595 resultaten.
Stoned in de toekomst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
409 Toen riep ik ze nog een
keer en kwamen ze terug
en landden op de vijver
en voorbij was mijn
trip alweer. De brug bracht
mij terug naar huis en ik
zocht alweer in het telefoon-
bestand naar mijn dealer
en belde hem en vroeg om
een vlucht met beren, deze
trip was mij te voorspelbaar.…
zesentwintig
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
628 de eenhoorn draagt nog sprookjes tussen zijn oren
in het schijnsel van de afnemende maan verdraait
een wolk zijn waarheid
donkerder
waar een zevenmijlsgevoel te grote stappen telt,
gegeven door het levenslange beeld van spiegels
die slechts één kant kennen
ooit zal de zon vertellen hoe het water valt
dan spiegelt er een beeld in vijvers…
Zonbeschenen, (Haiku’s)
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
503 Ganzen in vijvers,
wat kunnen ze foeteren,
bemoederen kroos.…
Ik moet wel
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
670 Wat schreeuwt het hart
in een oceaan van teleurstelling
een zee van angstige verwachting
een vijver van piekende hoop
Het schreeuwt van hulp
en alsjeblieft wat begrip
misschien een beetje hulp
een duwtje in de rug
Niet de overweldigende depressie
van slagende anderen
en angst om achter te blijven
waar de rest maar verder spoelt
Ik…
In het nu. (Haiku’s)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
389 Naast mijn schouder loopt
mijn vriend die niet meer bestaat,
schaduw wordt steeds ouder
Ganzen in vijvers
wat kunnen ze foeteren,
bemoederen kroos.
Zon beschenen steen,
heet zonder af te koelen,
zijn in ons, in het nu.…
Haiku's & humor
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
686 Ik gooide een spiegel in de vijver
een kikker sprong op
en verklaarde mij voor gek.
De rapen zijn gaar
de kok valt van zijn geloof
another fine mess.
Ook de vogels
moeten inleveren
de nachtegaal klust erbij.
Ik was nog net op tijd
om de brug te halen
't was een ophaalbrug.…
Mystieke witte vlinder
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
1.495 Als waarheid doorzichtig
beginnen eerste zonnestralen
aan het ontbijt op aardse gronden
mist stijgt van de ronde vijver
lijkt boven een spiegel te hangen
verstillend in een droom gevangen
Een mystieke witte vlinder
danst voorzichtig in het ochtendlicht
intensief om gedachten te vertederen
een vrolijke balletles in de ijle lucht
glimlach…
Zinken als een kiezel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
488 Oppervlak ongebroken, de vijver weigert de val te erkennen.
Maar de steen zal zich jouw handen herinneren.
Sinds hij zeker weet, dat jij de laatste was die hem ooit vasthouden zou.
Laat mij dan toch een steentje zijn.…
[ Er schittert schoonheid ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
418 Er schittert schoonheid,
ondersteboven, dubbel --
in de parkvijver.…
Be d'honderd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
2.193 ingeblazen
Wat zou ik het graag willen vieren
met puur en alleen ons twee
en een viertal volle glazen
Onder in ‘t warrig hoofd
delf ik haastig naar succes
-Zeven na twaalf uur alweer
Wachtend op een uiting van begrip
en warmte van genegenheid
als ik mijn verdriet acteer
Zacht en gemeen zei zij:
‘tijd veracht onwetendheid’
In de drukke vijver…
overschatting
netgedicht
3.9 met 35 stemmen
7.396 staart
een kleurspoeling echt nodig
niet zomaar meer een modegril
je kijkt hoe de hand omlaag
wijst, prikt, tikt en keurt
ziet de borsten, buik
verward haar om schamel naakt
twee handen in elkaar op navel
diep in mijn put was jij er
altijd een weg naar het licht
de vroege morgen die niets
belooft en opengaat
lotusbloemen drijven op de vijver…
Momenten van een vroeger nu
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.542 Op die momenten
Wanneer de bladeren kleuren
Of juist groeien
Wanneer de wereld wit wordt
Of juist groen
Denk ik aan jou
Momenten van een vroeger nu
Verstillen als tableau vivant
Op plaatsen waar je nooit bent geweest
En de wereld staat even stil
Mijn tranen vallen
Herfstbladeren in de vijver
Om wie je was en hoe ik toen was
En om hoe…
Eendjesvoer, ( voor Mare )
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
772 De zon komt haar tegemoet, naar het park
in ijver onbevangen, een dagelijks feest,
de dag verloren, als ze daar niet is geweest
zilveren kringen in de vijver, kinnetje omhoog
geheven, straalt verlangen als pulserend
licht in stromend water, gelokt door de
eenden met hun lokkende gesnater, blijft
geen kruimel aan haar vingers kleven,
dit…
God was een zachte vlinder
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
623 wilde zijn
geen figurant in een droom
of een derderangs dichter
zonder geweten
bergen, rivieren
bruggen van taal
domeinen vol liefde
omgrensden jouw brein
op de heuvel in het bos
bloed stroomde angstig
bloesem bloeide listig
je ademde voorzichtig
in angst en leegte
van wat je niet wilde worden
nooit in woorden kon vatten
vijvers…
Boerenpronkers.
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
2.584 De grote vierkante vijver, waar in de zomer
de Boerenpronkers uitbundig feestend de kanten bezetten,
enkel onderbroken door een nog uitbundiger Japanse Kers.
