Alle inzendingen over doven

618 resultaten.

Sorteren op:

januari

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.057
Vanuit de coulissen van de hemel strooit zij haar stralen over de aarde Zij verwarmt nog niet nog bleek is haar licht Licht zo oorverdovend stil en kleurloos bleek stil als het lied van de doven bleek als de schaduw van de dood Er zijn sporen van eeuwig lijden een heldere bestemming ontbreekt in het niemandsland tussen dood en leven tegendraads…

Vrede ? laten we het hopen

hartenkreet
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.021
Vrede op aarde we willen het zo graag en eens zal het echt komen maar wanneer is nog de vraag Vrede is nog ver te zoeken zolang er nog oorlogen zijn en kogels mensen doden in een wereld vol vennijn Vrede, het klinkt zo mooi we willen het allen zo graag geloven maar zolang de mens niet verandert zal het vuur van de oorlogen nooit doven…
Moeke20 december 2008Lees meer >

De hof

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 592
Eeuwige, koud licht gaat langzaam doven laat het toch aan mij voorbij gaan. Ik zal nooit ophouden in U te geloven maar waar komt toch die angst vandaan. Eeuwige, ik bid U help me toch van dit schijnproces af te komen want U alleen vertrouw ik nog nu brandende tranen treurend stromen.…

De leesbaarheid van de winter

netgedicht
3.8 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.046
Het vuur, het doven. Ik wil zijn in het verlaten. De verbeelding van warme wind. Tastbaar voor mij en de puurheid van elke vlok waarin zelfs de dood sterft. In de tijd en in het tomeloze volgen van het eigen lot.…

Ongevraagd bestaan

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 552
Hij kleedt zich in een helder –nieuw gewaad en laat dit levenslicht ook niet meer doven.…
Adeleyd15 juni 2010Lees meer >

Onthaal.

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 475
De dichter spreekt een geheimtaal in z'n verhaal huist meer stilzwijgen Hij treft muren zonder oren en bij de doven geen enkel onthaal Geen hond taalt naar zijn poezie z'n bundels onverkocht Geen handen..…

Meegedragen door de wind

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 364
naar de lange rij bomen in de seizoenen die komen en gaan hoe de liefde begon op blauwe vleugels gedragen lichter dan ooit door smalle kronkelige straten verbonden met de bron de rode ader van de witte hemelzon terwijl ‘t lijden kermt uit de ogen onder de koperen ploert zonder mededogen de liefdevlam in ‘t hart doet doven…

ONTMASKERING

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 920
Kleine beeldjes van heer Bommel en Tom Poes vinden steeds meer tehuis in verzameloorden spijtig genoeg kunnen sommige liefhebbers van deze helden het eigen geweten doven gaan op het dievenpad de verlangde kunstwerkjes zijn al spoedig buit daad en belevenis van beide vrienden komen weleens door duister doen in boeken die winkels ingaan…
Han Messie14 februari 2025Lees meer >

De eindeloze zee

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 8
Dan bij de wederopstanding Doven maan en sterren In ’t verschiet. Mijn oren horen slechts ’t ruisen Van d’eeuwig komend En weer gaande branding, Verschuivend met eb en vloed. Als de zeewind Wolken meevoert in’t firmament Verdwijnen zon, maan en sterren, Verliest de zee Diens golvende groene pracht.…

We mogen niet ons licht laten doven

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.400
Nooit mogen we de dader ons aller licht laten doven. Nooit mogen we vergeten dat de levenden door moeten leven. Laten we stilstaan en herdenken. Laten we daarna doorgaan met leven. Opnieuw stilstaan en gedenken. En vooral weer doorgaan met leven. Er zijn al zeven doden gevallen. Koninginnedag mag niet ook dood zijn.…

Onvoltooid verleden

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.631
Weggestopte gevoelens, komen ontluikend weer naar boven, als een vuur wat niet te blussen is, de vlammen niet te doven. Dan volgt de emotionele ontlading heel heftig, intens en passioneel, en smelten we weer samen, tot een eenheid, een geheel.…
papilio27 juli 2005Lees meer >

Phantasia romantica

netgedicht
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.214
Wij flakkeren op, zij doven uit. Maar killer zal de nacht niet zijn dan lui-ontluikend nu: 4 maart want wat zo hevig in mij woedt, is roder nog dan rode vuren! Ik heb in jou een stem ontwaard, de roes van samen en alleen. "Ik wil jou wel!" en toch weer niet: verlangen en verzet.…

Schemerogen

netgedicht
3.7 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.762
à Guy In je schemerogen weemoedsregen zwemt je zijn zigeunert ijl en melancholisch in do dorisch uit je dove en waze ogen een valtraan traant en kriskrast in mijn hart jouw laatste woord: BARST!…

Mijn beste vriendin

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.067
En als ik je zie lachen, Dan begint mijn verdriet te doven, Het is moeilijk om er zo wat van te maken, Ook al blijf ik voor altijd in je geloven, Onze gevoelens voor elkaar Dat zie ik nu wel in, Maakt je gewoon… Mijn beste vriendin…

In de knoop

netgedicht
4.0 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.261
Het vuur in hem Staat op punt van doven Sintels her en der Liggen triestig na te stoven Vonken onder as verborgen Wachten op zijn levenslucht Om opnieuw te kunnen branden In torenhoge vlucht Anderen vaak gekoesterd In de hitte van zijn haard Het eigen vuur nooit opgerakeld Is het schemer dat hem aanstaart Als duisternis gaat heersen…

