2645 resultaten.
PRINSENHOF
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
631 Heerlijk zwerven rondom vredige haven
blijft wild beleven, ofschoon steeds vertrouwd.
Avondglans verspreidt zich langzaam, neemt bezit
van het sprookjesland, dat op zijn luister wacht;
bootjes maken hun verwazende rit.…
Sterre der Zee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
629 vooruit
klapperende zeilen als de jurken
van de hoeren aan de Taag
hun keurs omhooggeduwd
met buigzame walvis baleinen
Zij stoppen zilvergeld
in de spleet van een offerkist
dankbaar buigt het negerbeeld
met tekst voor behouden vaart
smeken de zegen af van Isis
beschermvrouwe van de zee
Zij roept hen met de golven
in de haven…
De Gek
poëzie
5.0 met 1 stemmen
9.453 Hij liep gedoken als een moede vogel
Langs de haven, waar de vissers stonden.
Daar schuw voorbij. Voor hem lag grauw en wijd
De zee en fluisterde als uit duizend monden.
Hij hief het hoofd en leek te luistren even.
Toen verdween zijn schaamle gestalte in de regen,
Moeizaam schuifelend, gebogen tegen
De wind.…
Onveranderlijk
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
489 Die geen wens nog uit doet komen
Die harde maatschappij
Zij vergiftigt al mijn dromen
Ik gruwel van de mensen
Die zichzelf zo mooi zien staan
Die vrienden selecteren
Op een koophuis en een baan
Ik kan niets meer waarderen
Zie de fouten die er zijn
Irriteer mij aan een houding
Ook al is die nog zo klein
Verbrand een schip in iedere haven…
Bevrijding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 Hengel me binnen
Want als een gedreven vis
Zet ik je op je zinnen
Op jou vredige lege stranden van liefde
Zonder vooroordelen
Zal ik rust vinden
Haal me eruit
Laat me spartelen op het droge
De woeste zee
Mag dan wel mijn haven zijn
Het is nu tijd
Iets in mij verlangt naar iets anders
Bevrijd me
Al doet het pijn
Al betekent het mijn eind
Niet langer…
Splinters in een ziel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
478 Deze tijd voelt compleet als andere haven,
aangelegde geleden pijn, stil venijn ervaren.
Het is het nu weten dat verlies fel kan inslaan
als een bom die splinters achterlaat in zielen.…
Ik steek een storm op
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
369 volle straten en winkels
waar het geld nooit ver rolt
blikken beducht, kussen vluchtig
en handen handtastelijk zijn
Dat is niet goed
Ik steek een storm op
blaas stoelen van de terrassen
sla deuren en waai stof
als een nacht door de stad
Tuien en spijlen klapperen
een hond jankt en een poes
loert naar de baarzen
in het water van de haven…
IJkpunt ?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
490 Ervaring zo uit averij geplukt,
zuchtend in het kreunend riet,
geschoren en gebundeld gevormd
door een mysterieuze hand, dan
waant het vertrouwen zich in
een veiliger haven, om snel
ook de laatste ankers op te halen,
al blijft het bestaan dat er altijd
wel iets te vrezen valt, de vraag blijft
of we de tol hebben en willen betalen.…
Iets van Tao en de vrouw van wie iedereen houdt
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
620 Ik stroom door jou
Als een rivier door de bedding
Ik droom door jou
Je lach is mijn redding
Vertel me wat je ogen gezien hebben
Maar vertel me niet wat je verlangt
Want het bangt mij dat ik niet degene ben
Die het je geven kan
Ik bezit de vonk, maar niet de gave
Ben ik bang
Om jouw wensen naar de haven te brengen
Want het duurt met mij…
achter uitgang
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
564 jij rondjes loopt
je voeten liegen
je slaat de damp weg
klampt je vast aan water
zoekt naar iets onzichtbaars
ogen van glas
de spiegels gebroken
dan hang je aan de zon
wil de nevel optrekken
handen van was
armen te kort
je valt uiteen
en ik lijm wat
en ja, je bent er nog
en ja, ik weet het nog
en ja, je doet het goed
in de haven…
VLEUGELLAM
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
439 Heersers der wereld geven sterke leiding
aan mensen van dwalen of in goede haven.
