544 resultaten.
Klootzak
hartenkreet
4.3 met 39 stemmen
2.524 Klootzak hoe kan je nu
Wat heb je nou gedaan
Omdat je zo jaloers bent
Hoef je haar niet te slaan
Hufter wat denk jij wel
Regeren met gebalde vuist
Vernederen en kleineren
Er waanzin door je ruist
Klootzak kijk naar haar
En besef hoe jij haar tart
Je ongegronde achterdocht
Breekt haar oprechte hart
Hufter hou je handen thuis
Stop het…
Spiegeling
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
671 strand
Kabbelende golven ruisen zachte woorden
ze dansen zich tot een roes van schuim
Het zwarte zwerk knipoogt heldere sterren
Een meeuw krijst de magie uit het hemelruim
Een briesje fluistert een zweem van herinneringen
Haar stem streelt kozend terwijl de wereld zwijgt
Ze gaat over in een elegie vol lyriek en heimwee
Is dit nu alles waanzin…
een bede
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
752 naar weggebrachte pijnen tussen dikke boeken
lege kamers, steeds krommer
in armen
leg ogen, onbekend, in volzinnen
in weerkaatsende verzen
die niet verder kunnen gaan dan het eigen glas
dat door landschappen snijdt
en
alles wat overblijft aan de andere kant
van vrede
waar zijn de vogels
of zijn het zielen die de waanzin…
Dierbare muze
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
2.583 Een muze fysiek te
willen veroveren is natuurlijk waanzin,
daar leent een muze zich niet voor, ook
al wil je niets liever dan dat, wees
wel, daarna zou ze verbleken als muze,
zou ze van sappige inspiratie overgaan
naar frustrerende writersblock, dus,
dombo, hoeren zijn zo slecht nog niet.…
2012
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
633 het wit van waanzin scherpt
de muren rondom mijn burcht
ik ben een waker zonder gevolg
dit slot troeft de regisseur het tot
munt geslagen lot af en reist
de hemel door in exploderend puin
zou god zijn nagels breken aan
onreligieuze voorspellingen die zonder
enige vorm van waarneembaarheid zijn
schaduw werpt over het verwoeste land waar liefde…
Geef ons liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
852 Een rilling van m'n kruin tot aan m'n schenen
Met haat doordrenkte waanzin spreekt zich uit
De menigte joelt mee vanuit haar tenen
Hun stille wens maakt hij tot een besluit
Zo grof, zo hard, geen gêne te bekennen
Het volk in onvrêe zoekt een zondebok
Als kuddedieren laten zij zich mennen
Zij willen slaan, en hij geeft hen de stok
Het steekt…
Zuivervriend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
859 met grootse gebaren
beginnen ze oorlog met al zijn gevaren
geen dichter zal na afloop
nog naar zijn navel staren
ooit was de lust bedoeld voor de liefde
maar tegewoordig
beredeneren we anders
met de natuur naar de knoppen
voor groei niet meer te stoppen
hier zijn we samen de conclusie
van wat er om het leven weent
en wat er zich in waanzin…
Stille waan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
650 Laat me nog één keer het bruisend leven proeven:
me van waanzin en duisternis losmaken,
zonder dat er mij nog iets kan beproeven.…
Draagkracht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
519 Zou verschuiven als zij dwaalde
En de wereld om haar heen
Haar zou verlaten als zij langzaam weer ontwaakte
Dus zij droomde over werelden van engelen
En speelde tussen wolken
Die al druppelend verdwaalden
Tussen ver verlaten volkeren
Tot de wolken zeeën werden
En het water haar gedaante verder voerde
Over zoute milde golven
Die haar waanzin…
Eindelijk
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
5.775 Gekkenhuis hier
vergeven van waanzin
borderline
narcistisch navelstaren en in-
zichtloos ziek.
Wie zal mij bewaren?
Tikken, tikken, tikken, kreng
decursus,
dwang en drang en separeer
en incidenten,
pillenlijsten van gigantische leng-
ten, je wilt er echt niet meer.…
Arend
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.116 Wij geloofden met trouwe hondenogen
dat hij berglucht ging trotseren, vlagen
waanzin voor ontwaken. Ons op zou wekken.
