4052 resultaten.
Een Ierse Cocotte
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
547 Van steen
Beschouwingen; inzicht
Eén apocalyptisch
Enorme kathedraal
En een flinke reus
Een Goliath die verplicht.…
Antwerpen
gedicht
2.4 met 8 stemmen
8.898 -----Tussen de stenen engelen las ik
-----op één van de verweerde zerken
-----mijn eigen naam.
Zo ver van ons huis in Aleksandrovo.
-----Toen was ik voor het eerst in Antwerpen.
---------------------------------------------
Uit: 'Verzwegen alibi',1984.…
Lieve Lieverd
hartenkreet
3.0 met 17 stemmen
1.408 onze moraal
Moraal is het gegeven woord
je eigen leven beleven
dansend op het evenwichtskoord
het is je vol liefde gegeven
De wereld draait toch door
gelijk wij gelijken zijn
ben je tegen of er voor
voorkom jouw eigen pijn
Hoe groot kan het verlangen zijn
behagen of ziels alleen
echte liefde is echt fijn
voorkomt een hart van steen…
Anastasis
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
1.182 er geweest
die er zijn laatste geest zou vrezen
meer nog dan de malle steden
die hij onderwezen had
het was Pilatus er geweest
die hem zijn schulden had bewezen
en gezeten voor de statie
van zijn doodsberichten las
Pas door de stad - Pas door de stad
zijn dodenpassen door de stad
voorbij het Pad van Dolorosa
waar hij neerviel op de stenen…
Voorjaarskoningin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Voorjaarskoningin
Op een steen in de diepte van de aarde
Zit Zij op en wacht in het duister
Een gevoel van onrust bekruipt Haar
dat het tijd is om naar boven te gaan
Langzaam en moeilijk herleeft ze
En vind de weg naar boven
Ze droomt van de opkomende zon
In een andere tijd
Wisten velen van haar bestaan
Doch zal ze nu naar Hem…
Wegenwacht
hartenkreet
2.1 met 13 stemmen
1.690 Ik dacht aan wat wij elkaar hadden beloofd
En stootte mijn grote teen,
Weer aan dezelfde steen.
En Johnny Cash zong over mannen in zwart
En jongens met meisjesnamen
Het leek veel op country, maar ik hoorde de smart,
En wat hij zei kon ik wel beamen.
Cocaine en whiskey met name, trof me recht in het hart.…
Vakantiestress
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
874 Later sta
ik met een kleffe bolus in mijn eendesnavel
gefrustreerd op een gepensioneerd ramschip,
denkend: Ik moet Boutens in steen uithakken,
naar de Markt slepen, voor het stadhuis
plaatsen, voor mijn intercity vertrekt!…
Vrij
gedicht
2.4 met 31 stemmen
13.496 Sinds een week of twee heb ik mij met de grootst mogelijke
concentratie naar de stad toe bewogen en nu lig ik hier voor een
uit steen gehouwen kade waarop illuminiserend licht valt.
Naast mij een dier, zo weinig opmerkzaam, zijn hartslag rilt
obsceen tegen mij aan.…
De gevangene
poëzie
3.7 met 7 stemmen
1.387 Mijn denken draagt mij als een sloep:
Gij staat aan de oever op een steen.
En reikt me uw hand, maar als ik grijp
Werpt mij een plotselinge schok
Terug en in mijn handen nijp
Ik staaf of tralie van mijn hok.…
Donderwolken
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
830 (Waar liefde is, gooi er nooit stenen naar..)…
Hoe jij de Ouse inliep...
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
452 (voor Virginia Woolf)
Hoe jij de Ouse inliep, haal ik me voor de geest,
nog net geen zestig liep je met een wandelstok
tikkend tegen wat verdwaalde stenen richting
het onheilspellende water van de rivier.…
Jij kind
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
857 Jij kind
zo mooi en onbeschreven
is jouw bestaan ontvouwen
en in het volst vertrouwen
adem je puur het leven
je kirt naar ieder die je kent
en krijt je baby brabbelbrij
brengt een lach, ieder is blij
omdat jij in ons midden bent
jouw levensweg ligt open
geen steen verspert het pad
niemand die het ooit betrad
enkel jij kunt het belopen…
Zwaar
poëzie
3.2 met 6 stemmen
3.222 't Peerd schudt waaiend met zijn manen
trekt en snuift en grinnikt, wringt
met zijn poten dat een vuurvonk
uit de harde stenen springt.…
in het duister geklemd
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
833 barakken waar doden verblijven
half in muren, op betonnen vloeren, in oneffen uren
half boven grijze wolken, ergens hoog
ruggengraten, gebroken in een gracht met as
en weke lijken, er is geen steen meer, niet eens een boom
die nog kan slapen
met mijn witte handen raak ik een naam aan,
het glasraam waarachter ogenblauw
staart naar wanhopige…
Nimmermeer
poëzie
3.4 met 5 stemmen
1.392 Had ik haar ogen toegedrukt,
De handen op haar borst gevouwen,
En lag ik voor de steen gebukt
Waarin haar naam stond uitgehouwen,
Zou zij niet zó verloren zijn,
Zó hooploos voor mijn hart gestorven,
Als nu waar beide in vlammenschijn
Wij door het dorrend lover zworven.
Waarom?…
animal farm
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
797 De ezel die zich deze keer,
stootte aan een and`re steen,
vond dat het paard de haver kreeg,
zo onverdiend gemeen.
