Netgedichten over kunst

waternimf werpt zich op uit de kust met een zeer sterke natuurlijke levenslust men ziet haar verschijnen in vele vormen voorspellende vlinders, vogels en kans op stormen terwijl in haar palm een bollige energie rust ze wil meer van zichzelf zien en chocolade als de teerling speelt ze met grote maten kleinere hangt ze aan enkels voor de bron…

men hoort het niet wanneer hij vliegt over veld en vijver: een vlucht in een enkele lijn of wat achterblijft op een gezicht, soms verward en veel meer dan een zoektocht in ogen expressie als pure poëzie die hij doorgeeft aan hen die het gelaat van kunst willen vinden binnendringen in zijn droom; waar hij doolt langs twijgenlicht…

fjorden en druipsteen rijpend op metaal mevrouw natuur is weer eens met vormen aan de haal bonte kleuren, bombastische kleurschakeringen tot een gebrek zwartgeblakerd weergeeft hout versteend in de tijd waarin het leeft 't was vast een ontzettend creatieve boktor die groeide volgens levenslijn en waarderingen de rode loper geeft de volledige…

(voor Karin Welhuis) Je werkt graag met lange uitstulpingen, die je in de natuur ontdekte, want je reist nu eenmaal graag, zodat de meest unieke natuurvormen je kunnen inspireren. Je staat stevig op je benen, als een gevreesde revolverheld of een meesteres in kung-fu, maar daarachter liggen de eindeloze velden vol kleurrijke bloemen en…

zijn naam is Sigurd hij gaat op Viking met zijn drakarschip op Gotland, in het langhuis wachten vrouw en kinderen Odin zal hem leiden Thor zorgt voor een goede wind de zeilen zijn gehesen richting Brittanntia Jorvik wordt geplunderd: slaven en de kerkschat vormen een rijke buit…

dit gedicht schreef ik tgv de expositie van de beeldhouwersgroep onder leiding van Antoinet Verhagen expositie vanaf vanmiddag 15.00 uur te bezichtigen op landgoed de grote beek in het bestuursgebouw, 1e verdieping. er worden 22 beelden geexposeerd. enkele stenen zijn te koop. jij en ik zegt mijn steen hebben best veel gemeen aan het…

jij en ik zegt mijn steen hebben best veel gemeen aan het uiterlijk kan je immers ons innerlijk niet ontlenen waarom koos jij juist mij weerspiegel ik jouw ziel zag je mij in perspectief word ik nu de dief van jouw diepste emoties opdat jouw pantser breekt en oud verdriet heelt? met de vijl in je vuisten verwijder je mijn…

Watertanden Niet pakken, eerst reiken. Niet smakken, eerst kijken. Eerst tong tussen tanden. Eerst strekken van handen. Het grijpen wordt gunst, gewaarwording kunst.…

Haar adem roert mijn mond omringd door vele stemmen haar lichaam zacht en rond glijdt lustig om me heen Haar armen om me heen op tonen van je t'aime haar liefde houdt de wacht uit eeuwigheid te leen…

Ze reeg ons tot haar mooiste stralenkrans we fonkelden rondom haar maar bij het dragen zag zij ons nooit zelf een lumineus idee ontstond, in een maatje kleiner kwam er een soortgelijke nu schittert niet alleen haar hals in onze nieuwe vrienden zien wij haar ogen spiegelen ze glinsteren ons tegemoet wanneer ze in hen ziet wat…

De dagen slijten de jaren Duizenden schoenen het toneel Alles echter gecorrigeerd Nooit was het teveel Tijd heelt veel wonden niet alle Medici de meest van alle Daar zij dus voorhanden hebben Liefde voor hun vak 't Verdriet in dagen van de week Onuitgesproken geheimen Bigg'lende geharde tranen Stuit'rend tot de kern Gepelde…

Vanwege de prijs van 9 euro per kilogram worden bronzen beelden bij de weg gestolen. --------------------------------------------- Wat weerloos is, is veel op deze aarde. Wat is gemaakt met passie en met vuur, De beelden bij de weg en aan de muur, Die hebben allemaal een grote waarde. Maar is een beeld gemaakt van louter brons, Dan wordt…

Cultuuronderminister Halbe Zijlstra bezuinigt enorm op kunstsubsidies. Veel beelden worden door criminelen vernietigd en als schroot verkocht. ----------------------------------------- Als beeld ben je je leven lang niet veilig, Gelaten wachten beelden op hun lot, Ze slopen je en maken je kapot, Geen beeld is voor de criminelen heilig.…

een treffen in muziek de schoonheid van klanken in de dierbare kunst van een gelezen gedicht het willen horen proberen te vangen hetgeen het leven biedt de tastbaarheid, het verlangen te zijn als het bloemenhart de contouren van de blaadjes in het kleurige schetsje opgetekend door een mond belevend een toonzetting ruisend als vogelvleugels…

Wilde scheppingsdrang van de kunstenaar is een wolf, die voortrent over open veld, eenzaam huilt, door woeste honger gekweld; de speurende rover wordt niets gewaar. Hij sluipt tussen struiken, loert almaar... Schuilt ergens een prooi, of dreigend gevaar? Wachten heeft geen zin. Dapper heengesneld! Ruige bergen tegemoet. Vind het daar! Het…

de boom van mijn leven draagt mijn werk als haar vruchten gerijpt werp ik ze af onderwijl wassend hoe anders weleer braaf als geleerd mijn leven als slaaf van de arbeid de tijd zien verglijden hoe anders weldra na balorige keuzes mag ik gaan zonder spijt mijn vruchten latend hun tijd van leven…

