5080 resultaten.
achteraf
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
531 Je zorg en liefde was hun wel besteed:
je trots was
hoe ze rond je bleven zwermen.
Waar je nu bent - of niet -
is moeilijk te aanvaarden.
Toch blijf je onder ons,
in elk van onze kinderen leef je voort.
En binnenkort opnieuw:
een vierde generatie was op komst.
Je hebt niet mogen wachten.
Maar toch
zullen zij weten wie je was.…
De Schepping 6 & 7
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
563 doe mijn best~
Zo schiep Hij het vee, al wat kruipt, wilde dieren
Van koeien tot slakken, van tijger tot knuit
Van luizen tot padden, van muizen tot mieren
En God zei: ~’t is goed zo, het ziet er leuk uit~
Het was toen nog tamelijk vroeg in de morgen
En God dacht: ~Het onderhoud lijkt me wat veel
Ik zal er vandaag toch maar even voor zorgen…
Onze ogen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
539 bestuurders buigen
complotten en vriendjespolitiek
gaan op de schop zonder geweld
geld en macht niet bij een kleine groep
die dwingend oplegt wat een ander doet
geen brood en spelen meer
zoals weleer in decadentie
de ceo’s ster en voetballer krijgen
hun salaris en geen bonussen dit keer
geen miljoenen voor een schilderij terwijl
de zorg…
Wanneer lijden teveel is.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
530 Niet literair onderlegd,
waar mijn wieg werd neergezet,
bepaald door ouders
die nog maar net
zorgen konden voor de
te voeden monden.
Hoge scholen zaten er niet in,
doorleren was voor ons te min.
Werken moest je tot je
bijkans neerviel.
Niet geletterd, niet literair,
geen bul aan de muur
eigenlijk niet fair.…
Afgaan
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
522 Voor hen lijkt de actualiteit amper te tellen,
hooguit wanneer ze zich erover uitlaten, voor hun status, uiterlijk vertoon
want je moet wel gezien blijven, zorgen dat je mensen aanspreekt
en in de verkoop scoort. Ken je het perfecte imago, gedichtje?
Dat is glad en minzaam, geen al te lastige naam en dus ook Carré-waardig.…
Mag ik nog even
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
843 je leunen
bij je schuilen wellicht
wil je met alle liefde omarmen
en hou je dan heel dicht
in wie je gelooft, is mij om het even
wij leven samen hier op aard
laten we opzoek gaan naar wat ons bindt
dat is meer dan de moeite waard
mag ik nog even tegen je leunen
bij je schuilen wellicht
sluit dan nu jouw mooie ogen
en ik streel de zorgen…
's Levens reis.
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.244 Met zulk een stuurman zijn wij klaar;
En woel' of spook' het hier en daar,
Wij volgen blij,
Van zorgen vrij,
En vrezen geen gevaar.…
Rouwkaart van mijn vader
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
629 de wind woei over de zwijgende rozen
en mijn moeder dacht aan een zeilschip
ze waren later uit elkaar gegaan
mijn moeder en mijn vader
hij leefde alleen tussen zijn model scheepjes
het was ons niet meer gelukt
om contact met elkaar te krijgen
ik had mijn psychiatrische stoornis
waar ik veel last van had
en mijn ouders hadden de zorg…
Van een jongetje
poëzie
5.0 met 2 stemmen
4.270 Veel zorg en ziekte en zwart verdriet
Was al wat de oude geest nog heugde:
Hij was de laatste schaamle vreugde
Die 't leven in haar handen liet.
Eén hoop doorlichtte nog haar rouw;
Nog sterkte één doel haar wankler schreden:
De wil, na wat ze had doorleden,
Dat ze eens haar jongen weerzien wou.…
KNIKKERLES
poëzie
4.3 met 3 stemmen
6.493 Zie dan toe, en zorg toch wakker,
Dat uw knikker niet verschilt
Van de knikker van uw makker;
Waar' hij groter, 't spel waar laf,
Kleiner stuitte op groter af.
