Alle inzendingen over kale

1492 resultaten.

Sorteren op:

lentegevoel

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 639
In het vroege middaguur zit ik in de zon op een terras met m'n rug tegen de muur en geniet van de narcissen in het gras die dansen in de wind en luister naar de vogels in de nog kale bomen maar toch met een zweem van ontluikend groen koester ik dit moment in een altijd blij makend seizoen waarin ik alles weer vind…
marijke16 april 2015Lees meer >

februari

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 538
ik kijk door mijn raam dubbelglas in een vierhoek daarachter een kwart van steen en buren met een eigen boek de rest is grijs als de winter met kale takken als decor mijn blik is flinterdun vernauwd een vangnet waar ik me niet aan stoor met een haast afgebakend gevoel dat traagheid boekt en het heden vertrouwt…

Hangende vogels

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 464
Grote zwarte vogels hangen in donzen wolken die uitrusten op verweerde kale bomen tegen een grauwe lucht. Wacht op mij ik neem je mee op het kronkelige pad tussen de bomen door naar het open veld. Daar waar muziek klinkt en wordt gedronken op het leven zonder zorgen onder een strakblauwe hemel.…

Winterweken

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 626
nu eerst witte ijsbloemen op transparante ramen een uitgestrekt sneeuwdeken over kale velden witte wilde zwanenparen in laaggelegen polders vele witte sneeuwklokjes in de bladerloze bossen en langs bevroren beken het is niet donker het wordt niet grijs stralend is de winter met sneeuw, hagel en al het ijs…

JOEGOSLAVITIS ?

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 573
In Zagreb werd ik bestolen, in Ljubljana door tram 4 aangereden, tijdens een buikonderzoek in Skopje werd ik per abuis besneden, wegens m’n povere kennis van de lokale taal schoor een kapper in Pristina me helemaal kaal … ik ga stoppen met citytrips naar voormalige Joegoslavische steden!…

Bezoek

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 708
Wacht nog even totdat het gedicht zich openbaart het duurt een ogenblik voordat ik de woorden in mijn ziel kan vinden trek je broek weer aan over de groene vallei geef jouw kale bergen aan de zomergoden en mijn woordenbrij plaats een strakke komma achter mijn woordendool en blijf voor altijd mijn idool.…
Alex Huppelrat14 september 2023Lees meer >

Levensdoel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 775
wij en de tijd we hebben allebei met hem gevrijd de kinderen vaders moeders ondertussen de kleinkinderen ook al niet meer zo klein het nest is leeg in de oude boom maar groeien doen de jonge scheuten gekoesterd door het licht dat door de kale takken schijnt stilaan gestreden is de strijd maar de tijd ons toegewijd was…

Niet meer spreken

netgedicht
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 460
Dat we niet meer konden spreken schreef je toen jullie naar de blauwe hemel keken naar de kleine schitterende druppeltjes aan de takken van de kale kastanjeboom naar de meeuwen en de andere vogels die in hun scheervlucht wel van zilver leken.…

Mijn pijn

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 425
hij strooit zijn diepste pijn als brood voor het publiek, niet om te helen, maar om de echo's te stelen het is niet wat dit zegt dat mij niet snijdt zijn donker verhaal maar dit bedelen zo zichtbaar en kaal de pijn die geen adem meer vindt zonder diep applaus, lijkt op gevoel als handel en de stilte- een loos huis - de…
Silann Nara26 februari 2026Lees meer >

ZWEVEND VAN HERFST NAAR WINTER

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 485
Zacht huivert de spits van 't kale ranke boompje: roerloos deint de valk. De regen houdt op. Proef natte lucht in stralend licht. Een zwarte streep damp raakt de ondergaande zon, verscherpt het purper. Langs de parkvijver staan heesters, kaal, recht en stijf; Dáár ruist bamboeloof.…

Filomijn

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 569
Filomijn o filomuze filomuzi- kaal kwatrijn in dichterszang zit maat, lyriek en kort en lang en dynamiek een klank verwoord een woord gehoord - is daar maar één toon aangeboord? een enkele toon maakt nog geen woord wie heeft er ooit 'een toon verwoord'?…
Max11 december 2019Lees meer >

Simonshaven 2020

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 485
Het groene metershoge riet Beweegt onrustig heen en weer Twee roze hyacinten staan Eenzaam in een nog kale tuin Een dikke hommel bromt Tegen nog kinderlijke bloesem Kleine insecten wolken in het Rond, de poes vraagt of ik haar Onder haar kin wil krieuwelen Ik geef er graag gehoor aan Het voorjaar gaat zijn tijd opeisen Gebiedt de…

De mystiek van de wintertuin

netgedicht
1.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 504
Het licht valt als adem op de kale takken, breekt in ijzige lijnen, danst op het stille oppervlak, en ik besef dat ook mijn eigen rust een pure bron is waar alles wat stil leek ontwaakt.…
CB2 januari 2026Lees meer >

Marmer

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 933
Wat voelt als kale zachtheid blijkt een brok verdriet, intens verdiept als meteoor gehard. Binnen bonkt een grijze herinnering als holle echo doorheen een blakende stilte. Rusteloos stroomt het als vergeten door gletsjers van verleden sterft een duizend doden op het schrift van het gemiste lot.…

voorbijgaan

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 679
herfst is de zoete geur van voorbijgaand bederf een tijdelijk sterven regen klettert uit eindeloze grijze luchten op kale takken ruist op verterend blad grauwe ochtendnevels hullen de bossen in sluiers van tranen traag druipend langs zwartgroene stammen die wachten op de zon…