Gods adem zal scheppend, bekend voortdraven,
treft regerend huis en zwervende eenling,
kan beiden doen glanzen vol zegening,
neer leggen als moe gevlogen raven.
Het hoog vernuftige brein, de naakte geest
staan voor hun Vader. Klein en verslagen?…
HONKVAST WAAIEN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
401 De bruisende branding murmelt bewust,
blaast haar stem langs haven en vissersbuurt,
landinwaarts, tot steeds verder aangevuurd.
Tenslotte vindt zij in de Ardennen rust.
De luchtstroom versnippert zich, zakt traag neer
in koele grotten, wil daar altijd blijven,
duister leven sterken in zaal en meer.…
Vlag op Mars - Flag on Mars
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 A safe haven when earth is cursed,
and, of course, "America first".
't Klimaatakkoord, wat moet je ermee?
Zo inspirerend is 't niet, nee.
Our bet's on Mars, if you will,
here on earth: "Drill, baby, drill!…
meubilair
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
271 Ondertussen zit ik hier te peinzen
wat ik zeggen zal
wanneer ik afscheid neem
van dit strijdtoneel,
deze onzekere haven
waar mijn trossen losbraken,
mijn schip op drift raakte,
ik de klippen omzeilde,
dweilde tot de bodem
hard in zicht kwam.…
BELGISCHE AARD
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
243 Aan Antwerpens Scheldekade
liggen vaartuigen
met welbekende
of verborgen bestemming
grote schepen rusten stil
wachten op hun verre reis
over wereldzeeën
hun kleine zusters
verheugen zich op
de vertrouwde vaart
langs nabije kusten
dan wel over rivieren
boten voor tochten
in en nabij de haven
zijn blij dat ze spoedig
hun…
De nieuwe Colossus
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
155 hoog geheven
noch als strijdende stadstaat Athene
noch als heersers over Babylon
zal voor onze poorten door zee omspoeld
een machtige vrouw in de schemering staan
wier toorts een schicht is, gekooid in zijn baan
Moeder der Ballingen; wat haar baken bedoelt
is een wereldwijd welkom; haar zachte ogen
heersen over luchtbruggen der haven…
De nieuwe Colossus
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
168 blinkende lans hoog geheven
noch als strijdende stadstaat Athene
noch als heersers over Babylon
zal voor onze poorten door zee omspoeld
een machtige vrouw in de schemering staan
wier toorts een schicht is, gekooid in zijn baan
Moeder der Ballingen; wat haar baken bedoelt
is een wereldwijd welkom; haar zachte ogen
heersen over luchtbruggen der haven…
Hoedenspeld
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
72 tweelingbroer
had ook op jou kunnen zijn
jij zocht andere gevaren op
geronseld voor het Oostfront
geduwd door jouw grootouders
ontplofte er een granaat
en was jij er bijna geweest
die hoedenspeld op de achtergrond
stak weer in jouw ruggengraat
behoedzaam en bedeesd
zocht jij licht voor de lichtekooi
een paradijs voor de schizofreen
een haven…
loslaten voor houvast
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 bondgenootschap
dat hen nu knellend klemt
in het losgewoeld venijn
vertelt rede het verstand
het bij elkaar zo alleen zijn
moet je samen nu loslaten
om bevrijding zo te vinden
in het nieuwe perspectief
door elkaar vrij te geven
met ieder een eigen weg
om apart en toch samen
de enten van jullie liefde
met dat nieuwe houvast
veilige haven…
Volkswijze
poëzie
4.0 met 9 stemmen
3.112 Smal scheepje, vaar maar:
Eindeloos is de zee,
Al trillen je moede masten,
Al heb je te zware lasten,
Toch mag je in geen haven rusten
En aan ‘t eind van de reis moet je ankren,
Ergens ver buiten op de ree.…
Tijhaven
gedicht
3.0 met 23 stemmen
9.298 Kom, kom, roep ik blozend
maar omdat de tijd veranderd is
keert het kind zich om en vangt de wind van de haven
met zijn oorschelpen.
