8932 resultaten.
Uit de tijd
gedicht
3.4 met 21 stemmen
9.305 Ik zoen de koude naam op de achterkant
Van mijn adres, verscheur de enige brief.
Het maanwit heeft weer niets verklaard.
De nacht bezit geen grond om op te rusten.
Het is vroeg in de slapende stad.…
De zwerver
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.496 Door de lege koude akker
Loopt een oude, arme stakker,
Zoekend in de harde grond
Of-ie geen petatters vond.
Wroetend gaan de zwarte handen,
Klapperend de zwarte tanden,
Gulzig glimt de grauwe mond
of-ie geen petatters vond.…
De liefde slaapt in haar hart
poëzie
4.2 met 6 stemmen
5.469 "De liefde slaapt in haar hart
als de lente in de winterse grond
die in koude en duisternis wacht
als een vlinder in haar cocon.
in het dorp waar ik nu overnacht
schijnt morgen een schuimende zon
in een hemel met palmen bevlagd!…
de "Groene"Vogel is Dood
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
522 Wij warmen ons met goene stroom
en laten jullie in de koude staan.
Straks rest ons slechts de koekoek
en ik bedoel dus die van hout,
die in een klokhuis aan de muur hangt
en ons de tijd toevertrouwd.…
zonder groen blijft het bladstil
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.011 zich terug
diep in de warme huizen, vorst
zal snel het zomers leven kuisen
er is geen dood in de bevroren
grond, het rood met hermelijn
hoort bij het Koning Winterse festijn…
Herfstdag
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
762 Voel de koude regen neerslaan op mijn blote handen,
zie goudgele bladeren stervend vallen op de grond.
Zet me schrap, bijt op mijn tanden,
harde wind speelt teder om mijn mond.
Als een kus vanuit de verte, vanuit het verleden,
zo ervaar ik dit geluk schenkend moment.…
Terug naar de platte grond
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
587 ik trek het niet meer
die wijde wereld
in godsnaam
laat haar krimpen
tot wat zij was
een platte schijf, net groot genoeg
voor hier en daar een stam
bossen bomen en struikgewas
rotsen en rivieren
een grot om in te wonen
een krijtend kind
en een god die verwondert…
Kroon-ge-tui-ge
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Ongebalanceerd door virus
zeer waarschijnlijk de corona op het werk
Veel mensen ernstig ziek of ergo, reeds
gestorven; door deze smet geveld
MADE IN CHINA; kinderhanden
tegen slechts abominabel loon
Hoog van de toren met kinderarbeid
Laag bij de grond als het gaat om niveau
Als kopers dus samen kroongetuige
de voornaamste, die schijnbaar…
Ludwig 2
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
754 Toch dragen
witte dampen op een koude
morgen zonnen in sluiers
verborgen en eeuwig rust
zijn gekkenlach.…
Een vuilnisbakkie
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
601 was niets meer aan te doen
Ze aaide zacht zijn kop
Toen de hond er niet meer was
Werd de vrouw erg ziek
Ze miste hem verschrikkelijk
En moest naar een kliniek
Daar heeft ze nog een jaar geleefd
Dacht dagelijks aan haar trouwe hond
Die ze lang geleden had gevonden
Zomaar ergens op de grond…
Bevroren
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
807 moeten hoger
De wind moet nog harder waaien
Ik val op de grond
Huilend sta ik op
Ik staar naar niets in het donker
Zo blijf ik uren staan
En de wind blijft maar waaien
Ik ben bevroren
Bevroren van binnen
Ik loop weg
Ver weg in het niets…
EEN HERFSTDAG
poëzie
3.7 met 9 stemmen
4.602 Dode blâren zijn op de grond gevallen,
Maar zó sterven lijkt me mooi en allen
Die m’n vrienden zijn, wens ik zulke dood;
Dat zij nooit kennen koude winternood.
En om me ook wat van dat goud te geven
Speelt blij de zon op m’n aangezicht even,
Dan met schalkse klownknijpen, speelt de zon
Over m’n beeltnislege medaljon.…
Herfstgloed in sonnet
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
908 ontsteekt de herfst enthousiast zijn vreugdevuur
en dwarrelt het goudgele blad al knisperend rond
deze vertekende warmteschijn van de natuur
schildert met verve de komst van het koude front
met opgloeiende vonkjes tegen ‘t koele lazuur…
Op weg naar vrede
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.020 Aan hebzucht gaat de aarde diep te gronde
en oorlog lijkt er nimmer van de lucht.
Het kon een paradijs zijn zonder zonden,
doch onheil maakt de sterveling beducht.
Miljoenen mensen slaan weer op de vlucht.
Waar blijft de tijd? Die heelt toch alle wonden?
Dat mensen arm zijn, laat de rijken koud.
