsten
zoals een scheepswrak
of een ware U-boot uit WO II
De “ eerlijke vinder “, op slopersjacht
en…
Ik ontwaak
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.185 Zonnestralen vallen op je huid,
alsof kleine speelgoed autootje dansen over je lichaam.
Ik wen langzaam aan het vroege morgen licht,
vloer gevuld met weerkaatsend kristal.
Deken half opengeslagen,
prachtige ongerepte lotusbloem.
Ik neem je in mij op,
de perfecte in perfectie, zoals jij daar voor mij ligt.…
legende
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 bij het gaan van de nacht om steun: “ik leun op jou”
zei ze, “maak me de vrouw van een sterke man
en ik zal dan mijn offer dragen, zolang als ik
dat kan”
in antwoord op haar vragen zwichtte de maan
en kreeg de vrouw haar zin, maar het kind
dat zij zou baren was niet voor de
zigeunerin
het werd een zoon voor de maan
wit was zijn huid…
Geef me nog even
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
611 Je raakte mijn huid en die voelde zo koud
Je fluistert ‘waar ben je?’
Wat ik niet goed snap
Maar snel had ik door dat jij nu tot God sprak
Ik keek in de spiegel maar iets klopte niet
Zag jouw achter mij staan, zonder dat je mij ziet.…
Zwaarste inzending
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
937 Net op momenten dat je lekker in je huid gaat voelen
Treft ook de meest mooie sentimentele wezentjes, zo spijtig.
Hard om oprecht te wezen, wees maar zeker
Trots dik overboord werpen - niemand is er happig om - plichtsbesef.
Dit gegeven de ganse wereld insturen, prioritair
Weet beslist dat ik hier lotgenootjes heb.…
De macht van de taal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
555 naar de wind
van het regerend tijdsgewricht
Er zijn woorden die niet meer mogen gehoord
het woord selectie is schuldig, kun je niet meer gebruiken
concentreren, concentratie kan ook niet meer
Het woord kamp is onverbiddelijk verbonden met beul
het woord neger is zwart gemaakt
zelfs het geluk is een kwade reuk zoek geraakt
Onder de huid…
Onderzee afgeslacht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
617 Vanaf zijn 15-de was hij al bezeten van verre
vluchtmachines naar ontsnappingsoorden, maar
met zijn UC3-Nautilus onderzeeër ging het mis,
terwijl jij op zijn huid zat.
Hij reageerde zijn manisch-depressieve woede
op jou af door jou op beestachtige wijze te
vermoorden en te verminken. Hij had jou niet
afgezet, maar in stukken gehakt.…
Als ringen krimpen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
487 langzaam schuurt
de wind langs mijn vel
het drijft de warmte weg
dat gaat alsmaar door
zo weet ik wel
het droogt de huid
niet nieuw als ik dat zeg
en verzucht soms
mijn adem op een ruit
zeker, de nieuwe lente
openbaart zich telkens weer
in het voorjaar, of bij toeval
soms nog een andere keer
toch is de piramide onverbiddelijk
de weg…
zo kleurt mijn pijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 steeds leg ik kleine woordjes neer
die als kiezels en brood mij het pad doen
terugzien vanwaar ik kwam, er waren
geen woorden, mijn God
hoe leefde ik in mijn huid
zonder kleur en betekenis
namen zijn niet om te noemen, maar
' k draag ze in de vlamboog van
mijn ogen, het verblindt het heilig
bestaan om de heuse waarheid
te ontkrachten en…
Ook als gierig vuur steeds opnieuw elk uur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 krassende krekels horen, tafel bed verbrande huid
een vogel die ochtenddeuntjes bij 't avondrood fluit.
Leven is en blijft doorgaan, naast liggen ook opstaan.…
Altruïstisch?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
444 Ze heeft geschoolde ouders en
een blanke blond gelokte pop,
dat wreekt want haar huid is getint
ze kwam van overzee als adopté
haar klas - en leeftijd genootjes
verhaalt ze dat alleen mensen
in kleur en uiterlijk verschillen
maar van binnen stroomt het
zelfde bloed, net als zaagsel
van ieders knuffelbeer al is
die meestal geel, maar…
Opgesloten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
531 Voelt nog haar huid, zo zacht.
Hij ziet haar zo weer voor zich,
mooier dan hij had gedacht.
Hij reist naar ongekende landen,
waarvan hij ooit eens droomde
daar te zijn.
Golvende wateren,
prachtige stranden
Zijn geest is niet te stuiten,
zo reist hij voort.
naar een wereld die zich voor hem opent.
Daar op die ene vierkante meter.…
Nazomeren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
549 laat ze ons achter
om te schuilen voor aankomende stormen
grote hoogtes zijn genoten
om met eerbied te vertrekken
nou vooruit nog even dan
een laatste keer ontbloten
omdat de bomen nog zo groen zijn
omdat de vogels nog graag zingen
omdat spinnen kunnen wachten
nog even met blote voeten in het zand
hoop en warmte op onze blote huid…
Zijn droombeelden verboden.
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
624 Wanneer ze schrijft
lijkt het
alsof elk woord haar streelt,
haar huid met de zachtheid van een veer van ouderwetse ganzenpennen wordt aangeraakt,
alsof er 100 vlinders op haar gezicht gaan zitten
zachtjes met hun vleugels slaan
een heerlijk aroma van bloemen verstuivend,
met daaronder een liggend gevoel
van wakker en waakzaam zijn…
Mijn hoogsensitieve hart
netgedicht
1.9 met 19 stemmen
440 Mijn huid is gevoelig voor het
schuren van gedachten, elk woord dat voorbij-
glijdt raakt me dieper dan verwacht. Ik verlang naar stilte, naar
de ruimte waarin ik adem en mijn hart kan kloppen zonder angst voor de echo.…
Niet zo snel, niet zo luid
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
386 Ze zeggen: schiet op, doe
iets met je tijd — maar de mijne stroomt
traag, langs mijn huid naar binnen, als water door zand. Ik wil
blijven waar niemand nog kijkt, waar adem zich spreidt en fluistering hoorbaar wordt.
Dus nee, ik schuif niet opzij.
Ik schuif langzaam terug, de diepte in waar ik
eindelijk echt besta.…
Als alles binnenkomt
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
642 Ik vang wat
ongezegd blijft tussen mensen, alsof mijn huid niet alleen voelt, maar ook luistert.
Liefde is geen verlangen, maar
noodzaak om te bestaan, zonder haar voelt mijn
hart als een kamer zonder ramen. Ik voel gemis nog voordat
het uitgesproken wordt, en draag het verdriet van anderen alsof het het mijne is.…
over die randjes (op het strand)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
507 daar worden vandaag
op háár kantoren
de hoge scores
aan lage schaven en blaren gevoeld
en door het gekletst natuurlijk
tegen elkaar
tussen de dijen en de billen
terwijl de barbecue nog heter werd
van buiten naar binnen
(ik zag Venus marmer zweten)
het schurende zand
het zweetzout
kon het vurige willen niet stuiten
de rode huiden…