Hij las mijn liederen van smart en rouw

poëzie
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.094
Neen, uw woord heeft mij getroost, 'Israël, die misdreef, blijft Israël, Uw lied houdt glans, die geen Leed doven kan.' En dit herdenkend heeft mijn hart gepoosd Van zijn staag leed, van zijn wroegend gekwel, En mijmerend zing ik dit lied ervan.…

Irak

hartenkreet
3.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.795
wat heb je aan die dove potentaten ?…
Aramis15 januari 2007Lees meer >

De dag gaat haast niet meer open

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 637
Hoop is niet te doven. Gelukkig maar want we zijn toch mensen onderweg, steeds weer uitkijkend naar vrede. Rorate, open u hemel, voor ons diepe verlangen.…
Adeleyd26 november 2011Lees meer >

Loopplank ?

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 540
Gehechte waarde aan onze stappen herinneringen aan het onuitgesproken zinnen, legt het dove oor te luisteren, zo leg ik dat avontuur vast in een verhaal,in de tussentijd de laatste sprong te wagen naar de overkant van jouw alfabet, bedoeld om achteruit te beluisteren en vooruit te zien, daar tussen een niemandsland van vragen die we niet…
Pama25 maart 2013Lees meer >

Zondag

gedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 14.690
De stilte, nu de klokken doven, Wordt hoorbaar over zondags land En dorpse woningen, waarboven Een schelpenkleurge hemel spant. De jeugd keert weer voor d' in gedachten Verzonkene, die zich hervindt Een warm, van onbestemd verwachten, In zondagsstilte eenzelvig kind.…

Pasen 2014

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 519
Pasen: weer verrijzen uit nacht en duisternis, uit angst en veel te klein vertrouwen; gelovend dat de dood een doorgang is naar nieuw en groter leven, naar Licht dat niet te doven is, dat laait en golft tot alles anders is, herboren.…
Adeleyd20 april 2014Lees meer >

Dood

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.176
Mijn peinzen kan de vreemde dood niet loven Die me u welhaast voor steeds genomen had: Uw lichaam dat mijn droom ontroerd bezat, Uw bleek gelaat welks lach mijn smart kan doven.…

Een tijdloze beleving?

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 459
Wie bij daglicht de gordijnen van de wereld sluit en de kaars zal doven, verhult de toekomst in nevelen, een vermetel gebaar om de tijd te willen ophouden. verwijzing naar vroeger eeuwen, zo de mythe wil geloven om in elkaars armen en gedachten te verstenen als lot, dat het geluk niet zal benijden.…
Pama12 augustus 2014Lees meer >

Achter de coulissen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 591
Als de spotlights op het podium doven. En het applaus voor de hoofdrolspelers klatert nog na in de zaal. Dan schuiven de maskers met de panelen; sluiten de gordijnen achter het verhaal.…

van lentezonnen tot ijsbloemen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 535
ruw verbleekt als de lentebloesem openspringt en een zomerbries zoemend zingt tot de herfst de huid tot kippenvel dwingt en de winter zich naar voren dringt toen de lente van alles en nog wat beloofde wij vast en zeker in de zomer geloofden kwam de kale herfst om jou en mij te beroven de ijsbloemen verschenen om het licht te doven…
J.Bakx22 september 2017Lees meer >

Draag me zacht...

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.050
Draag me zacht, gelijk een blanke Lampenvlam in woel'ge lucht, Eer dees kostbaar-laatste spranke Leven dove met een zucht. Draag me zacht: hoe daalt zo dicht en Hel de hemel over mij.... Ben ik reeds de sterrenlichte Poort der eeuwigheid nabij....…

Binnen de krijtlijnen?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 398
Tijdloos kunnen schrijven over geloof en waarheden, dichters dopen de pennen in hun ideologie wat als zand tussen de vingers door naar buiten lekt, woord en beeld waarmee papier is bevlekt, in de kantlijn van verstilde euforie en beheerst verdriet, omfloerst door, in zichzelf te blijven geloven, om bij het ochtendgloren weer te doven…
Pama6 november 2019Lees meer >

Heldere ogen

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 156
.....Hoe kan hun felle licht ineens doven? .....Die heldere ogen Zou het een soort schim zijn? Die s nachts komt opzetten over de verborgen heuvels? Of zou het een droom zijn? Hoog in de bomen waait het Er klinkt kou in de lucht en niemand weet waar hij vandaan komt en wanneer hij gaat, oh het donker in…
Zywa22 augustus 2026Lees meer >

laten leven

hartenkreet
1.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.298
Ik roep zo hard dat de doven hoofdpijn krijgen dat de woorden je bedreigen maar je hoort me niet Ik schud de boom totdat zijn wortels krullen het kraken je oren zal vullen zolang je mij maar ziet Ik spreid gedachten over ellenlange, vochtige paden tot ze in eigen zweet baden maar wat heeft het voor zin?…

de violist

netgedicht
4.2 met 49 stemmen aantal keer bekeken 30.502
met snaren van een verborgen viool wat heeft hem toch genoopt het klankspel niet voor zichzelf te bewaren of een stille plek te zoeken een verborgen begraafplaats waar hij voor niemand en toch allen een bescheiden triomf kon boeken waarom sneed hij mij door hart en ziel en deed mijn wereld bestormen ik zal de klanken moeten doven…