Alle inzendingen over schaduwen

5375 resultaten.

Sorteren op:

Duisterweg

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 527
heimwee waar nachtbloemen wiegen in herinnering en misschien schrijf ik je nog een lange brief over hoe fijn het was samen in het liefdesbed wanneer herinneringen dreigen te vervagen en ik jouw herwonnen eenzaamheid voel in het onrustige stromen van mijn bloed en zal ook de duisterweg enig troebelen vertonen in het schimmenspel van schaduw…

Voor de zwijnen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 767
als dolende regendruppels ze baren een vage grens tussen waken en slapen verwarmd door een zwarte mantel wentel ik me in het vederlichte van de eenzaamheid omheind door een vaag blikveld kleuren kruipen kort bij ze schijnen me te wenken los te willen weken uit het onzichtbare domein ik hecht aan mijn keizerrijk waar zwakke schaduwen…
Kees Keizer30 augustus 2011Lees meer >

Alles overtreffende muze

netgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 545
Ik zag je door zomerzon alle schaduwen verbleekten ik begreep ik dat ’t niet kon toch kwam ’t alleen door jou. Zag je wandelen in herfstbos lentezon scheen door bomen alles kleedde zich met kleurig mos alleen omdat men jou zag komen.…

Trauma

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 560
kosmos en universum eeuwige honger gaapt hangend aan de melkweg welke zin heeft dit alles is het muziek wat ik hoor of stemmen van mijn eigen grond waar het zaad begraven ligt te wachten op het laatste oordeel ik word bang van de fluister van mijn weggooikinderen langzaam dringen ze op verslinden reeds mijn voetstappen scheuren mijn schaduw…
Hein Pierik13 september 2011Lees meer >

Onomstotelijke waarheid

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 538
Gerommel Een fase van schuilen tegen De elementaire kracht van De natuur Gezamenlijk Gaan vijf eeuwen voorbij Over de brug met Vier pijlers te water De aarzeling Schroom van de schaduw In het mooi' licht Vanaf de tel. Dit ogenblik Na rust. De liefde. Het moment Andermaal De schildering. Het verlangen De kunst.…

De tijd

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 659
Uren, dagen, maanden jaren Vliegen als een schaduw heen De mens kan dit niet verklaren God heeft de tijd, ja, Hij alleen.…
Fedde Nicolai30 december 2011Lees meer >

niemand

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 724
de schaduw zonder man kust de regen alsof ik niet zonder kan dit bestaan kunnen wij niet aan bijna sta ik buiten alsof dit werkt korte zinnen huilen de zwerk lijn na lijn breekt mijn leven naar de lever alsof ik ooit op haar leek geen vrouw lijkt beter te zijn oeverloos lijkt de ruis te verdwijnen in de meander opgezet de…
i13 januari 2012Lees meer >

Nefast

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 402
Het moet in de verbeelding zijn van de verworpenen die hun eigen schaduw opwerpen. Zoals zo vaak tijdens de naborrel van berustende stamgasten in de lokalen van angst. Een opschalend gemoed ten spijt, het verhult niet de symboliek van ineenstortende strijdkracht. De rimpelloze vijver weerspiegelt louter het evenbeeld.…
Iniduo23 januari 2012Lees meer >

ZONNESCHIJN

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.012
Omringd door schaduw glanzen lange graspluimen vol goudgele zon. Doffe harspegels gaan glanzen, zacht _ steeds feller: traag rijst de zon op. Het eerste zonlicht daalt langzaam op de vijver: kikkerroep begint. Het woordje "wonder" geeft gangbaar, daags gebeuren een heilzame wond.…

Zilte getijden

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 539
mijn voeten kruipend omhoog, ziltig gehecht kom eb en vloed even groeten opdat het woord wordt gezegd op de grens van mijn land beweegt even de horizon gedachten hebben het bemand maar ruikt zij, net als ik, ook even aan de eeuwige bron die rijkdom schenkt, vaak met het licht in de ogen ook wel, vaak te gelijk, word ik door de schaduw…