(bij 'De wolkenjager' van Saskia Pfaeltzer) Hoog op een stoere sokkel grijpt de gevleugelde wolkenjager als een Pegasus naar hogere waarden terwijl iedere toeschouwer begrijpt dat hij de volgende Don Quichot symboliseert, een nieuwe Icarus die met zijn hoofd in de wolken loopt en door de zwaartekracht binnenkort op de harde stenen in…

in volheid van leegte vormt een opgerekte schaduw smalle strakke strepen over zand, in uiteinden verbonden, wijzend naar een verhoogd terras daar, verder, onder azuur waar zicht in ongrijpbaarheid landt een transparant glas, verguld met aangeslagen licht, reikt over eigen lengte heen opweg naar een bindend slot echter door de zonnestand…

Vol aandacht kijkt hij naar de dirigent in zilverfolie vormgegeven, het ragfijn webwerk geweven om zijn handen houdt zijn blik gevangen dan spreekt hij uit wat in hem opgeroepen wordt zo stond hij vroeger de armen als die dirigent ertussen strengen wol die zij tot kluwens wond zijn armen zwenkten op haar swingbeweging nog voelt hij…

uit de ranke glazen tombe ontspruit een hemels bloesem groots toont de schepping schoonheid van stervende blaren opdat de ziel gevoelde eeuwigheid blijvend in ons kan bewaren. diffuus licht besprenkelt dit panorama en verspreidt de geur van onvergankelijk goud welke sierlijk met knoppen lijkt verweven: kunst is daardoor nimmer oud…

Van bladeren bouwde ik een fort een spiegeling van broze idealen dat reeds bij de eerste tegenwind verwaaide als een luchtkasteel meer en meer vult de slotgracht zich met alle oude bladeren tot het laatste idee verstikt in een massa rottend blad wie niet worstelt komt niet boven wie schrijft blijft meestal nog drijven al is het soms als…

De dans De wereld heeft met kunst en kleuren toch nog iets wat doorgaans mist Dit leven zoekt met haar bestemming naar de hand die leven schetst Deze aarde circuleert en doet of toeval schijn vertoont Doch ergens hier bekent een ziel dat hij bestaande hoop erkent Enigszins het tegendeel ziet dat het lot diens spel wel speelt…

door lieflijk licht belicht heeft het meisje aan het venster zijn liefdesbrief gelezen het hart geraakt dat hij haar schoonheid heeft beschreven zwevend in eindeloos verlangen die hij verwoord en zij herleest traant afstand de emotie welke doet bewegen in mythe en devotie hoelang Johannes zal zij wachtend blijven…

De glorietijden zijn voorbij Waarin hij zich bemind kon wanen Ver boven staat en straat verheven Geen bloed, geen zweet, geen tranen Hij schreeuwt vol wrok en woede Dat Nederland hem nodig heeft En in protestmars van beschaving Wordt zijn Waterloo beleefd Dus bedelt hij aan ’t Binnenhof Ach Halbe, geef mij brood In ruil voor staatportret…

(1864-1942) Opgevoed met Maagd en non Achtervolgd door hellevegen Liep zij door de smalle stegen In een witte bruidsjapon Toen ze bijna niet meer kon Kwam ze de gendarmes tegen Die hebben haar kleingekregen Juist voordat God zich bezon Jezus had het haar beloofd Maar vergat zijn trouwste bruid Die van haar verstand beroofd Verder…

(1864-1942) Kind van eenvoud, ouderloos Dienster, wasvrouw, vale sloof Vastberaden het geloof Dat De Heer haar uitverkoos Spaarzaam was haar vrije tijd Toch wist ze die te benutten Want in plaats van in te dutten Zocht ze buiten naar Gods krijt In de nacht mengde ze kleuren Hoe, dat hield ze goed verborgen ’t Werk bracht Uhde van de…

De hemel splijt 't Gewelf ontlaadt Haar tepel. De melk Hun kind Stadium van rust Lichtflits. Gerommel Een fase van schuilen tegen De elementaire kracht van De natuur Gezamenlijk Gaan vijf eeuwen voorbij Over de brug met Vier pijlers te water De aarzeling Schroom van de schaduw In het mooi' licht Vanaf de tel. Dit ogenblik Na…

Een droom: nog jong plant ik een boom. Hij groeit en bloeit, aanhoort geduldig mijn verhaal. Hij weet: er komt een dag dat ik hem eigenhandig vel en hij vermalen wordt tot pulp. Ik schep papier, hem geef ik alle eer: Plantin-Moretus drukt ons beider leven af.…

Puberhanden vormden hem jaren geleden de tijd heeft hem vervolgens aangetast toch is zijn charme al die tijd gebleven ontstoken in zijn gulle brede lach de paarse poten zijn wat verf verloren het groen zit meer in de vernis de zwarte ogen op zijn kop verankerd tonen een blik van olijkheid en list het kikkerbeest weerkaatst iets…

We lopen samen door de acht etages van het hypermoderne kunstmuseum waarmee ze Antwerpen opnieuw ontwerpen tot een lachtheater althans voor ons Bij een monsterlijke handgranaat tikt de beveiliger ons op de vingers omdat we te aanrakerig zijn wat gepaste eerbied uitsluit volgens zijn kijkraampje bij een mondzoen blijkt hij toch te kunnen…