14988 resultaten.
BINDINGSANGST
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
989 Ergens in het eenzaam schreide zij
altijd alleen staan doet immers pijn
Iedereen meende, zij is best heel blij
innerlijk was zij ‘t huilmeisje klein
Ergens in ‘t eenzaam verlangde zij
naar een lief die haar altijd begreep
Haar wens was echter één kwellerij
want eertijds hield haar in de greep
Ergens in het eenzaam wachtte zij
ooit in ‘t verleden…
Jij.
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
598 Dat zal nooit meer komen
Dat is verleden tijd
Dat gebeurt alleen nog in m'n dromen
Dat raak ik nooit meer kwijt.
Ik blijf op je wachten
Ik wacht al zo'n poos
Ik bljf van je houden
Ik word soms hopeloos!
Een woord van jou
Een klein teken
Een glimlach voor mij
Een zin: Ik hou van jou!…
het land van de dogma's
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
753 trekt de lucht zich samen
in 't blauw met zwijgzame strepen
het gesprokene is nog niet koud
als de donderwolken zich verweiden
Aan elke druppel hangt een wit woord
dat ik in onvruchtbare grond gezaaid heb
het heeft zich verhangen als een magneet
de terugreis, het land van onontkomelijkheid
Is het uitgeklaard
zoals een schim uit het verleden…
Het ongewisse
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
500 Een trage lange trap
leidt langs prikkeldraad
waarin flarden plastic
de wind trotseren
heimwee naar de inhoud
die zij eens omhulden
slijt langzaam door
tot verleden is vergeten
al starend naar oneindig
hangt een meeuw zwevend
voor het einde van de horizon
daar is de zon die schijnt
lijkt alles lichter in het nu
de dunne draad aan…
Tijd
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
759 Het heden wordt verleden.
Tijd is ontzagwekkend,
voorwaarts, altijd raast hij voort.
Nimmer staat hij stil
is al voorbij als je dit hoort.
Vandaag wordt morgen, overmorgen,
ons leven spoedt ten eind.
Wij plakken slechts wat etiketten,
willen dat het blijft.…
Sonnet
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.156 De Leider denkt terug aan het verleden,
De veertig jaren, noden allerhand,
Door heel het volk van Israël geleden,
In een te fel gebied van zon en zand.
Doch Mozes sterft, het hoogste was bereikt,
Aldus zal het geschieden met ons allen,
Als over ons de dood zijn schaduw strijkt.…
"dansen in mijn oude schoenen" uit "hoelang duurt geduld?"deel 2
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
712 schrijverij
een a4 die wegwaait in de wind
omdat het weer geen letters kreeg
soms komt die droom dan uit
maar je verliest steeds meer van jezelf
als een engel zonder vleugels
die heeft verloren van de tijd
i h v j gekrast in een gewelf
oude schoenen dansen fijn
laten het leven zien
in een refrein
dat voorzichtig aanzet in iets
het verleden…
MIJN GOD
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
647 Het boze gezicht
kijkt naar verleden pijnen,
naar al het kwade.
Het lieve gezicht
kijkt naar toekomstig geluk
en het fijne nu.
Het lieve gezicht
zie ik achter de maskers
van lijden en dood.
Mijn oude lichaam
voelt zich wedergeboren,
wanneer ik liefheb.
