4016 resultaten.
Klanken uit het kelderfust
netgedicht
3.5 met 21 stemmen
1.309 Een simpele wending van het lot
als we de avond drinken
met sinaasappellikeur
en vers geperst sap
rond rode heuvels
langs haar blauwe jurk
klinkt pianomuziek, kunnen we
een duistere nacht bedenken
onbeholpen aandacht schenken
aan groene velden hartbekoring
platonisch en helder uitblinken
om het dromen zinken in nood
en noodzakelijke…
zomeravond
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
577 nog steeds blaast de avond
warme wind binnen ik zit
binnen met zonnebrand en
zap boos van net naar net,
het liefst zie ik een sneeuw
programma, ik sta op en
verwarm alvast de melk
in het pannetje de cacao
staat op tafel, de wereld
wacht wel. ik fluit nog een
liedje dat niet tegen het
raam opbotst maar de
eeuwigheid in gaat, zo…
de Eusebius.
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
426 het blijft indrukwekkend
de kerk buiten het raam
nog geen kilometer hier-
vandaan. gewoon nu
op deze zomeravond
gelig verlicht, ik zie
het aan, als een uitge-
stoken telescoop, in
drie delen, eindigend
in de donkere spits,
god is heilig, de punt
wijst naar boven. ik
zie de haan niet, niet
in het donker, de maan
staat…
Avondrood richting ochtendgloed
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
702 Totdat ik wolken droom
En ik de regen niet meer hoor
De dag bijna voorbij geraasd
Totdat niets meer weet
En gisteren rond was
Zoals de maan van laatst
De nacht verglijdt onhoorbaar haast
De Poolster maakt een kanteling
Om morgen…
Avondgeluk
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.084 Niet verlaten door oude schaduwen die fluisteren
in de slapende stilte
heb ik liefde in woorden verloren,gedachten gevonden en kleuren verzameld om elk spoor van rouw
weg te tekenen in een droom
waar schimmen hun cocon verliezen
en geboren schaduwen blijven glimlachen
wannneer de avond mij omarmt als een
minnares die haar mijn liefde schenkt…
De trein van 20:40
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
482 Vanavond is iedereen een schim
van wie hij vanmiddag was.
Nu zijn er nog louter de vage contouren
behorend tot het kille landschap
in de iets lichter dan donkere duisternis.
Klaar met vandaag, klaar voor morgen.
Alles verdwijnt behalve de nacht,
en de sterren houden de wacht.…
's Avonds rond een uur of tien
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
716 M'n notitieboeken
met bier bevlekken
terwijl 'So what'
van Davis en Coltrane
uit m'n koptelefoon
tettert
En m'n eigen 'genialiteit'
me vanaf m'n beeldscherm
in de ogen kijkt
Wat wil je nog meer?
Het biermerk Duvel
bevat 8,5% alc.…
o Late dag
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.121 En de avond staat gestrekt aan deze muur vol bloemen
rijzig en ijl, gelijk de schaaûw der eeuwigheid...
Een bijen-zwerm die keert ik hoor dees woorden zoemen
die 'k, zwaar aan dracht, maar blijde en vroom, der Stilte wijd.…
De avond valt, de stilte keert...
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.032 Een avond als zovele ooit, maar toch
een nieuw begin, een weer geboren worden.
De avond valt, de ziel is weer tot rust gekomen.…
Hallo duisternis
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
592 Je ontglipt bijna aan de tijd
en nu, een februariavond, drie eeuwen later
is er eigenlijk niet veel veranderd
onder grijze wolken boven de stad
met een brok in de keel
wacht ik op een laatste treinreiziger
en alle heimwee van jouw hartsverlangen.…
Het Vergezicht
poëzie
3.0 met 2 stemmen
2.056 De wereld ligt met haar gewemel, -
één niet te omvatten vergezicht, -
onder de welving van de hemel
als onder een gebouw van licht.
Tegen de heuvels, in de straten,
tot in de diepste verten zijn
de mensen samen in de late
verzadigde namiddag-schijn.
Hun vele kledingen versieren
't rustige landschap. - In het rond
zijn zij tezamen, en…
Angstaanval
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
529 griezelen in bed, niet vanwege spoken,
die zijn oud nieuws voor jou, maar vanwege
herbeleving van de dag, teveel zonlicht
en een raar voorgevoel dat de dingen niet
zullen blijven wat ze zijn -is zo gek nog niet-
pracht en praal ging over in brandende
gedachten, zenuwen overprikkeld en
duivels is nu de nachtegaal. Als het tijd
is om te…
Tavont sullen wi vrolic sijn
poëzie
3.3 met 7 stemmen
1.951 Tavont sullen wi vrolic sijn,
ic wil drincken den roden wijn.
Ic wil kussen dijn roden mont,
meisken, dat mijn hert doorwont.
t'Arem herteke clopt so sere,
draghet emmer nae di begheren,
moght so gheerne nae buten breken
om di van sijn geluc te spreken.
Bilo, al mijne siele sinct
nu ghi stadighe minne scinct,
wegh is druc ende…
OPBLIJVEN
gedicht
3.5 met 14 stemmen
4.072 Als een schip vaart langs de maan
roeken naar hun slaapplaats gaan
als over kattenpaden en -wegen
kattevoetjes gaan bewegen
de oude gnoom op de schutting zit
stil en vroom, alsof hij bidt
als peren vallen loom en zwaar
van de kromme perelaar
fladderen de kleine kinders
door de hof als dikke vlinders
kruipen door ligusterhagen
eten…
Vuurzee
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
467 de druppels samen
aan een lege horizon
geven volop vuur…
ONTMOETING IN ANTWERPEN
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
528 Op een klein donker stadsplein
brengen oude gekrulde straatlantaarns
hun flauw schijnsel nederig
over het ontzagwekkende
hooggezeten Neptunusbeeld
dat men ziet met de ogen
van een pas ontwaakte slaapwandelaar
zwijgend kijkt de baardige zeevorst
langs schimmige gevels
ergens onder zijn geweldige troon
murmelt een watervalletje
vertolkt bedeesd…
“Jouw omhelzing,”
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
499 “De avond van vertrek om
nooit te vertrekken.”
