35704 resultaten.
De leegte
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
545 Het stille trok een streep
onder gedachten
doch ver verwijderd zijn
maakte plaats voor leegte
waarin ik geen gemoedsrust vind
zonder stof voor praten
enkel voor gebeden
omdat mijn kind zijn kracht verliest
die híj langzaam los moet laten
het is niet te verhullen
daarom verkiest míjn geest
een overdaad aan bezigheden
om de leegte op…
Wie geeft er nog 'n zier?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
673 zomaar
een zondagmiddag
waarop kinderen
zich Johan Cruyff wanen
of Johnny Rep
oeverloos achter
een bal aanrennend
koppen, aannemen, overspelen,
aanvallen, verdedigen
tot de scheids affluit
zomaar
een zondagmiddag
waarop kinderen
verdrukt liggen
onder vers
geschoten puinhopen
hopend op
reddende engelen
die hun bevrijden zullen…
Denk zelf
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
542 <3
voor
het jaar
dat nu komt
ga eens uit je bol
spring en zing en dans
heb grenzeloos en uitzinnig lief
<3
en ga
vaak en heel veel
onbevreesd buiten begaande paden
heb lak aan leugenachtige conventies
denk uitvoerig - veel en ver out of the box en
laat geld nooit uitgangspunt zijn voor een oplossing
<3
denk zelf
denk zelf
denk zelf…
haalbaarheidsonderzoek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
556 de aanwezigheid van een aardappel
of eigenlijk, het waarneembare
onomstotelijke, proefbare, halfzacht
gekookte van een verse aardappel
het onherhaalbare van gisteren
onhertreedbaar als afgesloten gangen
het verdragen van regen en vuur
het ontherfsten van naderend afscheid
een geest in een fles stoppen, het
hek van de dam in de grondverf…
Mijn ster
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.273 Als ook ik eens
een ster zal zijn
en jij een kind
mij probeert aan te wijzen
en het waarom toch en
andere vragen zullen rijzen
bedenk dan dat ik
niet eenzaam ben
niet alleen
ook al ben ik nog zo
ver weg en twinkelend klein
wij staan hier met z’n allen
en met z’n allen zijn we een
daarom ben ik zo moeilijk
aan te wijzen
maar ik turend…
We ademen eeuwigheid
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
624 Het verleden heb ik slechts in
fragmenten, vervormd, vertekend
en soms geladen met een grijs
gevoel; wat ooit als verse sneeuw
gevallen is, het blinkt niet meer,
het zingt met valse tonen van
verval, van ontoegankelijkheid.
Het roept nog enkel om berusten.
Wat heb ik wel?…
Vacuüm verpakt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
522 Een middel om te leven heb ik niet
En evenmin een doel om voor te leven
Tenzij ik weer een versje heb geschreven
Een vers van mijnen in oorlogsgebied
Zware terreuraanslagen van vapona
Onbevlekt ontvangen olvarit
Een overdaad aan mondvoorraad om niet
Bestrijdingsmiddelen tegen corona
Een zone zeer gedehumaniseerd
Een vacuüm van anderhalve…
ongeschreven
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
511 een ontbrekend
woord in het vers
de onderbroken kus
van een engel
de niet verstuurde
brief aan een liefde
de losse eindjes
van een mooi verhaal
het ademloze talmen
van het onvoltooide lied
een rusteloos tasten
naar een vergeten dag
het vergeefse wachten
in de maanloze nacht
de gemiste ontmoeting
op een verlaten perron
een…
MANDARIJNTJE IN PAPIER
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
467 mandarijntje met je losse huid
en parfum als een zomerhuid
een verantwoorde consumptie
voor kleuter en bejaarde
ze komen uit een ver land
een land van
hangmatten en golfplaten
en oude vrachtwagentjes
een kilo in een netje
er is er altijd wel één
omwikkeld met gevloeid papier
maar niemand weet waarom
misschien is ie wel bestemd
voor één…
Universum
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
533 Maar je gedachten zijn zo ver.
Hoe moet ik jou nu toch bereiken...
Je bent nog verder dan een ster.
Jij in je eigen universum.
