7678 resultaten.
Openbaring
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
728 er een tijd, een moment
Dat plots alles anders is
Kan zijn, ontstaan
Dat liefde zich
Openbaart aan mensen
Die ooit elders waren
In het firmament
Die hun tweeling ziel ontmoeten
Herkenning, vertrouwen
Verbaasd en verwonderd zijn
Er is veel mogelijk
En onmogelijk duurt langer
Eeuw na eeuw schijnen wij te zoeken
Rusteloos en verdwaald…
Eigen ketens
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
980 Ik verdwaalde in mijn angst
Zocht een nooduitgang voor mijn beperking
Ik probeerde weg te komen
Maar viel in een zwarter gat
Dolend door mijn labyrint
Zocht ik naar de juiste gang
Worstelend om boven te komen
Zat ik steeds vaster in mijn eigen net
Toen goede uitkomst leek verdwenen
Vocht ik er niet meer tegen
Vielen alle knopen uit elkaar…
brandt ze in hun vuren
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.371 dromen
van de muren
jagen de fantomen na
die spelen in de
hoofden van de buren
hij stookt hen op
brandt ze in hun vuren
en rookt ze langzaam uit
het zal niet lang meer duren
of angsten schreeuwen
weer hysterisch hun geluid
nu bonken hersens
tegen wanden onbegrip
de handen zijn gebonden
er zijn geen scherpe kanten
meer die het verdwaalde…
Jij
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
2.546 Ze stralen als een zonnestraal,
verdwaald in het duister,
zoekend naar een hart,
om te vervullen van geluk.
Maar wie ben jij?
Verstopt achter je ogen
laat je met dromen.
Dromen over de waarheid.…
Mijn schaduw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.989 Ik ben verdwaald in mijn eigen schaduw
strompelend in een doolhof van schemer
een door de groep verlaten zwaluw
ongewild een schichtige deelnemer
De weg naar schittering is te lang
onontgonnen gebied zonder vrucht
ploeterend door uitzichtloze dwang
ontelbaar veel wolken zonder de lucht
Het hiernamaals lonkt met haar veren
prachtige droomtooien…
Jouw sneeuwse pracht
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
589 je groeide zacht
bloeide in stilte
op bomen en wegen
jouw sneeuwse pracht
zacht dalend in
duizenden vormen elkaar
ontmoetend begroetend
in de avond en nacht
haakte tot
kristallijnen maar
mocht in de zon je
bloem niet meer schijnen
het wit is vervaald
verdwaald in kleurloosheid
van water ooit zal jouw pracht
weer gestadig dalen…
Kreukelzone
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
3.514 Zon leek eeuwig
elke droom moest
hij steeds volgen
tot hij verdwaalde
steeds verder weg
in de eigen geest
die zij niet meer
kon of wilde volgen
dromen stopten abrupt
kreukherstellende fase
was kreukelzone geworden
te laat vandaag
in overbruggen
van de afstand
tussen haar planeet
en zijn vallende ster
die verder raast
richting…
Het kippenhok
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.509 mijn vriendin zit in een kippenhok
met bruine Barnevelders
zij zit hier niet zelf op stok
maar slaapt gelukkig elders
jonge hennen pikken in haar tenen
nagels zonder lak van kleur
verdwaald mais door zon beschenen
voel ik die speciale liefdesgeur
het ei wordt bebroed in mijn hart
door gekakel en gefladder verward
denkend aan die liefdevolle…
Tijd om te leven
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
808 Ik ben verdwaald in mijn verleden,
ergens op een plek ben ik gaan zitten,
en staar afwachtend voor me uit.
Vandaag zit ik daar nog,
zet nooit een stap opzij,
en ik ga ook nooit een stap vooruit.