Wanneer er iemand
eeuwige liefde verklaart
aan mij en ieder.…
"Aureooltjes"
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
677 Klasjes kinderen rennen uit
school,parapluutjes werpen
schaduwen over zon en regen
en in het aureool van het
verleden, door met hun praatjes
de hemelen te bewegen wordt alles
gewist, boort hun schaterlach
miljoenen kleine gaatjes in de
plassen die aan het asfalt kleven.…
Laat al die mooie momenten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
506 Laat al die mooie momenten
Geen verloren glorie worden
Want we zien elkaar doodgraag
Al gaat het beter worden zo traag
Ik wil jouw rots zijn in de branding
Met mijn dikke buik als zachte landing
Als het moet dan ga ik naar de maan
Met jouw liefde kan ik alles aan
Dus laat het verleden
Weer het heden worden
Als een bloeiende orchidee
Stromend…
2011-2012
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
659 2011 gaat overlijden
het oudejaar 2011 gaat dood
het nieuwe jaar 2012 zal verschijnen
wees niet bang en voel geen nood
Zoals bij de dood van de Koning
dan gaat ook alles gewoon door
na 'de Koning is dood´ roepen we
'Leve de Koning' met elkaar in koor
Dan gaan we samen verder met zingen
in 't levenskoor dat jaartallen telt
´t verleden…
VORSTLOZE WINTER
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
483 Hun geboetseerde stammen zijn bebloed
met verleden, dat zich nòg wil geven
aan des adels gestorven bevelen,
slechts droevig verzinkt, maar steeds schimmig woedt...
De hoge takken, dicht op elkaar gekromd,
omvatten leegte, kil onbewogen,
waarin verslagen geest neerslachtig bromt:
"Wat mag dit oord in de toekomst pogen?…
Werkelijk
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
902 wat is toekomst
als de avond al valt
kan ik morgen nog zien
als voorstelbaar
zoals ik in mijn jeugd
naar dat wat komt
nog als onbevangen en
eeuwigheid ervaar
mijn vel
rimpelt, verdroogt
doch de ogen
zien de schoonheid
almaar meer
gedragen door wortels van
ervarend verjaren
die het heden
maar ook verleden;
mijn levensweg…
VideoNagedachten
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
684 Ook stemmen uit het verleden, gelach
daar... een flits van liefde en vreugd
Oud van dag maar niet van geest
nog een die naar de camera zwaait
gekke bekken trekkend, lachend
geluidloos.. nu, zoveel zeggend en
toch ook weer niet, ze waren er even.…
OLTERTERP
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
430 Ingetogen huizen aan stil bosveld
bewaren arbeidslustig verleden,
dat hier bestendig toeft, steeds tevreden;
zijn boodschap blijve in elke tijd bewaard.
Een helling onder stugge struiken vertelt:
"Wie mij met denkend oog wil betreden,
heeft zinnen, waarin rustig wordt gestreden,
is op dolen, meer ontdekken gesteld."…
Ode aan Herman Bode
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.135 Denk ik aan een vakbond,
zie ik ruzie makende bestuurders
zonder oog voor het verleden
met de waan van de dag
als dubieuze dominees
op hun vliegende hollander
de passie preken.…
AAN DE GEEST DER MUZIEK DER NIEUWE MENSHEID
poëzie
2.8 met 8 stemmen
2.584 'k Werp van mij af alle persoonlijkheid,
Licht en duister van tegenwoordigheid,
Laat zinken van mij de verleden tijd,
En zie in 't gulden licht dat om haar breidt,
Alleen de nu- en toekomst-werklijkheid,
Alleen haar stil gelaat, haar heerlijkheid.…
De desperate dronkaard
poëzie
1.6 met 5 stemmen
1.467 Als de avondlucht, die teder word en hel,
Hem wat hij gaat verliezen doet beseffen,
Als hij de lach bewondert van de meid,
Die hem het schuimend glas reikt, als de blanke
Huid van haar borst en arm een zaligheid
Belooft die groter is dan die der dranken,
Voelt hij zich weer verzoend met het bestaan,
En met de toekomst én met het verleden…
Kiezen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
938 Vervolg ik het brede pad of sla ik eens af
Slingerend door het landschap in stap, of draf
kies ik voor het spannende ontluikende avontuur
of blijf ik op het burgerlijke pad voor de lange duur
Op een splitsing van wegen met de keus aan mijn zij
