14956 resultaten.
Oud
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
606 Wat ik voel in mijn knoken
zie ik aan mijn gezicht:
ik word snel oud.
Sneller en sneller.…
Oud?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
710 Al honderdvijf maar hij hoeft nog niet dood.
Lichamelijk valt er haast niets te klagen,
de geest vertoont geen sporen van vervagen
en ‘t libido is ook verrassend groot.
Hij neemt zelfs Mien de thuishulp op zijn schoot
die hem met regelmaat zit uit te dagen.
Bij hem verveelt ze zich nog lang niet dood:
drie keer per week, nee haar hoor je niet…
Oude
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Het oude van dit land
Oma met de breistokken
Opa aan het werk
De pastorie
Het café na de mis
Katholiek zijn
Of anders
Het gekissebis
Het dorp
De boerderij
Verfijnde mensen
De elite
De stad
Nu is iedereen vrij
Vrij om te denken en te geloven
Er is een kaars die zal doven…
Oud
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
812 Is het fijn om oud te worden?
Je leven loopt bijna af.
Je nam daarvoor diverse horden
Om te ontkomen aan je graf.
De dokters hielpen daarbij overmatig.
Misschien dat er wel iemand loog
Of stuurde hij je beroepsmatig
Naar een of andere uroloog.…
Oud?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
490 'Of wij
oud zullen worden'?
vroeg je me
in de zondagsstilte
'Of wij samen.....'
ja, dat bedoel ik
antwoordde ze....
'de wegen van God'...
citeerde ik
omdat dat
in me opkwam
Ik tuurde naar buiten
't zwijgen
op de lippen
elk antwoord...schuldig.…
Oud
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
483 Oud....
was de stad
de witte muren
de ramen
als ogen op vandaag
De straatjes
in het nauw
hoeken met
geschiedenis
bocht met verleden
Aldoor rijst
bij mij
de vraag:
wat kan de stad
mij..... vertellen?
Ik kan die vraag
stellen
weet het antwoord
nog niet
pas, als ik rondkijk
gaan m'n ogen me geloven.…
oud
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
589 ze zegt - jij
bent al oud hè mamma
en als je oud bent ga je bijna dood
nee lief kind,
je moeder is niet oud
dat lijkt maar zo
ze zegt,
maar jij bent al groot
en ik ben bang
mamma zegt ze,
als je wordt begraven
is je mond dan open of dicht
meestal dicht klinkt het antwoord
o gelukkig, zegt ze
anders komt er klei in…
[ Wat is oud en op ]
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
484 Wat is oud en op
in mij? Wat kan ontkiemen?
Hoe wil ik leven?…
Ben ik oud?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 Ben ik oud,
als mijn knieën knakken,
als ze knakken, als ik loop op de trap?
Ben ik oud,
als mijn kaken kraken,
als ze kraken, bij het gapen?
Ben ik oud,
als mijn kam zijn tanden verliest,
als steeds meer haar, de vrijheid verkiest?
In m'n hart ben ik jong gebleven,
laat de ouderdom bibberen en beven.…
Oud?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
659 Ook al is ze grijs en oud.
Puttend uit herinneringen,
uit een lang bewogen leven,
bezit ze zonder het te weten...
een schatkamer vol goud.…
Oud zijn
gedicht
3.8 met 5 stemmen
4.726 Oud zijn
Oud zijn de glans van de eindbalans
opgemaakt het oude bed ik leg
mij neer op dromen bezongen in nacht
en vergetelheid die door mij heen
gebuiteld buiten mij zijn stukgemaakt.
Oud zijn in het najaar.…
Oud
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
635 verstilde pijn
van het zijn
zomerlente
winterherfst
winterlente
zomerherfst
donkere dag
heldere nacht
de wacht
bijna
volbracht…
oud
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
537 we zien een bijna uitgelezen boek
maar het stond vol met personages
intriges, dromen, wensen, verdriet
afgespeeld in zijn of haar tijd
van toen naar nu
de laatste pagina ontbreekt nog
of is er een cliffhanger…
Oud worden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.015 Je rent op en neer,
heen en weer.
Naar boven en weer naar beneden,
overal leg je willekeurig spullen neer.
Die je later niet meer terug kunt vinden,
net zoals vroeger met kleine kinderen.
Wordt het overal zoeken,
in het ergste geval moet men zelf God erbij roepen.
Waarna het toch teruggevonden wordt,
op een plek die je al tien keer…
Oud
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
273 Is dit oud worden? Zijn?
Vaker en vaker
je familieleden oproepen,
je klasgenoten.
De levenden.
