625 resultaten.
Pas als mijn voeten pijn doen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
761 zon op mijn voorhoofd brandt
en ik doorweekt ben van de regen
pas dan zal ik jouw in de ogen kunnen zien
we zullen wandelen in dezelfde ruimte
dezelfde hoogte breedte diepte
Het sneeuwt als er sneeuw valt
het regent als er regendruppels vallen
voelbaar op onze huid
We zullen bladeren zijn
dwarrelend zachtjes naar de aarde
vallend…
Je dwingt me !
hartenkreet
4.3 met 21 stemmen
1.882 Sluit ik mijn ogen
dan zie ik je weer voor me
vallend in m'n armen
keihard vallend
als een lading zand
je begraaft me
ik krijg geen lucht meer
Je dwingt me
te rennen onder water
af te koelen in deze vulkaan
in jouw krater
te lijden
onder deze pijn
In tranen
loop ik door de nacht
regen kegelt uit de hemel
langs mijn wangen
omlaag…
Verandering
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.403 De eenzaamheid met lege gevoelens
Donder en bliksem heersen overal
Een mol kan zijn weg niet vinden
De nacht vol met zwarte sterren
Een regen van orkanen valt
Het grijze water is bevroren
Vulkanen spuwen donkere assen
De lava stroomt door de straten
Een vallende glinstering
Zonnestralen verwarmen de dorre aarde
De ark begint te werken
De…
Dromen........
hartenkreet
4.4 met 24 stemmen
1.388 Ik zie een vallende ster
en ik heb mijn wens al gedaan.
Wij samen op 't stille strand
bij een prachtige, volle maan.
Dan word ik wakker.
Ik geniet nog even van m'n dromen
en dan realiseer ik mij met pijn in m'n hart
dat ze nooit zullen uitkomen.…
Een traan verhaald
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
1.277 vurig verleden ooit ontwricht
Een moeder met geweekt gelaat smeekt
voordat haar laatste traan breekt
Liefde bleek anders dan 't eerst leek
Dus zakte de troon van vader op zoon
Een zorgelijke ziel met zwarte kroon
onbewust gemaakt tot een perfecte kloon
Een verhaal dat zich tragisch herhaalt
Een leven verlaagd, geluk dat faalt
Een vallende…
Onuitgesproken verlangens...
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.619 Glanzend geluk taant in verweerbare schijn
kleine perikelen ondermijnen het broze geluk
de stilte klaagt in onhoorbaar denken, angst
verduistert het licht in oprechtheid van woorden…
Bekoring opgedroogd als doornige rozenstruiken
verwelkt door onopneembaar vallend vocht
het fundament aangetast door zilte tranen
slechts zoutkristallen…
Val
gedicht
2.5 met 30 stemmen
15.963 Wij houden
wij houden graag vallende
vrienden gezelschap hun falend
hun jasjes ontglippend
gereedschap onderscheppen wij met een glimlach.
Wij bouwen aan een toekomst zonder doden.
Wij wrikken aan de pijlers van pest.
Onze hartstocht geldt een leven zonder jou.…
Een Herfst
gedicht
2.8 met 21 stemmen
12.184 sigaar van de dokter
men raakt bezweet door het werpen met darts
men drinkt zijn zevende glas
in een ligstoel later men stippelt
onder het genot van dit tijdstip
een reis uit
de reis voor de komende heldere winter
en men vindt met de pink weer die heldere weg
naar dat denkbeeldige eindpunt -
---------------------------------
uit: 'Vallende…
onsterfelijk
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
925 Jij, vallend blad met gouden nerven
prachtig zacht verkleurd satijn,
in eeuwig ritme van leven en sterven
en dienstbaar in het gestorven zijn.
