Alle inzendingen

Op een avond kwam ik aan in de werkplaats, in het huis van de hoekige dame die ronde vormen maakt van klei en aarde. Ik zag wel vijftig porseleinen tranen naast elkaar op de vloer gelegd en ze zei: 'Tja, ik weet het ook niet, het gaat maar door. Misschien als ik suja zeg of tot honde...

Over het wijdse piazza San Marco ruist in de bladeren weer een concerto In gaanderijen van de basiliek vioolklanken tussen de machtige zuilen golvend akkoorden- patroon in lyriek Strijkers weerklinken en echo's die galmen klanken weerkaatsen in de akoestiek van gangen bij mi...

De Belg moet nu blijven in zijn kot en wipt ze buiten die met het snot zo word je niet ziek geen corona piek wordt het virus verplet als een mot

Prometheus een jonge rebel rammelt aan de randen van de aarde een god met een missie schuwt de waan van de dag niet deze rebel with a cause denkt vooruit hij rooft het vuur het licht van de kennis uit de hemel voor de mensheid de Olympus schudt op zijn grondvesten de vertoo...

De darmen zomaar ongedwongen en vrijuit leeg laten lopen: de eerste en laatste werken van een lang mensenleven.

Weer een jaartje wijzer Of is het alleen maar Het tikken van de wijzer Pijnlijke ledematen spreken Wijze woorden verzwegen Ervaring weegt door als de buik Ouder worden, zwanger van vergankelijkheid

Waarom doe je wat ik vraag? Luister niet naar mij – ik houd toch van jou!

he skooier vanaf nu mag je met permissie lamballen en grumpy zijn het verstandige wisselen met achteloos bleppen eindeloos diskuzeuren vandaag ben jij wat je graag wilt zijn een bikkel heb een flexe dag laat haar de start zijn van chille jaren dat is onze wens die wij markeren met...

Dromend neem ik afstand en stijg op. Een naamloze waarnemer ben ik. Een getuige zonder naam. Wat groot leek wordt weer klein. Details kan ik niet meer zien. Fakkels zie ik laaien en weer doven, alsof het sterfelijke schepsels zijn. Rivieren zie ik door oneindig laagland gaan. Gedachten z...

Volgens kerkleiders tjilpte ze beledigend demoniserend.

stukjes zwart zweven bijna lichtgevend in het donker in ontkennen van contrast ademen zij alle kleuren lijken volume te vergaren door niets te weerkaatsen in hun bestaan van dimensionaal naar het zwarte gat van vandaag toch spelen juist randen het wetenschappelijk spel ...

Zij hadden de tafel af vijftig jaar niet meer afgeruimd, een man en een vrouw, en bleven levenslang samen, omringd door eierdopjes, koffiekopjes, portretten van oude beminden wier namen zij vergeten waren. Zij spelden al vijftig jaar, dag in dag uit, de krant van dezelfde dag, een man en...

Niet als met nevelen De morgenzonne, Schoon baan zich brekend, Nog felle kamp voert, Ook niet, als blindend Van hoge hemel Des middags glansen Op de aarde stralen; Maar, als aan d'avond De moegestredene, Niet strijdendsmoede, Ter gulden kim daalt, Dan viert de schepping Haar schoonste ...

Schrijf de winter af, wees maar stil je weet maar nooit, voorspelt de tijd uit de manden van de heerlijkheid dan smelt de kou in het geel van narcissen die voor zichzelf dat moment hebben opgericht, dan wordt het minder kil vandaag, dus vertaal ik de omgeving in alles wat mij drijft, ...

Wie in Amerika iets anders wil, Die had het deze dinsdag voor het kiezen, Want Donald Trump móet deze keer verliezen, Die is te rijk, oneerlijk en te kil. De Democraten bieden dus iets fairs: De keuze uit drie multimiljonairs.