Arend brak zijn veren, schreeuwend, bedrogen.…
MET TWEE PENNEN GESCHREVEN
hartenkreet
3.8 met 21 stemmen
2.906 ik ben de weg naar niemandsland
het hete zand waar je voeten verbranden
ik ben de vloed de gesel der stranden
ik ben de gekheid de waanzin ten top
ik ben de galg de valbijl de strop
ik ben migraine de kanker en pijn
ik ben de adder het giftig venijn
ik ben de wreedheid de grijns op je lippen
ik ben het schip dat loopt op de klippen
ik ben de…
En haar verlangen...
poëzie
3.8 met 6 stemmen
3.571 En haar verlangen werd zó groot, ze kon
Al deze aardse dingen niet meer aanzien
Van tranen en van liefde, en in waanzin
Voelde ze in hem ieder ding: ze snelde
Op een boom aan, hem denkend, en ze stelde
Zich voor die, armen open, en ze viel
Tegen die aan en kuste en een ziel
Voelde ze in hem; in een sloot die open
Langs bomen lag, stortte ze…
Eino Viljama Panula
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
881 peuter in een
graf in Halifax Canada; slachtoffer
van de Titanic, volgens z’n DNA het
Finse jongentje Eino Viljama Panula
Finse moeder met vijf kinderen gaat
niet met Eino in de sloep zonder haar
voltallig gezin; ik verplaats me in
een drama waarin de dood bevrijder is
ik voel dat angsten hersens malen
ruk me los uit ‘n opkomende waanzin…
Zebra (zwart - wit)
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
558 Wij, als mysteriezoekend
waar het grootste, het enige
zo evident blijkt
de waanzin van dit ogenblik,
voor de wetenschap van een toverblik…
onder dekens, diep weggezonken
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
747 van rouw
ze ontkleedde woorden
en het wachten uit openstaande deuren
het geluid en de stervenspijn;
erom huilen
van haar, enkel van haar
en van witte wolken
in iedere verwarde val, soms zichtbaar overdag
door de onrust van heupgedragen regen
hij schreef naar huis
kon het loslaten niet horen, niet met één hand
- verte is de waanzin…
De(n) draad
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
639 Hij staat er weer de grenzen af te tasten
De dunne lijn tussen de Lage landen
Daarom terecht genoemd de draad der schande
Een vijand die veel te diepe wonden kraste
Hij leeft nog in tal vergeelde boeken
Op oude foto’s schreeuwt hij om begrip
Totale waanzin brandt op ieders lip
Gezond verstand is mijlenver te zoeken
De dwaze draad om…
kraal
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.166 in het holst van de nacht
breekt de ketting los
voor de tijd die in sprongen verdwijnt
alles beklijft geest boven lichaam
adem in en uit
meer is er niet
nooit gelooft in realiteit
daarentegen is nooit bewezen
dat het schrift zichzelf verweeft
in draden vol waanzin van deze
dagelijkse routine waarin
wij slaven zijn beland
en alles gelooft…
impressie van het onzichtbare
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
678 niemand kijkt
vragend
wanneer ik nacht word
eenzaam val
uit de schoot van het licht
als was ik enkel een stem
waarvan waanzin zich
niet meer lost
het is wat het is
en geloven was nooit
een waarheid
slechts een ontbinden
van gedachten zonder
gezicht
waar wil je dat ik sterf
mij te grijpen leg,
vierhoofdig
in de onmacht
op lippen…
Voor de gestorven soldaat (1914-1918)...
