1492 resultaten.
lentegevoel
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
639 In het vroege middaguur
zit ik in de zon op een terras
met m'n rug tegen de muur
en geniet van de narcissen in het gras
die dansen in de wind
en luister naar de vogels
in de nog kale bomen
maar toch met een zweem
van ontluikend groen
koester ik dit moment
in een altijd blij makend seizoen
waarin ik alles weer vind…
februari
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
538 ik kijk door mijn raam
dubbelglas in een vierhoek
daarachter een kwart van steen
en buren met een eigen boek
de rest is grijs als de winter
met kale takken als decor
mijn blik is flinterdun vernauwd
een vangnet waar ik me niet aan stoor
met een haast afgebakend gevoel
dat traagheid boekt en het heden vertrouwt…
Hangende vogels
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
464 Grote zwarte vogels
hangen in donzen wolken
die uitrusten
op verweerde kale bomen
tegen een grauwe lucht.
Wacht op mij
ik neem je mee
op het kronkelige pad
tussen de bomen door
naar het open veld.
Daar waar muziek klinkt
en wordt gedronken
op het leven
zonder zorgen
onder een strakblauwe hemel.…
Winterweken
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
626 nu eerst witte ijsbloemen
op transparante ramen
een uitgestrekt sneeuwdeken
over kale velden
witte wilde zwanenparen
in laaggelegen polders
vele witte sneeuwklokjes
in de bladerloze bossen
en langs bevroren beken
het is niet donker
het wordt niet grijs
stralend is de winter
met sneeuw, hagel
en al het ijs…
JOEGOSLAVITIS ?
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
573 In Zagreb werd ik bestolen, in Ljubljana door tram 4 aangereden,
tijdens een buikonderzoek in Skopje werd ik per abuis besneden,
wegens m’n povere kennis van de lokale taal
schoor een kapper in Pristina me helemaal kaal …
ik ga stoppen met citytrips naar voormalige Joegoslavische steden!…
Bezoek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
708 Wacht nog even
totdat het gedicht
zich openbaart
het duurt een ogenblik
voordat ik de woorden
in mijn ziel kan vinden
trek je broek weer aan
over de groene vallei
geef jouw kale bergen
aan de zomergoden
en mijn woordenbrij
plaats een strakke komma
achter mijn woordendool
en blijf voor altijd mijn idool.…
Levensdoel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
775 wij
en de tijd
we hebben allebei
met hem gevrijd
de kinderen
vaders moeders ondertussen
de kleinkinderen
ook al niet meer zo klein
het nest is leeg
in de oude boom
maar groeien
doen de jonge scheuten
gekoesterd door het licht
dat door de kale takken schijnt
stilaan gestreden is de strijd
maar de tijd ons toegewijd
was…
Niet meer spreken
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
460 Dat we niet meer konden spreken
schreef je
toen jullie naar de blauwe hemel keken
naar de kleine schitterende druppeltjes
aan de takken van de kale kastanjeboom
naar de meeuwen en de andere vogels
die in hun scheervlucht
wel van zilver leken.…
Mijn pijn
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
425 hij strooit zijn
diepste
pijn als brood voor
het publiek,
niet om te helen,
maar om de echo's
te stelen
het is niet wat dit zegt
dat mij niet snijdt
zijn donker verhaal
maar dit bedelen
zo zichtbaar en kaal
de pijn die geen adem
meer vindt
zonder diep applaus,
lijkt op gevoel
als handel
en de stilte-
een loos huis
-
de…
ZWEVEND VAN HERFST NAAR WINTER
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
485 Zacht huivert de spits
van 't kale ranke boompje:
roerloos deint de valk.
De regen houdt op. Proef
natte lucht in stralend licht.
Een zwarte streep damp
raakt de ondergaande zon,
verscherpt het purper.