Hoewel het wel uit Troje kwam,
zeiden de and`re mannen,
dat het zich onbenullig,
achter de kar liet spannen.…
Schemergestalte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
450 Onder het geknars van vertrapte stenen
is haar stem hoorbaar uit het graf.
Slechts merkbaar in gedurig verlangen
en aanwezig waar zij zich ooit begaf.
Nabije stilte is in ijle rook gesmoord,
haar geluiden zijn voorgoed gedoofd.
Het paradijs is in verbeelding gehoord
en gezien door ogen, van licht beroofd.…
Verborgene Liefde
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.701 Dan bleef gij niet langer
Zo koud als een steen;
Dan liet gij mij zeker
Zo lang niet alleen.
Want komt gij, van wijd nog
Erken ik uw stap;
En 't hart wil mij breken
Beklimt gij de trap;
En zie 'k u verschijnen
Ik beef als een riet;
En lacht ge mij groetend,
De ziel mij ontvliedt.…
jihad
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
618 toeristen zijn er nog amper,
maar het oude vrouwtje
zit waar ze al jaren zit
op een grote steen
aan de voorpoort van de tempel
van Baal in Tadmur,
het antieke Palmyra,
bruid der woestijn,
stad der duizend zuilen,
ver van het strijdtoneel
haar krakkemikkige kraampje
heeft niet veel te bieden:
enkele zakjes gekonfijte dadels
en andere…
De weg naar golgotha
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
575 recht
bespuugd en gehoond loopt hij met
kruis en doornen kroon de weg naar golgotha
tussen twee moordenaars
die hij hun zonde nog vergeeft
en terwijl de aarde beeft onder donkere wolken
geeft hij de vader weer zijn geest
zorgzaam hebben zwijgende vrouwen
zijn lichaam afgenomen en geschoond
gebalsemd is hij in het graf gelegd
een zware steen…
Ludwig 2
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
754 baardig oud
verwijtend naar hem te wijzen
eenzaam en gebroken
stikt hij onder water,
zijn leed wordt uitgesproken
in monden veel te veel later
van beeld tot beeld verschuift
het leed, dik het eelt,
na een slangebeet ligt hij
verkronkeld en verdord op straat,
dodelijk verkronkeld door de haat
zijn armen hangen lam
en tasten koude stenen…
Drummagie
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
462 Ik schuifelde rond in het Panthéon,
waar ik onder anderen de stenen graven
van Voltaire, Rousseau, Hugo en Zola
ontdekte, achter ijzeren spijlen, extra
beveiligd tegen de boze buitenwereld,
dacht ik, terwijl de kille mufheid
op mijn adem sloeg.…
Straattoneel
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
516 Geen mens kijkt op, de steen is diep gevallen,
het kringelt maar de spanning is niet echt verstoord.
Er is geen reden, geen nader inzicht in de nieuwe dag.
De mensen lopen door hun leven,
hun voeten sleets, hun rug gerecht.
Het prikkelt licht door alle regen,
maar leven wij ook echt..
-…
Lief dier
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
810 Enkel viervoetige mantelzorgers ver-
welkomen de een-zame mensen, zo al(l)-een
in hun blokken-doosjes van glas en steen.…
windwiel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
650 zonder protest een richting
past steeds zijn snelheid aan
hij zorgt voor moestuinstroom
je maait, je snoeit, je maakt
je zelfgemaakte groentes klaar
je versnippert zelfs je takken
je hoort hem suizen, zo zacht
als het ruisen van het riet,
hij verlicht de houten huisjes
die langs het graspad staan
hij moppert nooit, behalve als
je stenen…
In Harlingen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
644 Ik kocht er kruidenbitter en
ik keek vol ontzag naar het beeld van
Anton Wachter, terwijl ik uit zijn oude
woonhuis, nu een lingeriezaak, een steen
lospeuterde, die ik nog steeds koester.…
Bouwstof
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
731 Geef mij aarde waar ik op kan staan
palen om het huis te dragen
stenen om de muren op te trekken
balken om een vloer te leggen
hout om te bekleden, pannen voor het dak
trappen voor omhoog of naar beneden
draad waardoor de stroom kan gaan
koper die 't water naar de kranen kan geleiden
deuren om te weren, glas dat zonlicht binnenlaat
leg…
Licht van de nieuwe morgen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
387 Ik kijk wat om mij
heen en fluit de vogels weg
onder hun steen. Wat kan de
ochtendmens gelukkig zijn
om het kleine dat toch heel
groot kan zijn.
bij het vroege ochtendlicht
plooien de zorgen mijn gezicht.
Ik word mij langzaam bewust van
de zwaarte van de dag; van wat
mogelijk is, maar vooral niet mag.…
In Goddelijke poëzie mijn hart mijn bron de genezende zon
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
528 ik herinner me weinig meer dan
het hunkeren naar je warm vel
voorgoed
bemind te zijn
in de stilte na de jubelende
stemmen op
weg naar huis met de
ganzenhuid nog op de armen
ik herinner me weinig meer dan dat zangvogels
uit de boom
niet kunnen vallen
door wind en brandend getij
terwijl ik de stenen
van de tijd hard en ongenaakbaar…
Anderhalf
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
562 Als je dat begrijpt hoopte ik dus dat je nog aspireerde ook
Was ik maar van steen
Maar niet de maan, vanwege heimwee
We vallen gewoon niet op genoeg
Omdat een mens te klein leek
Misschien zijn robots toch de toekomst ...…