535 resultaten.
Dorpse vriend
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
598 Ik hoor de echo van het dodenlied
het is mijn antwoord op jouw zwijgen
een omweg via de muziek
die toetert naar de wolken
er groeit een dorp
rond jouw onschuld
een kerk dicht bij jouw hart
er staan koeien in de weide
ik proef de nasmaak van een levenslied
in iedere liter bier en in iedere druppel regen
rond jouw onschuld
zwemmen zwanen…
De tweehonderdjarige eik
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.506 te staan
geen soortgenoten
om hem heen
mistflarden draaien rond
zijn kale bol
twee kraaien krijsen
plotseling zijn naam
op de smalle landweg komt
een bestelauto aan
vormt al jaren een
richtpunt voor
't verkeer in de zon,
de regen en de
grauwe, natte duisternis
gespaard voor
de open haard en
boerengewin
des zomers
voor de koeien…
Sint Jansteen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 Totdat je schielijk uit mijn bed verdween
en nu weer koeien melkt in Sint Jansteen.…
Van alles
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
642 Van alles heb ik
Moeten leren -
Koeien melken
In de grazige wei,
Aren lezen op het
Verlaten korenveld,
Maar evengoed
Over de Maagdenburger
Halve bollen moest ik alles weten,
En over het smeltpunt van goud,
Het gevaar van vloeibaar
Kwik voor de trouwring
Die ik misschien ooit dragen ging,
Van Immanuel Kant
En zijn reine Vernunft…
Sunnyboy Blues
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
501 dagen verder opengaan
Wit en roze bloesem bomen in de laan
Trommel gitaar en tamboerijn
Met je klompen op het bluesfestijn
Room in tinnen kannen, groene weiden
Met Sunny Boy om ons te verblijden
Klompen stampen op ruw houten planken
De pijpen opgerolt, hoog opgeslagen
Luisteren naar muziek om voor te danken
Tussen loeiende koeien…
warmte maakt geluiden stil
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
591 prikkeldraad en paaltjes
beesten in het gras
bonte koeien mompelen
windend van het gas
vogels fluiten duikend
schooierig gebekt
scheren nesten zoekend
kletsend uit hun nek
vlinders vliegen kleuren
ogen geel en wit van licht
strijken neer op bloemen
vouwen vleugels rustend dicht
sloten dromen zwart
door zonlicht groen gekant
strakke…
steekspel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
497 man gebaard
met week vlees en bloed in de mond
gespeend met melk en zorgen bezwaard
schuift hij zijn klamme buik naar de afgrond
En wanneer het ebben komt na de vloed
liggen ze op een hoop benen en bekkens
gewis komt de koude wind tussen ’t wasgoed
het venijn met vuur de adem in de kwintessens
Waarna veel napraat de naijver d’ oude koeien…
jouw bloem verdroogt nu in de knop
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
807 weg is de herfsttooi
het mooie donkerrood
in geel en bruin
de kleuren uit de tuin
bloemen werden vaal
waren te moe om nog te bloeien
takken zijn al kaal nog iets
te vroeg om ze te snoeien
het land is leger langs de dreven
koeien staan al 's nachts op stal
alleen de schapen zijn gebleven
hun vachten voelen winter al
de zomer…
Wat zou ik graag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
82 lofgezangen en vrolijke psalmen
Wat zou ik graag mijn stem weer
laten zingen juichen
Om God de lof te zingen en
van zijn grootheid te getuigen
Wat zou ik graag weer uren
willen fietsen in de weilanden
langs rivieren genieten van
de prachtige natuur zo wonderschoon
Wat zou ik graag weer uren
willen wandelen langs grazige
weiden met koeien…
Genoeg
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
583 We roepen bezorgt minder C0 tweeën,
maar halen de soja van over de wereldzeeën,
voor de magen van onze kippen, varkens en koeien,
want de vleesproductie moet blijven groeien.