Altoos zij uw knikker rond,
Zonder putje en zonder builtje.…
Verzorging en borging van de doden
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
658 groet de dode
de dode groet niet terug
niet letterlijk omdat feitelijk hier
het mes slechts aan een kant snijdt
het mes waar je ook de maaltijd mee nuttigt
om je vooral terug te voeren, te eten naar het leven
en als je proost met goede oude rode wijn
proost je niet alleen op de levenden
je proost ook op de doden
die jouw liefhebbende zorg…
Over een plein klinkt een schreeuw
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
455 Voor eeuwig jong
vervult een ieder met eigen zorgen.
Maar over de waarheid wordt niemand ingelicht.
Over een plein klinkt een schreeuw.
Dat de eeuwigheid lijkt te verstoren.
Mensen staan voor even stil
bij het leven dat voorgoed lijkt te hebben verloren.
Voeten gaan in rijen vooruit.
Maar soms schuiven er twee voeten tussen uit.…
Het geloof van een atheïst
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
555 Laten wij 't Leven leven
en zeker met zorg voor iedereen om ons
heen...
Wij mogen geenszins opgeven, ''t zal mijn
tijd wel duren', want 'mijn tijd' is onze tijd
Gezamenlijke tijd is geenszins voor ALTIJD...!
*creatieveling…
onstuimig is de zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
527 in hetzelfde schuitje zeggen wij
zitten wij allemaal met elkaar
al zijn er ook grote verschillen
in de vele bootjes en jachten
sommigen varen het comfort
ontspannen op hun balkons
een goedgevuld glas drinkend
van luxe gemak stijlvol voorzien
anderen varen een motorboot
die host en klotst op de golven
alsof er geen grote zorgen zijn…
volop leven - van harte
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
616 zijn wie en wat jij bent
in alles dat en wie jij liefhebben wilt
om vandaag dat alles en jou te vieren
trots op wie jij durft te zijn en blijven
ga ik met een glimlach naar buiten
zodat ik heel de wereld vertellen kan
dat jij vandaag jouw jaardag viert
dat het meer dan de moeite waard is
het leven volop en volledig te vieren
zonder zorgen…
Lieve ....,
hartenkreet
5.0 met 18 stemmen
674 Jouw heengaan heeft je verlost van zorgen, lichamelijke en geestelijke pijn.
Maar voor de familie zal het gemis er altijd zijn.…
Recht uit mijn hart
hartenkreet
2.5 met 13 stemmen
877 Wanneer de dageraad zich overgeeft aan het firmament
ontwaakt de zon die samensmelt met een gekleurde lucht waar
je de jaargetijden met al hun kenmerkende schoonheden langzaam ziet
voorbijkomen of als slingers nog even mogen blijven hangen en voor sfeer zorgen.…
"T IS MIS MET KERSTMIS 2021
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
622 dat kind der kinderen
Zelfs de stallen zaten op slot
en de avondklok hield het zo donker
dat zelfs de sterren staakten met stralen
God laat volgend jaar 2022 Maria werpen
de vrucht van haar schoot, de Messias, de Heer
en dan in een fris, schoon bed
in een fatsoenlijke wereld
met haar verloofde en Hem aan haar zij
en voldoende medische zorg-capaciteit…
De pracht van een palmboom
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
502 Altijd ben je wonderlijk gekleed rechtover het water
Met een uitzonderlijke moed, bestand tegen weer en wind
Een prachtige structuur van jouw palmbladeren laat mij dromen
en zorg je dat ik het heerlijke zomergevoel extra lang kan vasthouden.…
Nausea der Lapzwansen
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
562 wie ben ik -
Met misbaar en -noegen de poetrybraaksels
Tot mij neem, walg ik en neig tot nausee
Zum Kotzen, jazeker en verder en meer
Ik waak voor clichés en gezapig gezanik
Gestuntel onpasselijke passe-partouts
Zichzelf
repeterende herhalingszetten
Im großen Ganzen der grote ganzen