Zelfs de halfwassen reiger om half zeven,
in het vroege staren vaak door mij gestoord,
Ik zal het allemaal best gaan missen, dat weet ik nu al.…
Parkzicht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
402 de kinderen in het park
kijken met eendenogen
naar de uitgestrekte vijver
terwijl ik vruchteloos delf
in de akkers van mijn geest
naar onwillige woorden
de waanzinnige bomen
ruizen vogelgesprekken
tot in het moerasachtige gras
een blauwzwarte man
een rosse vrouw in roze gekleed
(zelfs ik kan dit niet bedenken)
een wandelende grasmus…
Avondgroet
hartenkreet
4.2 met 27 stemmen
756 Ik hoor geklater van het water
door het fonteintje van de vijver
en het kikkergekwaak
tegen elkaar op, vol ijver...…
Wolkbreuk in de ochtendspits
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
594 Dikke klotsende regenstralen,
die met veel geweld uit de hemel dalen,
vormen met hun waterfonteinen
plassen als vijvers op straten en pleinen.…
Ja toch
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
635 ik weet het nog, hoe uw hand
de goudvissen in de vijver bracht
het tere vogeltje verzorgde
een warm nest gaf voor de nacht
hoe uw ogen lente lachten
zo kostelijk konden dromen
bij de kleinste ontluikende knoppen
van de welige vruchtbomen
ja toch
ik weet het nog, dat u de paarse velden
de zilverstammen van de berk aanbad
het veen,…
een heerlijk recht
netgedicht
2.9 met 41 stemmen
722 langs mooie vijvers en onverharde paden
zonder hek of enige tralie
ga ik op zoek
geen Dwingelderveld
noch een andere laagte
zal mij weerhouden om te zweven
tussen stilte en de woorden
die, in mij, diep dansen
ach, deze tijd, deze heide schone tijd
niets maakt hier de vogels oud
of het kind dat regendruppels vangt
met open hand…
Nefast
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
402 De rimpelloze vijver weerspiegelt
louter het evenbeeld.
In water van heldere, koude thee.…
ZONNESCHIJN
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.012 Het eerste zonlicht
daalt langzaam op de vijver:
kikkerroep begint.
Het woordje "wonder"
geeft gangbaar, daags gebeuren
een heilzame wond.…
Religieuze vriend
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
641 De onderkoeling van mijn ratio
is jou niet ontgaan door de mystiek
jij voelt het via het opperwezen
ik omarm de natuur
met diverse gebreken
en in de zwoele nanacht
van onze zwijgvoltooiing
zijn er allerlei bewijzen
voor het simpele feit
dat ook hersenschimmen
kunnen dansen
aan de rivier en naast de vijver
onder de maan op onze…
C. MONET, DE JAPANSE BRUG
gedicht
4.3 met 3 stemmen
3.511 In mijn hand
haar nieuwe telefoonnummer, geschreven
op een kunst-ansicht aan de mooie kant
waarvan een groene brug staat weergegeven
die een begroeide vijver overspant.…
Zuidpoolijs
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
452 men zegt wel;
laat geen dag, geen avond hetzelfde zijn
zodat ijs verdampt
en het klimaat verandert, hoewel niet voor het leven
de zon doolt rond in onze tuin op het zuiden
waar het niettemin een aantal graden koeler is
zo verkwikkend, dat ik in de vijver met troostvissen
bedlegerige gedachten zie zwemmen
op het liefdevol spiegelende oppervlak…
- Nazomerweelde -
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
932 mooi als een luisterlied nabij,
zie eenden gezind verzamelen,
dansen op tienduizend fonkellichtjes
glanzend tegelijkertijd vermoeid
zwemt hemelse zonneschijn
als een redding.. vrolijk, vol ijver
rustig, zachtjes drijvend, valt mijn blik,
vloot mijn ziel, stil.. ja, haast heilig
op de overvolle groene vijver
waaieren de momenten speels uiteen…
Glas in lood
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
521 ooghoogte
verantwoord vormgegeven
per definitie van vensterbank
en zichtlocatie
zonder levende have of goed
de muren kraken hun rimpels
zonder schaamte
hun oren verloren mettertijd
sommige kleuren verschieten
andere weer niet
van verwachting, loden last
gevlogen vogels, wederkeren
naderende dood
met riet begroeide oevers
de vijver…
Het schepnet.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
947 'k Zal met ijver
Uit deez' vijver,
- Lieve Jet!
Naar verlangen
Visjes vangen
In dit net.
'k Zal naar snoeken
Wel niet zoeken,
Mij te sterk.
Spichtige alen
Op te halen
Is mijn werk.
'k Vang ook blijën,
En, bij tijën,
Zelfs een baars.
Vorens mede
Hier ter stede,
Zijn niet schaars.…
winters landschap
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
514 een bevroren vijver
weerkaatst het licht
ongeremd terug
richting hemel,
een schilderachtig
tafereel van jewelste
versiert mijn gezicht.
winter wonderland
heerst,laat volop genieten,
deze pure schoonheid
van landschap
in wintervorm
wordt voor eeuwig
op mijn netvlies
gebrand!…
Begraven geheimen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 Twintig treden, vijf voet
loop ik af, het duister in
van begraven geheimen
aan de rand van de oase
Twintig treden, vijf voet
loop ik in de opgraving
naast de ondiepe greppel
die ooit vijver was
Ontdekt vanuit de hemel
vaag aangestipt in het zand
door afwijkende meetwaarden
van de ondergrond
Het licht weer in
waar een man op de wortels…