Mijn toekomst vindt zijn weg,
en ik ben nog altijd op hetzelfde plekje,
ben hier blijven zitten zonder zorgen.…
In de vorens van sarcasme
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
591 Het mag toch niet zo wezen
dat ik mij voortploeg
in de vorens van sarcasme
en verdwaalde utopieën
benevel met dorstigheden
al hecht ik wel waarde
aan de draai wanneer ik moet keren
als de sluithoek van de zon
me donkert in de fijnste mazen
en de afdrukken in mijn huid
de grenzen bepalen
van mijn menselijke mogelijkheden
doch mijn stiel…
het verdronken land verhorend
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
780 zij ligt verloren
op het verdronken land
zoekend naar sporen
van de zee op het strand
de baleinen snijden zinledig diep
een dodelijke staart geeft de laatste zwiep
met brak water spuugt uit het middenrif
een lijfeigen Jonas op het klif
verdwaalde een walvis op de vloedrand
als een zeewaardige verwant
zoekend en sporend
van…
Blauw
gedicht
3.0 met 20 stemmen
7.468 koude duinen, wolkenblauw
bewaasd, omringen de verdwaalde
droefheid, stervend haast,
die in al haar kleinheid
roept en raast.
----------------------
uit: 'Aurora', 1987.…
In delen van wat er was
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
670 ben weer terug
maar hopeloos verdwaald
tussen twee werelden
daar ging alles
met het hart
van generaties lang geleden
ook links en
rechts apart vol
retoriek en kerkse gebeden
heb alles opgeschreven
ben met ze gaan leven
in delen van wat er was
ben nu terug
geschrokken van de hardheid en
het egoïsme hier wat viel dat tegen…
ik ga maar
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
817 ik ga maar
moet jij gedacht hebben
en jij vond achter iedere kraam
ogen die zochten naar jou
de regen huilde met je mee
en de stille dood verliep in kou
verdwaald
vocht je jouw weg naar buiten
maar telkens die dove roep
terwijl de diepte verdween
en de aarde enkel
afmeren kende
het bracht je verder heen…
Misschien
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
583 Omsloten door haar huis
maar verdwaald in zichzelf
pijnigt een vrouw
zich met een gestolen verwachting
Geen hoop
verloren is een toekomst
waarin zijzelf een plaats had
Nooit zal het dierbaar zijn
Licht kan zuiveren, filteren
net als de tijd
Maar hier kan licht van dag noch tijd
het Niets doen wijken
Ze sluit de ogen
en denkt in de…
open
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
477 ik laat mezelf achter
in de ommuurde tuin
verdwaalde herinneringen
lopen met me mee
naar vergeten beelden
voorzichtig blaas ik over
dauwdruppels op het gras
ik voel het mos op de zwerfkeien
zie het rood van de klimop
tegen de buitenmuur
ik streel het tere blad van de magnolia
de bleke zon doet wat ze kan
een lavastroom aan droombeelden…
Vroeger
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
594 Als vroeger is verdwaald
bijten de herinneringen
als zuur
gemis laat sporen zien
waar herkenning zich verschuilt
tussen de flarden van de tijd
zelfs het geliefde tuintje
verdwijnt
in de kille asem het verlies
de gele trossen van de treurwilg
hangen zwaar
en de laatste bloesems tooien
zich tegen beter weten in
terwijl de herinnering…
Mystieke rust
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
536 ik was verdwaald
bomen waren al
geschraald tot aan de top
zon scheen vaag
de theatrale kleuren
van het glas in lood
dat ons de vensters
bood van kathedralen
in het herfstig bos
na zomerlange
beden om verkoeling
heerst er nu mystieke rust
nog zucht de wind
kraken takken zacht
in een devoot ontroeren
zij bezielen nog het
kleurrijke…
Sanseveria hotel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
725 De wereld is van de Sanseveria
maanlicht over verdwaalde stad
jij bent het fraaie droomgezicht
nabij het naaktstrand van de blote ziel
er is onvoorwaardelijke groei
achter jouw schuilend duin
klinkt het droomlied van de liefde
jij bent adem van mijn fantasie
kamerplant in een hotel
eerste kus op het gelaat
tongen van dames groeien…
De kracht
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
705 Liefde is de kracht van het leven
De kracht,kracht om te genezen
Soms is het stralende kracht
Uit de hemelse macht
Soms ook zoete om jou te wijzen
En je in je eer te prijzen