Je raakt de grond heel zacht en teder
en met een vederlichte zucht,
nestel jij je in het aardse
onder violette lucht.…
Twee herfsten - 2
gedicht
4.5 met 4 stemmen
7.343 sigaar van de dokter
men raakt bezweet door het werpen met darts
men drinkt zijn zevende glas
in een ligstoel later men stippelt
onder het genot van dit tijdstip
een reis uit
de reis voor de komende heldere winter
en men vindt met de pink weer die heldere weg
naar dat denkbeeldige eindpunt -
-------------------------------
uit: ' Vallende…
herfstbladeren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
602 vallende blaadjes
dwarrelen voor het raam
in kleuren van rood tot
goud
rode lippen
kussen de zomer
tot ziens op mijn mond
opoe herfst haast zich
met haar kleurenpalet
ik mis je nu al want je
hebt besloten de herfst
elders door te brengen
spoedig hoor ik liedjes
ze gaan over de winter
maar je weet dat ik je
het meest mis tijdens…
kleuren
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
664 vallende blaadjes
dwarrelen voor het raam
in kleuren van rood tot
goud
rode lippen
kussen de zomer
tot ziens op mijn mond
opoe herfst haast zich
met haar kleurenpalet
ik mis je nu al want je
hebt besloten de herfst
elders door te brengen
spoedig hoor ik liedjes
ze gaan over de winter
maar je weet dat ik je
het meest mis tijdens…
Jager & Jager
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
672 En vallend zag hij nog
de heuvels van rondom
hij, de heer en meester
zijn groot domein, werd hem tot net,
waarin hij werd gesloten.
En wachtte liggend op de hond
of hem die jager was,
hij droeg zijn lot en wenkte nog
met laatste kracht van een,
zijn trotse vleugels.…
Avondvrede
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
867 genieten zij van de luwte
en spreken gedempt met elkaar
of wandelen door de lange lanen
genietend van het plantsoen
ook de hemel kleedt zich aan
in blauw fluweel voor een
watergroene maan verschijnt
over de rozen die in een stil gebed …
boven een stilstaande waterplas
brengen zoemende muggen
een rondedans als laatste symfonie
voor de vallende…
Het blijft bestaan
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
629 Na al die jaren een doorleefd geluid
dat steevast in ons stadslied klinkt,
hoewel de weergave verandert
is het refrein nog altijd behouden
het aloude getingel
van de Haagse trams
Oh oh Den Haag
ook de zomeravonden
waar de duinen dubbel rosé kleuren
haar warmte nog steeds rondwaart
van pril liefdesgeluk tot ademloos
vallende sterren…
Morgen, bij dageraad
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
121 Ik zal niet kijken naar de gouden gloed van de vallende avond,
Noch de zeilen in de verte die afdalen naar Harfleur,
En als ik aankom, zal ik op je graf
Een boeket van groene hulst en bloeiende heide leggen.…
Haar wens
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
1.587 Terwijl ze naar een vallende ster kijkt
Lijkt het net of een engel langs haar wang strijkt
Ze sluit haar ogen en doet een wens
God, maak van hem weer een liefdevol mens…
Grenzen
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.367 Stap voor stap
struikelend
vallend en weer opstaand.
Een weg zoekend
langs smalle paden
vaak onbegaanbaar.
Plotseling
onmetelijke vlakten
vol kleuren en licht.
Ruimte!
Leven!
Vol verlangen
het grijpen naar nieuwe draden.
Heel bewust
oude draden loslaten.
Met de herinnering
veilig verankerd
in mijn hart.…
Beurs van 't Leven
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.565 Zwevend op de vallende bladeren van de herfst
Die pril is.…
Wensmuis.
