787 resultaten.
Noorderlicht
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
2.741 in koeterwaals spreekt ze roerend
zonder poespas of dure woorden
lieert ze klanken uit het noorden
mij naar it marrenlân vervoerend
vlak aan het water droom ik haar
bij ’t paviljoen, naast pottenstrand
waar de zon het startersland verbrandt
en ik zwijgend naar haar schaduw staar
dichten dansen mij lokkend naderbij
talen mij in tomeloos…
aardgas
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.011 de wind is oppermachtig in het noorden
hij geselt de verloren graswoestijn
en buldert met beangstigend venijn
door stervende of doodgewaande oorden
waar nuchter de gesloten noorderlingen
totaal doorweekte klei trachten te knechten
en kale kromgebogen struiken vechten
tot een trage dood ze zal bedwingen
uit het lichaam van het arme wingewest…
Onbereikbaar
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.372 ik kijk niet eens om
wil de klanken inhalen
eer zij de hoek om dansen
naar het noorden
daar waar geluid nog
ruimte kent en woorden
nog stilte vinden, vind
ik onvoorwaardelijk
aanvaarding
beide armen
schuin in de lucht
reiken spijt en vergeten
naar diep geslagen
wonden, ik luister
maar het blijft stil
zo stil…
Een goed pruimenjaar
gedicht
3.2 met 30 stemmen
18.025 .
------------------------------------------
uit: 'Het magnetische noorden', 2001.…
Najaar
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
814 Van de bergen in het noorden
rollen wolken naar het dal
waar jij en ik het traag verval
beseffen zonder grote woorden.
Laten we nog één keer de sintels van het licht
met onze adem doen ontwaken
dan vouwen we het duister dicht
terwijl we met een laatste blik de horizon aanraken.…
Dochters
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
516 In het hoge Noorden,
nam hij plotseling jouw hand.
Ging op de knie en sprak de woorden,
wil je met mij mee naar sprookjesland?
Jij hebt volmondig ja gezegd,
om deze ridder te gaan volgen.
Ik heb ooit ook een ring voor jouw moeder neergelegd,
werd onder duizenden kusjes toen bedolven.…
Hemel
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.613 Ging zij ooit open in het oosten,
het noorden wachtte op de zon
de terugkeer van het licht
symbolisch in het dennengroen
in deze koude winternacht
bedenken dat het zuiden straalt
en onze nacht in 't westen daagt:
het is nooit overal hetzelfde
de maan is rond, de maan is rond
en uit het donker stralen sterren
als alles zo om alles draait…
gedicht met stilte geschreven
gedicht
3.5 met 35 stemmen
15.289 Met een weefsel van regen en moeheid heeft
de stilte ons bekleed en onze lippen gericht
naar het van koude biddend noorden.
Zo stil is het nu dat men huivert en vreest
dat iemand plots op een gong zou slaan
en van de leegte zou scheuren het oorzichtig vlies.…
Café Brasilien
gedicht
3.2 met 12 stemmen
10.320 Het Noord-Atlantisch licht valt zacht als wisselgeld
over het terras van Café Brasilien.
Welkom.