Alles komt er op neer
Dat je keer op keer
Die kracht in je neerdaalt
Zonder dat de warmte verdwaald
Ja de kracht des leven
Is wat ieder wordt gegeven
Het…
scenario
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
559 verblindend weerkaatst de werkelijkheid
het grillig schijnsel van zijn verbeelding
tot ongekende krachten
die mij roerloos ontvoerden
in de leegte van de ruimte
waar verdwaald uit het vertrouwde
mijn fel begeerde leven haar gezicht verloor
in de wisselende kleuren van herinneringen
vervloeit het verleden met het heden
tot een verlichting…
Strohalmen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
516 Tot het diepste, tot ik hard
kan buigen, breken, zal
zoeken naar een teken
van mijn eindeloos verdriet
verdwaald in die grot
ren ik steeds vaker
steeds verder, niet
dat iemand me ziet
weerspiegeld in de beek
leek het toch alsof
getroost en geborgen
iemand naar me-
plots echo en galm je
strohalmen in het donker
in de droom van jou…
Adres vergeten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
241 Gekreukelde grauwwitte bladzijden
uit onze vroegere correspondentie
probeer ik vochtvrij te bewaren
in een doos met andere brieven
het zijn ongecontroleerde emoties
verdwaald op zoek naar pure troost
tijdens nachten van intieme waanzin
samengevat in zoete ernst van liefde
eenvoudige opgeschreven kale feiten
over de kleuren van bloemen en…
Vakantieman
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
154 Alles wat mijn
gemoed beroert
Verbeeldingen van
goddelijke bestemmingen
Goden die zich bijna
bij naam laten noemen,
alsof de blindheid
van mijn verloren tijd
het elastiek
van mijn
gymnastisch verleden
verder en verder oprekt
tot een spagaat tussen
Gulliver en
Berendzoon,
Tussen de reus
en de verdwaalde
ontdekker
Mij blijft…
Verdwaalde plukjes zon
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
490 de matheid van de dag
breekt licht in donkere stukjes
die samen nog wat vonken
in verdwaalde plukjes zon
geen droefheid
maar een doffe pijn
de uren niet meer weten
er slechts fysiek te zijn
ben dwalende in
niemandsland waar geen arm
de hand op steekt in groet
men elkaar gewoon vergeet
zonder enige impuls
is zelfs geduld
een schone…
Verdwaalde vlinder
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
472 maar nauwelijks aanwezig
deze druilerige ochtend vroeg
zijn dichters geen dominees
bij de openbare boekenkast
voor de serieuze liefhebber
van soevereine kraakpanden
met rammelende bedden
een doe het zelf cursus
een gesigneerd liefdesboek
van de schrijver Gerard Reve
en onbestemde twijfels, diep in de buik
bij het zien van een verdwaalde…
Doolhof der Eenzaamheid
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.072 Steeds maar weer lopende in cirkels,
in dat doolhof waar geen eind aan komt
en waar het begin van zoek is;
verdwaald in het doolhof van eenzaamheid.
Koortsachtig zoekende naar een uitweg,
een zij-route of rustplaats ... maar
niets van dit blijkt te bestaan daar,
daar waar ik ben, helemaal alleen.…
Kunst- en letterwinkel
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
7.666 Verdwaald in je taal
heb je een doel
dat woorden heeft
buiten zinnen
terwijl de vorst zich invriest
het zonlicht blaren brandt
vloeien tranen zouter
het verschil met verdriet
is het spoor van de vore
dat je dansend niet trekt
emoties kleuren
in het zichtbare licht
als jij kunst- en letterwinkelt
als
wanneer je durft
in flarden…
Gedragen door de wind
hartenkreet
4.9 met 32 stemmen
2.033 Gedragen door de wind
mijn lief
door de wind gedragen
Oneindig ver
nooit verdwaald in herinneringen
rustend rustend
Gedragen door de wind
mijn lief
door de wind gedragen
Onder de maan
over golven van de zee
voorbij de goudkleurige zon
zwevend zwevend
Gedragen door de wind
te licht om te blijven
met een glimlach fluister ik…
jouw vlammen op de muur
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
790 hoeken
rond de lijn en
laat de scherpte
achter je, kom
en kijk vooruit
ik speel niet
met de graden
van je vuur
jouw vlammen
op de muur
spannen mijn boog
in kaarsrecht
gaan omhoog
de pijl die harten
tracht te breken uit
nooit kunnen vergeten
maar gelassood
is als straal
is tot nu toe in
zijn eigen cirkel
grandioos verdwaald…