31787 resultaten.
Voor Altijd
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.050 Ik haat je ten alle tijden.
Ik haat om te vermijden.
Ik haat, ik haat, ik haat.
Ik haat je te ontdekken.
Je mag meteen vertrekken!
Ik haat het zo, je maakt me kwaad.
Ik haat de minuten en de uren.
Hoe lang gaat dit nog duren?
Verdwijn uit mijn gedachten.
Ik wil je niet meer zien.
Niet vertrouwen op ‘misschien’.…
Raadsel
gedicht
4.1 met 7 stemmen
13.393 De tijd vliegt, maar de dagen gaan te traag.
Een jaar is zo voorbij, terwijl de uren
elk wel een eeuwigheid lijken te duren,
en morgen wordt als gister en vandaag.
De mens is niet gelukkig van nature,
en kwelt zichzelf met steeds dezelfde vraag
waarop geen antwoord is. Je zou zo graag
iets door de spiegel zien, maar het blijft turen.…
[ Ik ben mezelf niet ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 Ik ben mezelf niet,
ik ben verliefd, want ik wacht --
al uren op hem.…
het geluk is een verrekt klein olifantje i
gedicht
1.6 met 7 stemmen
1.320 het geluk is een verrekt klein olifantje
in het bezit van een pascha met een harem
die het doet zuchten iedere nacht van
o God wat heb ik met mijn leven gedaan en waarom
hebben jullie toch de fans afgezet en laten
we die engelsen morgen maar vermoorden.
het geluk heeft een verrekt klein hokje
daar staat het met zijn slurf te zwaaien en denkt…
Tijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
482 Mijn tijd woekert, zo het zij.
Spijt dat zij zo zinloos aan
mij voorbij kan gaan, verspeelt
zij iedere reden van bestaan.
In gedachten denk ik dat zij ook mild
kan zijn. Dat zij niet immer scheidt
met pijn. Ik wil op de wijzers van de
klok kunnen vertrouwen. Mijn tijd aan
hun wijsheid toevertrouwen.
Uren worden soms muren.…
Al-ster een hemel is
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 Zij stonden kaarsrecht met tranen in gevecht,
tijd is lang gespaard dat was wel haar aard.
Het leken wel zegeltjes voor in een der zegelboeken
uren plukte zij die uit alle denkbare hoeken.
Ja tijd is lang genoeg gespaard dat was haar aard.…
hoe meer ik schrijf
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
381 de uren in beton gegoten
de ziel bevroren tot op het bot
onwrikbaar is het ingekapseld hart
de handen op de rug gebonden
opgesloten in de kale kerker
van onaangeraakte uren
hoe minder ik beweeg
hoe meer ik schrijf
hoe meer ik schrijf
hoe minder ik weet…
Zoete Pijn van Weemoed
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.090 Voel zoete pijn van weemoed
van vervlogen tijd
van jeugdherinneringen
maar ben ook vele kwijt.
Zie nog hoe we met elkaar
rond de kachel zaten
aan de grote tafel kaartten
gedopte pinda's aten.
Hinkelen en touwtje springen
piano spelen, vele uren
knikkeren en kaatseballen
ruitje tikken bij de buren.…
Ave
netgedicht
4.6 met 25 stemmen
1.399 lijnen van je ziel
versomberen door
uren, dagen, jaren
van aardse wind
het lied blaast
na zomerweelde
de herfstige pijnen
doorheen het korenveld
woorden ruisen en
balsemen hongerdagen
van stervende violen
wanneer een steen
wegglijdt uit je hand
het wordt tijd om te gaan
temidden van bomen
en bloemenstilte
het was een mooie…
drup
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
740 voel me vallen vanaf die wolk
vallen als een druppel
die in één keer
zich op de grond begaf
vloeibaar vloeit hij door
door muren uren van tijd
altijd nergens op voorbereid
drup drup drup
op weg naar de tunnels en dalen
ja ja
ook regendruppels vedwalen
om weer te verdampen in het niets
alles opnieuw
o regen
er is nog niets
opgebiecht…
Een enkele vogel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
563 nog is het koel
onder de grote eik
waarvan het donkere loof
de warmte niet laat passeren
in een weids vergezicht
wuift koren zomerzon
trillen kerktorens
zinderend val om
een enkele vogel waagt
de laatste warme vlucht
schreeuwt en landt
voor vele uren rust
de stilte is immens
alleen het krekelkoor
geniet rond deze tijd
zijn…
ga maar
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.131 nu je sterft uit een verlaten lichaam
vogels zingen van de voorjaarszorg, uitbundig
blij en tomeloos het leven vieren
zucht ik vrijer
over zeven uren zweeft jouw stille lach
zonder machteloze durf een andere tijd tegemoet
hoe zoet is dan het sterven
blijer zal ik zijn
als jij jouw haren glanzen laat
in bovenaardse zon
In memoriam…
nooit meer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
497 drentelen in huis
onmogelijke uren
pratend, pratend
een lach, schel
wegstervend.
vermoeiend….
stommelen in de nacht
ogen,
verscholen achter glas
vage verhalen
waarheid?…
ondergronds
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
400 zwaar en traag buigt
de stilte door
het taaie stroperige
onvermogen neemt
ons in de tang
de tijd zuigt minuten
uit verzengende uren
zwermen muggen
leggen strijdend
hinderlagen klaar
ze heeft ons beet de
witte woestijnzon
onze schrale harten
wachten op een
groene boom
wellicht volgt de
zangvogel die de
zware trage stilte…
Wachten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
266 De nachten duren lang,
duren, duren; uren, uren lang.