Hier viert men deze twintigste-eeuwse 24 uur
in luchtigste bedrijvigheid. Obers serveren
Zij schenken port en aandacht aan de mannen en de vrouwen
of leunen zacht als op een enkele toon
tegen de groene tafeltjes.…
Elenore
netgedicht
3.7 met 40 stemmen
2.454 Denk dat ik je maar dierbaar bijzet
in de doos van onvervulde dromen
één van die punten, die ik niet heb bereikt
Bij nacht op zoek naar jouw aanwezigheid
je opnieuw van dwaallichtjes maak en meng
met witte wieven voor damp en luchtigheid
's Morgens de lakens terugslaan, uitrekken
je bent geweest en hebt dingen verplaatst
automatisch het noorden…
Zomerse dromen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
474 ik zag het hek
al openstaan
gescheurd in
zijn scharnieren
nog een stukje
draai te gaan
de tijd heeft
stilgestaan in
twee ondiepe
karresporen
de berm is in
groen verloren
noord-hollands
karakteristiek
wat weggestopt
tussen hoge bomen
warm genietend
van zomerse dromen
maar in de keuken
rommelt drukte
van belang het
schapenvlees…
Eerste akte/ontvankelijkheid
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
695 neder
en drukte hem zwaar
lood wervelde om het heden
blote voeten in de rijm
krakende grashalmen
in stichtelijke stilte
de openbaring voorbij
nevel kringelt zacht
om zijn verlaten lichaam
zijn dampende huid
zweet een koude schedel uit
een stoel dood van het wachten
het levende wit vangt de essentie
vier tralies schuiven naar beneden
Noord…
Gedicht met stilte geschreven
gedicht
2.1 met 122 stemmen
28.472 Met een weefsel van regen en moeheid heeft
de stilte ons bekleed en onze lippen gericht
naar het van koude biddend noorden.
Zo stil is het nu dat men huivert en vreest
dat iemand plots op een gong zou slaan
en van de leegte zou scheuren het oorzichtig vlies.…
Foezelen.
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.448 Zo heerlijk langzaam straaielen
en samen lekker draaielen,
jouw beeld in mij verfraaielen,
zo lekker op jouw bank
Jij mag me best bestringelen
of direct heel hard verspringelen
misschien ga je me wel ontzwingelen
bij het schijnsel van de maan
En al wat me nu nog rest
ik zeg het je op het lest:
of het nu noord is, zuid of west,
Schat…
Zoals yin hoort bij yang
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
646 van de ochtend tot de late noen
vormen licht en schaduw
soms een vrijspel
om zelf hun weg te zoeken
in vrijheid en losheid
van noord, oost, zuid en west
het beweegt zich voort
op een mystieke manier
over Moeder Aarde
stapvoets voel ik het
naast mij gaan
op een ondoorgrondbare wijze
is een kracht die alles
omsluit en insluit…
Megenham
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
405 of het nu kwam
door turf graven
of door Dollardwater
dat binnenkwam
het verdwenen dorp
Megenham
is niet meer
gelegen aan de Tjamme
met aan de overkant
Wynedaham
Megenham
ten noorden van
Ganzedijk
wat heel goed kan
want ten oosten daarvan
ligt een sloot
genaamd Buitentjamme
zuidoostelijk daarvan
Drieborg, locatie van
Wynedaham
Megenham…
dichten
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
583 Zingend vliegend over het woud en over
de zee, van noord naar zuid en andersom,
als je je veren goed draagt kom je heel ver!
En je kunt er gewoon voor blijven zitten-…
hoe te dichten ?
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
515 dichten
Het is zeker
iets van de hersenen
Begrijp tot nu
toe van hersenen niet veel
delen mijn hersenen mij mee
terwijl ze zoeken naar poëzie
Je kijkt naar de rimpeling
over het water,het water huivert
door de wind maar ook door je blik
dus schrijf dat dan maar op terwijl
de pont naar de overkant vaart
naar de Hades en naar Noord…
Met vlag en Wimpel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Hier was het gisteren een koele Koningsdag, met een noord- tot noordoostelijke boreale bries.
Je naamgenoot had het maar getroffen, met Maastricht...!…
Liefdesspel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
503 Al een poos zonder lucide dromen
was ik mijn lichaam met warm water
schoner dan voorheen, het vuil spoelt weg
een trein uit het verre Noorden
brengt ons verse dromen
het is de tijd voor zoete pret
ik wil puur zijn voor wat komen gaat
nu mijn dromenland ons samenbrengt
in het mysterieuze spel van de liefde
al lang geen fantasie meer
doop…
Spits in knollenland
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
528 noordoostpolder nieuw knollenland
gewonnen uit de zuiderzee
Een reisje om de noord
naar spitsbergen en nova zembla
met het behouden huys
nog zonder döner en kebab
een toren in een blokkendoos
de spits van emmeloord…
Wodka hier, wodka daar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
586 (Vashe zdoróvje)
De vondst van die container wodkaflessen
Trok zelfs de aandacht van minister Kaag,
De Koreaanse Leider drinkt het graag,
Maar moet zijn dorst nu met iets anders lessen.