Lange tijd

gedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 17.403
Lange tijd gaat het goed, stromen de rivieren vriendelijk naar zee, bloeien de bloemen, dartelen de vlinders, slapen de filosofen in de brede schaduw van het dualisme, geven mensen elkaar gelijk, is het leven zacht en grootmoedig, fluisteren meisjes in een oor: 'Laten we..enzovoort, o laten we altijd...enzovoort...' Heel lang gaat het…
Toon Tellegen20 september 2012Lees meer >

PATRICK EN MARIA BRÖNTE (1)

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 462
kon ik Maria vragen Ik koos haar om mijn zaad te dragen Aan onze huwelijkse staat -De liefde werd er niet versmaad- Ontsproot een zestal kleine blagen In zes jaar tijd, dat was te rap Een jaar na onze laatste vrucht Blies God haar levenskaarsje uit Te zwaar elk jaar een zwangerschap Dit was mijn lief in vogelvlucht God wierp zijn schaduw…

"de meeste van ons zijn droevig"

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 774
de meeste van ons zijn droevig maar niemand laat dat zien ze leven in de schaduw van het leven was ik ook droevig, misschien?…

Spel

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 568
Het zand en de wind wilden wat, wilden spelen met ‘t water, de zee spelen met ‘t strand haar herinnering golvend verinneren, alles wilde het doen met elkaar: de wind ‘t verschuiven en stuiven van stuifsel, de zon achter elk schelpje een schaduw verschijnen, de keitjes kuilden al kuilend een kuiltje, de steentjes kiezelden keutels, ’t geweken…

Nuchter

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 982
We zijn nu belangeloos nuchter er valt een schaduw op jouw huid een insect danst op de maan bij dageraad begint de therapie die maakt alle dichters sober zoals het gras dat welig geilt dit is het topje van de ijsberg jouw erotiek is grenzeloos eenvoudig op het hoogtepunt glijd je naar beneden in het glibberige doen we niet moeilijk alsof…

Ondergroei

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 476
hemeltergend, zo angstig vaag sluiert het licht in mijn handpalm geborgen in de schelpenkraag van het duin zonder strohalm dat als zachte aarde begon maar in schaduw vlucht voor de adem van uw zon vanwege ontederheid berucht zie de wolken buiten bereik ik adem in, ik adem uit vraag me af waar ik naar kijk naar windstilte zonder geluid…
Iniduo17 juli 2013Lees meer >

'Breek de stilte' rond partnergeweld...

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 794
Verward ontdaan van zekerheden nog slechts verwant met beeld in schaduw... En nooit meer zal zij zijn.... de beminnende beminde met handen die rusten in haar schoot met vingers moe-gestreeld met lippen die tot stil zijn kusten haar lijf vertrouwelijk ontbloot.…
katty5 augustus 2013Lees meer >

Herfstdag

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 609
Leg uw schaduw op de zonne-uren en laat de wind los over de vloeren Zeg dat de laatste vruchten vol moeten zijn geef ze nog twee zuidelijke dagen drijf ze naar vervolmaking en jaag de laatste zoetheid in de zware wijn Wie nu geen huis heeft, zal er geen meer krijgen Wie nu alleen is, zal het lang nog blijven zal waken, lezen, lange brieven…

Bloemen op een zondagskleed

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 678
Voor Micheline haar ogen vinden de schaduw het licht in mijmerwolken boven een stille zee ze draagt haar leven als kunstgeverfde bloemen op een zondagskleed ze weet de zomerzwaluwen gaan het afscheid rust in een vleugelzwaai elk jaar weer de herfst waarin ze vergeet-mij-nietjes wiegt in lenteliedjes ze gelooft in de streling…
Hilly Nicolay19 november 2013Lees meer >