Dromen brengen enig soelaas,
geven als bloemen in een vaas
wat verlichting in het zijn.
Dan komt de ochtend toch,
je weet wat komt er nog,
weer uren aaneengeregen
tot een eindeloos lange dag,
steeds jezelf komt in tegen.
Die ene op wie je wacht,
die je wenst, niet verwacht.…
Ik mis je meer en meer
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.677 Zwevende gedachten dolend in mijn hoofd
Stof genoeg voor slapenloze nachten
Als in een film gaan jouw beelden aan mij voorbij
Zie je volle lippen die zo vaak naar me lachten
Donker is de lucht opgelicht door de volle maan
De uren verstrijken de tijd tikt gestaag door
Het wordt weer tijd om naar dromenland te gaan
Maar mijn onrust blijft de…
Als de tijd rijp is,
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
923 “Tijd heeft slechts één abstractie,
wij maken er honderden van ”.
Pama…
Onze tijd samen duurt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
680 langer wordt
Onze tijd samen duurt
daardoor innig lekker
langer
met fruit dat wij beminnen…
Time not on my side
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.047 De wijzers van de klok
schuren niet langs een plaat
maar vijlen wel en wee
uren na uren 1 wordt 2
En zo kan liefde duren
jaar na jaar
totdat
En ja wie raakt
er ooit geschokt
door het doven
van ontstoken vuren
jij?…
ik mis je
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
935 Uren kan ik aan je denken.
Vanaf het eerste ongenblik.
Aantal dagen viel ik niet op je.
Na een week wel.
jou mis ik zo.
Ongelofelijk veel.
Uren van de dag mis ik jou.…
sereen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
634 sprokkelgedachten
verstillen ijzig onder
berijpte uren…
VROEGER
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
883 tijd
een dag kon bijna wel een week duren
Tot je zestiende was ‘t een eeuwigheid
maar bij je lief duurde een week, uren
Sneller en sneller vloog de tijd daarna
tijd om te leven moest ik maar nemen
Want zo snel begon die nieuwe pagina
met daarop alweer grotere problemen
Vroeger was alles beter, hoor je vaak
dat is daar zij ’t eenzaam zijn…
Verdoofd
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
998 Schuilend in het flauwe schijnsel
van de laatste uren,
lijkt de tijd verloren te dwalen,
ze kan de nacht alleen maar verder dragen.
Verdoofd door de wind,
overwint de stilte
een ruisend moment van eeuwigheid
en bedekt mijn onrust
met een deken van eenzaamheid.…
Ik mis iets.....
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
917 't Is moeilijk te omschrijven
Waarom verandert toch de tijd
kan *toen* geen heden blijven
Ik raak m'n houvast kwijt…
vijf voor twaalf
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
2.091 het jaar telt
zijn laatste dagen
met de rug tegen de muur
handen leeg
ogen verwilderd
starend naar
een schroeiend vuur
van honderdduizend haarden
wantrouwen, angst, menselijk leed
zoekend naar de zin
en waarden
en wat de tijd
toch met hem deed
het jaar telt
zijn laatste uren
met een hart dat haast verstikt
ogen dicht, mond stijf gesloten…
tijdloos
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
605 het land van eden
niemand is alleen
zelfs niet in de donkerste uren.…
alle stappen
netgedicht
3.5 met 35 stemmen
960 wat als de onmogelijkheid nog het enige dierbare is
dat we kunnen opzoeken, vasthouden
in onze gedachten
zoals een oude stad, uitgeput door tijd
maar niet meer van ons
ook al staan huizen dichter dan ooit
in de dag, in de nacht
lopen uren in elkaar over
naar liefde en de glinstering
van dit mysterie
dan nog, antwoord jij
weet ik…
vandaag is een mooie dag (voor Nadia E)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
435 er is een waarheid
van de getallen
en een van de
menselijke maat
ze bestaan
al die onzichtbare
jaren maanden uren
van de waarheid
onze huid die
geen licht verdraagt
is van overal en
van alle tijden
de zon brandt traag
in dit polderland
geharnast schuilen we
achter donkere wolken
brenger van het leven
de menselijke maat
zegt…
En vol liefde
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
910 pas toen onze vleugels lam
de echte tijd aanvaardden…
steel vast tijd voor ons bestaan
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
652 van de dag verbazen
ik steel vast tijd
voor ons bestaan…