Maar als die zending echt uit Rusland kwam,
Hoe kwam die dan terecht in Rotterdam?…
Ochtend
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.273 gesmoord
De vrachtwagen die de
bocht veel te hard nam
De maan die op de straten
kapot kletterde
De dooi die inzette
En die piano, prachtig
Oude man Amos die
de zang op zich nam
In die pijn had ik
mijn doel bereikt
Dan was daar de tijd
Ik zei maar niks
Ik ging ervan uit dat
iedereen wel wist
dat ik de laatste trein
richting 't Noorden…
De dubbelganger
netgedicht
4.2 met 31 stemmen
1.368 Iedereen heeft een dubbelganger wordt er gezegd
waar heeft God de jouwe in Jezus'naam neer gelegd
Gezocht in het Verre- en Midden Oosten
niets van jouw evenbeeld om mij te troosten
Europa van Noord tot Zuid, zelfs Afrika
lachte Hij mij uit en gaf zelfs een trap na
Nu zag ik duizenden Claudia's in Israël
this must be heaven or this must be…
Wind
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
612 uit het noorden als deze het wil
uit het oosten droogt hij je lippen
uit het zuiden komt de zijden wind.
Als alles stil staat heb je geen naam
laten alle bladeren zich hangen.
Het wordt donker dus ik kan je niet meer zien.
Als de bladeren spreken in hun eigen taal
heb je weer naam.
Achter het diepgroene zwart jullie hilariteit.…
Geest uit de fles.
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
659 ,
en op het meer jouw rimpels, de
vrije wil van een smachtende
weerspiegeling, de zon zonk
neer, de horizon spoog rood
de sproeten op je huid,
kennelijk te snel en te jong
ontbloot in prikkelende dauw,
verdreef een zucht uit de damp
en wreef de ochtendlamp zo zacht, zo
lang en werd de geest opnieuw geboren,
verboog de wind van noord…
Ik droomde dat het anders was #2
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
671 Ik droomde dat het anders was
De wolken gleden traag voorbij
Wierpen schaduw op cichorei
Diep verborgen in het gras
Ze trokken naar het noorden
Trage stappen die weerklonken
Alleen de bajonetten blonken
In deze kille dodenmars
Sombere helmen diep gebogen
Wisten waar het einde lag
Wanneer de schrille schreeuwen stierven
In het duister…
Ik droomde dat het anders was #2
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
824 Ik droomde dat het anders was
De wolken gleden traag voorbij
Wierpen schaduw op cichorei
Diep verborgen in het gras
Ze trokken naar het noorden
Trage stappen die weerklonken
Alleen de bajonetten blonken
In deze kille dodenmars
Sombere helmen diep gebogen
Wisten waar het einde lag
Wanneer de schrille schreeuwen stierven
In het duister…
Trotse zomerbruid
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.793 je draagt de wereld op je hand
de zon van oost naar west
het licht van noord naar zuid
de schaduw is je vreemd
je bloei der jaren
toont een trotse zomerbruid
gracieus is je spiegeling
een dans tussen werkelijkheid
en nog onbekende dromen
op dekentjes van dauw
laat je tinkelsterren
in liefde samen komen
ik wens jou duizend blaadjes…
toch aanwezig
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
849 wij liepen traag de wereld achterlatend
jouw gebaar latent aanwezig in het samen
zijn van jouw laatste tred, jij als molen
ik als steen, halfzijdig het blik gericht
naar waar het noorden jouw einde kruist
het natte aan onze voeten speelt
met de jonge snuit, harig zoals
ons geweten spelt deze aarde
de waarheid op haar zwarte kraag
wij met…