28259 resultaten.
Ons hout
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
577 Ons houden van is hout geworden
verschoten door het leven
vervolgens is het koppig en ruw
met onrust ingewreven
Ons houden van is hout geworden
zilt van de oneindige traan
het haalde het zoete uit datgene
wat eenmaal was ontstaan
Ons houden van is hout geworden
verweerd door het verleden
geblakerde nerven relateren aan
hoe vurig het…
uitzicht
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
609 mijn uitzicht
hunkert,
opent ramen
en deuren
voor een nieuw
begin
mijn hartje zingt
van verlangen,
wil liefde laten
bloeien
een zalig moment
koestert dit gevoel,
laat liefde
maar binnenkomen,
zoals lente
de zon
verwacht!…
ik ken je geheimpjes
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
707 ik ken
je geheimpjes
die je bewaart
want tijdens
je dromen
mompel je woordjes
je mond
vertelt veel
pikante verhaaltjes
mijn oren
staan open maar
in geen enkele zin
hoor ik
mijn naam vallen
en dat vind ik zo triest
die nacht
maakt me bang
om je hart te verliezen
ik verlang
naar de morgen
want dan…
Zonder woorden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
862 Woorden uit een zin
zeggen vaak heel veel
over liefde en haat
jouw gevoel, dat ik
graag met je bepraat.
Mijn hart kan spreken
zinnen maken op papier
met liefde en veel warmte
geef ik het op mijn manier
vandaar staat mijn liefde hier!…
LAS HUELGAS
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.045 Aarzlend spreekt de mond der nonne
Van haar liefde voor een koorknaap,
Die het wierookvat eens zwaaide
In de kathedraal van Burgos.
Aan hem denk ik altijd, _ snikt zij, _
Aan zijn schittrend schone ogen.
Juan was zijn naam. Zijn vader
Was een arme schapenhoeder.…
la donna e mobile
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
709 Wat was ze mooi en soeverein,
wat kon ze me bekoren.
Zij was als sprankelende zomerwijn,
ze was mijn ochtendgloren.
Ik huppelde met flukse tred,
werd gek van exaltatie.
zij stelde toen een harde wet,
ik viel snel uit haar gratie.
Ze kreeg een ander in de mot,
een knaap met blonde lokken.
Voorwaar een echte liefdesgod,
nu zit ik hier te…
Gouddraad uit vlas
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.004 Het liefste van voorbij
is zo verweven
door mijn leven
als een bundel gouddraden
verkregen uit het vlas
het voelt nog steeds
zacht strelend
als zoete bloemengeuren
in een zomerlied
die mijn dagen doen kleuren
dat helend
opklinkt uit verleden
hoe intens
onze liefde was…
Alleen zijn
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
610 Ik ben je liefde niet waard!
Ook al heb je ze verklaard.
Ik duw je ver weg van mij.
Iedereen blij!
Mijn zorgen verdwijnen.
Maar voel me wegkwijnen.
Ik wil niet alleen zijn.
Alleen zijn doet zo pijn!…
Leven is zo kostbaar in mijn ogen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
473 Leven kent al vroeg plaatsen waar jij kinderen gaat krijgen
jij stappen gaat zetten en waar jouw tafel lang zal staan,
kent allang de plekken waar het allemaal deels zal gebeuren
jij liefde zult ontdekken en kennen maar soms ook zult treuren.…
Zoete Freule
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
627 Een jonkvrouw verbleef in Kerkrade
Zij was verslaafd aan chocolade
Een schoonheid zo mooi
Vrindjes van allooi
Toch koos zij voor ene Verkade…
haar naam
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
550 breng het woord terug
in het mooiste gewaad
ja dos haar uit voor
een omhelzing met
de wereld
laat het horen tot
in de moederschoot
geef haar onderdak
dit vermogen deze
streling voor het oor
sterren zon en maan
stralen licht op haar
betekenis dans schrijf
zing haar in alle talen:
liefde is haar naam…
Schaduw van jouw glimlach
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
472 Want ware liefde die de ziel omstreng’t,
blijft eeuwig branden, ongeacht de wegen…
Aan tafel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
91 Vurige met
afwisselend
tedere
klanken
aan empathie
en verbondenheid
geen gebrek
de liefde
tafel
is gedekt…
buitenliefde
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
863 in het prille lentegroen
en felle gele velden
lagen jij en ik
als naakten voor de schilder
poserend voor elkaar
onder de blauwe hemel
met wolken, als maar wilder
verzopen in het geel en groen
tijdloos ons verlangen
kroop de tijd door ons bestaan
totdat de lucht
nu rood behangen
ons weer naar huis deed gaan…
Rust
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
2.646 ik ontlaad het leven
even uit mijn lijf
ontspannen
als een lappenpop
adem lucht weg
als ik opgetild verblijf
met kop en kont
in de palmen
van jouw handen
straks
na een ontzielde pauze
verneem ik zachtjes
uit jouw mond
dat mijn voortbestaan
bij elke prille dag
in stof of geest
opnieuw begint…
Uitzicht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
847 Prille populieren omlijnen de wijde polder
gelijkmatig gegroepeerd liggen oeroude boerderijen
schilderachtig stil in het rustieke landschap
Kale boomtoppen wiegen in de wilde westenwind
zilvermeeuwen tegen een meervoudiggrijze wolkenlucht
enkele eendenparen kiezen voor een vrije vlucht
aandachtig geniet ik een stukje stilte…
geluk
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
2.150 een huidje zo zacht
en een hartje zo rein
zo heel nog onschuldig
kwetsbaar en klein
weerloos en breekbaar
vrij nog van pijn
prijs ik mij gelukkig
mama te zijn
van dit prille ventje
zo weerloos en teer
die mij laat genieten
telkens weer
de zon doet schijnen
iedere dag
met zijn lieve
stralende lach.…
Voor eens in mijn leven
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
637 Omarm me met warme tederheid
wandel met me in de zon
wees geen dief in de nacht
hou van me
niet alleen gisteren
maar ook vandaag
in het prille uur
van de morgen
kus de dauw van mijn lippen
streel mijn gouden haar
laat de wind
met mijn lokken spelen
heb me lief
zoals ik jou
laat mijn naam
de fluister
op je lippen zijn…
Een nieuw begin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
815 Vol verkregen levenslust
gooit zij haar gordijnen open
kijkend naar ondergang van volle maan,
vervangend in prille ochtendzon.