We drijven langzaam "uit" elkaar.
We zijn verbonden door de liefde.
Die is voor eeuwig, reken maar.…
Dit fluwelig samenspel
netgedicht
4.4 met 26 stemmen
449 je lachte
ik zag de diepte
van je hart
in de rode kleur
van warme liefde
je was apart
onvergelijkbaar
met een ander
ook in de talen
die jij sprak
zij hebben al
levenslang een
andere verpakking
gehad in het samen
genieten van de inhoud
jouw syntaxis
was universeel
woorden zongen
melodieus hun
betekenis van ver
waar ogen…
STRAALT IN EEN STER
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
669 leven
gaf me alles om op aard' gelukkig te zijn
je verblijft wellicht in vrede bij de Herder
die gedachte is : wat me nog hoop geeft
maar ik kan zo moeilijk zonder je verder
wist ik dat er ergens nog iets van je leeft
kom dan aan de hemel stralen in een ster
en schenk mij de toverkracht van de nacht
zie ik onze sterke verbondenheid van ver…
Vandaag de werkelijkheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 Lieve oma, ik ken je nog
en een paar van jouw verhalen
van de oorlog, de kleine grote
drama's om te gedenken
mijn kinderen horen ze maar half
door het bombardement van beelden
van oorlogen ver weg
dagelijks in het nieuws
dus
spelen we vandaag de werkelijkheid
om te voelen, te weten
hoe verscheurend het is
ik ben de oma en mijn dochter…
alle geluk is lastig
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
600 moeizame woorden in een weifelend geschrift
het mannelijk geluk
is best wel lastig
om samen te vatten
en dat het botst
met de beleving
van menige vrouw
staat als een paal
boven het water
geluk beschrijven is
voor de meeste mannen
sowieso al lastig
probeer het maar eens
dan zie je alras
dat je niet ver komt...…
Nippend uit de kelk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
436 Ik daag jou uit, langzaam
om jou heen dans ik dwars
door de laserstralen heen
mijn ogen laten je niet los
Ik dring ver genoeg in jou door
om niet meteen met je mee te gaan
We spreken af voor morgen
en daarna over een week
Thuis wachten mijn ouders
met hun dromen over mij
In de stad wacht een carrière
en in mijn lichaam wacht alles…
Onvermijdelijk ooit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
630 niet meer samen
dan staat één van ons, omringd door liefde
en aandachtige luisteraars
de woorden met geknepen stem
te spreken, maar welke woorden
in het licht van een brandende kaars
doen dan recht
als levensecht in krachtig vuur
is gedoofd
ooit zal één van ons
met een half hart
nog doen wat we hadden beloofd
ooit is nog ver…
A royal affair
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
694 Mocht ik ooit in Kopenhagen zijn,
Zal ik bloemen leggen op het graf
Van de man die zijn tijd te ver vooruit was en
Daarom moest sterven.…
de neerlegging
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
858 leg me neer in de achtertuin
op het zachtmoedige mos
naast het nest van de aardhommels
vlakbij het voetpad en het
vingerhoedskruid
en niet ver van de adelaarsvarens
en het stralende kruiskruid
en bedek mijn romp, mijn armen
en mijn benen met het net gevallen
blad van de rode ende groene beuk.…
blijven schrijven
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
644 Iemand vier seizoenen missen
van vroege ochtendkilte tot
winterslaap in smeltende stilte
Tussen veren in het nest van
hoge dromen broeden verlangens
in de loop van uitgestelde woorden
Halen eksters hun snavel op voor
dof mits-en-maar metaal
zij verstaan de kunst van het wissen
Welke pen blijft schrijven in tijden
van missen als…
Hulp aan illegaliteit strafbaar, dat is een Brug te ver: BONTEBAL
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
417 Denk u zich eens in
het Leger des Heils
de Pauluskerk, Rotterdam
en zovele menslievende helpers
de gevangenis in, achter de tralies
voor menselijke hulp aan illegalen
dat is een Brug te ver
wat een Blunder van Den Haag
het Binnenhof maakt het nu echt te Bont
gelukkig is er een Bontebal, een pragmatisch Christen
een BoegBeeld van humanistische…
Paleis op de Dam
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Overal zie ik blote borsten,
in marmer of steen uitgehouwen
en op de schilderdoeken
tussen de portretten van vorsten,
ik ga er bijna van miauwen,
de kuisheid is ver te zoeken,
zelfs vlakbij het beroemde balkon,
ik zie overal topless koninginnen,
het lijkt wel een enorm bordeel,
voor puriteinen is er geen pardon,
want een bezoek prikkelt…
Beschonken liefde
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
414 Ver
kijkend onderin
bodemloos te verdrinken.