Pama
Saudade 5 ( Adios Lissabon)…
Liedje
poëzie
3.0 met 6 stemmen
2.009 Ik hoor een stap daarbuiten
daar in de avondwind,
moet ik mijn deur ontsluiten
ben jij het, lief, mijn kind?
Ik hoor een stapje ritsen
en langs de blaren gaan
en puin en kiezel gritsen,
kom jij,mijn liefste, aan?
Ik hoor de deuren rillen
en kirren in het slot.
Zou jij naar binnen willen
en houdt het slot zich slot?
Ik hoor een…
De avond en zijn wachtende schaduwen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
554 De avond heeft een gezicht van onbevangen dromen in de schaduwen die glimlachen zoals ze wachten
en niets vragen wat alleen
schaduwen wensen
als ze uitdoven
of een verlossing willen die
de werkelijkheid
zijn schaduwen ontneemt
en alleen na een maagdelijke
avond hen weer hun
hopeloze schoonheid
teruggeeft.…
Romantische herfst
gedicht
1.9 met 21 stemmen
9.265 schimmig vanavond jaagt die mist de velden
de maan sluipt terug in dodelijke bomen
nu is de grote rafelaar gekomen
een herfst een doodgaan een gekwelde smeekstem
hoor... ademend beweegt de aarde van heimwee
om mensen te bezetten met een adem van verdriet
om koeien zwaar en zwijgend in zich vast te zetten
als schepen, vastgegroeid aan het…
Avondwandeling
poëzie
4.1 met 14 stemmen
2.470 Wij hebben ons vandaag verlaat!
Pas bij de laatste brug
Waar 't voetpad tussen 't gras vergaat,
Daar keerden wij terug.
Achter ons dekt de witte damp
De schemerende landen.
Zó zijn wij thuis. Wij zien de lamp
In loveren warande ...
Wat gingen wij vanavond ver,
Het werd alleen tè laat:
Nog verder dan de gouden ster
Aan blauwe hemelstraat…
William Turner
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
586 [Haiku]
de zon is ver heen
en sleept het laatste licht mee
in zijn ondergang
Geïnspireerd op het schilderij 'Sun setting over a lake' van
Joseph Mallord William Turner (1775-1851).…
Toegang tot de polder bij avond
gedicht
3.0 met 6 stemmen
4.742 Langs een wilg met dode toppen,
een geschoren hoge
in zijn blaren onverminkte haag,
een door waaiend hout beschaduwd
raamloos muurvlak, blinde boerderij,
buiten bomen, hellende, de holle wei,
lichten aan de einder,
vuurtorenlicht, een donker zwijgend paard dichtbij.
----------------------------------------------------
uit: verzamelde gedichten…
tussen avond en ochtend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Tussen avond en ochtend ontwaken,
slaapdronken in de badkamer verzeilen
en jezelf verlaten
wanneer je klaterend pist.
Door het raam knuffelen nevelen
van opkomende slierten mist.
Het zijn krullende knevels onaanraakbare
verwaseming
van een droom die nooit meer op je wacht.
Tussen avond en ochtend
veradem je nacht.…
Schemerlicht
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
480 Als de zon ondergaat, is het ongetwijfeld het
mooiste visuele spektakel dat in het leven plaatsvindt
Subtiel kleurenspel van zachte toetsen: van rood in blauwe
lucht, onderweg oranje strepen met gele accenten tegengekomen.
Romantische sfeer in open hemel maakt het plaatje
compleet maar het zijn ook de wolken die als ware parade
van goed uitgebalanceerde…
de zon kust de avond en de avond bloost...
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
552 je kunt niet alles
als mooi ervaren
maar soms zomaar
wanneer het licht
een beetje meewerkt
krijgt het landschap
even iets speciaals
zoals vanavond bijvoorbeeld
bij het warme avondrood
in het westen...…
SCHEMERTAAL
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
453 Zacht paars randt de ijlblauwe avondlucht,
waar al het eerste twinkellichtje draalt,
geeft het bos koele huivering, die verhaalt
van het pas ontwaakte bomengerucht.
Schimmige armen zwaaien met lichte zucht;
verlangen ruist voort, tot het vredig daalt.
Lang verdwenen tijd wordt teruggehaald
door het duister, dat schuchter hierheen vlucht.…
16
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
779 het is de avond,
het is de vriendschap,
het is de drank,
het is de leeftijd..
waardoor ik me momenteel zo thuis voel in de wereld.…
Heel langzaam dooft de dag
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
586 Heel langzaam dooft de dag, er is nu nog
wat licht, maar ’t wordt al wazig; de drukte van
voorbije uren neemt nu af, al golft het dwaas
gedraaf heel langzaam nog wat na.
Er komt weer ruimte voor de ernst, de vragen
die zich nooit helemaal laten wegdrukken, al
proberen we nog zo hard. Maar soms is het
ook goed van nergens aan te denken. Slechts…
Het laatste licht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
611 In het laatste licht
Van de late avondzon
Geest vermoeid
Door levenspijn
Ziel doorgloeid
Van mild verlangen
Naar een nieuwe
Horizon…