Nieuws

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.515
De eerste sneeuwvlok Valt op straat Terwijl de kerkklok Slaat Kleurt de wereld wit Voortaan Zit de oude man Niet langer voor het vensterraam En een vlucht Ganzen vliegt Over het kale akkerland In de koude avondlucht Richt het maanlicht Zich op de arrestant Het stond in de ochtendkrant Naast het weerbericht…
Invild Deniz23 november 2005Lees meer >

Suites voor Annemieke XXXVIII

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 506
de lente is kaal engelenhaar prikt mijn hoofdhuid als ik ga liggen op het brede strand ligt een dikke laag glacé feest der herkenning vegeteren - met een appel in eden en het vijgenblad het lauwe lichaam lava borrelt onderhuids een slaapwandelaar een grijze wants op de rand van de broodplank loopt er onder door…

En dan nog iets (1)

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 715
Geharnast ver van gekooid Vergelijken is nooit overbodig vooral niet als het overtollige is verdwenen De bron van je erger(n)is onuitputtelijk Waar zit de bloedzuiger De luis (op een kale kop) of de vlo (tussen twee nagels) Knip … naar de moraal Je kunt niet beminnen zonder reden heb je leren haten…
Na Bauwen28 december 2007Lees meer >

Berliner Schloss

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.281
Met de kale vlakte vol kranen en kuilen in het hart van de stad heeft men grootse plannen. Het Paleis komt terug met zijn doden, hun dromen, verleden en toekomst, levensgroot en in kleur. Wat bleef van de oorlog: massieve uniformen op een oud bleek journaal- het vergeten verhaal van een verre historie die nooit is geweest.…

Long Weekend

gedicht
3.0 met 226 stemmen aantal keer bekeken 52.691
Een dooie meeuw dreef triest en morsig op de zilte baren. ’s Nachts, in een kil en kaal pension, was er die ene treitermug. We pakten mooi de eerste trein naar Rotterdam terug…… -------------------------------- uit: 'Zondagsdichters' (1981)…

winter wil ik niet meer zien

hartenkreet
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.255
kale winterbomen steken blote armen bladerloos de kou in handen diep in zakken begrijpend knikkend naar de naakte boom langzaam verder lopend door de lange winterlaan hoofd gebogen richting grond laat de zachte lente maar snel komen winter wil ik niet meer zien…
Gerardo12 februari 2006Lees meer >

Zondagmorgen

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 494
Leven op een kale berg hoog en droog zonder iets wellicht dat stukje brood en wat warme gedachten. Bij het slapen gaan dacht ik nog het kan zo maar wederkeren en in dat licht voel ik liefde omdat ik liefheb wat ik niet raken kan.…

overbelicht

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 721
gisteren sprak ik met de zon over de naderende lente de kreek spiegelde mij voor zonder beloftes, het riet wuifde de aarde scheurt al her en der laag kiest een patrijs zijn landing nu nog kijk ik tegen kale bomen zoals bezems borstelen zij schoon meer nog sprak de zon met warmte verblinde mij, met zicht op mooier…
Rieg28 januari 2009Lees meer >

Jij bent mijn paradijs

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 714
ik heb alles uitgedaan en weggesmeten kaal ben ik mezelf gebleven heb me toen aan jou gegeven adam zonder slang jij bent mijn paradijs ik woon je uit tot al je grijs verdwenen is je handen weer met kleuren spelen en in je mond de appelsmaak vervliegt ik laat je voor de laatste keren komen heftiger dan in je stoutste dromen ja ik…
wil melker5 augustus 2009Lees meer >

Waar eens

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 504
waar eens de kersen groeiden daar is het nu zo kaal krassende kraaien maken er een hoop kabaal waar eens de bessen rijpten door sappig groen omgeven daar heb ik in de ijzige kou een gedicht voor jou geschreven waar eens de appels bloosden in een warme zee van licht daar vecht ik nu tegen de herinnering met een traan op mijn gezicht…

Geweld verdelging

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 535
Als er geen geweld meer rondzwerft zal de wereld geen gebroken hart meer zijn met een tranenspoor van verdriet, want gekruist langs de vele wegen zal de onweersbui van het betrokken gezicht geen gedonder meer verstrooien over kale plekken, dus de laatste overstromingen van emoties zullen dan verdampen achter de bescheiden zon en het hoopje…
MiTcHeLL13 september 2010Lees meer >

Toulon

gedicht
2.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.843
Geluid dat uit de foto's stijgt Kale plekken binnen het hoofdgordijn Wie er allemaal verdwenen zijn Tegen de lijmstokken van de dood gevaren Roekeloos, as, verstrooid verleden Stomme film zonder gebaren Naar de dood richt ik elk grijs kanon In de haven van Toulon. ----------------------------------------- uit: 'De dorst der havensteden…

Lege Lange Weg Vol

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 623
Ik reed die weg Tientallen keren op weg Nu leeg, kaal Enkel een paar rode klaprozen witte kamille geel koolzaad Deze kende ik al van voor jou Andere niet die leerde je mij Net als ik jou leerde kennen En jij mij Niet uit mijn hoofd in mijn hart Zelfs in tegenwind een lange weg vol…

Wortelt daar vol trots

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 598
jij stond niet in de bloemenwei naast zoveel anderen te geuren jij kleurde nog wat hogerop de boomgrens al voorbij waar jouw knoppen met de elementen vochten om te overleven jij wortelt daar vol trots jouw zaden zullen zelfs op de kale rots nog bloemen geven…
wil melker6 januari 2013Lees meer >

Vertrouwelijk.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 673
Ik kijk, de takken nog kaal. Zijn kolossale stam, hij staat er Verlaten bij. Diep geworteld in de aarde Waarop de zon schijnt. Rust, vrede heerst hier onder een Zachtblauw hemeldek. Terwijl moeder natuur waakt en ik een zucht van verlichting slaak.…
martin valk22 februari 2013Lees meer >