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
814 Want wie nu vertelt het verhaal van de held…,
van zijn angst,
zijn afgelegde tederheid,
de zere huid van zijn handen,
zijn weerloze hart dat barst,
en breekt…
Wie kijkt in zijn ogen en ziet de waanzin,
de doodsangst die stolt, en smelt
tot wrede,
vredige stilte…
Ik wil je roemen in uitgesproken verzen,
jouw blik vertalen en in een…
tweeschrift
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
523 ik ben de weg naar niemandsland
het hete zand waar je voeten verbranden
ik ben de vloed de gesel der stranden
ik ben de gekheid de waanzin ten top
ik ben de galg de valbijl de strop
ik ben migraine de kanker en pijn
ik ben de adder het giftig venijn
ik ben de wreedheid de grijns op je lippen
ik ben het schip dat loopt op de klippen
ik ben de…
Prozagedicht; Een hulde aan het leven?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.275 Carnaval:
hoe komen mensen erbij
tegen een decor van troosteloosheid, grauwheid en verval
in een koud, sfeerloos, somber en heilloos seizoen
de groen/oranje sjaal te dragen of andere potsierlijke kledij
als uit een nachtmerrie en wagens in elkaar te knutselen
die de bizarre, groteske hallucinaties van een krankzinnige
veruit overtreffen in waanzin…
Transfiguratie 2.0
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
612 Zijwaartse spoken
triple de horror
het knarst en het barst
en kijk, daar komt
de schedelboor
soms zijn er demonen
duistere monsters in de nacht
ze schreeuwen en gillen
keihard krijsen in m'n kop
en bij het harde koude daglicht
ook, het houdt niet op
waanzin en dood is overal
de stank van verrotting
kranke zinnen, en verval
laat…
Gaiaanisqatsi
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
474 overal te allen tijde
in al zijn deemoed biddende
god allah boeddha vrezende
in 's mensen goedheid
en toekomst gelovende,
miserabele humanoïde
nazaten der neandertalers
wordt zonder slag
en in één stoot
de armageddon
uitgestort
tot het moment
dat moeder aarde,
gaia, bezwijkt
onder het tot waanzin
drijvend geweld…
Beslan..t(er)reur
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
697 Waanzinnige beelden op de tv
Beslan....de wereld kijkt mee
Naar de bebloede kinderen
De waanzin buiten dat gebouw
Mensen die elkaar hinderen
Alweer een krijsende vrouw
De wereldpers die staat vooraan
Geen voorraden met drinken en eten
'k Zie geen noodhospitaal staan
Zouden ze dat hebben vergeten?…
NACHTGEBIED
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.211 Waarom hebben zij me niet laten gaan
Naar het nachtgebied van mijn dagbestaan
Door wallen van waanzin afgezet,
In watten van duisternis ingebed,
Overkoepeld met een stolp van kou,
Waarin elk trillen bevriezen zou,
Waarin glanzen tot grauw,
Muziek tot stilte
Verstijven zou?…
Het testament van dr. Mabuse.
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.104 Wéér rijdt de waanzin door de nacht; Koortsachtig
Glinstert in het spatbord de nieuwe dag.…
Man bites dog
gedicht
3.4 met 35 stemmen
20.486 Een pakje liet ik altijd ongeopend
tot mijn moeder na dagen van
waanzin het papier eraf griste en
me het cadeau toesmeet.
Ik heb lief en sla dood
met dezelfde warme ziel -
op mijn rug staan vele
ongeldige namen -
gezegd en weggeschreven door
de hete naald.
Voor iedere letter heb
ik betaald met het eiland
van mijn daad.…
Nacht en Ontij
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
2.954 zwartgesponnen kragen
zich vergrepen bij kracht tien
Waar de vogels zijn gaan zingen
in het allereerste uur
toen het licht zich liet verdringen
door afzichtelijke kringen
die de zon deden omringen
met het allerzeerste zuur
Waar de mensen zijn gebleven
in die allerkoudste nacht
toen de aarde zich deed beven
over al het hemels leven
dat met waanzin…
Nevelvingers
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
610 Waar zich ooit de velden uitstrekten
Met de kleuren van een bont palet
Ontstaat een nevel, grijs en star
Schoonheid onttrekkende zielenspinsels
Nevelvingers
Steeds dichterbij
Intense waanzin
Omhelsde je steeds meer
De marmeren poort naar
Het schaduwwoud
Uitnodigend en
Zonder vrees
Trad jij daar binnen
Op zoek naar...maar
Besef van…