Bijna de halve wereld eet hier van mee,
de economie gaat goed, Nederland hoezee, hoezee !…
Augustus
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
551 Een veldboeket en takken zwaar van peren
Dicht ruisend zomerblad, een vergezicht
Wat koeien grazend in fel zonnelicht
En schapen blatend in rustieke sferen
Bos levert schaduw, zitbankjes naar keuze
Een opgeworpen houtwal weigert wind
De bijen zoemen hard en eensgezind
De vlinders eren al het glorieuze
De paarden schudden hoofd en staart…
Oude boerderij
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
530 Het leven
verbergt zich niet meer
achter de schaduw
van de lange bomenrij
midden in het landschap
de oude boerderij
waar wind waait
door de plinten
de geiten zijn verdwenen
de sterrenhemel fonkelt fier
boven de oude boerderij
waar regen valt
op rieten dak
de koeien staan niet op stal
de maan beschijnt de wildernis
natuur die…
geen titel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
469 Dat woord alleen
Uit: 'O, die wijze koeien', Chris de Valk
Uitgeverij Abraxas Zuider-Amstel, Amsterdam…
Boerenlust
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
292 Zijn koeien staan aan de kant
van de sloot, zijn schapen
staan op ’t droge te slapen.
Ik kijk naar een aquarel met
kleuren zonder smet
van schilders kleurenpalet.
De blauwe hemel verdwijnt
in het licht van de zon, schijnt
zo fel, dat alle kleur wegkwijnt.
De boer keert terug naar zijn
hoeve. Daar wacht zijn Katrijn.…
Dood van een bodybuilder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.508 De boeren zien met lede ogen
hun omzet ernstig dalen,
maar de kippen en de koeien
kunnen weer adem halen.
Daar komt de stoet,
geheel in 't zwart.
De mannen druppend van het zweet
de vrouwen van hun smart.
Twaalf dragers zijn er nodig
voor die kolossale kist.…
de skyline als mistig verleden
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
806 vertrouwen
lijkt zij te denken
de leidsels enigszins gevierd
ruimte geef ik haar
ik voel haar onrust, stapvoets dus
hier zie ik de wieken
als zwarte schimmen
met de molen als doodskop
in deze sinistere stilte
met vochtig beslagen gras
hier zwierf ik, denkend
en kijkend naar torens
toen nog punten van hoop
en toekomstverwachting
en koeien…
Mijn trein
hartenkreet
1.9 met 10 stemmen
2.335 Terwijl het landschap voorbij suist
De bomen me slechts even kunnen zien
Gebouwen slechts een ogenblik kunnen knipogen
Raast mijn trein op weg naar huis
Koeien kijken in de wei
Schaapachtig naar mij in het raam
In hun ogen zie ik mededogen
Zij zijn buiten en zij zijn vrij
De brug die draagt mijn trein met moed
't is zo voorbij, maar '…
Veldoven
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
748 wilde zwaan
en pikken houtduiven voldaan
de zwarte bessen van een vlier
gegraven gaten werden meren
waarin de vissen lustig paaien
en aan de oever wilgen pronken
die in spiegelbeeld verzonken
statig naar het water zwaaien
hoe schoon is deze weidevlakte
- als uiterwaard gerenommeerd –
nu bloemen er zo welig bloeien
paarden draven, koeien…
herkauwers zonder decorum
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.049 puur alleen de half zachten
nat aangemaakt tijdens nachten
herkauwen doen ze dus wel wis en waarachtig
dat maakt de koe echt heus niet tot konijn
houdt de één het binnen op voor de schijn
de ander vreet vies met lak aan decorum
half verteersel vers uit eigen rectum
gelukkig gedragen ze zich verder haasachtig
stel immers dat indiërs koeien…
In de stralend gouden avondgloed
gedicht
2.1 met 26 stemmen
11.039 In de stralend gouden avondgloed van Aelbert Cuyp
dromen de koeien als antieke goden. De spiegel
van het bergmeer opent het binnenste zien.