Langs de parkvijver
staan heesters, kaal, recht en stijf;
Dáár ruist bamboeloof.…
Filomijn
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
569 Filomijn
o filomuze
filomuzi-
kaal kwatrijn
in dichterszang
zit maat, lyriek
en kort en lang
en dynamiek
een klank verwoord
een woord gehoord -
is daar maar één
toon aangeboord?
een enkele toon
maakt nog geen woord
wie heeft er ooit
'een toon verwoord'?…
Simonshaven 2020
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
485 Het groene metershoge riet
Beweegt onrustig heen en weer
Twee roze hyacinten staan
Eenzaam in een nog kale tuin
Een dikke hommel bromt
Tegen nog kinderlijke bloesem
Kleine insecten wolken in het
Rond, de poes vraagt of ik haar
Onder haar kin wil krieuwelen
Ik geef er graag gehoor aan
Het voorjaar gaat zijn tijd opeisen
Gebiedt de…
De mystiek van de wintertuin
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
504 Het licht valt als adem op
de kale takken, breekt in ijzige lijnen,
danst op het stille oppervlak, en ik besef dat ook
mijn eigen rust een pure bron is waar alles wat stil leek ontwaakt.…
Marmer
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
933 Wat voelt als kale zachtheid
blijkt een brok verdriet, intens
verdiept als meteoor gehard.
Binnen bonkt een grijze herinnering
als holle echo doorheen
een blakende stilte.
Rusteloos stroomt het
als vergeten
door gletsjers van verleden
sterft
een duizend doden
op het schrift van het gemiste lot.…
voorbijgaan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
679 herfst is de zoete geur
van voorbijgaand bederf
een tijdelijk sterven
regen klettert uit
eindeloze grijze luchten
op kale takken
ruist op verterend blad
grauwe ochtendnevels
hullen de bossen
in sluiers van tranen
traag druipend
langs zwartgroene stammen
die wachten op de zon…
Nieuws
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.515 De eerste sneeuwvlok
Valt op straat
Terwijl de kerkklok
Slaat
Kleurt de wereld wit
Voortaan
Zit de oude man
Niet langer voor het vensterraam
En een vlucht
Ganzen vliegt
Over het kale akkerland
In de koude avondlucht
Richt het maanlicht
Zich op de arrestant
Het stond in de ochtendkrant
Naast het weerbericht…
Suites voor Annemieke XXXVIII
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
506 de lente is kaal
engelenhaar prikt mijn hoofdhuid
als ik ga liggen
op het brede strand
ligt een dikke laag glacé
feest der herkenning
vegeteren -
met een appel in eden
en het vijgenblad
het lauwe lichaam
lava borrelt onderhuids
een slaapwandelaar
een grijze wants
op de rand van de broodplank
loopt er onder door…
En dan nog iets (1)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
715 Geharnast
ver van gekooid
Vergelijken is nooit overbodig
vooral niet
als het overtollige is verdwenen
De bron van je erger(n)is
onuitputtelijk
Waar zit de bloedzuiger
De luis (op een kale kop)
of de vlo (tussen twee nagels)
Knip …
naar de moraal
Je kunt niet beminnen
zonder reden
heb je leren haten…
Berliner Schloss
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.281 Met de kale vlakte
vol kranen en kuilen
in het hart van de stad
heeft men grootse plannen.
Het Paleis komt terug
met zijn doden, hun dromen,
verleden en toekomst,
levensgroot en in kleur.
Wat bleef van de oorlog:
massieve uniformen
op een oud bleek journaal-
het vergeten verhaal
van een verre historie
die nooit is geweest.…
Long Weekend
gedicht
3.0 met 226 stemmen
52.691 Een dooie meeuw dreef triest en morsig op de zilte baren.
’s Nachts, in een kil en kaal pension,
was er die ene treitermug.