De bolle onder en boven
kant te verzinken.
Dit verdien ik niet,
Mijn beste drank geschonken.…
Zijnsgelijkenis
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.106 voorwaar, geen voetveer onder mijn zool, integendeel, maar een idool
De geest der zijnsgelijkenis
waarde over de wateren
gelijk het eerste woord in d'oudtestamensiaanse genesis
Edoch, uw veer draagt sporen
van
een op hol geslagen, tenenkromrijtrekkende
dolgedraaide knol
Wees toch een paradise
regainde ridder
à la Marsman, Nijhoff…
Nacht op de kale berg
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
245 Het periodieke galmen
van het elektrisch brons
in de loze klokkentoren
van de kerk der heilige
bevlekte noch bezoedelde
op schootsafstand
niet te ver hiervandaan
is sinds een jaar of twee
godzijdank niet meer te horen
de vier wijzerplaten dicht
gemetseld van eendere steen
symbolischer en profaner
dan deze dwerg
kan secularisatie…
Alles is te dragen
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
225 Wij leefden gedroomde jaren
In het landschap van de liefde
Wij legden ons neer
Tegenover de hemel
Onder de oude bomen
Tussen de bloemen
Een licht vuur liep door onze huid
In somber ochtendlicht
Weet ik niet
Waar mijn liefste is
Zijn stem stil en ver
In de lucht op trage wieken
Een roerloos evenwicht
De leegte die onder mijn voeten…
OPDRACHT AAN WOORDEN OM VER TE GAAN
netgedicht
0.7 met 3 stemmen
860 De causses zijn hoog
Haar erosie diep
De rivier is daar vol en woest
De keien hard
De forellen in 't dartele water
Ze blijven
Ik kom en zal weer gaan
Die beweging is echter zover uiteen
In tijd
Gemis van een stem
Een heldere lach
De wenkbrauwen gemaakt gefronst
Het lukt je nauwelijks
Het is een herinnering
Nu ver weg
Die afstand en…
Antipode
gedicht
3.0 met 24 stemmen
15.691 Laat me verdorren in het wintertij,
Ver van de zomers met hun hels gehoos.
Ik kan de lichte stormen niet verdragen.
Kijk niet naar me. Behoed me voor die pijn.
O camera. O beeld van welbehagen.
Laat me van dit de antipode zijn.
--------------------------------------------------
uit: 'De os op de klokkentoren', 1981.…
Haar offer
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.232 Naakt voor de spiegel
buigt ze zich over donkere kamers,
haar hoofd valt diep
in de kelders van razernij
ze schuifelt offers tegen
de rand van dronken walging,
haar keel krijst stil
in vers, ontvleesde aders
pijn trekt een rode streep
over de koude, hijgende grond,
haar schuld wordt zwart
en zwicht voor duizend tongen
de dood wacht…
Oude handen
gedicht
3.7 met 68 stemmen
21.884 Aan relings, zwaaiend,
aaiend langs de wanden
van een huis ver van hun huis.
Handen wil ik
vol geschiedenis
en aardrijkskunde:
Reizigers, na vele avonturen
veilig thuis.
----------------------------------------
uit: 'Aanhalingstekens', 2000.…
onderweg
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
924 Ik wou de sterren strelen
ver reikte ik mijn hand
hun vurige begeerte
heeft mijn vingers opgebrand.
Mijn ogenblik is opgegaan
in ’t hemelsblauw gewelf
en ‘k zag zo: onderweg
verloor ik stukjes van mezelf.…