De hemel en de aarde rusten in elkander uit.
Men zou wel willen lopen over het gele water
en zo de wolken raken en nooit meer ontwaken.…
de natuur
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
626 De lammetjes en kalfjes spelen in de wei, en daardoor worden de schapen en koeien blij.
De lekkere geuren van de bomen in het bos, en het mooie groene mos.…
de natuur
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
652 De lammetjes en kalfjes spelen in de wei, en daardoor worden de schapen en koeien blij.
De lekkere geuren van de bomen in het bos, en het mooie groene mos.…
Op het erf van mijn vader
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 September drie-en-zestig
Zon die te lonken
Aan de hemel staat
Koeien die dartelen
Alsof net het
Voorjaar is begonnen
En vliegen die
Zoemend langs mijn
Kinderjaren gaan -
Onder goedkeurend oog
Van honderden goudsbloemen
Die het perk van mijn
Jeugd omzomen -
September tweeduizend
Dertien - loom als toen
Die dag - als ik…
Stierenvreugd
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
405 Want in het weiland aan de overzij
daar graasden wel zo’n stuk of veertig koeien
maar hij stond in z’n uppie in de wei
en dat deed hem door eenzaamheid hard loeien.
En bovendien, hij kwam er toch niet bij;
het hek -hij kon het dagelijks verfoeien-
hield hem gevangen in zijn eigen wei
waar hij uit eenzaamheid hard stond te loeien.…
Vroege ochtend aan de rivier.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
878 stralen van de ochtendzon
kleurende overvloed gedrapeerd over 't boerenland
ganzen in groepen op 't water langs de oeverrand
een zaligheid zoals deze dag begon
het kleine roeibootje van een oude visserman
afgemeerd bij zijn rijen fuiken
kan de lucht van gevangen vissen ruiken
twee reigers aan de kant in afwachting; van…
enkele zwartbonte koeien…
De Boeren
gedicht
4.5 met 2 stemmen
7.022 - fragment -
Dertig varkens, vijftien koeien, een tractor 75 PK,
een TV, vijftig kippen, geen kinderen.
(Wij hadden er wel gewild, Mijnheer,
maar naar de dokter gaan wij niet gaarne,
want als er iets gebeurt met de vrouw, Mijnheer,
wie zorgt er dan voor het vee?)…
Koning Koe
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 het je niet kan schelen
dat je wensen onmogelijk zijn
zodat je doet wat mogelijk is
alsof het allemaal al voorbij is
en je geniet van elke toegift
afwisselend naar lucht happend
in de vloed en droogstaand
in de eb temidden van het sissende
ademen van de algjes – de golven
van het verdeelde samenwerken
in een wereld vol koningen en koeien…
Een grauwe herfstdag
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
889 lege café terrassen
toch een glimlach op mijn gelaat gekregen
fascinerende aanblik van bossen met kale bomen
alleen in de toppen nog wat bladerkleur te ontwaren
kraaien huizen er met tientallen paren
zon lijkt er toch even door te willen komen
schreeuw van een roofvogel in de grauwe lucht
in de verte bij een hek staan enkele kleumende koeien…
The Spirit of St. Louis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
399 Een cowboy uit een dorp in de Midwest
Zag hoe zijn broers, z'n vader en z'n moeder
Hun dagen sleten, twee als geitenhoeder,
De andere als stalknecht in de mest
Van koeien - deed wel mee, met tegenzin
Maar trok de wijde wereld liever in
Z'n bleek gleed langs de uitgestrekte velden
De heuvels en de verre horizon
De sky was leeg en leek…
Zeven sloten lopen langs de weg.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Totdat moment, dat breekpunt in je
leven; waarop de schimmen van oude
koeien in de zeven sloten uit baden
gaan; en je geen vanzelfsprekende
passage meer geven om op dezelfde
wijze voort te gaan.…