Oneerlijk is het aardse slijk verdeeld.…
lente
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.093 gezonden
beetje sneeuw en wat vriezen gehad
en heb het toen weer genoeg gevonden
Zie nu crocussen bloeien en sneeuwklokjes
en narcissen komen uit de grond
jaja het wordt me het weertje wel
lente maakt lichaam en geest gezond.…
de vijver
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
635 als donkere ogen, als een koud weerzien
die rond kinderballonnen krioelden
en alle kleuren hoonden
nergens heen
ik verzonk in doorzichtige lijfjes
toen het watervlak
brak
moeizaam
boven het blauwe leven…
Schulden uit het verleden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
542 , hoe
Onbereikbaar ik was
Niet alleen voor jou
Maar voor verder iedereen
Buiten het leven levend
Koud, kil, ongevoelig,
Te zwaar belast met de
Schulden uit mijn verleden
En was het de depressie
Die overwon en mij in een
Altijd durend winterslaap
Gevangen hield…
Op de Caraïben.
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.501 Een villa met veel grond.
Daardoor trekt hij het jaar rond
en drinkt elke dag een verse cocktail.
Hij waant zich in het paradijs.
Doch wordt hij misschien niet oud
met al zijn grillen en vereis
krijgt hij het vlug koud.
Kan hij de ballen niet meer tillen.
Maar wat kan hij nu nog meer willen?…
Sneeuwklokjes
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
694 Getogen uit koude winternachten
sneeuwklokjes licht en frêle
kunnen ze niet langer wachten
brengen ze terug ’n teken van leven .
Ik zie hun kleine kopjes hangen
als lichtjes naar de dode grond
zo speels, lief en onbevangen
dat ik ze als nieuw ontloken vond.…
wuifwilgen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
580 ze staan er nog
de wind, gevangen in hun kruinen
struint de kale takken door
je hoort ze zachtjes kraken
en hun blaadjes raken
stil de grond
de vooravond van winter
wint met lange passen tijd
je schuifelt mee en kwijt
melancholie aan koude voeten
met een neus vol rottigheid
het laat de regen wenen
in een langgerekt verwijt
als weemoed…
SNEEUWKLOKJES
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
567 Getogen uit koude winternachten
sneeuwklokjes licht en frêle
kunnen ze niet langer wachten
brengen ze terug ’n teken van leven .
Ik zie hun kleine kopjes hangen
als lichtjes naar de dode grond
zo speels, lief en onbevangen
dat ik ze als nieuw ontloken vond.…
mooie winter op komst
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.002 Koud is de winter wit en glad,
Koud is de winter mooi en nat.
Mensen buiten in hun wanten,
sneeuw dwarrelt aan alle kanten.
Koud is de winter wit en glad,
Koud is de winter mooi maar nat.…
Ik mis je zo...
hartenkreet
3.4 met 43 stemmen
2.684 Koud en stil
Kijken ogen
In de wereld
Koud en stil
Staren ogen
In het niets
Koud en stil
Kijken ogen
Vol pijn,verdriet
Koud en stil
Dwalen ogen
Gevuld met vele tranen
Koud en stil
Rouwen ogen
Missend de geliefde
Die er niet meer is
Vragende ogen
Zeggen zacht:"Ik mis je zo..."…
roos
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.013 verlaten
koud is het
door en door koud…
Op een berg onder de maan die zich heel noch half mag noemen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
889 zijn wij niet verder gegaan
omdat het ons zou verdoemen
op de grond in het gras
waar bloemen nog ontbreken
kijk ik naar waar de liefde was
voel het nu pas steken
in de tijd zo snel gegaan
terwijl wij zoveel mailen
Laat ik nu een kleine traan
ach het zal wel helen
ik sta op, ik ga staan
heb het koud en kan niet meer
Nee, laten we nu…
Winterkou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
255 Bittre kou heerst alom,
Vrees we ’n koude winter gaan beleven.
Gevallen blad zit vastgevroren
Aan de bevroren grond.
De verwarming brandt volop,
’s Nachts ’n elektrische onderdeken,
Of ’n warme kruik mee naar bed.
De plantenwereld is in winterslaap,
Net als d’egels en menig insect.…
Geen luid geluid
poëzie
4.7 met 6 stemmen
2.048 Maakt grond en sneeuw en harten hard
en al de bomen zwart
De hutten staan zo kil en stil
alsof haar elk gesloten wil
daarbinnen dringt de koude maar,
daar uit de dodenbaar
Gebogen hoofds, vereenzaamd droef
Een moeder die haar kind begroef
Sluipt wanhoop d' aarden straten door
en glimlacht als te voor
en glimlacht of zij hoop nog hiet
dat…
Nachtelijke Spiegeling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
8 De wind strekt koud zijn hand langs stille lanen,
waar lantaarns bleek hun laatste ogen slaan.
Een schim van gisteren komt traag voorbijgedaan,
gevangen in het web van eigen tranen.…
De Herfst
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.026 De bladeren vallen van de bomen,
die dwarrelend op de grond neerkomen.
De zuidwester komt weer uit de kast,
de wind waait en giert enthousiast.
De natuur kleurt in rood en goud,
langzaamaan wordt het koud.
Ruige luchten en wolkenpartijen,
schilderachtige landerijen.…
Sneeuw
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
2.551 Je hand pakt de mijne,
en trekt me zachtjes op de grond.
Een hand vol sneeuw,
je schaterende lach.
Voel me als een klein meisje,
het maakt me lichtelijk van slag.
Warme adem glijdt langs m’n lippen,
langzaam kom je dichterbij.
Ondeugend kijk je in m’n ogen,
je koude neus tegen die van mij!…