We pakten mooi de eerste trein naar Rotterdam terug……
--------------------------------
uit: 'Zondagsdichters' (1981)…
winter wil ik niet meer zien
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.255 kale winterbomen
steken blote armen
bladerloos de kou in
handen diep in zakken
begrijpend knikkend
naar de naakte boom
langzaam verder lopend
door de lange winterlaan
hoofd gebogen richting grond
laat de zachte lente
maar snel komen
winter wil ik niet meer zien…
Zondagmorgen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
494 Leven op een kale berg
hoog en droog zonder iets
wellicht dat stukje brood
en wat warme gedachten.
Bij het slapen gaan dacht ik nog
het kan zo maar wederkeren
en in dat licht voel ik liefde
omdat ik liefheb
wat ik niet raken kan.…
overbelicht
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
721 gisteren sprak ik met de zon
over de naderende lente
de kreek spiegelde mij voor
zonder beloftes, het riet wuifde
de aarde scheurt al her en der
laag kiest een patrijs zijn landing
nu nog kijk ik tegen kale bomen
zoals bezems borstelen zij schoon
meer nog sprak de zon met warmte
verblinde mij, met zicht op mooier…
Jij bent mijn paradijs
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
714 ik heb alles
uitgedaan en weggesmeten
kaal ben ik mezelf gebleven
heb me toen aan jou gegeven
adam zonder slang
jij bent mijn paradijs
ik woon je uit
tot al je grijs verdwenen is
je handen weer met kleuren spelen
en in je mond de appelsmaak vervliegt
ik laat je voor de laatste keren komen
heftiger dan in je stoutste dromen
ja ik…
Waar eens
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
504 waar eens de kersen groeiden
daar is het nu zo kaal
krassende kraaien
maken er een hoop kabaal
waar eens de bessen rijpten
door sappig groen omgeven
daar heb ik in de ijzige kou
een gedicht voor jou geschreven
waar eens de appels bloosden
in een warme zee van licht
daar vecht ik nu tegen de herinnering
met een traan op mijn gezicht…
Geweld verdelging
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
535 Als er geen geweld meer rondzwerft
zal de wereld geen gebroken hart meer zijn
met een tranenspoor van verdriet,
want gekruist langs de vele wegen
zal de onweersbui van het betrokken gezicht
geen gedonder meer verstrooien over kale plekken,
dus de laatste overstromingen van emoties
zullen dan verdampen achter de bescheiden zon
en het hoopje…
Toulon
gedicht
2.1 met 10 stemmen
3.843 Geluid dat uit de foto's stijgt
Kale plekken binnen het hoofdgordijn
Wie er allemaal verdwenen zijn
Tegen de lijmstokken van de dood gevaren
Roekeloos, as, verstrooid verleden
Stomme film zonder gebaren
Naar de dood richt ik elk grijs kanon
In de haven van Toulon.
-----------------------------------------
uit: 'De dorst der havensteden…
Lege Lange Weg Vol
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
623 Ik reed die weg
Tientallen keren op weg
Nu leeg, kaal
Enkel een paar
rode klaprozen
witte kamille
geel koolzaad
Deze kende ik al van voor jou
Andere niet
die leerde je mij
Net als ik jou leerde kennen
En jij mij
Niet uit mijn hoofd
in mijn hart
Zelfs in tegenwind
een lange weg
vol…
Wortelt daar vol trots
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
598 jij stond niet
in de bloemenwei
naast zoveel anderen te geuren
jij kleurde nog
wat hogerop
de boomgrens al voorbij
waar jouw knoppen
met de elementen vochten
om te overleven
jij wortelt daar vol trots
jouw zaden zullen zelfs op
de kale rots nog bloemen geven…
Vertrouwelijk.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
673 Ik kijk, de takken nog kaal.
Zijn kolossale stam, hij staat er
Verlaten bij.
Diep geworteld in de aarde
Waarop de zon schijnt.
Rust, vrede heerst hier onder een
Zachtblauw hemeldek.
Terwijl moeder natuur waakt en ik
een zucht van verlichting slaak.…