Antwoorden en vragen, een verschuivende waarheidszin, afkomst en geaardheid als terugkerend onderwerp de uitkomst niet in het geding spannen alleen de doden hun vermoeide paarden uit elke onhaalbare hindernis in de barrage van de tijd wordt ervaren als gemis waarin schaduwen bleker...

uit een klein zaadje ooit dat zich mengt met eicel groeit machtige leven door aandachtig bewaterde wortels met aandacht en liefde zich evoluerend en ontplooiend door met liefde te vermeerderen wat passie expandeert houd daarbij het hart vrij vrij van geroofd bezit en vluchtig geweld dat ...

Proteus de oude man van de zee drager van alle kennis van het verleden het nu en en het later een jaloerse minnaar gunt de ander het licht niet in de ogen waakt als een een havik over zijn ondeelbare beeldschone schat de zeegod hij rekent zich rijk tot het aanbreken ...

De blauwgrijs paarsgetinte envelop Bedrukt mijn toch al zwaar belast gemoed De uitkomst weet ik al, 't is nooit echt goed Ach wordt die treurwilg ooit nog een klimop? Maar breekt de lente aan met nieuwe spruiten Dan zet ik straks de bloempjes lekker buiten!

Op1 en DWDD zijn gek, op misdaadjournalisten en op advocaten. Gek op rechtzaken vooral, die nog onder de rechter zijn. Interessante gasten aan tafel wachten hun beurt geduldig af voordat ze worden ondervraagd. Dat Gökmen T ernstig gek is werd deskundig vastgesteld. Dat misdaad enterta...

En ineens begreep ik meer van GB en haar brexit ik was op en in haar Europese kolonie Gibraltar op 1 maart 2020 en ervoer het in een notendop het groteske, maar ook het kleinschalige, zielige van vooral het Engelse en haar Commenwealth zoals wijlen het Hollandse en haar vroegere kolonien voo...

Er zitten vreemdelingen in haar hoofd die zij probeert te negeren maar soms is het ineens een bekende die haar iets toefluistert dan is het lastig niet te luisteren moet zij doen wat ze zeggen of zeggen wat ze willen zij staat op en sluit de gordijnen blijft vandaag toch maar binnen om ...

Een middag met vader hij regisseert een toneelstuk in het patronaatsgebouw en ik dwaal ondertussen rond over de zolder, kamer na kamer muffe spullen van vroeger heiligen die ik niet ken van hout dat ik niet ken glad en glanzend geboend maar uit de gratie geraakt soms nog als voorspraak ...

Verdachte, verdachte? GVD – niks geen verdachte vraag het de overlevenden zij spreken wel namens hen die smekend op het genadeschot lagen te wachten Maar we moeten natuurlijk weer alle begrip hebben ons verstand gebruiken die man is natuurlijk ziek moet wel een normaal iemand doet zo...

Ieder mens verdient het. Het voordeel van de twijfel. Zakken zijn we, gemaakt van zachte huid. Gevuld met botten en met weke delen. Met harten die nijver moeten kloppen. Met grote monden die eten kunnen. Met darmen die voedsel verteren. Met anussen die resten lossen. Met breinen die held...

nooit heb jij je echt aangekleed kleuren accentueerden jouw huid en in dracht kwamen je vormen er altijd schitterend uit spectaculair droeg jij nouveautés met het air van de coolste ster veroverde jij totaal onverwacht de catwalk pracht er was geen venijn of jaloezie want in vri...

Op saaie dagen verglijdt de bruine wegslak in een zilverspoor

Twaalf naakte vrouwen masseren hem en zijn hart danst als een derwisj...

In deze nieuwe maand wil ik níét klagen Ondanks het feit dat strakjes onkruid woedt En ik weer wieden, spitten, snoeien moet Gelukkig kan mijn lijf die last verdragen Alleen, vóór ik met weinig zin tuinier Is er dat grijnzend blauwe formulier

Nu ze hem beslopen heeft van ver stokt haar adem om zijn hoorn. Blijkt hij een moeder. Grijs en ver kijkt het oog uit een oudheid van leven het lijf is gekleid door grond zo onbekend, dat zij zichzelf verloren voelt, zonder leidraad verdwaald op de aardbol. Wil ze het kalf zijn, wi...