vraag ik mij even af, is die keus wel echt vrij
De wegen waar ik in verleden mijn stappen heb…
BESLOTEN GEDACHTES
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
1.456 besloten de gedachte van de dood
en een nieuw leven in je afgekoelde bestaan
Die gedachtes zijn geen enkel mens vreemd
ze worden niet gewenst, niet verwacht
ze blijken zo ongewoon vanzelfsprekend
omdat gedachtes moeilijk te sturen zijn
En die gedachtes gaan van hot naar her
gaan regelmatig hevig en heftig te keer
mijmerend over het verleden…
Onder gunstig gesternte
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
632 Zij lijkt uit steen gehouwen
trotseert de winterkou
nu macht der overwinning
meer tegenstand ontvouwt
Vraag haar niet naar ’t verleden
of waar de zondvloed ruist
haar oorschelp is een wereld
waarin men degens kruist
Zij veegt met gouden vleugel
de tekens van de wand
en rijdt met strakke teugel
door onherbergzaam land
Zij weet zich…
De inspiratie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
698 over zaken die ik nog kan verwachten
Het valt niet altijd mee om iets te schrijven
gedachten zijn nu eenmaal sneller dan de pen
de prikkels van boven zijn moeilijk in te lijven
en sommige ontsnappen omdat ik ze niet herken
Inspiratie is niet iets wat je zomaar op kan roepen
er moet iets zijn wat die bepaalde klik kan geven
zaken uit het verleden…
o.t.t.=onvolt. toekomstige tijd.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.221 en de verleden
en toekomstige
tijd najagen.
;-)…
de pracht van onwetendheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.030 Blok op het journaal
wegwijspiet die de goede weg verliet
paniek en onrust vult het land
want de goedheiligman is op grote afstand
op 5 december gebons op de deur
gezellig samen, cadeaus en goed humeur
na verlanglijstjes en smart
gelukkig niet voor niets gewacht
soms mis ik die onwetendheid
want die leuke tijden zijn allang voltooid verleden…
Sint-Franciscus
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.189 Hij zal in d'afgrond van Gods liefde springen,
trekt zijn verleden en zijn kleren uit,
en in een pij, met zijne ziele als luit
gaat hij al beedlend langs de huizen zingen,
zingt voor de wolf, de vogels en de bloemen,
kan al wat leeft zijn broers en zusters noemen,
de Liefde zingt hem mager als een riet.…
Thuis, op het kerkhof
gedicht
5.0 met 2 stemmen
4.483 Tussen de zerken, lezend het verleden
Van deze kleine stad, waaruit ik kwam,
Waarheen ik telkens wederkeer, vernam
Ik achter mij stil wandelende schreden.
Verwonderd zag ik om. Even beneden
Het kruis in 't midden draagt een vrouw een vlam.
Dit stenen beeld, vlak naast een treurwilgstam,
Stond of 't gereed was, op mij toe te treden.…
STADSARCHIEF
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
508 Op oud, sierlijk beschreven of jong papier
sluimert Nassaustads woelig verleden,
schenkt echter dikwijls kortstondig vertier.
Het doen van gisteren, eeuwen geleden,
zorgvuldig behoed, steeds wachtend alhier,
springt heftig door de lezer van heden.…
De vogels fluiten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.393 De stilte vult zich met flarden verleden.
Een vroege fietstocht over paarse hei, wij
oogsten zwijgend uit zwarte grond,
handen vol paarse bessen.
Aanmoedigen langs de lijn, terwijl jij
wist, inzicht wint van techniek.
Mijn jeugdjaren, kort,
een aaneenschakeling van onopvallend leven.…
Kringloop
gedicht
3.0 met 3 stemmen
5.181 Butsen, ontbrekende onderdelen, gehavend
materiaal - allemaal verhalen ze van zwaar
doorleefd verleden. Pronkstukken van weleer,
anoniem verzonken in een vale kwaliteit.…
JONGE OUDERDOM
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
454 In die wolken wordt zijn verleden gestoofd:
"Al wat ik beleefd heb, wacht als rijpend ooft,
gestreeld door dampen, sprekend van weleer.
Vreugde verdrijft eens geleden hartzeer.
Mijn werken en streven zijn speels verdoofd."
De bedaagde denker heeft wijde ogen,
ziet ook de opwekkende roze lucht;
herboren bloed stroomt dan opgetogen.…