Dan zorg ik voor paukenslag der metropolen
Aan het grote…
Septembermorgen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
485 Tegelijk wordt de lucht in haar gladgestreken lagen
blauw toenemend bevolkt met wegtrekkende gevleugelde van
allerlei pluimage tot onlosmakelijk met elkaar verbonden zijnde wolken de
ruimte zullen innemen, nog even blijven hangen en voor een veranderlijke sfeer zorgen.…
Midlife herfstmaan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
459 Als papa boos is maakt de jeugd zich zorgen
...want uren worden dagen en
de nacht duurt veel te lang
weken worden maanden want
het kind voelt zich alleen
gelaten door de ggz
wacht op behandeling
de jeugdzorg is door Rutte
1-2-3 volkomen uitgehold
waar wachten wij nog op
wie doet er wat wie helpt het kind
en wie betaalt de rekening…
hervormingsagenda jeugd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 weer vluchten zij vooruit
nooit komen zij dichter bij elkaar
achter elke deur die de een opent
slaat weer een ander er een dicht
zo worden enkel rafelende randjes
in plaats van opgaven aangepakt
die onze jeugd van betekenis zijn
wanneer geven zij zich eens bloot
laten zij hun eigen belangen los
al die vele dames en heren ook
die echte zorg…
Poeldogingen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
456 bijkans bij1
Belazeren dekselse boel als de raven
Met simons en koeman en zelfs max verstappen
Die willens en wetens maar jatten en gappen
Met zevenmijlslaarzen door roeien en ruiten
Bij hoog en bij laag jeuken handen en kuiten
Ik denk dat die hanneke hiermee moet kappen
Veel poeldogingen zijn dan
nog wel te gedogen
Al baart het toch zorgen…
HERINNERING
hartenkreet
4.8 met 23 stemmen
1.282 Na vele jaren kom je opnieuw tot mij
We leven weer samen zij aan zij
En alle zorgen, pijnen en nijd
Zijn nu verdwenen met de tijd.
Ik hoor nog steeds je lieve woorden
Het werden bittere akkoorden
Zij vonden nooit een samenklank
En ieder ging zijn eigen gang.…
Herfstbeleving
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
577 Wanhopig en machteloos probeer ik aan een tak
te hangen waarop de menig fijne herinneringen van goede
en minder goede momenten nog even schitteren in het wit licht, stuk
voor stuk zorgen zij voor rillingen die zich laten meestromen met de frisse wind.…
De vrije vogel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
605 Dat ze op eenzame hoogte de koers blijft
volgen met een bestaan waarin zij gezelschap krijgt van
bruisende kruisende vogels terwijl dagen en nachten voorbijscheren
Daarbij leidt ze eigen leven vol overgave en zorg ver weg van alle drukte en hectiek.…
Kattenvoer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
650 "
Vrouwtje Etalagekijker
met een nieuwe in haar handje
klopt een chemisch brouwsel op
kletst buurvrouws oren van d'r kop
wrijft onderwijl een sabel glad
brengt ook een stoofpot nog op smaak
Nooit meer zorgen met een blikje witte rijst met "Hurry Curry"
waarop onleesbaar staat gedrukt
"Speciaal voor jou bereid met gif!…
Jij en Ik
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
573 Jij wilt vrij zijn, zonder zorgen,
Tijd voor jezelf, verloren in boeken.
Ik zoek vastigheid, een veilige plek,
Een leven met lijnen, routine en druk.
Jij leeft zonder ritme, een vloeiend bestaan,
Geen vast werk, maar gaan waar jij wil staan.…
de tuin in mij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
442 toen viel het stil, mijn lijf, mijn land
de schep stond werkloos in de schuur
mijn handen vonden geen verband
met wat ooit was: mijn groene vuur
maar kijk, de grond roept mij weer
in nieuwe vorm, in zachter jasje
een tuin die haar oogsten deelt
met iedere mens, met ieder dier
geen honderd meter om te ploegen
maar paden vol met zachte zorg…