449 resultaten.
Het vrolijke toverkind II
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
531 In mystieke ogen woont de liefde
van het eeuwige kind
waarmee deze kleine held ons
in het leven siert met intuïtieve helderheid
Het kent de hemel van dichtbij
daar deze in hem woont
Het speelt met zon, maan en sterren
met water en met wind
vertelt prachtige sprookjes
verslaat draken, spoken en heksen
Het zingt en danst om de Goden…
ode aan het toiletpapier
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 terwijl ik in het kleinste kamertje
deels ontbloot de troon bestijg
spoken in geest en gedachten
over het leven de vele vragen
waar ik mij over bezinnen moet
de grote net als de kleine dingen
die ons in het leven zorgen baren
wat bijvoorbeeld is de allerbeste
de mooiste uitvinding ooit gedaan
was dat de gloeilamp als lichtbron
of eerder…
Als de laatste mens de laatste boom omhakt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
239 Geen bladeren meer om de wind te omarmen,
geen bloemen die bloeien in kleuren zo fel,
de wereld, eens vol leven en warme charmes,
is nu een echo, een spook van wat was, een schel.
Als de laatste mens de laatste boom omhakt,
weet hij dat de toekomst in duisternis zakt en het leven langzaam sterft.…
Derde jaargetij
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
415 De mensen diep in hun regenjas gedoken
lopen zuur mokkend over straat
zien in elke donkere wolk spoken
maken over elke regendrop zich kwaad.
Toch kan ik over de herfst mij alleen verheugen
over 't zwierig mooi gekleurde blad
ik zuig de schoonheid op met diepe teugen
nee, nooit word ik de herfst zat.…
KWELGEEST
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
183 Nare gedachten spoken door het hoofd.
Van elke realiteitszin beroofd.
Het speelt me telkens weer parten.
Alsof ik een goedkope film zie starten.
Pijnlijke fragmenten maken het verhaal af.
Met mezelf in de hoofdrol, dat is straf.
Amanzimtoti…
Iemand
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
2.430 Al een tijdje spook jij door mijn hoofd
Ik heb het gemeden, gewoon niet geloofd
Maar nu je weg bent, is die plek leeg
En begreep ik steeds niet wat ik toen van je kreeg
Nu ben je terug en voel ik een afstand
Zie het in je ogen, wat is er aan de hand
Nu ik er klaar voor ben en me wil overgeven
Laat je me los en zeg je dat je zo niet kan leven…
De schaduw van de dood
poëzie
3.0 met 14 stemmen
3.908 't een floers van krip,
De schaduw van een ziel, die henentoog;
Verschrikt schoot ginds een vogel wild omhoog
Van uit de lage kant, een schuwe snip,
Terwijl de donkre schim, als met een tip
Het heiveld scherend, snel zich voortbewoog; -
Maar hand in hand, toen met zijn schaduwkleed
De brede vorm nabij sloop, zaten wij,
Gedachtig aan het spook…
Gebed
netgedicht
4.0 met 37 stemmen
2.193 Maar nu ben ik zo moe en mijn hoofd zit vol met spoken,
mijn lichaam en mijn geest zijn allebei gebroken.
Een nachtje rust mijn Heer, meer vraag ik U niet.
Gewoon een keertje slapen zonder zorgen of verdriet.
Geeft U mij alstublieft een nachtje angstenvrij.
Bedankt dat U even wilde luisteren naar mij.…
't Is lang geleden (20)
poëzie
3.6 met 12 stemmen
2.397 En plechtig, in vervallen ridderzalen,
Stonden te zwijgen, held naast held, de stalen
Harnassen van mijn ad'lijk voorgeslacht;
En 'k hoorde, schuif'lend langs de kronkeltrappen,
Tot boete voor vergeten schuld de stappen
Van verre vad'ren spoken door de nacht.