Zuidpoolijs

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
avond hetzelfde zijn zodat ijs verdampt en het klimaat verandert, hoewel niet voor het leven de zon doolt rond in onze tuin op het zuiden waar het niettemin een aantal graden koeler is zo verkwikkend, dat ik in de vijver met troostvissen bedlegerige gedachten zie zwemmen op het liefdevol spiegelende oppervlak breken wolken traag open tot schaduw…
Iniduo28 december 2013Lees meer >

zomaar een gebed

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 818
De dagen ben ik begonnen met de scherven van gisteren bladeren die geen schaduw geven. Verchroomde woorden gaf ik gespoten over een laag roest. God..... ik ben zo bang dat er mensen zijn die door mij innerlijk van kou zijn gestorven. Ik ben zo bang dat een hulpeloze mij heeft vervloekt.…

Jouw dwaling.

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 491
In de schaduw van het heuvelland stopt jouw dwaling tussen 't beddengoed. Er is geen plek waar ik jouw adem liever heb, terwijl geen woord of taal wordt uitgesproken, alleen een langzaam, langzaam weer herhalen tot het slapen in zachte huivering tussen omgewoeld beddenlaken... !…

Over de brug

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 640
Over de brug zie ik jou graag tegemoet vanuit het licht naar mijn schaduw. Mentaal verlicht jij mij als een zegen om de hartstocht te verzilveren. Zo parmantig als jij over de brug beweegt kan geen model aantippen. Dit beeld laat het bloed weer stromen naar mijn organen via de aderen.…

Oude mannen

gedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 10.163
Met sperwers in mijn ogen slecht ik de breuken en de deuken in de kamer, hang de schaduwen aan de kapstok en hijs hem in zijn gewone broek. Sporen van oude strijd zitten nog in de hoed, maar teruggebracht tot de laatste, op onvaste voeten. Zijn ogen dwalen door zijn lentetuin, de hele tafel staat in bloei.…

Verloren woorden

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 619
Natuur geeft nimmer op geeft inspiratie die hij mist in de schaduw van de boom liggen zijn verloren woorden.…
Anton Cramer14 december 2014Lees meer >

De Heer zal u steeds gadeslaan

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 735
De Heer slaapt of sluimert niet Hij is als een schaduw aan uw zij En blijft u altijd heel dicht nabij In vreugde maar ook bij verdriet. De Heer wil altijd uw helper zijn. Hij die hemel en aarde voortbracht En aan Zijn schepselen heeft gedacht Hij leeft met u mee in zorg en pijn.…

Werelddromen

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 569
Soms passeer je in schaduw van zomerdromen andere passanten met een dromerig geweten niet teleurgesteld in illusie of werkelijkheid je verzint een ratio in mystiek en pure natuur met empathie voor ’t leven en geestelijke rijkdom maar nu tijd zo lang blijft duren herken je jouw vijanden aan de dromerige snik die jouw vrienden niet herkennen…
mobar29 augustus 2015Lees meer >

De schijn doorboort?

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 486
We zijn door de realiteit vermomd, wachtend op de naderende bui het getijde neemt ons de maat, verstoort de bedoelde contouren van een nog uit te vinden toekomst mistige verten in het landschap van het ongewisse., beelden verstrengeld, in luiheid niet te onderscheiden in de tweedeling van gedachten, hun schaduwen reiken steeds…
Pama2 december 2015Lees meer >

's nachts

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 520
de maan, slechts als een kleine sikkel, sluimert in haar glimlach tussen talloos twinkelend vertier hier, op deze koude aarde ligt het water onder vorst de bomen hebben zich teruggetrokken in hun schaduw, met schorsen als een harde korst op eeuwenoude wonden maar daaronder kruipt het leven zevenspikkelig omhoog gevangen door een wrange…
switi lobi24 februari 2016Lees meer >

Gewassen sieraden

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 602
In een bad met gewassen sieraden met de geur van bloemen van jasmijn laat het kaarslicht dansen op de deining in haar schaduw van schone schijn. Nooit eerder deed zij zich zo voorkomen sensationeel en zelfverzekerd in omvang dromerig leven haar gewassen sieraden op een schoon pad richting haar resort.…