-----------------------------------
uit: 'God bewogen', 1997.…
Ingewijde ogen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
725 Zoeken naar terugkomen van ver
gaat zij voor anker in zijn blijvend veilige haven
dromerig terugblikkend naar weleer
toen ging hij haar ziel als nog vreemde laven
oude wonden geven alweer bekend zeer.
Zij gaat vastberaden voorbije wegen
met ingewijde ogen opnieuw betreden.…
De stilte
poëzie
3.2 met 2385 stemmen
4.974 Leer u aan de stilte laven:
Waar het leven u geleidt -
Zij is uwe veil'ge haven,
Want zij is de grote gave
Van de eeuwigheid.
Sluit de stilte in uw gaarde,
Wees in haar gelukkig kind:
Al wie ze aan haar schoot vergaarde -
Alle zaligen op aarde
Hebben haar bemind.…
Kalme zee
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.857 We deelden in de haven nog een kade
maar dan is elk een eigen koers gaan varen
alsof de trossen nooit verstrengeld waren.
Nu mijden we elkanders breedtegraden
en schrijven in ons logboek: kalme zee.…
ONSCHULDIGE ARMOE
poëzie
2.3 met 3 stemmen
1.871 De mens komt in gebrek buiten of met zijn schuld,
Onschuldig wordt er veel gebrekkig geboren,
Onschuldig hebben veel hun have verloren,
Wel hem, die zulks gedoogt met Job's loflijk geduld.…
MIJN LAATSTE DAG
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.072 toegestoken
gelijk in de potdichte mist de seinen
Mijn ziel is warm, mijn lijf zo koud
achter mij vervaagt wat ooit bestond
Vergeefs zoekend naar enige inhoud
zie ik de wereld dicht bij de afgrond
Puur stil hangt als een deken om mij
mij rest slechts de vredige overgave
Gisteren schijnt wel erg lang voorbij
evenals de hang naar die aards have…
Vlinderpelgrimage
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.062 Aan de oevers van Cape Cod melancholiek
Zwaait Bas Jan af in zijn triptiek
De levende have wier wuivend weesgegroet
In zijn uppie voor de Zefier uitgaat
De opgang tegemoet
Schier Atlantisch overschrijdend document
Waarvan elk zweemsel naderhand verstrooid
Getuige de Guppy van zijn smartenman berooid
Op de verstgelegen klippen van Aran…
De stilte
poëzie
3.5 met 8 stemmen
1.151 Leer u aan de stilte laven:
Waar het leven u geleidt -
Zij is uwe veil'ge haven,
Want zij is de grote gave
Van de Eeuwigheid.
Sluit de stilte in uw gaarde,
Wees in haar gelukkig kind:
Al wie ze aan haar schoot vergaarde -
Alle zaligen op aarde
Hebben haar bemind.…
Al zijt Gij vert, Nooit uit het hart.
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.595 Door de Liefde lijd ik vrese:
Liefde zoekt uit vrees te wezen,
Even als de Schipper doet,
Als hem treft een tegenspoed,
Van de woeste storm Winde,
Tracht hij goede ree te vinden:
Veile Haven, anker-strandt,
Daar hij schadeloos belandt:
Even gaat het mij in 't minne,
Ik zoek uwe gonst te winnen.…
Diabolide
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
470 stil,
schreed althans amper voort
en de boeren, die ploegden maar voort -
die zoon in zijn diabolide
- GPS-navigatie aan boord -
langs randen die dàt juist verbieden
slipte en dacht
als ik nog langer wacht
komt die duivelse diabolide
nooit aan op het Zandvoorts circuit
en strandt-ie, mijn bloedrode stier,
in 't zicht van de haven…