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.779 in het diepste donker
van een zwaar bewolkte nacht
kneep ik mijn ogen samen
om meer te kunnen zien
van het onbelichte
een gepiep uit de duisternis
gaf mijn verwarring nieuwe energie
een muis in het donker
het licht van een vallende ster
ik wist het niet meer
maar wilde een wens doen
er doemde een wensgedachte
uit het benevelde bewustzijn…
de beelden II
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
735 duinen bedolven hun doornen
de muziek zweefde over helm
en aardsterren, ik keek verdwaasd
hoe haar vingers dansten, hoe
ze hier was geraakt langs slikken
en graven van oude vissersboten
zoveel gezichten legde zij bloot
vreemde namen klonken het land in
waar de hazen zich ingroeven voor
de komende winter, dorpjes stillekes
onder het vallend…
Sterrenkijker
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
1.061 lang ik je kon zien
voorbij het vallen van de dag
waar jij in sterrenzee verscheen
die door jouw lichtjes werd gedragen
op jouw hand waar ook de wereld
die ik liefde zo in lag
Je hield me vast aan gene zijde
waar de tijd lag onverslagen
net zo lang om mij te zien
voorbij de lakens van de nacht
waar jij in sterrenvuur verdween
en gaten vallend…
Heb mijn stekels opgezet
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
571 een vallend blad
zijn tijd gehad
bijeengeveegd met velen
jij zag dat mijn kleur
anders was de vorm
meer kartels had
ik heb mijn stekels opgezet
toen ik begon te krimpen
het pril al eerder afgelegd
groeide langzaam en
ben lang heel groen gebleven
volwassen word ik nooit
koos verkeerde luchten
zag herfst voor winter aan
verwisselde…
Koos verkeerde luchten
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
672 een vallend blad
zijn tijd gehad
bijeengeveegd met velen
jij zag dat mijn kleur
anders was mijn vorm
meer kartels had
ik heb mijn stekels opgezet
toen ik begon te krimpen
het jonge had ik eerder afgelegd
groeide langzaam en
ben lang heel groen gebleven
volwassen word ik nooit
koos verkeerde luchten
zag herfst voor winter aan
verwisselde…
septembergedachten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
804 is het ‘t vallend dwarrelend
blad dat me somber maakt?
zijn het de kleuren geel bruin rood
of is het de geur
van verschralend blad
dat me zo weemoedig stemt?…
Waarom?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
564 vragend leven,
terwijl de hemel nog glinstert van de dag
en mijn ogen blind zoeken in het verstilde licht,
waarbij elke schaduw
als een doffe hartbons
strompelt door mijn lijf,
woorden nog nagalmen,
mat, doof, leeg, zwervend verloren,
sleuren en trekkend,
uiteindelijk geknakt en totaal gebogen,
tot mijn adem stolt
en ik mij los maak
uit vallend…
Uittreden
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
892 ik hoorde muziek
iets in de sfeer
van vallend water
kreeg daar spirituele
gedachten bij
van hogere orde
de zon scheen
kleine dartelende
regenbogen
in de vloed van
deze muziekaal
gekleurde parels
die met hun
bedwelmend
geestveruimend
vermogen alle
emoties op een
hoger plan brachten
achteraf ben ik
meer dan een uur de
hele…
Sol Iustitiae
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
284 Zon der rechtvaardigheid
Oorsprong des levens
Glans van het eeuwige
Licht in de duisternis
Allerverduldigste
Minnaar van zuiverheid
Waarheid en schoonheid
en eeuwige wijsheid
Minzame hoeder
der broeders van zonden
van stenen des aanstoots
van ledigheids oor kussen
listen des duivels
van onkuise deernen
en vallende vrouwen
Zon…
Regendauw en vlinderwolven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
14 Elke gang was een culinair geheim
langzaam door de werkelijkheid ontrafeld,
terwijl buiten de wereld vervaagde
in een nevel van koel, vallend licht.
Zelfs het dessert verscheen nog vrolijk,
maar onder onheilspellend kaarslicht
dansten bizarre schaduwen
over het zilveren tafelkleed—
waarop reeds wat jus was geknoeid.…
Garderobes
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.164 Een roestige spijker, een verloren jas
zonder knopen en met één mouw
de kraag vol stoffige splinters glas
en ergens dwaalt een verwonde vrouw
Ze ziet slechts ruimte voor één stap
voor elk gevoel en richting blind
verstijft bij weer een vallend schap
wanhopig tastend naar haar kind
Een zilveren helm glanst in de middagzon
hij lacht en glijdt…