---------------------------------------------
uit: Nagelaten Gedichten (1934…
Tegendeel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
968 sonnet
mist vast en zeker ook zijn trotse feestbanket
en duidt ten hoogste op een donker voorgevoel
het diepste te verwoorden in een kort gedicht
met beelden uit een nog onzichtbaar koninkrijk
het blijft toch een uit de lucht gegrepen praktijk
waardoor het oude bijgeloof ook is gesticht
realiteit is een verzameling apart
met geesten, spoken…
Nachtmerrie
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
1.027 maakt een enkel gebaar
vragend kijk ik in het rond
witte gezichten, bange ogen
kromme ruggen, heel veel pijn
had ik nu maar het vermogen
om hier niet te hoeven zijn
plots wordt de stilte weer verbroken
de wekker rinkelt heel erg luid
voor het eerst in m'n leven
ben ik dankbaar voor dat geluid
ik word wakker en zucht diep
schud de spoken…
lievelingsboek
hartenkreet
2.8 met 19 stemmen
1.774 als een boek
Een spannend boek
Een boek dat ik nu twee keer heb gelezen
Maar rustig nog een derde keer wil lezen
Jij bent als een boek
Een boek waarvan ik weet hoe het af zal lopen
Een boek dat ik niet voor niets in de kast heb gezet
En toch vanaf die kastplank lonk je naar mij
Jij bent als een boek
Een boek dat door mijn hoofd blijft spoken…
dan doden ogen in een eerste blik
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
906 woorden schreeuwen stilte
ogen die geen blikken geven
echo's dwalen rond, kaatsen
tot herhaling gaat vervagen
glimmend spoken schaduwen
langs licht, raken aan het ronde
zicht onder de lantaarnpalen dat
regen vangt in striemend dalen
muren kijken uit de hoogte neer
met grauwe steen van lang geleden
donkere ramen weten weer hun
binnenkant…
mijn kind mijn lieve kind
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
595 zolder woont
dat het een wezen is dat jou grijpen zal
mijn kind mijn lieve kind
dat de elfenkoning achter de heuvels wacht
hij je meeneemt als je buiten bent
mijn kind mijn lieve kind
dat de takken met hun lange dunne gekromde vingers
verborgen heksen zijn die jou zullen steken
mijn kind mijn lieve kind
dat achter wapperende lakens spoken…
Dood staal
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
375 polisdekking
om alles kwijt te raken
En dan
homeopathisch eenrichtingsverkeer
bevorderde levererosie
alles in termen van emoties zien
en tot niks anders in staat zijn
Zij verzwijgt haar dood tenminste
uit redelijkheid
Boven
tastbare waarheidsgronden
als stagnatie en behoud uiteenlopen
kan hij wederom niets
met de afwezigheid
van dat spook…
Equinox
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
451 TUTORIAL noem ik een equinox
een schijn van donker als de evennacht
een spook verdwaald in een fata morgana
een aards fantoom vertoevend in nirvana
Equinox is equatoriaal
de evennachtlijn splijt de korst der aarde
voor mannelijk en vrouwelijk geaarde
wezens - geen fantomen - naturaal
Lui je dis 'tu es Toitoriaal,
een baard groeit op je…
BEDVERMAAK
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 's Avonds woelt de kleine jongen
behaaglijk dubbend
in zijn warme beddenlakens
kijkt naar het slaapkamerraam
bewondert voorstellingen
van het nabije duister
regen roffelt plagend
met spitse vingers
op het zwarte glas
sneeuwvlokken komen aanzweven
krioelen als wilde spoken
over en door elkaar heen
willen zich opdringen
maar…
Emotiehacker
hartenkreet
4.8 met 20 stemmen
1.370 en maanden lang
Belt wel veertig keer per dag
En maakt haar vreselijk bang
Neemt ze een ander nummer
En denkt ze nu is het gedaan
Dan is het voor heel even stil
Toch weet hij weer toe te slaan
Soms blijft hij even zwijgen
Tot zij plots zijn stem herkent
Dan drukt mijn zus hem weg
Gebeld met privé het serpent
Buiten ziet mijn zus spoken…
de jongen en de dans
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
993 Weerloos in zijn waarde
is de jongen in het huis
aan de Parklaan
somtijds aanwezig
meestal in zichzelf gekeerd
schuifelend en hummend zoekt hij
tastend en luisterend zijn weg
als een dwaallichtje
bestaand tussen mensenkinderen
contact een spook in het
duister
Omzichtig raken warme handen
liefdevol de jongen als het
tijd is om te…
Geert formeert
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
670 Geert formeert
Hol kijken linkse kiezers uit de fletse ogen
Het spook van machte-moedeloosheid teistert hen
Weer niet, Femke Halsema! Doe je best Cohen!…
Moeten we solliciteren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 Dat boekje met onbeduidende krabbels
beelden zou kunnen geven van verweven
dagen en weken, zelfs maanden en jaren
van spoken die mijn leven binnen wandelden.…
Een reportage
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
498 En wel op je
eigen wijze
in eenzaamheid tot in de kleine uurtjes
het heeft zin, ook die zwoele zomernacht
De oude dichter blaast zijn
laatste noot
de puzzel van z'n ziel,
z'n inner soul
daar schuilen oude spoken
dag en nacht
herinnering aan een adolescent
met op z'n startscherm nog
die kleurenfoto
een woordeloze zomer
vol…
We are a little crazy
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
251 Spoken dringen zich op,
mes, glas, kokend water —
littekenlijnen van strijd
en overleven.