Een zware deken valt van haar af.
Ze voelt zich vrij,
eindelijk
haar ogen, kijken weer blij.
De nacht; eindelijk voorbij.…
Zo onverwacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
513 Waar tot voorkort
Afval in diverse soorten
En maten het straatbeeld bepaalden
Heerst nu het serene groen -
Geen blik, plastic of glas
Meer te ontwaren,
En door het kleinste spleetje
In het viaduct straalt onverwacht
Het nieuwe licht op het
Prille groen -
Nieuw licht, nieuw leven,
Daar was het Nederland Schoon
Nu eenmaal om…
Als de dood ons naar bloemenvelden brengt
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
890 Een oude indianenvader
het ontwapenende grijs
in zijn hart speelt een kind
tot aan de dood eigenwijs
hoe oud is zijn gezicht
taai door tijd getekend
als de dood ons
naar bloemenvelden brengt
het prille van lente
door rouw wordt doordrenkt
een oude indianenvader
in het sterfbed van de stad
in zijn hart speelt de dood
een bloemrijk…
tussen droom en daad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
424 de ochtend ontwaakt
en ik, liefste,
open in gedachten
alle ramen
zonder vertoon
of aanstellerij
bied je me een
leeg universum aan
in de proloog van
het prille leven
vloeien vuur- en
watergeesten binnen
de dag verschuift
met de zon naar
het hoogtepunt tot
de bel gaat
een wrede god
maakt voor
de gesloten deur
zijn…
Het conflict
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
486 enige tijd later ontstaan
de mooie vormen
en kleuren; zij
opent haar hart
op vruchtbare aarde
gelijk een wilde bloem
dorstig slurpend bij
het opgaan van
de prille ochtendzon
en smoort als
de stekende
rode ploert de
gouden akker
op 't hete
middaguur
verzengend als 't
kanonnenvuur…
[ Waarom doe je wat ]
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
385 Waarom doe je wat
ik vraag? Luister niet naar mij –
ik houd toch van jou!…
[ Haar bloemen vallen ]
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
418 Haar bloemen vallen
op de oever, de maan schijnt –
de mannen schreeuwen.…
voorjaarskind
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
866 zoals ik als kind ooit ruggelings
in het prikkelende gras 'n jonge
lente welkom floot
gelijk een vogel zwierend langs
witte wolken en stralende zon
door het hemelruim vloog
zo fluit ik steeds weer vol
verlangen bij het prille geel en
groen het tere voorjaar tegemoet
.…
Rivage
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
928 Prille kilte wekt vroeg
Evenwicht weggeslagen
Het onderste uit de kan
De ochtend voorgoed verlaten
Meegevoerd vanuit de diepte
Door spleten en spelonken
Slok dreigende stroom op
Aan de kust van massa’s
Zintuigen en longen
Gevuld met L’eau Mortalité
Laat vrijheid varen
Neem broodjes en koffie mee…
een schaduw voor accenten
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
867 kleurtje hier
daar een schaduw
voor accenten
in letters
kleurde je momenten
de warme vormen van
je hart illustreerde
je vaak heel apart
soms was er
geel van woede
het rode streepje
van je haat dat paars
werd in je ogenkwaad
overging in groen
en blauw van luchten
het zuchten en dan een
zoen die altijd smaakte
naar het prille…
Het vleugje herfst
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
785 zie de
hoogste toppen
waar lentegroen
de zomer nog trotseert
weet het gele bruin
in onderlagen waar
het vleugje herfst
al is gepasseerd
voel de draden
van de spinnen die
hun web bespringen
voor een rijke oogst
maar in het loof vind
ik de kleur van zon
ruik nog de prille geur
waar alles mee begon…
van voorbij gaan
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
731 ikzelf geef niets om een nieuwe dag
niks voor de dageraad
verhaal niet over de frisse merel
of van de prille beiaard
ik zie niets in de ochtendnevel
van een gouden morgenstond
waarin mistslierten worden geboren
boven de klamme heidegrond
die tijd laat ik voorbij gaan
en verlaat mij aan de nacht
daar zijn de uren zoveel milder
zolang…