Meer en meer
de doden.…
Ondeelbaar ?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
550 Ik droom aan de oever van een beek om
bloot te staan aan tijdloze gedachten, wat
eerst nog helder leek onder de bedauwde
varens in de aardse dalen, daar werd de stroom
herhaald verlegd, de ochtendmist kuipt door
een vertrouwde kier van de ondeelbare dageraad.…
Wandeling in het bos
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
603 wandelend door het bos ruik ik de wierookgeuren
de krachtige balsems van den, beuk en eikenhout
langs de paden een zee van varens als in een woud
geniet ik van de grijsgroene tot roestbruine kleuren
in één nacht van regen en wind kan veel gebeuren
als de dagen zonder licht worden, kort en koud
wandelend door het bos ruik ik de wierookgeuren…
Zo zal het gaan.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
694 Zo zal het gaan en in mijn allerlaatste gedachten
volg ik het bospad naar het nooit ontdekte meer,
Dan komt het uur, nu hoef ik niet meer lang te wachten
tussen reuzenhoge varens leg ik mijn hoofd gerieflijk neer.…
Nader
snelsonnet
3.4 met 5 stemmen
1.305 Het Witte Huis werd dan het Groene Pand
En heel Amerika werd Nader-land.…
Joschka
snelsonnet
4.2 met 8 stemmen
1.095 Ooit stortte hij zich dapper in de strijd,
Want om zijn idealen te bevechten
Ging hij tekeer tegen fascistenknechten.
Maar hiervan heeft minister Fischer spijt.
Want is hij ná de oorlog fout geweest
Dan schaamt een echte Duitser zich het meest.…
M A A G D E N G R O E N
poëzie
3.8 met 20 stemmen
3.043 Virgineum decus
Niet lam en afgeleefd,
maar kroes, en in zijn' kreuken,
zo is het loof mij lief,
en ‘t groen, der groene beuken,
die in de zonne staan
en, hagewijs geleed,
de nieuwe pracht aandoen
nu van hun lentekleed.…
Ik kom om 't groene hout
poëzie
3.8 met 8 stemmen
3.177 Ik kom om 't groene hout. Daar is de vrede
voor me, in malingen de bochtpenseelde
lucht en de zon de hoge ongesteelde
bloem en der hoogste bladen lucht'ge schreden.…
In het Engels klonk het hitsiger
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
2.466 ik was nog groen
en jij geweest
kom maar zei je
waar blijf je
wees niet bang
het werd veel
heel erg veel
je hielp geen handje
ik heb me vergist
zei je
en ik lachte
verlegen en fluisterde
You deserved more…
belichte schaduw
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
890 de mensenziel
u zoudt haast gaan denken
is leven slechts zwarte inkt:
het vergaren van zorgen
ik vertel u van schoonheid
van vragende tastende vingers
de weelde van ingetogen blijheid
kent u milde dragende ogen
van geleefde ouderdom
bent u ooit door een eerste lach
van een klein kind verleid
ja, zoals u ziet
schrijf ik ook wel
groen…
Smaragd (III)
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.412 Nakende dageraad met jou in mijn armen
'n Behaaglijk, lekker en aangenaam gevoel
Mijn mond, mijn handen, mijn alles wil jou hebben
Momenteel laat jouw wereld fysiek niets toe
Daar jouw land schoonheid kent, maar ook ellende
Beslommeringen, verdriet, maar ook grote vreugde
Jij slaapt jouw verdriet weg en droomt van de passie
Die het naakte…
Het jonge groen
poëzie
2.9 met 28 stemmen
2.681 Al dat jonge groen
Als een koele zoen
Op mijn ogen...
En mijn hart bewogen
Zoals toen...
---------------------------------------
uit: Goden en grenzen (1920)…
Lente
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.139 Even buiten de stad
ontdek ik
het is feest
overal hangt jeugdig groen
en kleuren kwistig kleuren alles bont
wat lange tijd slechts kleurloos is geweest
het lijkt een vlucht
mijn afscheid van de stad
de hemel in van 't aardse paradijs
waar aarde ruikt
en 't jonge blad zich vouwt in 't licht
ik aarzel niet
maar spring er in…
Onbedwingbaar komt het groen
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.121 Onbedwingbaar klimt het groen
tot de toppen van de takken,
overal stuwt het nu voort
en geen mens kan dit hanteren...
Groen en groen en nog eens groen,
waarom rijmt dit toch op zoen?
Is er liefde achter alles,
is er leven overal?
O, ik weet geen antwoord
te verzinnen,
poog alleen maar
te beminnen...…
Groen II
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.470 Steeds als zij lacht
lacht mijn zijn
Steeds als zij spreekt
hoor ik liefde
Steeds als zij kijkt
zie ik het groen
van mijn ziel
in haar ogen weerspiegelen
Steeds als zij kust
proef ik hemelvruchten
Steeds als ik haar lichaam zie
huil ik groen onervaren
Steeds als ik bij haar ben
haar in mijn armen sluit
haar bemin
tart ik het groene kind…
ZONDAG IN NAPELS
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
984 In Napels is het rustig; wat een wonder
Kerkklok en voorganger zingen me wakker
Getuigen van het leven van hun Makker
De katholieken kunnen niet meer zonder
Beland in Napels’ groene hart en longen
Zijn ’Rijksmuseum’, kinderen en palmen
Blijf ik bij honden en bambini talmen
Voor ik ’t vermenigvuldigde, verwrongen
Gelaat van Christus zien…