Toch, daar,
op het randje van verdwijnen,
vind ik zorg,
handen die vasthouden
alsof het leven breekbaar is.
Psychiater, verpleegkundige,
een crisisteam na jaren
van absentie,
met vragen, respect, ruimte
om mijn verhaal te laten landen.…
a-mythisch
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
493 wederom was ik ironisch genoeg
met dat paradoxale sarcasmesausje
en een vleugje cynisch seniorisme
ondeugdelijk aan het verengen
tot de heksenketel ronkend rookte
de tovenaar dronken van weemoed
a-mythisch achterbleef als lyrisch spook
echter wist de ‘wizard of blizzard’ niet goed
noch eenieder met mij in het bloed
waartoe hij/zij/hen diende…
Hulp in duistere nacht
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
223 Dikwijls verwens ik de nachten
om hun ondoorgrondelijk duister
om hun geluiden alsof spoken lachten
mey een huilend hoongefluister.
Opgesloten in ruimte zonder schaduwen
waar geen mens een hand voor ogen ziet
opgevreten door angst en zenuwen
in een wereld die geen hoop of soelaas meer biedt.…
Een traditioneel gedicht
gedicht
4.9 met 352 stemmen
11.879 We zijn aangekondigd - houd je mond toch,
je ziet ons spoken, zoek een betrouwbare bron, huiverig voor iets
dat maar voorbij blijft gaan. Dan sta je recht en grijpt me beet. Nee,
het was andersom, je viel zelfs in het slootje.…
Verwoesting
poëzie
3.5 met 12 stemmen
2.525 De dag verbleekt de wilde vlam
die als een ijl, doorschijnend spook,
verwonderd op de wereld kwam
in 't weefsel van haar dichte rook.
Heugt haar de aanbidding vreze-diep,
die tot haar innigst wezen klom
toen haar de jonge mensheid riep?
- hoe blijft zij verre en woorden-stom.…
Verliefd op jou
hartenkreet
3.9 met 23 stemmen
2.754 Dankbaar voor dit gevoel dat speelt met mij
onverwacht maar welkom als geen ander
onaangekondigd, ongepland maar niet te verwarren
… ik word verliefd op jou
wil bij je zijn, met je zijn, jou zijn
gevoelens golven en breken op de kust van mijn wil
geen keuzes meer nu, te laat om te laten
wilde plannen spoken door mijn hoofd
een lichte angst…
Staat van Verstikking
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.124 De permanente percussie van de Peugeots en de Honda's
creëren een gesloten ruimte, een blijvende waas
het perpetuum mobile is mobiel, jammert de aarde
in een halve eeuw onthoofd in waarde
de stampvolle staat vergaat in de rook
vreemde gestalten vormen een collectief spook,
paranoïa
De huismus zingt zijn laatste volkslied, vluchtend…
Rejoice
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 kamikaze-piloot,
omdat het plebs woont in de kastelen
en de adel vreet uit vuilnisbakken,
ik gris de angels uit zijn handen
schrijvend met de spitse toppen
van engelenvleugels gedoopt in pek,
cement voor de nieuwe bakstenen
van met Sophia gevulde droompaleizen
op zijn gele Thabor boven een uitgewrongen
Dublin,geharnast door stoffige spoken…